Een gelukkig 2009!

Iedereen die ik niet gesmst of gebeld had omdat ik geen zin had in al die rompslomp, wil ik via deze weg als nog een gezond, voorspoedig en gelukkig 2009 toewensen! Lekker makkelijk zo toch?

Wij hebben het heugelijke feit in ieder geval met een leuk clubje vrienden, gezellig gevierd en hebben er zojuist ook nog een glaasje champagne op gedronken (de glaasjes waren snel vol!). Ook Addie's vuurwerkpakket was mooi om te zien, evenals dat van de rest van Sommelsdijk en omstreken.

Op het nippertje, toch nog de ijzers ondergebonden

Wie had dat gedacht! Zo'n beetje vlak voordat het 2009 wordt, heb ik nog even de ijzers onder gebonden!

Addie was zo vriendelijk om z'n "ijshockey's" even uit te lenen en nadat ik tussen de middag even bij buurtgenoot Leen gegeten had besloot ik het gokje toch te wagen.
Het was ietwat onwennig maar toch ging het zo slecht nog niet. Ik denk dat het toch minstens al een jaar of 10 geleden is sinds de laatste keer dat ik over bevroren water ben gegleden.

We hebben een klein potje ijshockey gedaan, bij ons achter het huis in de havenkom, maar ik moest helaas al snel afhaken want de schaatsen waren toch nèt iets te klein voor mijn voeten.
Janine vond het ook tijd worden om de ijzers uit het vet te trekken, dus toen ze thuis kwam begaf zij zich ook nog even op glad ijs. Dat leverde overigens deze leuke foto van ons tweeën op.

Als bonus onderstaand filmpje waar ik (zij het wat onwennig) met hockeystick en al voorbij kom zoeven...




Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.

De overeenkomst tussen ijs en een drumvel...

Het is een overeenkomst waar je waarschijnlijk alleen ten nadele me geconfronteerd kunt worden. Althans niet helemaal dan.

Vanmiddag reed ik namelijk even langs de muziekwinkel in Roosendaal om een zogenaamde Tension Watch van Tama te kopen. Een watte? Een spanningsmeter in het gewoon Nederlandsch om de velspanning van mijn trommels te meten en gelijkmatig af te stellen. Op die manier zou ik dan een mooi gestemd en gelijkmatig geluid uit alle trommels krijgen.
Nog voor het eten ging ik er mee aan de slag en ik dacht dat het een "kat-in't-bakkie-karweitje" zou zijn, maar dat had ik mooi mis! Ik was namelijk heel enthousiast aan de spanbouten van mijn snaredrum aan het draaien toen er iets begon te kraken. Nog voordat ik goed en wel in de gaten had wat er gebeurde sprong mijn ondervel (dat een stuk dunner is dan mijn slagvel) kapot onder de hoge druk die de spanrand nu op het vel uitoefende. En zo keek ik dus recht in mijn snaredrum. Dat wordt dus even niet drummen of morgen nog even voor het nieuwe jaar een nieuw ondervelltje zien te scoren...

Wat er ook kraakte (daar hebben we de overeenkomst) was het ijs! Vanmiddag stond ik al even met "buurjongen" Arno op het ijs achter ons huis om te kijken of het al "schaats-waardig" was, maar het kraakte zo hard dat we niet wisten hoe snel we weer op de kant moesten komen.
Vanavond daarentegen was het een drukte vanjewelste aan de Singelkade met een paar honderd mensen die al schaatsend en sleeënd, veel plezier maakten.

Ook "buurjongens" en gebroeders Leen en Arno waren van de partij, want zij hadden zich vanmiddag beiden een paar gloednieuwe ijzers kado gedaan. Ook een van Janine's collega's stond met haar dochtertje op de ijzers en hoewel Janine haar kunstschaatsen nog even in het vet liet staan stond ze toch gezellig mee te doen.

Zo zie je maar dat de meest uiteenlopende objecten, toch een overeenkomst kunnen hebben. Gelukkig bleef het bij het ijs alleen bij kraken en verdween er niemand in het koude water. Liever een gescheurd velletje, dan een nat en ijskoud pak...

Lieve kleintjes en lekker eten

Vandaag stond er een drukke dag op het programma. Zo vertrokken we om half 12 richting Ouddorp om bij Janine's vriendin Antoinette een snowboard op te halen wat Janine komende wintersport mag lenen en die we dan even een beurt bij Snowshop Van Bellen zouden laten geven.
Bij Antoinette (en Jeroen) thuis, kwamen we natuurlijk ook kleine Xavi weer tegen, die ons harten weer deed smelten met zijn ondeugende blikken.

