Daze in de Haagse Paap

Hij was toch wel mijn beste maatje tijdens mijn 'Grafisch Lyceum periode' en de afgelopen jaren speelde hij in verschillende bands als drummer en bassist en timmerde hij ook nog eens niet onverdienstelijk als DJ aan de weg. Vorig jaar mistte ik nèt een van zijn optredens tijdens een 'band-contest' met zijn vorige band maar nu hij me via allerlei social media kanalen bombardeerde met het optreden in het befaamde muziekcafé De Paap in Den Haag, kon ik niet anders dan naar mijn oude schoolmaatje komen kijken én luisteren...

De band 'Daze' gaf zoals gezegd vanavond een optreden in muziekcafé De Paap in Den Haag. De kroeg waar vele bands groot geworden zijn. Denk aan onder andere Golden Earring die hier nog speelde in hun beginperiode en drummer Cesar, waar ik begin dit jaar nog bij op bezoek was, woont er immers ook altijd nog maar een enkele straat vandaan.

We parkeerden de auto vlakbij in De Torenstraat en gezamenlijk liepen Janine, Richard, Bas, Noortje én ik, rechtdoor richting De Paap.
Die was zo gevonden en bij binnenkomst zag ik meteen een fonkelend witte Tama op het podium staan en het viel mij op dat hij op minder dan twee meter afstand van het publiek vandaan stond. Ik had overigens sowieso verwacht dat De Paap een stuk groter zou zijn, maar het bleek gewoon een gezellige kroeg met een podium, waarvan de afstand tot het publiek minimaal was. Hoe zou dat gaan klinken?

Ik herkende Remco meteen en na een kort gesprek moest hij alweer het podium op. Hij pakte zijn basgitaar ter hand en meteen klonken de eerste zware tonen door de versterker.
Ook de rest van de band zette aan en meteen viel mij de kwaliteit van het geluid op. Loepzuiver én, ondanks dat ik de band zo'n beetje aan kon raken, goed uitgebalanceerd. Soms kan het in een dergelijke opstelling voorkomen dat het geluid bijna oorverdovend is omdat het zo dichtbij is (met name de drumkit), maar niets bleek minder waar.

De band bracht verschillende covers ten gehore uit het soul/pop genre, van Jimi Hendrix (Foxy Lady) tot U2 (Bloody Sunday) en van Fiction Plane (Two Sisters) tot Eagle-Eye Cherry (Save Tonight). Een lekker divers repertoire dus, waar iedere muziekliefhebber wel aan zijn trekken kwam.
Naast dat ik uiteraard de bassist goed vond spelen en ook onder de indruk van drummer Robin was, bleken beide zangeressen van de band, Kirsten en Sarah, naast het feit dat ze leuk oogden overigens ook een lekker potje te kunnen zingen.

Tijdens het optreden vermaakte ik me prima met Bas, Richard en natuurlijk de meiden niet te vergeten en terwijl De Paap redelijk afgeladen bleek (en terecht!), speelde Daze ondertussen vrolijk door en leefden de zangeressen zich lekker uit op een tweetal ruigere nummers van Anouk. Het viel me overigens wel op dat de persoonlijkheden van de gitarist en bassist bij deze band een beetje omgekeerd waren. Normaal gesproken springt de gitarist er qua persoonlijkheid meer uit en staat de bassist een beetje stilletjes in een hoekje 'zijn eigen ding' te doen. Dat bleek bij Daze dus niet het geval, want het was vaker bassist Remco die stond te springen, dan gitarist Robert-Jan. Die laatste speelde overigens ook erg goed en dus bleek bovenstaande niet meer dan een opvallend detail.

Tijdens de tweedelige set die bijna 30 nummers bevatte (ik geloof 29 want de laatste mochten ze niet meer spelen omdat het tijd was... jammer!), vermaakte ik me zoals eerder gezegd prima. Zeker omdat ik de BOB was en de rest lekker biertjes en wijntjes naar binnen stond te hijsen, verbaasde ik me gaandeweg de avond, steeds vaker over mijn reisgezelschap.

Helaas eindigt een leuk optreden vaak sneller dan verwacht en dat was ook hier het geval. De kreet 'Time flies...' was hier dan ook zéker van toepassing en voor ik het wist waren de bandleden alweer aan het inpakken. En wie moet er in dat geval dan weer geholpen worden? Uiteraard... De drummer!
Ik bedankte Remco en wat andere bandleden voor het goede optreden en name me voor dat dit zeker niet de laatste keer is dat ik ze live heb zien spelen. Het was sowieso leuk om eens bij mijn oude schoolmaatje Remco te komen kijken en we spraken af dat wanneer ik zelf weer eens op de bühne sta, hij aan de beurt is om eens te komen luisteren.

We verlieten De Paap en liepen richting de parkeergarage in de Torenstraat, die vlak naast muziekwinkel Rock Palace ligt waar ik al eens eerder een bezoekje aan bracht. Door de ramen gluurde ik nog naar een aantal mooie drumkitjes en liet de winkel toen voor wat het was. Mijn gezelschap bleek namelijk een 'vreetkick' te hebben en in plaatst dat ze snel naar huis wilden, vroegen ze me om 'alsjeblieft' bij een Burger King óf een shoarma tent te stoppen.

Enfin, langs de snelweg bij Delft troffen we de Burger King aan, maar die bleek gesloten. Gelukkig was de 'King Drive' nog wel open en even later geurde de Volvo naar gefrituurde krul-frietjes en scherp gekruide hamburgers. De heren en dames in de auto waren zwaar onder de indruk van alle vette lekkernijen en hoewel de hamburgers wel érg pittig bleken, hoorde ik flink gesmak vanaf de achterbank!

