Zonder enig aggressief competitiegedrag

Vroeger hadden we eens per jaar een heuse sportdag op de basisschool. Die voltrok zich dan altijd op het terrein van voetbalvereniging S.N.S. in Stad aan't Haringvliet, waar ik zelf tot aan de D-tjes aan verbonden bleef. Zo'n dag zat altijd vol met leuke (en ook minder leuke) spelletjes. Potjes voetbal, ringsteken, zorgen dat je met een dienblad vol bekertjes water de overkant haalt zonder te morsen om ondertussen nog wat hindernissen te nemen, zo lang mogelijk aan de lat van de goal blijven hangen zonder te vallen, zaklopen en zo waren er nog ontelbare onderdelen.

Vandaag leek het een klein beetje op die ene dag in het jaar van de basisschool. Althans, de vergelijking is misschien wat overdreven, maar het gaat natuurlijk vooral om het idee.
Zo kwam Addie vanmiddag voor een potje tennis op de Wii. Dat bleef echter niet alleen bij een potje tennis, want naast een paar potjes honkbal (waar Addie zich kranig weerde!) speelden we ook nog wat potjes golf. Ook ontdekte ik dankzij Addie een trainingsonderdeel waar je alle sporten die Wii Sports rijk is, op verschillende punten kan oefenen. Zo oefende ik me suf op het slaan van een homerun met het honkballen of het gericht terugslaan tijdens een potje tennis.
Terwijl Gijs de gehele dag weer eens zo lui als een varkentje bleek te zijn en uiterst charmante poses aannam, wrong Addie zich dus op zijn beurt in allerlei bochten tijdens een potje honkbal, die door Janine uiterst relaxt werd gevolgd.

's Avonds kwamen Keuf en Ellen om een theetje en natuurlijk moest ook toen de Wii nog even aangeslingerd worden. Keuf is groot fan van een potje tennis en sinds hij het niet meer van me kan winnen is hij gebrand op wraak.
Dat bleef echter ook vanavond weer uit en hij stampte een paar keer bijna de vloerverwarming uit de vloer van frustratie, maar de dames daarentegen, vermaakten zich prima zonder enig aggressief competetiegedrag (ok, zelf moest ik me ook wel eens verbijten als ik de bal weer nèt buiten de lijnen sloeg). Ellen had overigens de avond daarvoor al aangegeven ook wel een Wii te willen hebben maar dat het vooral leuk was als je er een kreeg (terwijl ze dit zei keek ze schuin weg naar Keuf, die op zijn beurt uit alle macht probeerde zijn gezicht niet te laten vertrekken en vooral niet terug te kijken).

In tegenstelling tot mijn voorspelling die ik deed toen ik de Wii voor Janine's verjaardag kado deed, maakt hij dus nog steeds overuren. Morgen staat er ook al een sportieve middag gepland, dan komen Keuf en Bas langs voor een paar potjes tennis en dan zal ik me dus opnieuw moeten bewijzen, want het schijnt dat Bas nogal goed is!

De arme drommel...

Vroeger riep ik vaak dat sporten niet goed voor je was, meer omdat ik het zelf nooit deed en omdat ik er moe van werd. Dat was dan ook wel aan mijn postuur af te lezen. Tegenwoordig, of meer de laatste jaren, weet ik dat ik voldoende moet bewegen en vind het ook heerlijk om te doen. Beetje fietsen, beetje krachttraining op m'n eigen manier, drummen is zelfs topsport en zo nog een aantal van die dingen. Ook de Wii dwingt me tot enige beweging, al blijft het natuurlijk soms wel wat beperkt (op de Wii Fit moet je trouwens wél zweten, Janine weet daar alles van!).

Bjorn's sport is tennis en hij doet dat dan ook met veel plezier. Behalve afgelopen zaterdag, want toen rende hij nèt iets te enthousiast naar de bal, met als resultaat dat hij iets hoorde knakken en vervolgens tegen de onderkant van zijn schoen aan keek. Foute boel dus en daarom loopt de arme drommel nu op krukken, is zijn voet goed ingetaped en moet hij ge-chauffeurd worden door Monique.