Nadat we ons bij Van Bellen in Willemstad weer hadden laten verleiden door het kopen van leuke en mooie spulletjes voor de wintersport (handschoenen, rugzak, thermoshirt etc.), gingen we direct door naar Paco en Ineke in Dirksland om daar een blik te werpen op hun kersverse zoon waar ik vorige week al een kort blogje over schreef, Stijn. Wat een liefie, zo klein! Dat zoiets uit Ineke's buik komt. Heel vreemd weer, maar zo schattig...
Natuurlijk werden we nog even getrakteerd op beschuit met muisjes en liet Paco zijn nieuwste aanwinst voor kleine Stijn nog even zien.

Direct daarna zijn we doorgereden naar Bas en Noortje want Ineke werd alweer moe en we hadden beloofd om nog even bij Bas en Noortje een bakkie koffie te komen drinken.
Dit resulteerde uiteindelijk in een paar potjes Mario Kart op de Wii en aansluitend een etentje in Roos Sali aan de haven van Middelharnis. Ik was al lang van plan daar eens te eten, want ik had van verschillende mensen gehoord dat het daar goed te pruimen was. En dat was het zeker!
Een echte aanrader, want met muziek uit het Middelandse Zee gebied op de achtergrond en een dito ambiance, had ik tezamen met het uitzicht op de haven die verlicht was door vele lichtjes, zelfs het echte zomer-vakantie-gevoel. En dat bij -3 graden!

Min 3 of niet, ik heb me uiteraard weer heerlijk tegoed gedaan aan lekker eten en, niet geheel onbelangrijk, het toetje! Ook bij Roos Sali serveren ze namelijk een Dame Blanche (het heet daar een Dame Blanca) en wie mij een beetje kent, weet ook dat ik pas goed gegeten heb met een Dame Blache als afsluiter!

Een drukke dag dus maar wel een hele gezellige! Ik zit nog vol van het eten, dus dat wordt na 31 december weer flink op de kilo's letten!

Tweede Kerstdag 2008

De tweede Kerstdag van 2008 begon eigenlijk gelijk aan de eerste, met een rondje lopen. Dit keer haalden Janine en ik samen een frisse neus in onze mooie buurt en langs de haven van Middelharnis, terwijl ik mijn nieuwe cameraatje nog eens uitprobeerde.

Later op de dag kwamen mijn en Janine's ouders en zus langs om met z'n allen de 2e Kerstdag te vieren. Dit natuurlijk niet zonder de nodige kadootjes! Die begonnen we dan ook al snel uit te pakken en ook ik mocht vandaag een paar meter papier verscheuren en tot mijn grote blijdschap ontving ik de spullen die ik op mijn verlanglijstje had gezet!
Ook de rest van de familie werd blij verrast met leuke en handige kadootjes en nadat het laatste kadootje eindelijk was uitgepakt, begaven de dames zich naarstig naar de keuken om iets later de lekkerste creaties op tafel te zetten. Zoals bijvoorbeeld het voorgerecht dat voor de vrouwen bestond uit een heerlijke salade met geitenkaas en waarbij de mannen een eveneens heerlijke carpaccio kregen voorgeschoteld. En zo genoten we dus met de hele familie van zowel het voor- als het hoofdgerecht.

Als toetje kreeg ik de eer om mijn eigen Dame Blanche te maken terwijl de rest zich tegoed deed aan de overheerlijke (zo heb ik mij laten vertellen) Tiramisu.

Beide Kerstdagen heb ik dus mijn buik nog ronder gegeten dan dat ie al was. Hoe lang zou het duren voordat de kilo's, die ik deze laatste week van 2008 erbij eet, weer verdwenen zijn?

Eerste Kerstdag 2008

De eerste Kerstdag van 2008 begon wat later in de middag. Eerst maar even uitgeslapen.
Daarna begonnen we, nadat we naar mijn vader en moeder gereden waren waar we Oom Leen, Tante Els, Richard, Claudia en Arjan troffen, met het halen van een frisse neus door het maken van een korte wandeling buiten langs en door het dorp.

Direct daarna was het een drukte vanjewelste in de nieuwe keuken van mijn ouders, want daar werd door de dames met veel toewijding het kerstdiner bereidt, terwijl de mannen wat lol trapten en vooral wachtten tot ze aan tafel konden.
Dat duurde dan ook niet echt lang en dus werd het genieten van al het lekkere eten, de verschillende liters wijn die gretig naar binnen gewerkt werden, evenals het overheerlijke ijs dat gretig aftrek vond.

