Posts tonen met het label werk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label werk. Alle posts tonen

dinsdag 16 februari 2010

Een leuk gebaar van waardering voor mijn werk

Onlangs beschreef ik al eens samen met Jaap, dat het fantastisch is om waardering voor je werk te krijgen. Dat kan op verschillende manier, zo ervoer ik vandaag maar weer eens.

Gisteren bood ik de klant tijdens een bespreking een gebakje aan, maar hij sloeg af en bleek aan de lijn te zijn. Hij vroeg me nog wel even wie er jarig was en toen ik zei dat ik het zelf was, voelde hij zich schuldig dat hij geen kadootje voor me had.

Toen hij vandaag opnieuw op de zaak verscheen, had hij een leuk presentje bij zich. Een toepasselijke mok die, wanneer ik 'm optil, spontaan 'Happy Birthday' begint af te spelen! Mijn omgeving moet nu maar wat blij zijn dat ik geen koffie drink, anders zouden zij waarschijnlijk helemaal gestoord raken van mijn mooie mok! Echter, ik ben blij met een dergelijk gebaar van waardering voor mijn werk!

zaterdag 28 februari 2009

Een workshop op mijn vrije zaterdag

Omdat ik tegenwoordig voor mijn werk weer regelmatig aan het fotograferen ben, wil ik toch wat meer technische kennis opdoen. Vandaar dat er vandaag voor mij een cursus productfotografie op het programma stond. Ik wilde graag wat dieper ingaan om de technische kant van productfotografie, zoals het aanlichten en andere "foefjes".

De workshop werd gegeven door Patrick Nagtegaal, die zich al lang bewezen heeft in het wereldje met zijn veelzijdige fotografie en vooral de eigenzinnige productfotografie.
We begonnen dan ook met een rondje door zijn werk en vergaapten ons aan de meest mooie beelden. Daarna gingen we echter direct aan de slag.
Zo liet hij ons zien wat je kan bereiken met een kleine spotlight en wat je allemaal niet kan doen met gekleurd of bewerkt papier dat je bij vrijwel iedere hobbyzaak wel kunt kopen, in combinatie met achtergrondlicht. We kregen ook de gelegenheid om zelf achter de camera te kruipen en een goede compositie en instelling te vinden. Dat bleek echter niet altijd even gemakkelijk en hij gaf ons dan ook vele tips en trucs mee.
Ook liet hij ons de kunst van het reflecteren zien, met onder andere goud papier, wit karton, zilver papier etc. En wat te denken van het effect dat je kunt bereiken, wanneer je verschillende vormpjes uit dik papier knipt en het vervolgens voor je lamp houdt? Er ontstaat dan heel mooi sfeerlicht, zoals je dat ook hebt wanneer de zon door de bladeren van de bomen schijnt.

De workshop werd overigens bezocht door allerlei verschillende persoonlijkheden. Mensen die de fotovakschool hadden afgerond maar toch iets dieper op dit onderwerp in wilden gaan, iemand die bezig was met een kookboek en tips wilde over het fotograferen van het eten, iemand die een bloemenzaak had en zijn bloemen mooi wilde fotograferen en zo kan ik nog even doorgaan. We waren overigens in totaal met 11 mensen.
Er was ook een dame die graag wat tips wilde bij een nieuwe klus die bij haar voor de deur stond. Ze moest sierraden gaan fotograferen, maar dat is erg moeilijk als je je bedenkt dat sierraden alles reflecteren en dus ook jouw met je camera en alle belichting die je gebruikt.
Daarom nam Patrick ook hier de tijd voor en we namen een gouden ring als voorbeeld. Deze werd gepositioneerd en uitgelicht met spots en reflectieschermen en werd verschillende keren en op verschillende manieren gefotografeerd. De resultaten van alles shots verschenen overigens direct op een groot scherm, zodat we goed konden zien waar we mee bezig waren.

De man met de bloemen kwam ook nog aan zijn trekken, toen Patrick liet zien wat de beste manier was om glazenobjecten te fotograferen. Deze man wilde namelijk zijn bloemen graag ook in een vaas fotograferen, maar dit moest er natuurlijk wel piekfijn uitzien.

Al met al een erg informatieve workshop en doordat iedereen ook veel informatie en ervaring met elkaar deelde was het een erg leerzame dag. Ookal moest ik er mijn vrije zaterdag voor opofferen, achteraf gezien ben ik blij dat ik het gedaan heb.
Binnenkort staat de volgende workshop alweer voor de deur, namelijk studiofotografie!

donderdag 26 februari 2009

Een hele andere tak van sport

Erg leuk vind ik het dat ik tegenwoordig weer meer fotografeer. Zo kreeg ik ook vandaag weer een leuke, maar toch ook een lastige klus voor mijn kiezen. Het fotograferen van situaties of objecten is erg leuk om te doen en ook nog vrij "eenvoudig", maar productfotografie en dan van voedsel is een hele andere tak van sport. Toch kreeg ik vandaag de opdracht om een aantal voorverpakte producten te fotograferen voor een klant en dus deed ik mijn uiterste best om dit zo goed mogelijk vast te leggen.

