Intiem met Bløf

Vanavond eens geen stevige rockers op het podium voor ons, maar pure en nuchtere uit de Zeeuwse klei getrokken rasmuzikanten. Onlangs had ik gelukkig kaartjes weten te bemachtigen voor één van de bijzondere concerten die Bløf geeft rond de albumrelease van hun nieuwste album April, dat een tweeluik vormt met het in oktober verschenen Oktober. Vanavond zouden ze dan ook beide albums ten gehore brengen.

Aan het einde van de middag haalden Addie & Mirjam ons thuis op en reden we naar De Wilhelminapier in Rotterdam. Daar parkeerde Addie zijn auto op een uiterst strategische plaats, zodat hij zich ná het concert zo snel mogelijk uit de voeten kon maken. Slimme jongen dus...

Vervolgens liepen we naar Humphrey's waar we om half 6 een tafeltje hadden gereserveerd om vóór het concert nog even een lekker hapje te eten. Nipt half 6 stapten we dan ook binnen, kregen een tafeltje aangewezen en genoten van een aantal heerlijke gerechten.

Nadat we ook ons toetje naar binnen hadden gewerkt, was het nog een klein stukje lopen naar het Nieuwe Luxor theater en duurde het niet lang meer voordat de voorstelling zou beginnen. Perfect gepland dus.
Bij binnenkomst in de zaal bleken we toch wel een aardig stukje van het podium vandaan te zitten, maar het gaf ons nog steeds een goed beeld op een erg huiselijk ingerichte bühne. De tapijten die uitgestald lagen, deed het geheel direct een intieme sfeer uitstralen en ik voelde dat dit een bijzondere avond zou worden.

Even later kwamen de Bløffers het podium op en begonnen zonder aankondiging direct het eerste nummer te spelen. Ze bleken voor "Oktober" als openingsnummer gekozen te hebben en Pascal heette ons na de eerste zin kort welkom.
Na Oktober volgde meteen de hit Eilanden, waarbij grote, felle, blauwe lampen het publiek verlichtten en op de achtergrond een virtuele oceaan werd geprojecteerd.
Nog een nummer later nam Pascal wél de tijd om ons allemaal hartelijk welkom te heten en verzuchtte dat de kop eraf was.

Tussen de nummers die volgden werd vaak uitleg gegeven waarom sommige nummers geschreven waren, wat het al een stuk persoonlijker maakte. Er ging ook wel eens wat mis, zo begon Pascal verkeerd, vergiste zich in een nummer, en brak een liedje na de eerste paar noten al af om om een andere gitaar te vragen.
Ook de zaal deed actief mee, want de lichten achterop het podium schenen hinderlijk in de ogen van de mensen op het eerste balkon en daar werden de heren van Bløf luidkeels van op de hoogte gesteld, waarop een corrigerend tikje op de vingers van de lichtman volgde. Mét een anekdote erbij natuurlijk.
Dit alles maakte het écht. Puur. Intiem. Huiselijk. Ik heb er eigenlijk geen woorden voor. Het was erg prettig om mee te maken, het leek zelfs alsof we in een gigantische oefenruimte waren, waar de band gewoon relaxt met elkaar stond te spelen!

Half in het eerste deel van de voorstelling, zo half in de cd Oktober, betrad ook Sarah Bettens (bekend van K's Choice) het podium. Ook zij had haar steentje bijgedragen aan de albums Oktober en April, zoals ze dat ook al bij het album Umoja deed en mocht vanavond dus ook niet ontbreken. Ook een strijkkwartet (bestaande uit 3 violistes en een contrabassiste) dat het podium betrad, zette de prachtige ballades kracht bij.

Het prachtige album Oktober werd vóór de pauze, volledig (zij het in willekeurige volgorde) gespeeld en een drankje hadden de mannen dus wel verdiend!

Na de pauze kwamen ze onverminderd terug en begon men de kersverse nummers van het album April te spelen. Ik moet zeggen, ik heb nog niets over het nieuwe album geschreven, hoewel ik hem al vanaf de releasedag in mijn bezit heb. Dat heb ik expres gedaan, omdat ik het album niet echt bijzonder vond (er zitten afgezien van "Aan Iedereen Die Wacht" en "Vandaag") niet echt bijzondere hits tussen. Oké, het nummer "Wapenbroeders" is ook één van mijn favorieten van dit album, maar ik doel eigenlijk op heerlijke mee-zingers. Die hoor ik eigenlijk veel te weinig op dit album. Van die nummers die je op een openlucht concert zo heerlijk hard mee kan blèhren...

Na vanavond begrijp ik het album beter. Sowieso na de uitleg over het hoe en waarom verschillende nummers zijn geschreven, maar helemaal nu ik het live in het theater heb gehoord. Het lijkt bijna alsof het album perfect voor deze setting is geschreven, want de heerlijke balades leken iedereen om mij heen in beroering te brengen. Dat kon ik merken aan de reacties na de laatste noten van elk nummer en aan het warme en hartige applaus dat de band ten deel viel.

