Michael Schack in Klein Theater Erato

Nog niet zo heel lang geleden bezocht ik een drumclinic met Dom Famularo in Klein Theater Erato in Roosendaal, welke was verzorgd door Tierolff Muziekcentrale waar ik mijn drumkit kocht. Ook deze keer kreeg ik netjes een uitnodiging via e-mail voor de volgende drumclinic op dezelfde lokatie, maar dit keer met Michael Schack die een demonstratie zou geven van de Roland Digital Drums serie.

Eigenlijk ben ik niet echt 'pro digital drums' maar ik vind het wel interessant en dus besloot ik om vanavond samen met mijn twee ex-collega's Keesjan en Ton, weer richting Roosendaal af te reizen.

Laat ik eerst eens wat "inside information" geven over deze drummer en ik citeer dan ook uit de mailing van Tierolff. Michael Schack is op 11-jarige leeftijd begonnen met drummen en zijn energieke drumspel (enkele van zijn voorbeelden zijn Dennis Chambers en Travis Barker!) leidde daarna tot het spelen bij Blue Blot, Camden en Clouseau. Een paar jaar geleden startte hij een nieuw project, Dynamo, met Thomas Lang en Candy Dulfer. Momenteel speelt hij bij Ozark Henry, Kate Ryan en Milk Inc. (waaronder al hun grote Sportpaleisconcerten).

Naast het actief drummen en lesgeven (Schack heeft zijn eigen Antwerpse drumschool: Drumburo), is hij sinds eind jaren 90 actief betrokken bij de productontwikkeling bij Roland. Namens Rolands V-Topia reist hij dan ook frequent de hele wereld over en hij bekleedt met veel enthousiasme de rol van Sound Consultant for the Electronic Percussion division of Roland Musical Instruments Corp, Japan.

Toen we binnen kwamen zagen we het podium vol staan met 3 verschillende electronische Roland drumkits. Een beginnersset, een set voor gevorderden (de TD-9KX) en de set voor de echte professionals en tevens het vlaggenschip, de TD-20K V-Pro. Ik had de sets al eens zien staan bij Feedback in Rotterdam, maar zo op het podium waren ze (en vooral de TD-20K) erg imposant.

Michael Schack, een Belg in hart en nieren, vulde de drumclinic niet alleen met geweldige, erg uiteenlopende drumpartijen, maar schoot er ook nog aardig wat echte Belgische grappen tussendoor. Helaas was het publiek niet echt meegaand en had ik het idee dat niemand echt durfde te reageren, omdat ze anders flink in de zeik zouden worden genomen. Dat bleek ook wel toen Michael de ober in de gaten kreeg die de hele avond door de zaal liep en stond mee te bewegen op de muziek. Die jongen werd vrijwel direct in de schijnwerpers gezet.

Enfin, Michael speelde fantastisch en daar ging het uiteindelijk om. Je kon het zo gek niet bedenken of hij speelde het. Rock, Funk, Punk, R&B, Blues, Jazz, Jungle en zo kan ik nog even doorgaan. Zijn energieke spel, in combinatie met de heerlijke samples die hij tussen zijn spel gooide, maakten het een echte leuke avond. En vooral ook een leerzame avond, want tussen zijn drumpartijen door, gaf hij veel informatie over wat er allemaal mogelijk was met zo'n electronische drumkit.

Ik heb er in iedergeval dus weer flink wat van opgestoken en heb het daarnaast weer goed naar m'n zin gehad vanavond! Als bonus dan ook weer een kleine compilatie van wat ik deze avond gezien heb. Met dank aan Keesjan voor de foto's want ik heb mijn eigen fotocamera thuis gelaten!




Kijk voor meer filmpjes (of een grotere versie van bovenstaande) ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.

Photokina 2008

Net als 2 jaar geleden, was er ook dit jaar weer een editie van de Photokina in Keulen. Twee jaar eerder keek ik mijn ogen al uit samen met Bjorn, maar nu we op de zaak meerdere mensen met een spiegelreflexcamera hebben en die erg geïnteresseerd zijn in het vak, besloten we nu, zoals mijn onderstaande "live-blog" al aangaf, met z'n vijven (inclusief Sven, Bjorn's buurjongen), naar Keulen af te reizen.
Zo vertrokken we dus al vroeg, met een auto vol enthousiastelingen en nadat we al een tijdje in Duitsland reden besloten we maar eens een lekker broodje te gaan eten, bij precies hetzelfde tentje als 2 jaar terug. De Burger King was nog gesloten, dus zat er niets anders op dan een broodje schnitzel (en voor Bjorn nog een lekker gebakje met een dikke dot slagroom extra) te eten.
Na ruim 3 uren rijden kwamen we aan in Keulen, bij Koelnmesse, waar het zich vandaag dan allemaal af zou spelen.