Eten fotograferen is 1 ding, maar het er ook nog eens lekker uit laten zien is iets heel anders. Als je het ook maar iets verkeerd belicht, dan ziet het er al onsmakelijk uit. Een hele klus dus...

Ik begon dan ook met het maken van een goede opstelling in de (nu nog) lege en goed door het daglicht verlichte meetingroom. Al snel had ik een goede opstelling gevonden en na wat losse test-shots kwam de klant het eten brengen en kon ik de opstelling pas echt goed testen.
Het was een kwestie van goed kijken, de beelden controleren, nog eens kijken en daarna de camera af laten tellen tot de afdruk en zelf nog wat bijlichten door het bestaande licht te laten reflecteren. Oh ja en zorgen dat Joan (of een van mijn andere collega's) niet in hun enthousiastme en me hun hongerige ogen in mijn licht gingen staan...

Meer dan eens was ik ontevreden over het resultaat en dan begon het ritueel (van scherpstellen, positioneren etc.) opnieuw, maar toch kon ik uiteindelijk na veel gezwoeg, met een tevreden gevoel het laatste shot maken.

De resultaten van een hele middag zwoegen mogen er eerlijk gezegd echt wezen. Zo zien de maaltijden er toch best smakelijk uit zo met z'n allen op een rijtje?

vrijdag 20 februari 2009

Fit op het werk

In het kader van "fit op het werk" werden vandaag alvast 2 apparaten geleverd voor onze nieuwe fitnessruimte die in de afgelopen tijd met de verbouwing is gerealiseerd.

Peter hielp netjes mee met uitladen en weldra stonden ze in de daarvoor bestemde ruimte. Natuurlijk werden ze vrijwel direct door het voltallige team met argusogen bekeken en klom Joan zelfs als eerste op de crosstrainer. Peter beproefde zijn geluk op de hometrainer en toen Joan eenmaal klaar was, waagde ik ook een rondje op de crosstrainer. Alleen bekroop me het idee dat ik iets verkeerd deed. Gelukkig snapte ik later hoe het wél moest en constateerde dat dit apparaat goed was om de nodige calorieën te verbranden.

En werken? Dat doen we natuurlijk ook. De apparaten zullen of vóór de werkdag of erna gebruikt gaan worden. Hoe zal het team van Websites Nederland er over een half jaar bijlopen? Zoiets?...

zondag 26 oktober 2008

Aan de vooravond van een nieuwe uitdaging

Ik was even een niet zo fanatieke blogger de afgelopen dagen. Ik had ook weinig leuks te vertellen en daar had ik alle reden voor. De afgelopen week stond ik namelijk op het punt een moeilijke beslissing te nemen, die veel denkwerk en energie van me gevergd heeft. Mijn dagen bestonden vooral uit veel praten met Janine of andere mensen die me enigszins konden helpen bij mijn moeilijke beslissing. Soms móést ik het ook wel met mensen delen om verschillende redenen. Toch heb ik een beslissing kunnen nemen, maar ook alleen omdat ik mezelf er beter bij voel en er volledig achter sta.

Afgelopen woensdag, 22 oktober, tijdens een vergadering die tot middernacht duurde, heb ik mijn compagnons bij Quest Media te kennen gegeven dat ik toe ben aan een nieuwe uitdaging. De rek was er uit, evenals de voldoening van het werk. De beslissing was niet gemakkelijk. In tegendeel, de afgelopen dagen waren emotioneel en slopend, maar ik vond dat ik 'n beslissing moest maken en hoe langer ik er over nadacht, hoe beter ik me voelde bij de naderende oplossing.

Ik ben toe aan een nieuwe uitdaging, nieuwe ervaringen en het leren kennen van nieuwe persoonlijkheden. Ik voelde me bij Quest dan ook niet meer zo op mijn plaats en begon na te denken over mijn toekomst. Toen bedacht ik me dat ik eigenlijk te jong ben om geen dromen na te jagen of andere dingen uit te proberen. Contact met mensen, organiseren, concepten bedenken, het meedenken met en het begeleiden van communicatietrajecten, het ontdekken en toepassen van nieuwe mogelijkheden op het gebied van reclame en internet. Een kleine opsomming van de dingen waar ik me graag mee bezig zou houden, maar waar ik eigenlijk in mijn functie niet meer aan toe kwam of geen plaats voor was. Ik verlangde op een gegeven moment zelfs terug naar de beginperiode van Quest.