Ik hou het dus voorlopig maar bij mijn potjes tennis op de Wii... véél veiliger... (not!). Wordt je niet zo moe van ook!

Afscheid van twee gezellige, zorgzame mensen

Toen we vanochtend ons ontbijt geserveerd kregen, maakte ik terecht de opmerking dat dit ons "galgenmaal" was. Het was het laatste ontbijtje dat Piet & Henny ons kwamen brengen, voor dat we weer terug zouden gaan naar Flakkee, dat zoveel betekende als dat onze vakantie er op zat. Helaas.

Janine kreeg van Piet nog even een jonge duif in haar handen gestopt en ze verbaasde zich over het feit dat het beestje zo ongelooflijk zacht en warm aanvoelde. Daarna vroeg Piet of ik hem nog even wilde helpen. Hij had namelijk gisteravond nog een poging gedaan om de snoek te vangen, maar de snoek was hem te slim af geweest. Hij had het visje opgegeten en de lijn verstrikt in de waterplanten achtergelaten.

Piet klom daarom in zijn bootje en voer de woelige baren op. Daar hielp ik hem met het strak houden van de lijn zodat hij die los kon trekken. Dat bleek een koud kunstje en weldra meerde Piet weer aan en kon hij zijn hengel opnieuw uitgooien voor poging twee.

Nadat ik gedouched en alles in de auto geladen had, was het tijd om afscheid te nemen. Heel jammer, want we hebben het erg naar ons zin gehad bij Bed & Breakfast Nijenstein, onder leiding van Piet & Henny. Twee van zulke ontzettend gezellige en zorgzame mensen tref je niet vaak aan helaas.
Natuurlijk kon ik niet vertrekken voor we nog even een groepsfotootje gemaakt hadden. Voor het nageslacht zullen we maar zeggen en Piet & Henny wilde er graag aan meewerken.

Daarna reden we lekker vlot naar huis. Althans, ik moest de terugreis nog een keer afbreken en omkeren, want toen we op de snelweg reden kwam ik er achter dat mijn sleutelbos nog in het huisje lag. En dat terwijl ik aan het begin van de week tegen mezelf zei, die sleutelbos hier in het kastje, die ga ik vast vergeten als we naar huis gaan. En zo geschiedde...

Bij thuiskomst zette ik natuurlijk direct mijn crashbekken in elkaar en voegde hem bij mijn drumkit. Het speelde heerlijk en het zag er nog mooi uit ook!
Ook maakten we samen nog even het huis schoon, want dat was eigenlijk ook wel nodig en vervolgens kroop ik achter mijn computer om de foto's van de vakantie te bekijken en in te delen.

Half de middag kwamen Keuf en Sjoerd nog gezellig langs. De twee kropen na een glaasje Cola, gelijk achter mijn drumkit toen we boven waren en probeerden er wat "geluid" uit te krijgen.
Helaas viel ze dat wat tegen en kwamen ze eigenlijk (naast de gezelligheid) voor een potje tennis op de Wii.
Vervolgens hebben we dus de gehele middag de sterren van de hemel geslagen met vele potjes tennis (waar we Keuf's truckjes doorkregen en hij dus niet iedere keer meer won), golf of bowlen.

Na ruim 2,5 uur spelen hielden we het voor gezien en was het voor de jongens tijd om een shoarmaatje te gaan halen en voor Janine en mij stond er pizza op het menu.

Vanavond hebben we nog een bruiloft op het programma staan, maar dan is de vakantie toch echt voorbij, afgezien van het weekend dan. Toch is het wel weer lekker om maandag te gaan werken, zeker nadat ik vandaag weer bijgepraat werd over de situatie op de zaak, na twee weken afwezigheid.

Als bonus een filmpje van een uiterst geconcentreerde Keuf & Sjoerd, tijdens een potje tennis op de Wii.




Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.

Over 3 weken pas jarig, maar...

