Een dikke 'fail' voor mijn snoepwinkel

Zo'n zeven weken geleden vond ik, nadat ik het eerst zelf wilde maken, na vele omwegen eindelijk een geschikte iPod houder voor op mijn drumkit. Hij bleek zelfs bij drum-accessoire-fabrikant Gibraltar in productie te zijn en toen ik zocht op leveranciers van dit bekende merk, kwam ik uit bij mijn immer geliefde muziekwinkel Feedback.

Een belletje was snel gemaakt en via de telefoon bestelde ik de Gibraltar iPod MP3 Stand Mount, die ik via internet ook nog eens zo snel mogelijk betaalde.

Zo'n vier weken later, toen wij juist van vakantie teruggekomen waren en ik zelfs nog tussen de post zocht naar een 'geprobeerd-te-bezorgen-maar-niet-thuis' briefje, belde ik met de klantenservice waar mijn bestelling bleef.
Bij Feedback vertelden ze me dat ik het pakketje reeds in ontvangst had moeten nemen en dat ze gingen uitzoeken waarom dat niet het geval was.

De volgende dag werd ik gebeld met de vervelende mededeling dat er iets misgegaan was. De fabrikant beweerde het pakketje verzonden te hebben, maar het was klaarblijkelijk nooit bij Feedback aangekomen en verder nooit meer aan gedacht. Er zat niets anders op dan het artikel opnieuw te bestellen, maar dat ging op z'n minst nog 2 weken extra duren. Helaas zat er niets anders op dan rustig af te wachten...

Ruim twee weken later, vandaag dus, ontving ik dan eindelijk een pakketje van Feedback. Ik was er maar wat blij mee, want nu had ik eindelijk de mogelijkheid om fatsoenlijk mijn iPod op te bergen en eventueel te bedienen tijdens het drummen.
Alsof ik hun beste vriend was, schreven ze me aan op de manier zoals al mijn vrienden mij noemen en dat vond ik uiteraard schitterend om te zien. Vol verwachting maakte ik de doos open en zag dat er wel heel veel papier in zat. Na het verwijderen daarvan, voelde ik mijn kaken ontspannen, waarop mijn mond open viel van verbazing. Mijn adem stokte en ik voelde het bloed vanachter mijn ogen vandaan lopen. Het enige wat ik kon doen was staren...

Staren naar een artikel waar ik helemaal niet op zat te wachten! Na zeven weken wachten, maakten ze me alsnog blij met een dooie mus! Het bleek een doodnormale 'angle clamp' te zijn, die ook nog eens reeds opengemaakt leek, want hij was reeds van zijn verpakking losgescheurd.

Meteen belde ik naar Feedback hoe dit kon gebeuren en ook zij waren verbijsterd. Ze gaan het tot de bodem toe uitzoeken, maar vooralsnog zal ik opnieuw twee weken moeten wachten op een nieuwe zending. Een dikke 'fail' voor mijn snoepwinkel dus!

Dit was het eerste Appeltje waar ik dorst van kreeg...

Na al die weken dat Koen pakketjes ontving, werd er vandaag dan eindelijk weer eens een pakketje bezorgd dat aan mij geadresseerd was. Ik zat er zoals gewoonlijk al weer langer op te wachten dan de verzender eigenlijk had aangegeven, maar dat terzijde.

Met de precisie van een chirurg opende ik het pakketje en haalde daar mijn AirPort Express uit, van Apple. Met dit kleine apparaatje, dat ik enigszins presenteerde met een imitatie van "De Koenoe", zou ik mijn muziek vanaf mijn laptop of iPod, draadloos over mijn surround systeem in de kamer kunnen afspelen. De mogelijkheid om draadloos met een printer te communiceren of als draadloos modem te gebruiken bestaat ook, maar deze functies had ik dan weer niet nodig.
Overigens ook Jaap, die overal een telefoon in lijkt te zien, stond er weer bij en deed zelf ook een imitatie van "De Koenoe".

Thuisgekomen ontdeed ik de bijzonder strak ontworpen doos (ik ben niet anders gewend van Apple!) van z'n plastic jasje en ging verder met uitpakken. Ook de binnenkant was uiteraard op z'n Apple's vormgegeven, waarbij de sleutelwoorden "wit" & "less is more" centraal staan.

De AirPort Express uitpakken en in het stopcontact steken was niet zo bijzonder, de operatie daarna wel. Want een zeikerd als ik ben, moet altijd alles netjes weggewerkt en met het grootste gemak te bedienen zijn. Daarom moest ik het tv-kastje weg en een beetje uit elkaar halen, zodat ik de bekabeling naar de versterker kon brengen en alles netjes kon wegwerken.
Het ging niet zonder slag of stoot, maar uiteindelijk zat het allemaal prima in elkaar en stond ik met het zweet op mijn rug klaar voor de laatste fase. Overigens was dit het eerste Appeltje waar ik dorst van kreeg!

In de laatste fase moest ik het kleine apparaatje werkend krijgen en in ons draadloos netwerk zien te hangen en daarom pakte ik er een ander Appeltje bij. Janine's Appletje draaide overigens ook op volle toeren en zo stikte het dus van de lichtgevende Apple logo's aan tafel.
Na wat gepiel met de instellingen (wat overigens vrijwel vanzelf ging, ook zoiets moois van Apple!), kreeg ik het dan eindelijk voor elkaar om mijn muziek via mijn iPod, af te spelen over de luidsprekers in de woonkamer. En dat volledig draadloos! Wat een heerlijke techniek!