Laat ik voorop stellen, met het bedrijf zelf is niets aan de hand. Het is een gezond bedrijf met fantastische mensen en leuke klanten. Daar lag het dus sowieso niet aan. De droom begon bijna 4 jaar geleden, maar eindigd hier.

Marco en ik begonnen als ik het me goed kan herinneren op 13 mei 2005 in het kantoor waar Marco op dat moment al werkte, op een zolder aan de Westdijk in Middelharnis, boven een computerzaak. Die lokatie was echter van korte duur want na een aantal maanden verhuisden we naar de Voorstraat van Oude Tonge, ook op een bovenverdieping boven dezelfde computerzaak. Daar zijn we echter 2 maanden bezig geweest met verbouwen en vrienden en familie hielpen daar ook het vuur uit hun sloffen om ons daar zo mooi mogelijk te kunnen laten werken. Ons eerste feestje was daarna ook direct een feit, tijdens de opening (met heerlijke cake, persoonlijk met iets meer haar en Bjorn die het feestje mee vierde maar nog niets met de zaak te maken had) van ons nieuwe en gezellige kantoor op nummer 22.

Na een jaar kregen we de mogelijkheid om wéér een ander kantoor te betrekken, aan de haven van Oude Tonge en dat was maar goed ook, want we stonden op het punt weer uit ons jasje te groeien. Jos kwam bij ons werken en Ton kwam toen binnen als stagiair. Daarom werkten we ons weer uit de naad om er aan de haven ook een mooi kantoor van te maken en na een aantal weken was er dan ook weer een fantastisch resultaat te bewonderen. Niet lang daarna kwam Bjorn bij ons en na het openingsfeest (waarop we door het gehele kantoor van alles lieten zien wat we tot dan toe gemaakt hadden of ook de zojuist geschetste geschiedenis in vogelvlucht de revu lieten passeren) betrok ook hij een bureau.
Januari 2007 werd Bjorn mede compagnon in het bedrijf en groeide mede door deze stap het bedrijf weer ongelooflijk snel.

Door de jaren heen hebben we nieuw personeel aangenomen en zien vertrekken. Op mijn laatste moment zaten we met 8 mensen in ons kantoorpand en hadden we ook alweer van 3 mensen afscheid moeten nemen die later weer vervangen werden door nieuwe kanjers.

Nu ga ík dus afscheid nemen en ookal heb ik vrede met mijn besluit en heb ik ongelooflijk zin in mijn nieuwe uitdaging(en), toch gaat het me aan mijn hart. Vooral toen ik afgelopen vrijdag het personeel van mijn plannen op de hoogte moest stellen, moest ik even slikken. Ik hou van die mensen, het zijn mijn vrienden geworden en ik hoop ook zéker dat dat wederzijds is. Dat denk ik wel gezien de reacties die mij het afgelopen weekend diep ontroerden.

Nu ik de mensen bij wie ik daar behoefte aan had, persoonlijk op de hoogte heb gesteld, kon ik het niet langer voor me houden. Ik moest deze blog schrijven.
Natuurlijk heb ik niet stil gezeten de afgelopen week en heb ik al bij verschillende bedrijven op de functie van Marketing, Communicatie & PR medewerker gesolliciteerd. Morgen heb ik zelfs mijn eerste sollicitatie gesprek al en daar heb ik enorm zin in!

Naast mijn nieuwe baan, ben ik voornemend om ook weer iets voor mijzelf te beginnen. Ik ben nog steeds van mening dat een low-cost label de markt goed van pas komt. Er is nog zo'n grote markt met ondernemers die minder geld voor een internetsite of huisstijl over hebben of kunnen betalen, dat ik die ook graag zou willen bedienen. Daarnaast vind ik het erg leuk om te doen en contact te hebben met klanten, dus lijkt me dit de ideale beslissing om een nieuw bedrijfje op te zetten dat ik kan uitoefenen in mijn vrije uren.

Nogmaals, het was een zware beslissing, maar ik denk nog steeds de juiste. Ik wil vooral iedereen bedanken die me de afgelopen week (weken) ontzettend gesteund en met me meegeleefd hebben. Alle familieleden en vrienden die er de afgelopen week ontzettend mee begaan waren en constant vroegen hoe het met me ging of er met me over wilde praten. Het heeft me goed gedaan om te weten dat er mensen zijn die je steunen, ook in zulke tijden waarin het even wat moeilijker is.
Vooral Janine moet ik bedanken voor haar steun. Zij is immers mijn levenspartner en diegene die naast mij, het dichtst bij het vuur zit. Ook zij steunt me onvoorwaardelijk en staat volledig achter mijn beslissing en mede dankzij dit alles realiseer ik me dan eens te meer dat zij een van de belangrijkste personen in mijn leven is. Ook mijn vader en moeder die er druk mee begaan zijn en nog meer aan hun hoofd hebben op dit moment, moet ik ontzettend bedanken voor hun begrip. Het is ook niet niks al je je zoon iets moois ziet opgeven...