Zo bekeken we onder andere vele interessante en grote lenzen, verschillende mooie maar kleine exposities, nóg grotere lenzen, speelden we met hele dure camera's waar je een dikke auto voor kunt kopen, liepen door de meest hippe stands, keken we bij verschillende live fotoshoots van leuke modellen (en soms ook wat mindere), keken we onze ogen uit bij de stands van verschillende camerafabrikanten en probeerden natuurlijk ook de nieuwste modellen uit, zat Ton ondertussen nog midden op de beursvloer illegaal te browsen, en zorgden af en toe ook voor de innerlijke mens door een drankje te drinken of een hapje te eten, wat gepaard ging met unieke momenten.

Ook kreeg ik nog ruzie met iemand, maar had ik dat eerst niet zo in de gaten. Toen ik echter omkeek, liep ik recht tegen de grote vuist van de Hulk aan en probeerde uit alle macht te ontsnappen uit zijn enorme klauwen. Als door een wonder kwam ik er zonder kleerscheuren vanaf en vervolgden we onze weg over de beurs.

Na een hele dag lopen en kijken waren we er na een tijdje wel klaar mee. Onze voeten trokken het niet meer en we besloten dan ook om de Koelnmesse zo tegen een uur of vijf te verlaten.
Daarna reden we Köln in, opzoek naar een gezellig eettentje en dat vonden we dan ook in de vorm van het Hard Rock Café in hartje Keulen. Ook daar bleek het, zoals al de gehele dag het geval was, weer erg gezellig te zijn en genoten we van het lekkere eten en het nóg lekkerdere toetje (Keesjan had het er in Sommelsdijk nóg over, dat ie het toetje zo lekker vond)!

Na het eten liepen we stomtoevallig langs de Lego winkel en ik kon het dan ook niet laten om even naar binnen te gaan. Geweldig! Je had er zelfs een hele wand waar je alle mogelijke steentjes in een zakje kon doen middels een schepje en kon afrekenen. Precies zoals je dat in een snoepwinkel ook kunt doen.
Bjorn waande zich nog even ridder, terwijl ik me meer in een stoere Noorman verplaatste. Keesjan vond ook nog een leuk "Lego-ding" en zocht direct de ware om hem aan te bieden. Maar wacht eens... hadden we hem dat al niet eerder zien doen vandaag?
Na flink gelachen te hebben vertrokken we weer richting Papendrecht, waar vandaan ik terug reed naar het eiland.

Al met al was het een hele gezellige en leuke dag, hoewel ik persoonlijk de beurs minder interessant vond dan 2 jaar geleden. Sommige fabrikanten hadden een veel minder uitgedoste stand dan de keer daarvoor dus misschien nu maar eens een paar jaar overslaan?

PS: Sven, bedankt voor je foto's!

Grüß dich aus Köln

Eventjes een mobiele blog vanaf de Photokina in het Duitse Keulen. Samen met Bjorn, Keesjan, Ton en Sven struinen we de beurs af, opzoek naar de laatste snufjes en nieuwtjes op fotografie gebied.

Vanochtend vertrokken we dan ook al vroeg en het zal vanavond laat zijn als we weer thuis komen. De foto's van de beurs volgen nog en tot zover dan ook deze beknopte mobiele blog, maar voor nu, viele Grüßen aus Köln!

Eindelijk lekker weer!

Eindelijk lekker weer! Gisteren was het al lekker, maar toen waren we natuurlijk in Groesbeek.
Vandaag genoot ik tussen de middag al met mijn collega's van het lekkere weer, toen we bovenop de sluis zaten (of lagen), uitkijkend over een rustgevend landschap.

's Avonds aten Janine en ik voor de allereerste keer buiten in het zonnetje. Heerlijk! Een bordje nasi eten met de zon op je blanke pit. En Gijs? Die genoot net zo hard van het zomerzonnetje...

