Posts tonen met het label ups. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ups. Alle posts tonen

dinsdag 17 februari 2009

Sponsored by familie Ihrman

Gisteren was ik er stik chagrijnig van. UPS had mijn iPod geprobeerd te bezorgen en logisch dat ik niet thuis was. Dat is normaal ook geen probleem, want de TNT gooit dan netjes een briefje door de bus dat ze aan de deur zijn geweest, maar het pakketje op een ander adres in de straat hebben afgegeven, omdat ze ons niet thuis aantroffen.

De bezorger van UPS is hier helaas niet voor bevoegd en liet een briefje achter dat ie het morgen weer zou proberen, woensdag voor de 3e keer en dan het pakketje mee terug zou nemen.

En dus belde ik gisteren direct bij thuiskomst (ik was natuurlijk ook nog speciaal snel naar huis gereden) naar het nummer dat op het kaartje van de UPS bezorger stond en probeerde het bezorg adres te wijzigen. De meneer aan de telefoon kon me alleen niet verzekeren dat dit voor morgen dan al doorgegeven zou zijn en hoewel ik redelijk verbaasd of zelfs verbolgen was over dit feit, legde ik me er toch met enige tegenzin bij neer.

Uit voorzorg hing ik vanochtend nog een briefje aan de deur, met zoiets als "Beste pakket bezorger, wilt u even contact opnemen via..." en dan mijn mobiele telefoonnummer. Als ie gebeld had, had ik 'm gevraagd om eventjes te wachten, dan was ik als een dolle naar huis gereden om mijn pakketje alsnog aan te nemen.
Gelukkig was het niet nodig, want toen ik net weg was gelopen bij m'n bureau, riep mijn collega Peter dat UPS voor de deur stond. Eerst dacht ik dat ie me in de maling stond te nemen (dat vind ie altijd leuk om te doen), maar toen ik naar buiten keek, zag ik dat ie het deze keer ook echt meende.

Daar werd m'n pakketje binnengebracht en met alle gretigheid die ik bezat, scheurde het doosje open. Daarin vond ik 2 andere kleine pakketjes. Eentje met een lederen hoesje en eentje met het fel begeerde Apple logo erop.
Het hoesje liet ik even voor wat het was, maar ik ontfermde me natuurlijk direct over het andere doosje. Daarbij zat overigens een piepklein envelopje met daarin een boodschap. Janine en haar familie hadden me dus ook nog een extra, lieve boodschap achtergelaten...

Met spanning bekeken mijn collega's en ik de inhoud van het doosje en toen ik door het plastic al zag wat er op de achterkant van mijn gloednieuwe iPod Touch gegraveerd stond, moesten we allemaal even lachen. Janine (en haar ouders en zus) waren zo bijdehand geweest om achter op mijn iPod de volgende tekst te graveren:


Sander de Gans
Sponsored by familie Ihrman


Nadat we uitgelachen waren, probeerde ik mijn iPod snel van zijn plastic jasje te ontdoen en zelfs Joan keek gespannen toe terwijl ik daar mee bezig was. Toen ie uiteindelijk in vol ornaat tevoorschijn kwam, kon ik een "Ooooooh" niet onderdrukken.
Niet lang daarna startte ik 'm op en vroeg ie om een connectie met iTunes. Gelukkig had ik mijn laptop bij en het duurde dus niet al te lang of mijn gloednieuwe iPod was al aan mijn muziekvoorraad gekoppeld.

Mijn nieuwe speeltje is vandaag dus toch nog binnengekomen. Een fantastisch apparaatje, dat heb ik nu al wel ontdekt. Ik heb 'm ondertussen al overladen met muziek en 'm zelfs al verbonden met mijn nieuwe drumstel zodat ik gemakkelijk mee kan spelen. Een prima verjaardagskadootje dus, dat wel besteed is aan een persoon als ik!

vrijdag 29 februari 2008

De aanhouder wint... en belofte maakt schuld

Het was eigenlijk geen kwestie van winnen, ik noem zoiets meer een hele goede service, of het inzicht dat een klant ook een ambassadeur voor je merk of product kan zijn, want wie goed doet goed ontmoet zeg ik altijd. Waar dit over gaat?

Naast mijn versierde werkplek van vorige week, lag er ook nog een klein presentje. Bjorn was zo vriendelijk geweest om nog even een kleinigheidje voor me te kopen en wel een exemplaar van het automagazine GTO, waarin een artikel over mijn favoriete auto beschreven stond, de Aston Martin DBS. Zulk leesvoer is altijd welkom en toen ik het magazine doorbladerde viel mijn oog op een advertentie van het blad zelf, waarin men een abonnement aanbood voor 6 nummer waarbij je een horloge kado kreeg. Het merk horloge zei mij echter niks en na wat onderzoek op internet kwam ik erachter dat Kiber aardig wat mooie klokjes op de markt had gezet. Het horloge zag ik wel zitten en om de 2 maanden een autoblad met de meest sportieve en exclusieve auto's zag ik eveneens goed voor me. Voordat ik het zelf goed en wel in de gaten had, vulde ik de coupon in en stond ik voor de brievenbus om hem in te sturen.

