Gisteren was ik er stik chagrijnig van. UPS had mijn
iPod geprobeerd te bezorgen en logisch dat ik niet thuis was. Dat is normaal ook geen probleem, want de TNT gooit dan netjes een briefje door de bus dat ze aan de deur zijn geweest, maar het pakketje op een ander adres in de straat hebben afgegeven, omdat ze ons niet thuis aantroffen.
De bezorger van UPS is hier helaas niet voor bevoegd en liet een briefje achter dat ie het morgen weer zou proberen, woensdag voor de 3e keer en dan het pakketje mee terug zou nemen.
En dus belde ik gisteren direct bij thuiskomst (ik was natuurlijk ook nog speciaal snel naar huis gereden) naar het nummer dat op het kaartje van de UPS bezorger stond en probeerde het bezorg adres te wijzigen. De meneer aan de telefoon kon me alleen niet verzekeren dat dit voor morgen dan al doorgegeven zou zijn en hoewel ik redelijk verbaasd of zelfs verbolgen was over dit feit, legde ik me er toch met enige tegenzin bij neer.
Uit voorzorg hing ik vanochtend nog een briefje aan de deur, met zoiets als "Beste pakket bezorger, wilt u even contact opnemen via..." en dan mijn mobiele telefoonnummer. Als ie gebeld had, had ik 'm gevraagd om eventjes te wachten, dan was ik als een dolle naar huis gereden om mijn pakketje alsnog aan te nemen.
Gelukkig was het niet nodig, want toen ik net weg was gelopen bij m'n bureau, riep mijn collega Peter dat UPS voor de deur stond. Eerst dacht ik dat ie me in de maling stond te nemen (dat vind ie altijd leuk om te doen), maar toen ik naar buiten keek, zag ik dat ie het deze keer ook echt meende.
Daar werd m'n
pakketje binnengebracht en met alle gretigheid die ik bezat, scheurde het doosje open. Daarin vond ik 2 andere kleine
pakketjes. Eentje met een lederen hoesje en eentje met het fel begeerde Apple logo erop.
Het hoesje liet ik even voor wat het was, maar ik
ontfermde me natuurlijk direct over het andere doosje. Daarbij zat overigens een piepklein envelopje met daarin een boodschap. Janine en haar familie hadden me dus ook nog een extra, lieve
boodschap achtergelaten...
Met spanning bekeken mijn collega's en ik de inhoud van het doosje en toen ik door het plastic al zag wat er op de achterkant van mijn gloednieuwe iPod Touch gegraveerd stond, moesten we allemaal even
lachen. Janine (en haar ouders en zus) waren zo bijdehand geweest om achter op mijn iPod de volgende tekst te graveren:
Sander de Gans
Sponsored by familie Ihrman
Nadat we uitgelachen waren, probeerde ik mijn iPod snel van zijn plastic jasje te ontdoen en zelfs
Joan keek gespannen toe terwijl ik daar mee bezig was. Toen ie uiteindelijk in vol ornaat tevoorschijn kwam, kon ik een "Ooooooh" niet
onderdrukken.
Niet lang daarna startte ik 'm op en vroeg ie om een connectie met iTunes. Gelukkig had ik mijn laptop bij en het duurde dus niet al te lang of mijn gloednieuwe iPod was al aan mijn muziekvoorraad
gekoppeld.
Mijn nieuwe
speeltje is vandaag dus toch nog binnengekomen. Een fantastisch apparaatje, dat heb ik nu al wel ontdekt. Ik heb 'm ondertussen al overladen met muziek en 'm zelfs al verbonden met mijn nieuwe drumstel zodat ik gemakkelijk mee kan spelen. Een prima verjaardagskadootje dus, dat wel besteed is aan een persoon als ik!
Vanavond heb ik een ongelooflijk gezellige avond beleefd met mijn vrienden. Mijn 25e verjaardag die ik vorige week al met familie vierde, moest natuurlijk ook nog met mijn beste vrienden worden gevierd en hoe! Ik ben ongelooflijk verwend met onder andere hele goede cd's (Kings of Leon, Novastar, The Killers, Jason Mraz en Franz Ferdinant) en de nodige envelopjes met inhoud, waar ik morgen al een hele goede bestemming voor weet!