Zelfs uit de draadloze luidsprekers die in de tuin staan, kan ik nu met een paar een eenvoudige drukken op de iPod, de mooiste muziek laten klinken! Nu alleen nog mooi weer, zodat ik er ook van kan genieten...

Sponsored by familie Ihrman

Gisteren was ik er stik chagrijnig van. UPS had mijn iPod geprobeerd te bezorgen en logisch dat ik niet thuis was. Dat is normaal ook geen probleem, want de TNT gooit dan netjes een briefje door de bus dat ze aan de deur zijn geweest, maar het pakketje op een ander adres in de straat hebben afgegeven, omdat ze ons niet thuis aantroffen.

De bezorger van UPS is hier helaas niet voor bevoegd en liet een briefje achter dat ie het morgen weer zou proberen, woensdag voor de 3e keer en dan het pakketje mee terug zou nemen.

En dus belde ik gisteren direct bij thuiskomst (ik was natuurlijk ook nog speciaal snel naar huis gereden) naar het nummer dat op het kaartje van de UPS bezorger stond en probeerde het bezorg adres te wijzigen. De meneer aan de telefoon kon me alleen niet verzekeren dat dit voor morgen dan al doorgegeven zou zijn en hoewel ik redelijk verbaasd of zelfs verbolgen was over dit feit, legde ik me er toch met enige tegenzin bij neer.

Uit voorzorg hing ik vanochtend nog een briefje aan de deur, met zoiets als "Beste pakket bezorger, wilt u even contact opnemen via..." en dan mijn mobiele telefoonnummer. Als ie gebeld had, had ik 'm gevraagd om eventjes te wachten, dan was ik als een dolle naar huis gereden om mijn pakketje alsnog aan te nemen.
Gelukkig was het niet nodig, want toen ik net weg was gelopen bij m'n bureau, riep mijn collega Peter dat UPS voor de deur stond. Eerst dacht ik dat ie me in de maling stond te nemen (dat vind ie altijd leuk om te doen), maar toen ik naar buiten keek, zag ik dat ie het deze keer ook echt meende.

Daar werd m'n pakketje binnengebracht en met alle gretigheid die ik bezat, scheurde het doosje open. Daarin vond ik 2 andere kleine pakketjes. Eentje met een lederen hoesje en eentje met het fel begeerde Apple logo erop.
Het hoesje liet ik even voor wat het was, maar ik ontfermde me natuurlijk direct over het andere doosje. Daarbij zat overigens een piepklein envelopje met daarin een boodschap. Janine en haar familie hadden me dus ook nog een extra, lieve boodschap achtergelaten...

Met spanning bekeken mijn collega's en ik de inhoud van het doosje en toen ik door het plastic al zag wat er op de achterkant van mijn gloednieuwe iPod Touch gegraveerd stond, moesten we allemaal even lachen. Janine (en haar ouders en zus) waren zo bijdehand geweest om achter op mijn iPod de volgende tekst te graveren:


Sander de Gans
Sponsored by familie Ihrman


Nadat we uitgelachen waren, probeerde ik mijn iPod snel van zijn plastic jasje te ontdoen en zelfs Joan keek gespannen toe terwijl ik daar mee bezig was. Toen ie uiteindelijk in vol ornaat tevoorschijn kwam, kon ik een "Ooooooh" niet onderdrukken.
Niet lang daarna startte ik 'm op en vroeg ie om een connectie met iTunes. Gelukkig had ik mijn laptop bij en het duurde dus niet al te lang of mijn gloednieuwe iPod was al aan mijn muziekvoorraad gekoppeld.

Mijn nieuwe speeltje is vandaag dus toch nog binnengekomen. Een fantastisch apparaatje, dat heb ik nu al wel ontdekt. Ik heb 'm ondertussen al overladen met muziek en 'm zelfs al verbonden met mijn nieuwe drumstel zodat ik gemakkelijk mee kan spelen. Een prima verjaardagskadootje dus, dat wel besteed is aan een persoon als ik!

Vanille vlaai van de Hema

Het is vandaag alweer precies 25 jaar geleden dat ik geboren werd. Een kwart eeuw dus en volledig volgens traditie vierde ik ook mijn verjaardag.

Dat begon vanochtend al leuk toen ik uit bed kwam en blij verrast was toen ik de kamer in keek. Er hing een heuse slinger! Toen ik wat verder liep had Janine zelfs de moeite genomen om een opblaasbare versie van mijn levensjaren ten toon te stellen en ik kon een lach niet meer onderdrukken. Erg leuk vond ik het, zo voelde het écht als een echte verjaardag en dat was het tenslotte ook.

Vanmiddag kwamen veel van mijn familieleden gezellig om een stukje taart en een kop koffie of een biertje. Janine had zich gisteren al uitgesloofd in de keuken door zelf boterkoek en Cheese Cake te maken en met succes! Beiden vonden gretig aftrek, terwijl ik me meer op de Vanille vlaai van de Hema concentreerde...
Het kadootje dat ik van Janine en van mijn schoonouders en schoonzus kreeg, liet alleen helaas nog op zich wachten doordat het niet op tijd geleverd kon worden. Tot die tijd moet ik het doen met het plaatje wat ik dan wél kreeg van mijn aankomende iPod Touch, waar ik veel muzikaal vermaak en plezier mee ga beleven als het goed is! Hij schijnt morgen te worden bezorgd, dus nog even afwachten...

Als afsluiter van mijn verjaardag, had ik eerder deze week al een tafeltje bij Happerij 't Schouwtje gereserveerd, waar zowel Janine als ikzelf, heerlijk hebben gegeten.