De drommel stond te soppen in z'n schoenen

Het is al een hele tijd geleden dat ze bij ons kantoor begonnen zijn met het "bouw-rijp" maken van het stuk grond langs de haven, maar echt schot zit er niet in. In het begin ondervonden we er hevige hinder van, doordat we niet goed bereikbaar waren of af en toe zelf onderuit gingen omdat het modderig was en we een flinke omweg moesten maken om bij de voordeur te komen. Zo ben ik onderuitgegleden van de dijk en viel Bjorn 's avonds in het donker in een gat van een meter diep. Nu zijn we er al aan gewend en hebben de bouwlieden er gelukkig rekening mee gehouden. Zo ligt er nu al een hele tijd een professorisch pad naar en van onze voordeur maar na een natte periode is dat toch nogal modderig.

Dat laatste ondervond onze Keesjan vandaag ook, toen hij mee liep met Ton terwijl deze naar de ingang fietste. Ze zagen die enorme plas allebei tegelijk maar besloten ieder voor zich langs een andere kant te gaan. Dit pakte voor "Keezige Jan" (zoals ik 'm vaak noem) anders uit dan voor Ton. Eerstgenoemde zakte namelijk weg in de modder en toen hij ietwat beteuterd bij de voordeur stond kon ik mijn lachen dan ook niet onderdrukken. De arme drommel stond te soppen in z'n schoenen en er was dan ook vrijwel niet meer te herkennen welk merk schoenen hij aanhad. Gelukkig kon hij er zelf ook om lachen (wij kennen Keesjan dan ook alleen maar als een goedlachs persoon) en nadat hij de modderschoenen uitgetrokken had en Marco een handdoek en schone sokken voor 'm geregeld had, liep hij alsnog aller vrolijkst naar binnen en ging ie weer met veel plezier (hoop ik!) aan het werk.

Pakjesmiddag op de zaak

Het is altijd al een strijd geweest. Ontwerpers werken het liefst op een Mac, programmeurs geven de voorkeur aan een PC met Windows. Dat is op zichzelf niet erg, maar in de praktijk werkt dat toch net even anders. Ontwerpers gebruiken namelijk de meest ongelooflijke lettertypen (fonts), die een programmeur met zijn Windows software dan weer niet kan uitlezen. Dat zorgde ook voor ons nogal eens voor diepe zuchten.

Vandaag was het pakjes-dag bij Quest Media en dan niet voor onze lol (althans, gedeeltelijk wel naturlijk), maar het had ook echt alles van doen met ons werk. Ons idee was namelijk om al het personeel op hetzelfde platform te laten werken en omdat we aanstaande maandag een nieuwe grafisch vormgeefster mogen verwelkomen, hakten we de knoop door. Windows moest definitief plaats maken voor Mac OSX Leopard, maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan.

Kijk, Bjorn, Ton, en ik werkten al met Apple. Voor Joyce, onze nieuweling, kochten we een 24 inch iMac, een fantastisch apparaat, waar als het goed is ook fantastische dingen op te maken zijn. Het probleem was alleen, dat onze programmeurs Marco en Keesjan en Angelique van Account, hun werk nog steeds op een Windows machine deden. Dat moest anders!

Daarom bracht de postbode ons vandaag 2 Macbooks, eentje voor Keesjan en eentje voor Angelique. Marco werd gezegend met een 15 inch Macbook Pro en voor hem was het meer een déjà vu, want hij had al eens een Mac geprobeerd maar was daar van teruggekomen. Dit keer nam hij zich voor om zijn Windows tijdperk, voorgoed achter zich te laten.
Ook de nieuwe iMac van Joyce arriveerde en iedereen werd zenuwachtig bij het zien van de verschillende dozen.

Zo kon Keesjan niet langer wachten en begon gelijk met uitpakken. Ook Angelique keek blij toen haar MacBook eindelijk op haar bureau stond. Marco was nóg enthousiaster want die had de doos al open vóórdat ik met m'n camera gereed stond en daarom lag zijn laptop al vrij snel uitgepakt en wel op zijn bureau. Zelf ontfermde ik me over de adembenemende verschijning van de iMac. Angelique volgde niet veel later het voorbeeld van de rest en ontdeed haar MacBook van de eveneens prachtige verpakking (wat doen ze dat bij Apple toch goed!).