Ook toen Pascal in solo-setting het nummer "Dagen Zonder Namen", klapte de zaal de vonken van hun handen af. En wat te denken van het nummer "Overgave" dat Pascal schreef voor zijn vriendin en met dit nummer, op de bruiloft van Peter Slager (de bassist van Bløf) zijn vriendin daarmee ten huwelijk vroeg!

Helaas, nadat de Zeeuwse (behalve drummer Norman dan) groep 2 albums helemaal had afgespeeld, namen ze afscheid, tezamen met het strijkkwartet. Niemand in de zaal geloofde echter dat dit het afscheid was en zoals bij bijna ieder optreden van welke band dan ook, kwam er nog een toegift.
En wat voor een! Opnieuw verscheen Sarah Bettens ten tonele en bracht zij samen met de mannen van Bløf enkele K's Choice klassiekers ten gehore zoals "I'm Not An Addict", waarop ze de gehele zaal duidelijk aan het zwingen kreeg. Dat was iets wat nog niet voorgekomen was die avond, want de "swing-en-meeblèhr-nummers waren immers vanavond achterwege gelaten.
De zaal (en ik ook!) werd helemaal uitzinnig toen Bløf als allerlaatste nog een eigen klassieker kado deed. Wie kon zong dan ook uit volle borst "Dansen Aan Zee" mee en pakte zijn vriendin nog eens goed beet en genoot van dit laatste moment van dit fantastische concert.

Nog één buiging. Nog een daverend applaus. De lichten aan. De deuren open. Fantastisch. Met naast foto's en filmpjes, echte originele Bløf-drumsticks als blijvende herinnering...



Als bonus een filmpje van één van mijn favoriete nummers van Bløf's nieuwe album April: Wapenbroeders...





Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.

Bløf in het nieuwe Luxor

Dat is pas snel handelen. Afgelopen zaterdagavond, toen ik nog in Italië was, zag ik een mailtje binnen komen van Bløf. Omdat ik hun album Oktober had gekocht en mezelf online had geregistreerd, had ik nu de mogelijkheid om kaartjes te bestellen voor de presentatie van hun nieuwe album 'April' in het nieuwe Luxor in Rotterdam. Zij zullen die avond zowel 'Oktober' als 'April' live ten gehore brengen voor een vrij klein publiek en ik ben er bij!

Want de dag er na, op zondag, bestelde ik de kaartjes en vandaag kreeg ik ze al binnen. Dat is dus snel handelen van de mensen bij Luxor.
13 April is het zover, dan zal ik samen met Janine, Addie en Mirjam gaan luisteren naar het nieuwe album van de Zeeuwse band. Natuurlijk heb ik het nieuwe album ook al besteld, dus even afwachten wanneer deze in de bus ligt. Het belooft een vrolijke plaat te worden, in tegenstelling tot 'Oktober' die meer donker van aard was.

Ik ben benieuwd!

'Oktober'

Maanden geleden bestelde ik 'm op voorhand al via internet en deze week vroeg Addie al 2 keer of ik 'm al binnen had. Gisteren kon ik 'm dan melden dat ik een mailtje in mijn mailbox vond die mij vertelde dat het pakketje verzonden was. Dat betekende dus waarschijnlijk dat Addie's exemplaar eveneens onderweg was.

Vandaag kreeg ik 'm dan binnen. Afgelopen weken draaiden ze de single al vele malen, soms tot ergernis van Keesjan bij ons op de zaak, die het nogal deprimerend vind. En zo kun je het nieuwe album van Bløf ook eigenlijk wel een beetje omschrijven. Ze zaten de afgelopen tijd, na hun laatste album Umoja, in een moeilijke periode en waren moe van het maken van het album en alles daar omheen zoals onder andere de tour en de (helaas geflopte) film. Dat had ze namelijk de afgelopen 4 jaar ontzettend veel tijd gekost.
Voor het nieuwe album vertrokken ze naar het Ierse Pickering en namen daar een flinke berg nieuwe nummers op. De helft van die nieuwe nummers staat nu op hun nieuwe album 'Oktober' die nu ook, hoe kan het anders, vandaag 3 oktober is uitgekomen.

Op dit album staan veel "donkere" nummers met een zware lading, maar voor de echte fans moet dat toch niet uitmaken. Feit is wel dat in april 2009 weer een nieuw album uitkomt, smaakvol getiteld: 'April'. Daarop staan overwegend vrolijke nummers en dat terwijl ze alle nummers voor beide albums, gelijktijdig opgenomen hebben.
Saillant detail, volgens drummer Norman Bonink zijn de nummers voor 'April' overdag opgenomen, terwijl de nummers van 'Oktober' juist 's avonds zijn vereeuwigd.

Zelf vind ik dat er op dit album wederom prachtige nummers staan. Het zijn weliswaar echte tranen trekkers, maar het geluid is écht wat we van Bløf gewend zijn. Lekkere zware bas-tonen dreunen door je speakers de melancholishe melodiëen ondersteunend.