Een aantal weken geleden peilde ik al Janine's verlanglijstje voor haar aankomende verjaardag. De 18e van september wordt ze namelijk weer een jaartje ouder (ik zal er niet bij vermelden hoe oud ze dan wordt, want ze wordt 31 en dat vind ze eigenlijk helemaal niks). Ze wilde graag een Wii maar dat vond ik niet zo'n goed idee als ik keek naar mijn PlayStation 2 die ik kocht en waar ik na een maand niet meer naar keek. Een nieuwe fiets dan zei ze? Tja, dat was ook nog een oplossing, maar 4 fietsen in ons kleine schuurtje was nou niet echt ideaal te noemen. Een luchtje? Nee dat vond ik weer zo afgezaagd, evenals een goeie en leuke jas voor de wintersport.

Na er lang over nagedacht, getwijfeld en veel informatie opgezocht te hebben, hakte ik deze week de knoop door en ging gisteren dan ook naar de Bart Smit om te kijken naar een Wii. Er bleken spellen en leuke accessoires in overvloed te zijn en ik had het allemaal wel mee willen nemen maar ja dan had ik de rest van het jaar droog brood moeten eten.
Niet lang nadat ik was binnen gestapt, stond ik buiten met een tas vol kadootjes en ik vroeg me af hoe lang ik het vol ging houden om dit niet aan haar te geven...

Het antwoord kwam een dag later, vandaag dus, want toen we vanochtend wakker werden maakte ik haar al een beetje nieuwsgierig. Toen we eenmaal lekker met onze slaaphoofden in het zonnetje zaten te ontbijten kon ik het helemaal niet meer voor me houden. Ik haalde de tas uit mijn auto en gaf haar het eerste kleine pakketje. Vol verwachting maakte ze het open en toen ze de "Nunchuck" eenmaal in het doosje zag zitten (dat is het verlengstuk van de 2e controller, die overigens nog binnen moet komen bij de Bart Smit want die was uitverkocht), wist ze hoe laat het was. Ze glunderde en dat deed mij natuurlijk ook veel goeds.

"Ja dit is natuurlijk niet het enige pakketje", grapte ik nog. Dat had ze natuurlijk zelf ook wel in de gaten en ik gaf haar het 2e, grotere pakketje. Ook dat ontdeed ze vakkundig van het voor iedereen zo bekende pakpapiertje en vol nieuwsgierigheid wilde ze de doos van de Wii openmaken, toen ik haar tot stoppen maande. "Ik heb nog een kadootje", zei ik. "Nog een?" was de wedervraag en ik pakte het laatste pakketje uit de tas.

Nadat ze ook hier het papier afgehaald had, glunderde ze nog meer. Het bleek een Wii Sports Pack te zijn, met een golfclub, een honkbalknuppel, een tennisracket en iets van een stuur.
Natuurlijk moest dit alles direct aangesloten en uitgeprobeerd worden. Had zij het niet gezegd, dan had ik het wel gedaan!

Daar stond ze dan te tennissen, midden in de huiskamer en ook ik kwam aan de beurt en sloeg een aardig potje tennis waarbij ik al de lamp aan het plafond raakte maar desondanks wel de partij won. Dat stemde me ietwat euforisch.
Mijn vader, die aan het einde van de dag nog met mijn moeder langskwam, speelde een potje golf en kwam tot de ontdekking dat het nog niet zo simpel was als dat het leek.

Ik moet zeggen dat het een erg leuk apparaat is. We hebben vandaag al veel lol gehad en ik heb zo eens zitten kijken maar er zijn heel wat leuke en gave spellen voor te krijgen. Zelf zit ik op Guitar Hero: World Tour te wachten, wat een soort karaoke spel is maar dan met muziek instrumenten. Zo kun je met een gitaar meespelen op de muziek (niet met snaren maar met gekleurde knoppen) en komt er ook een drumkit uit die volgens het zelfde principe werkt. Tja, alleen daarom al heb ik 'm gekocht, het is natuurlijk ook een beetje eigen belang!

Als bonus onderstaand filmpje van Janine in actie tijdens een potje tennis.




Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.