Ook showde mijn vader nog zijn nieuwe helm die hij voor het eerst dit jaar tijdens de wintersport gaat dragen en poseerden Janine en ik nog even voor een fotootje maar schoot Janine op haar beurt nog een hele bijzondere van mij!
Aansluitend, toen al onze buiken gevuld waren, buikten we uit terwijl we naar een aflevering van Harry Potter keken, onder de takken van mijn moeders kerstboom. Over uitbuiken gesproken, wat hier van te denken?

De laatste werkdag van 2008

Het was vandaag de laatste werkdag van 2008 en ik betrapte me erop dat ik voor het eerst van mijn leven, vakantie kreeg van mijn baas. Klinkt dramatisch, is het niet, want toen ik nog op school zat had ik juist een baas omdat ik dan ieder vrij uurtje bij een boer werkte en de afgelopen jaren had ik helemaal geen baas!

Tijd om op die laatste dag, na een ochtendje werken, echt de handen uit de mouwen te steken en de boel eens goed uit te mesten en op te ruimen. De ladeblokken werden van onder de bureau's getrokken en de inhoud ervan gesorteerd en indien mogelijk weggegooid. Ook werden ze even afgesopt en onder andere Jaap vroeg zich af hoe hij dit aan ging pakken. "Ik lijk wel een pizzabakker!" riep hij toen hij voor het eerst de gele sopdoek in zijn handen kreeg.
Koen vertelde hem echter wat hij er wél mee kon doen en zo werd alles nog serieus schoongemaakt. Althans, serieus, natuurlijk was er ook tijd voor een geintje en zelf was ik zó snel klaar met opruimen (ik maakt nooit rommel) dat ik nog even tijd had om even naar mijn één favoriete sites te surfen of even lekker te relaxen met mijn collega's.

Ook moesten de wensen wat betreft de Chinees nog even worden opgenomen, want weldra zouden we met z'n allen lekker uitgebreid eten. Zo stonden we dan ook enige tijd later netjes op onze beurt te wachten om op te mogen scheppen. En het was heerlijk eten, of niet Joan?

Na de Chinees was het tijd voor het laatste potje voetbal van het jaar en bijna iedereen deed mee aan het "partijtje". Daar kwamen we overigens na ruim een half uur rondrennen, behoorlijk bezweet van terug en Koen had zelfs zó'n dorst dat hij zijn sapje met blik en al naar binnen werkte...

Vervolgens reden we naar 't Wapen van Stellendam, om daar onder het genot van een biertje nog eens naar iedereens sterke verhalen, grappen of plannen voor de vakantie te luisteren. En ook dát was gezellig, of niet AJ?

Nadat Pieter een speech had afgestoken om een ieder te bedanken voor zijn inzet en het goede jaar (waarvan ik maar een kort stukje heb mogen meemaken), kreeg hij op zijn beurt van ons als werknemers een Pluim uitgedeeld onder leiding van een speech van Peter, waarna we weer vrolijk verder gingen met lachen en slap ouwehoeren.
Uiteindelijk arriveerden ook ónze kerstkado's en zo kwam het dat er een stoet van Websites Nederlanders door de voorstraat van Stellendam ging, stuk voor stuk afgeladen met een Krups Beertender.

Het was een gezellige afsluiting van het jaar en terwijl Koen opnieuw zijn drankje met glas en al naar binnen probeerde te werken wenste iedereen elkaar fijne dagen en tot ziens in 2009 want maandag 5 januari zet ik voor het eerst in het nieuwe jaar mijn computer aan. Wat zou dat jaar ons weer brengen?...

De hele nachtmerrie lang

Afgelopen zaterdag kocht ik voor de verjaardag van mijn neef Richard, die ook fan is van Metallica, de single van All Nightmare Long, een nummer dat ook op hun nieuwe album Death Magnetic al te horen is. Dit keer ging het echter om een single met een extra CD en DVD. Ook voor mezelf kocht ik natuurlijk een exemplaar, maar werd verrast bij thuiskomst.

Toen ik namelijk de CD hoes open sloeg, zag ik daar disk 1 voor me liggen, waarop All Nightmare Long en nog 2 extra live nummers van "oude" albums stonden. Echter, toen ik het hoesje verder openklapte, bleek de rest leeg te zijn! Disk 2 en 3 ontbraken! Ik begreep er eerst niets van maar toen herinnerde ik me de sticker op de voorkant van het doosje en las die eens goed.
Aha... dat betekende dus dat ik disk 2 en 3 los zou moeten kopen, maar die had ik niet zien liggen! Mijn neef zat die avond dus met hetzelfde probleem en ik legde hem dan ook uit dat dit niet alleen figuurlijk maar ook letterlijk een "collector's edition" was. Ik was dan ook de afgelopen dagen al enkele keren een zoektocht op internet gestart of ik ergens makkelijk disk 2 en 3 kon bestellen, maar helaas zonder enig resultaat.