Wat ik niet verwacht had, gebeurde toch. Marco legde al vrij snel zijn laptop voorzien van Windows, in de hoek en sloot zijn Apple aan. Alsof hij herboren was, zo kwam het een beetje over (lekker overdreven!).
Ton was al bezig om Keesjan de kneepjes van een Apple bij te brengen, want sinds Ton bij ons kennis gemaakt heeft met Apple zweert hij erbij.

Na vele zweetdruppeltjes, kon ik het niet laten om even een mooie foto te maken van de iMac, inclusief de nieuwe software die we ook meebesteld hadden. Iedereen een fonkel nieuw Adobe CS3 pakket, inclusief Microsoft Office voor de Mac en verschillende andere software (al was helaas nog niet alles binnen). Het leek wel Sinterklaas. Alles rook ook zo lekker naar "nieuw"!

Één ding weet ik in ieder geval zeker. Joyce krijgt een prachtige werkplek! We moeten er dan ook weer een paar jaar mee vooruit kunnen en vooral hele mooi en goeie dingen mee maken natuurlijk...

Een brainstormsessie tussen de erfenissen van Willem de Zwijger

Om goede concepten te bedenken en te presenteren aan de klant, moet je goed en open minded brainstormen en omdat we voor de komende periode weer een aantal nieuwe, maar vooral grote en belangrijke projecten voor de deur hebben staan, besloten we dat dit keer eens even anders aan te pakken. Normaal brainstormen we in onze eigen vergaderruimte, maar deze keer kozen we er bewust voor om dat eens in een andere omgeving te doen. Na wat speurwerk op internet, vonden we uiteindelijk een geschikte lokatie en vertelden we het personeel dat ze donderdag 3 april 's avonds pas laat thuis zouden zijn.

Vandaag vertrokken we na de lunch dan ook richting Veere waar Ton en ik na zo'n 3 kwartier rijden als eersten arriveerden omdat de rest achter een vrachtwagen bleef plakken. Daarom besloten Ton en ik eerst even over het Veerse meer uit te kijken, waar we direct zag dat onze lokatie van vandaag op een mooi en uiterst strategische (in de tijd van Willem de Zwijger) plek lag. Toen na bijna 10 minuten ook Bjorn, Marco, Keesjan en Angelique aankwamen, gingen we naar binnen bij de Campveerse Toren waar wij een torenkamer hadden afgehuurd.
Een lange, stijle (en vooral energie-vretende) trap, bracht ons in de torenkamer. Voorzien van een eigen bar en vele zitgelegenheid, omringd door prachtige vergezichten, startte we de brainstormsessie(s).

Drinken was er genoeg, de koelkasten stonden prop vol en ook het appelgebak dat ons even later geserveerd werd, lieten we ons goed smaken tussen alle ideeën door.
Later verruilden we de starre vergadertafel en dito stoelen, voor een wat relaxere sfeer met "hang-banken" die rechtstreeks uit de tijd van Willem de Zwijger leken te komen. Ook hier bleven we niet verstoten van de hapjes en drankjes, iets wat toch wel cruciaal is tijdens het nadenken (voor mij althans).

Na een uurtje of 4 van hardop nadenken, werd het diner een verdieping lager geserveerd. Hier was het dan ook vooral gezellig en probeerden we in de bijna romantische sfeer, even niet te veel aan de projecten te denken, maar gewoon even te ontspannen. Tijdens het diner werden we weer voorzien van bijzondere gerechtjes die ook net zo (voor ons) bijzonder werden opgediend. Dat krijg je, wanneer je Bjorn het diner laat verzorgen. Het ziet er dan altijd fantastisch uit, maar je moet even afwachten wat je precies krijgt. Marco en ik zijn meer van "geef mij maar gewoon een lekkere grote schnitzel" en hanteren vaak de regel "wat de boer niet kent dat vreet ie niet". Ach ja, "waar het naartoe gaat is het ook donker", om er nog maar eens een quote van mijn moeder doorheen te mieteren.

Na het diner namen we nog even de tijd om wat uit te buiken, maar daarna besloten we om weer terug naar Flakkee te gaan. Voldaan, met blaadjes vol kernwoorden en ideeën die komende week uitgewerkt gaan worden sloten we de dag af. Tevreden, want we sloegen die dag 2 vliegen in een klap. We hebben goed gewerkt én het was gezellig. Tja en nu ik dit schrijf besef ik me dat dat eigenlijk altijd bij ons het geval is!