Een extraatje voor de legale koper van de cd, is de Pickering Player. Fans kunnen over de schouders van de leden van Bløf meekijken naar de opnamen van 'Oktober'. De bandleden werden tijdens het productieproces vanuit verschillende perspectieven gefilmd en de fans krijgen nu de mogelijkheid om het opnameproces van het nieuwe album 'Oktober' te bekijken op een virtueel platform. Om toegang tot de virtuele opnamestudio te krijgen, fungeert de cd als sleutel.

Kortom, een echte aanrader als je de muziek van Bløf kan waarderen. Zo niet, dan is dit niet het album om eindelijk eens kennis te maken met deze band. Ikzelf ben echter nu al benieuwd wat 'April' ons gaat brengen!

Een concert bij de zee

Het was weer zover. Hoewel het nog een erg jong festival is was het dit jaar voor de derde keer raak op de Brouwersdam. Concert At Sea 2008 ging daar vandaag van start, of eigenlijk gisteravond al waar je alleen heen kon als je uit de buurt kwam. Een soort voorproefje zeg maar en wij sloegen dat dan ook over.
Het was pas de 2e keer dat ik dit festival bezocht, want vorig jaar zat ik op de TT in Assen, dat valt namelijk altijd samen. Ook deze keer vertrokken we bij mijn schoonouders vandaan, in Ouddorp, op de fiets. Dit maal alleen met Janine achterop en wind tegen! Ik kan melden dat ik meerdere keren bij mijzelf dacht "waar ben ik in hemelsnaam aan begonnen!". Van Ouddorp centrum tot aan het concert is het namelijk nog zo'n 15 kilometer fietsen en met iemand achterop en een flinke wind in je gezicht is dat niet prettig.

Na ruim een uur fietsen kwamen we dan toch eindelijk bij het festival terrein aan en na het parkeren van onze fietsen, gingen we naar binnen. De zon scheen heerlijk en het werd dan ook al snel gezellig. Dit jaar was ik als enige man op stap met een clubje dames. De rest van de mannen koos voor de TT, ik ging dit jaar dus voor Concert At Sea (C@S).

Nadat ik een tijdje vlak bij het V.I.P. podium had gestaan en verschillende bekende gezichten voorbij zag lopen zoals Norman Bunnink, de drummer van Bløf, en mezelf had staan verbazen over de vele bezoekers die weer op het festival waren afgekomen, begon dan eindelijk Krezip op het hoofdpodium te spelen. Dit jaar waren er namelijk 2 podia, het Zeeland Podium waar de wat kleinere namen speelden zoals bijvoorbeeld Stevie Ann waar we nog wat van meekregen of Milow, en het Hoofdpodium waar de grote namen op speelden, zoals Krezip, Bløf en Counting Crows.

De dames (en ik natuurlijk ook) swingden (of is het swongen?) en zongen mee op de bekende nummers van Jaqueline van Krezip en haar band. De verrassing was dat plots Roel van Velzen het podium beklom (met zijn afmeting moet je echt klimmen) en samen een duet deden.
Na een tijd wachten trad dan de band op die de drive vormt achter dit festival, Bløf, wat ook een van mijn favoriete bands is. We zongen dan ook alle bekende nummers mee en ik genoot dan ook van de close-ups op het grote scherm van de drums die bij Bløf altijd zo duidelijk aanwezig zijn. Erg leuk en gezellig ookal speelden ze veel van hetzelfde. Ze zouden eigenlijk met een nieuw album op de proppen moeten komen! Gelukkig deden ze ook wat duetten zoals met Stevie Ann en Sarah Bettens van K's Choice en natuurlijk Counting Crows.

Toen het wat later op de avond werd en onze magen begonnen te knorren, zocht ik de pizza-kar op, maar daar verkocht met letterlijk voor mijn neus nèt de laatste pizza-punt en haalden dus bakzeil. Dan maar naar de tosti-kar, waar we wél succes hadden.

Hierna genoten we nog even van het optreden van Counting Crows, maar daarvan kenden we zo weinig nummers dat we besloten om de terugreis te gaan maken. Hiervoor waren we allemaal een beetje huiverig gezien de heenreis, maar we bleken de wind in de rug te hebben en het ging allemaal vanzelf. Vele andere mensen vertrokken tegelijk met ons en het gaf weer een mooi gezicht zo al die lichtjes die over de dam trokken.

Hulde voor de programmering van het festival want het publiek vertrok gespreid vanwege de diversiteit aan bands. Dat hadden ze slim aangepakt. De toiletten daarentegen waren echt vér te zoeken en je was het al bijna kwijt voordat je bij de dixies was aangekomen. Een puntje van kritiek dus en wellicht dat ze het bij C@S 2009 mee kunnen nemen.

Verder was het weer fantastisch om iedereen op te zien treden. Volgend jaar misschien toch weer TT voor de afwisseling, alhoewel ik daar wel goed over na moet denken net zoals of ik volgend jaar nog wel op de fiets ga. We wachten het af...

Als bonus een filmpje dat ik maakte tijdens het optreden van Counting Crows, waarbij ik vooral de licht-effecten mooi vond maar de nummers zelf niet kende helaas.