Vol verwachting zat ik dus te wachten op de bevestiging van mijn afgesloten abonnement en een pakketje met mijn horloge. Helaas ontving ik echter na 2 werkdagen al een mail waarin stond dat het welkomstgeschenk niet meer leverbaar was en dat ik de klantenservice van Sanoma Uitgevers maar even moest bellen om te kijken wat ik dan wél wilde hebben. Direct na het lezen van het mailtje kneep ik in de armleuning van mijn stoel. "Zijn ze nou helemaal gek geworden" brieste ik nog. "Hebben ze een mooi welkomstgeschenk maar dat kunnen ze opeens niet meer leveren! Dan bestellen ze er maar eentje extra voor me" en ik bedacht me dat dat toch ook wel weer erg overdreven was. Vrijwel direct heb ik de telefoon gepakt en de klantenservice van Sanoma gebeld...

"Nou meneer" antwoordde een vrouwenstem "uw welkomstgeschenk is dan wel niet leverbaar, maar u kunt nu wel een Beertender krijgen..." en er viel even een stilte, zowel van haar als van mijn kant. "Oh, wacht, nee ik zie dat dat niet geldig is bij dit abonnement. U kunt echter wel in de komde 6 maanden alsnog een ander welkomstgeschenk kiezen." Ja dat wilde ik natuurlijk niet, ik wilde gewoon dat horloge en na nog eens even duidelijk gevraagd te hebben of het horloge écht niet meer leverbaar was, vertelde ik haar dat ze mijn abonnementsaanvraag dan maar moest annuleren. Kom op, dacht ik nog, zo laat ik me niet afschepen...

Nog onder de indruk van al het gebeuren, begon ik aan een e-mail met mijn "klaagzang" en adresseerde deze aan Sanoma Uitgevers, de hoofdredacteur van AutoWeek Tonie Broekhuijsen en aan D.W.F. Nederland, het moederbedrijf van het Nederlandse horlogemerk Kiber.
Zo dacht ik, nu is het hun beurt om hier op te reageren... en lang duurde dat niet.

Al na een half uur kreeg ik een reactie van Richard Kies, CEO van D.W.F. Nederland dat zij altijd opzoek waren naar ambassadeurs voor hun merk en ze mij daarom gratis en voor niets van het betreffende horloge zouden voorzien. Op één voorwaarde, dat ik nog wél een abonnement op GTO nam en daarvan een bewijs liet zien.
Blij was ik, niet alleen dat ik alsnog het felbegeerde horloge opgestuurd zou krijgen, maar ook omdat mijn mail zin had gehad en er toch mensen zijn die de moeite nemen om koste wat het kost, toch een tevreden klant willen hebben. Ik wachtte dan ook geen minuut en belde direct weer naar de klantenservice en sloot een nieuw abonnement af.
Een dag later kreeg ik de bevestiging van het afgesloten abonnement per mail, dat ik direct doorstuurde naar Richard Kies, die mij op zijn beurt enkele dagen daarna verzekerde van het feit dat het horloge mijn kant opgestuurd was. Hij voegde er nog aan toe "En ehh.. wel een leuk verhaaltje op je blog zetten hoor!". En zeg nou zelf, iemand die zo met z'n klanten omgaat, kun je zoiets toch niet weigeren?

Vandaag kwam dan mijn pakketje binnen, nadat UPS het gisteren ook al probeerde aan te bieden, maar onze deur schijnbaar niet kon vinden (volgens het UPS Track & Trace systeem).
Na het openen van het pakket, trof ik naast een leuke extra cap van Kiber, het doosje waar het eigenlijk allemaal om te doen was. Na het openen volgde de confrontatie met een heel schoon stukje vakmanschap en echt waar ik overdrijf niet. Een prachtig horloge, mooier nog dan op de foto's die ik op de website zag. Ook mijn collega's waren het eens over de schoonheid en ook de grootte van 47 milimeter doorsnee viel direct op. Het "display" is duidelijk leesbaar, maar ja wat wil je ook met zo'n grove klok om je pols. Ondanks de grootte, is hij echter niet bijzonder zwaar en voel je hem, mits je het bandje niet te strak aantrekt natuurlijk, bijna niet zitten.

Mijn complimenten dus en een speciaal bedankje aan Richard Kies van Kiber. Deze directe aanpak siert jullie en ik mag dan ook hopen dat het bedrijf nog lange tijd succesvol blijft.
Dan hoef ik nu alleen nog maar te wachten totdat de volgende uitgave van GTO op mijn deurmat ligt... en dat duurt nog 2 maanden!