Had ik onlangs trouwens niet over Sinterklaasavond verteld? Helaas had ik daar, naast een kadobon, niet veel meer gekregen en dat vond ik ook niet erg, ware het niet dat ik graag een leuk gedicht had gehad! Dit even ter inleiding voor de rest van mijn verhaal...

Want vanavond bij thuiskomst stond Janine al te glunderen in de kamer en dat kan vaak maar één ding betekenen. Dan heeft ze iets gedaan wat heel leuk is (vaak voor mij) en dat kan ze dan maar moeilijk verbergen. Daarom kreeg ik vanavond voor het eten alvast een kerstkadootje en hoewel ik probeerde om haar tegen te houden door te zeggen dat ik het pas met kerst wilde hebben, bleek ze onverbiddelijk.
Bij het kadootje zat echter een kaartje en de voorwaarde was dat ik het gedicht dat daarop stond eerst hardop voor zou lezen. Op het kaartje stond dan ook het volgende gedicht geschreven:


Lieve Sander,

De kerstman kreeg te horen,
dat de Sint zijn gedicht was verloren.
Daarom is met man en macht,
dit gedicht voor jou bedacht.

Rudolf weet dat je muzikaal bent,
en het liefst van het ene concert naar het andere rent.
Het bemachtigen van een kaartje valt niet altijd mee,
zelfs niet na uren achter de PC.

Dit is misschien een pleister op de wonden,
maar ik heb ze allebei gevonden.
Ookal had ik niet jouw lootje,
toch krijg je van mij dit kadootje.

Dikke kus,
Het Kerstvrouwtje


Blij verrast was ik dus! Wat een leuk gedicht! En wat zou mijn kadootje nu zijn? Er werd in het gedicht over kaartjes gerept en ja dat sloeg natuurlijk op die enkele verwoedde pogingen om kaartjes voor verschillende concerten van Metallica te bemachtigen, maar wat door de drukte keer op keer mislukte. Toch het kadootje maar eens open maken...

Tot mijn grote verbazing en vreugde vond ik in de verpakking geen 2 kaartjes voor Metallica (dit had de lieve schat nooit voor elkaar kunnen krijgen natuurlijk!), maar wél disk 2 en 3 voor mijn verzameling! Dolblij was ik, want met deze 2 schijfjes had ik mijn set in ieder geval al lekker compleet!
Direct heb ik de DVD afgespeeld en met veel interesse zitten bekijken. Daarna zijn de schijfjes netjes in het doosje gegaan en bleek dit onderdeel van de verzameling pas echt compleet. Hij ligt nu netjes opgeborgen in de kast en zal ik zal binnenkort de DVD nog eens op mijn gemakkie terug kijken.

Kertvrouwtje, nogmaals ongelooflijk bedankt voor dit leuke kadootje! ;-)

Een huiskamer vol gillende koters

Terwijl Gijs weer eens lag te dromen waren Janine en ik vandaag te gast op de verjaardag van Xavi, het zoontje van Janine's vriendin Antoinette en haar vriend Jeroen uit Ouddorp. Xavi werd vandaag alweer 1 jaar en ik heb dan ook lekker van zijn taart zitten snoepen. De huiskamer zat vól met andere kinderen en het was dan ook een hele drukke bedoeling met al die gillende en spelende koters.

Hoe zou dat over een paar jaar in onze vriendenkring zijn tijdens een verjaardag?

Een klein handig en uitgebreid dingetje

De hele dag heb ik er op zitten wachten, maar uiteindelijk werd hij dan aan het einde van de middag toch nog geleverd. Mijn nieuwe aanwinst, de Panasonic Lumix FX500, een 10 megapixel camera met een 25mm groothoeklens en een 3 inch groot touch-screen. Ik heb ontdekt dat ik er prachtige foto's mee kan maken en ik heb hem dan ook vooral voor de aankomende wintersport gekocht. Hoef ik tenminste niet met die grote spiegelreflex op m'n rug te lopen...

Een van de eerste foto's die ik er mee maakte was deze, van mijn neef Richard, die vandaag precies 23 jaar werd.