Een bolle(n)boer

Het was leuk om vandaag weer eens even bij mijn eerste echte baas op bezoek te gaan. Toen ik 9 jaar was liep ik er al rond tijdens het tulpenseizoen en de laatste keer dat ik in de schuur was dateert alweer van 20 juni vorig jaar, toen ik ook nog eventjes de eer had om weer op de heftruck te mogen kruipen.

Dit keer bezocht ik Laurens Maliepaard om te kijken of we bij Websites Nederland iets voor hem konden betekenen en hoewel ik hem vroeger al vaak had aangeraden een mooie website te laten maken, begon hij nu toch ook eindelijk het nut hier van in te zien.

Wat was er toch weer een hoop veranderd sinds ik op mijn 21e voor het laatste werkzaam voor hem was. Er liepen nu zelfs een paar fulltime medewerkers rond en ze waren een reusachtige machine aan het ontwikkelen, volledig naar eigen inzicht en naar eigen idee. Fantastisch vind ik het om dat te zien, die gedrevenheid en vindingrijkheid. Ik zou het me ook in kunnen beelden, maar zo in detail uitwerken, dan moet je van hele andere huizen komen als je nooit voor iets dergelijks gestudeerd hebt, maar het louter laat afhangen van je ervaring, gevoel en logisch nadenken...

Ook Laurens zelf was veranderd en wel weer in de Laurens die hij vroeger was. Al jaren kon ik hem als iemand die nog genoeg ruimte in zijn overall over had voor een 2e persoon, hoewel dit niet van weelde was maar van een groot ongenoegen in zijn afvalverwerkingssysteem. Gelukkig is hij daar nu inmiddels van verlost maar dat resulteert dus in de nodige extra kilootjes. Een bolle boer dus en de echte Laurens zoals ik 'm vóór z'n ongemakken kende.

Of er binnenkort iets online komt voor deze innovatieve en bijzondere bollenboer uit Stad laat ik nog even in het midden. Ik hoop het, want daar aan de Molendijk ligt nog altijd een stukje van mezelf...