Als laatste moet ik Marco en Bjorn bedanken voor de leuke tijd die we (met Marco bijna 4 jaar, met Bjorn bijna 2) met elkaar hebben gehad. Ik wens hen dan ook veel succes met de verdere voortzetting van het bedrijf en hoop dat het bedrijf nóg mooier, groter en winstgevender wordt. Ook mijn dank naar mijn collega's want met hen heb ik ook een fantastische tijd gehad. Ook hen wens ik veel succes nu ik niet meer op de werkvloer kom. Het zal waarschijnlijk ook een stuk rustiger zijn!

Over mij hoeven de mensen zich geen zorgen te maken, ik red me wel. Ik hoop zo snel mogelijk weer aan de slag te kunnen want ik vind het verschrikkelijk om thuis te zitten. Laat mij maar lekker werken met leuke collega's, dat past me beter.

Ik hou jullie op de hoogte als ik nieuwe ontwikkelingen te melden heb. Tot die tijd mag iedereen die dat wil voor me duimen dat ik weer snel aan het werk kan!

dinsdag 10 juni 2008

In mijn vak kun je best vaak trots zijn op je werk

Veel mensen vragen me wat ik nou precies doe en ik vind het altijd moeilijk om mijn werkzaamheden precies uit te leggen zonder dat visueel te ondersteunen. Daarom bedacht ik me dat ik dit eens een klein beetje zou toelichten in een blog, dat ik dan bij deze graag een keer wil doen.

Hoofdzakelijk ben ik bezig met ontwerpen, bedenken en/of uitvoeren van concepten voor, campagnes, huisstijlen, websites, webapplicaties enzovoort. Dat houdt in dat je begint met het opzetten van een idee voor een (al dan niet nieuwe) stijl, waarbij aspecten komen kijken zoals grafische elementen en kleurgebruik.

Na een briefing van de klant begin je met het uitwerken van een idee, zoals bijvoorbeeld het op een bepaalde manier bewerken van foto's of een bepaalde vlakverdeling. Dit bouw je in fases op en probeert steeds wat nieuwe dingen. Soms zijn het kleine nuances in je ontwerp, soms ga je opeens over op iets totaal anders, met kleine onderdelen uit eerdere ideeën voor dat project. Met deze ideeën experimenteer je ook lekker veel met kleuren en probeer je al een beetje een bepaald gevoel te creëren, waarna je vaak heel anders uitkomt dan je begonnen bent.
Vaak leggen wij dit (tegen het einde van het uiteindelijke concept) pontificaal in ons kantoor neer, zodat je er niet omheen kunt en ook voor jezelf wat overzicht hebt over je ideeën (en dit is dan meestal lang niet alles dat je ervan afgedrukt hebt). Je collega's hebben dan de twijfelachtige eer om hun ongezouten mening erover te geven terwijl ze er goed naar kijken.

Je streept alle irrelevante ideeën of diegene die niet goed genoeg zijn weg, je selecteert uit je beste ideeën de mooiste versies van bijvoorbeeld een voorbeeld-brochure of website, plakt ze op mooi foamboard en presenteert deze met een goed begeleidend verhaal aan de klant. Die schrikt dan ook vaak van zo'n idee omdat hij wellicht zelf al wat in gedachten had of het helemaal niet op deze manier had verwacht, maar bijna altijd beginnen ze er in de loop van zo'n gesprek aan te wennen en gaan ze zich er goed bij voelen.
Dan zit je missie erop en kan dit (wat dus nog steeds een concept is en niet meer dan een gevoel moet geven hoe straks de hele lijn eruit komt te zien) verder uitgewerkt worden. Dat betekend dus ook dat het bij de presentatie van zo'n concept nog een lange weg te gaan heeft. Het bedenken van een dergelijk concept kost ook veel tijd. Tientalle uren gaan daar in zitten en veel denk en probeer werk, opmerkingen, teleurstellingen etc.

Het is dus nog niet zo makkelijk als het lijkt, maar het is wel ontzettend leuk om te zien dat een klant uiteindelijk ook voor jouw idee kiest en dit de uitstraling van een bedrijf wordt. In mijn vak kun je dus best vaak trots zijn op je werk als je weer eens een busje voorbij ziet rijden, een advertentie ziet of iets anders waar de kleurstellingen, logo of grafische vormen in voorkomen die jij (samen met je team) hebt verzonnen.