Al met al een leuk avondje uit dus en kan ik niet anders dan de band Daze een aanrader noemen. Ga zeker een keertje luisteren naar deze veelzijdige coverband als je in de gelegenheid bent, want daar zul je zeker geen spijt van krijgen!

Als bonus een filmpje tijdens het optreden van Daze, waar ze een cover van U2's 'Bloody Sunday' spelen...

Beleven de buren tóch nog lol aan mijn hobby...

Geld voor mijn verjaardag krijgen is doorgaans erg goed aan mij besteed. Zelf nog voordat ik het in mijn handen heb, weet ik al waar ik het aan uit ga geven. Zo ook deze keer, want ik wist al precies wat ik met mijn gekregen centjes zou gaan doen.

Al een tijdje hadden Jurien en ik het plan om eens naar Rock Palace in Den Haag te gaan, de muziekwinkel waar ook veel bekende Nederlandse bands hun spullen vandaan halen (zoals Krezip, Bløf, Anouk, Di-rect enz.). Als twee ambitieuze beginnende muzikanten, moesten wij daar natuurlijk ook eens geweest zijn en voor vandaag planden we dan ook een dagje Den Haag in. De dames wilden echter ook mee, zodat zij lekker hun gang konden gaan in het centrum van de stad, opzoek naar dat ene leuke truitje of tasje...

Hoewel ik gisteravond pas laat op bed lag vanwege mijn verjaardagsfeestje, was ik toch al vroeg op, want we zouden zo rond half 11 richting Den Haag vertrekken. Dat gebeurde dan uiteindelijk ook en doordat het niet echt druk was op de weg, waren we er al na een klein uurtje rijden.
De vrouwen afzetten was ook zo gepiept, evenals het vinden van een geschikte parkeerplaats, want naast Rock Palace bleek een parkeergarage te zijn. Ideaal dus!

Binnengekomen liepen we direct naar de gitaarafdeling. Jurien was namelijk van plan een nieuwe gitaar te kopen (en dat terwijl hij er al 5 heeft!) en dit keer moest het dan ook een hele goeie zijn. Electrische gitaren hadden ze er overigens genoeg, evenals akoestische. Niet zoveel als we gewend zijn om bij Feedback Rotterdam tegen te komen, maar het is dan ook niet eerlijk deze twee winkels met elkaar te vergelijken.
Jurien ging voor een Gibson SG, een dijk van een gitaar en nadat ik 'm met een gerust hart bij een ervaren medewerker kon achterlaten, liep ik zelf naar de andere kant van de zaak, naar de drumafdeling.

Ook deze was goed gevuld, met zowel akoestische (waar ze zelfs mijn favoriete akoestische kit hadden staan, de Tama Superstar Hyperdrive, helaas niet in mat zwart maar deze kleur was ook prima!) als met digitale drumkits. Zelf was ik vandaag van plan een drummonitor voor mijn digitale drumstel te kopen, zodat ik de buren thuis toch van mijn spel mee kan laten genieten als ik dat zou willen.
Een uiterst behulpzame medewerker schoot me te hulp maar de monitor die ik wilde hebben, was niet meer op voorraad. Hij had wel een alternatief van Roland, maar die was zo duur dat Janine me gelijk met monitor en al op straat had gezet waarschijnlijk.
Hij kwam overigens wel met een goed alternatief, een die beter was als de monitor die ik eigenlijk wilde hebben en eentje die net iets minder was dan die hele dure set.

Dat wilde ik met eigen oren horen en dus werd de set, die bestond uit een subwoofer en twee kleinere speakers, uitgepakt en aangesloten op een digitale drumkit. Helaas hadden ze mijn TD9KX niet staan, maar moest ik genoegen nemen met zijn kleinere broertje, de TD9K. Ook prima overigens, om uit te proberen dan...

De set klonk fantastisch en dus vroeg ik de verkoper om de set, na enig aarzelen, in te pakken en bij de kassa te zetten. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd en de verkoper ging direct aan de slag. Zo kon ik ondertussen teruglopen naar Jurien, want die had in de geluidsdichte cabine zijn nieuwe gitaar uitgeprobeerd, maar kon het nog niet met zichzelf eens worden over de kleur.
Toen ik dan ook bij de gitaarafdeling aankwam, stond hij op het podium (dat zie ik graag!) en de verkoper van de gitaarafdeling had de 2 gitaren netjes neergezet en Jurien voor de keuze gesteld. Word het zwart of rood...

Om een lang verhaal kort te maken, het werd zwart en nadat we alles afgerekend en ingeladen hadden, zochten we de dames in de stad op. Die hadden we overigens zo gevonden en toen we nog wat gegeten en geshopt hadden, keerden we terug naar huis.

Thuis aangekomen droeg ik de loodzware doos naar zolder, naar mijn "studiootje". Na wat gepiel met stekkers en snoeren, kon ik dan uiteindelijk voor het eerst zelf mijn nieuwe set op mijn eigen drumkit uitproberen. De subwoofer en de kleinere speakers pasten prima bij de rest van de kit en het geluid was fantastisch.
Mijn nieuwe kit gaat er overigens naar mijn idee steeds indrukwekkender uitzien, maar uiteindelijk draait het natuurlijk om het geluid. Geloof me, het geluid is prima en het volume wat uit deze nieuwe set komt is méér dan genoeg. Vooral als ik de volume knop helemaal open draai, want bijna niet te doen is. Hoewel, zo beleven de buren toch ook nog lol aan mijn hobby...