Dat was weer een hele fijn lunch!

Niet omdat iedereen het doet en wij dus niet achter kunnen blijven, maar gewoon omdat we het gezellig vinden en graag een zich voordoend moment aangrijpen, was het weer tijd voor de jaarlijkse kerstlunch. Dit jaar alweer met 6 borden op tafel, want we zijn weer flink gegroeid het afgelopen jaar (zowel in gewicht als in personeel ;-)).

Bjorn en ik gingen een uur van tevoren nog snel even wat lekkers halen. Broodjes bij de bakker, beleg en toetjes (Dama Bianca, mijn favoriete aftreksel van een Dambe Blanche) bij de AH. Daarna de tafel een beetje opgeleukt en alles zo geordend mogelijk proberen op te dienen. Nou dat lukte aardig en het was dan ook een koud kunstje om iedereen zo snel mogelijk aan tafel te krijgen. Tijdens de lunch praatten we over koetjes en kalfjes, over het afgelopen jaar, wat iedereen met kerst van plan was, of gewoon over werk... Wij zijn namelijk, in tegenstelling tot vele andere bureau's, gewoon aan het werk tussen kerst en oud en nieuw. We kunnen onze klanten natuurlijk ook niet laten wachten, als zij op 2 januari er direct weer goed bij moeten staan. Dan moeten wij ook voor hun alles op orde hebben.

Zonder kadootjes, geen kerstlunch, dus hadden we bedacht dat wij (Marco, Bjorn en ik) dit jaar voor ons "maatje" een kadootje uit zouden zoeken. Zo bedacht Marco iets voor Keesjan, Bjorn iets voor Angelique en ik iets voor Ton. Deze kadootjes werden aangevuld met een samengesteld kerstpakket met wat lekkers en wat te lezen (denk aan een boekje over grafisch vormgeven, een boekje over reclame en een boekje van Youp van't Hek) en niet te vergeten die speciale tassen, waarvan de opbrengst naar een stichting voor kinderen met Aids ging. Wouw, wat een kerstgedachte.

Onszelf als directie waren we vergeten, maar Bjorn bleek daar wel degelijk nog over nagedacht te hebben. Dus kregen Marco en ik óók een tas met inhoud en bleek hij voor zichzelf ook nog wat uitgezocht te hebben. Al met al een hele fijne kerstlunch!

Beyond Boundaries Amsterdam

Vandaag verbleef ik samen met mijn collega's Marco, Ton en Keesjan, de hele dag in Amsterdam voor de seminar Beyond Boundaries van Adobe. Hier werden de nieuwe Adobe software pakketten eens nader bekeken, maar dan met de nadruk op Flash en het daarbij behorende Actionscripting (de programmeertaal in die gebruikt wordt om Flash-applicaties te bouwen). We vertrokken dus vanochtend rond een uur of 8 naar Amsterdam zodat we rond een uur of 10 in Pakhuis de Zwijger (achter het Centraal Station) zouden kunnen zijn. Dat hebben we dan helaas niet gered want iedereen in Nederland die in het bezit is van een auto, leek de weg op te zijn gegaan. Heel druk dus, file, file, file... En wie kwamen we tegen, die helemaal geen last had van files, maar waar zelfs het verkeer voor werd opgehouden? De koningin samen met de president van Duitsland.
Daar werden toe- en afritten voor afgezet door motoragenten en reden ze onder begeleiding van nog eens een hele batterij motoragenten, dikke auto's met zwaailichten en nog wat ondersteunende troepen richting Rotterdam om even een kransje te leggen (heb er helaas geen foto van, zo snel en soepel ging het). We arriveerden na nog wat parkeerproblemen en wat ander oponthoud toch bij Pakhuis de Zwijger, zij het om 10:45.

Goed, we kwamen dus te laat bij de eerste seminar over Actionscripting 3.0, waar een zenuwachtige en niet vlekkeloos Engels sprekende spreker zijn verhaal deed, maar waar niks leek te lukken. Direct daarna gevolgd door een Belg waarbij het dan weer bijzonder soepel verliep, dit keer over Flash Video. Toen even een half uurtje pauze, dus wij naar beneden om een broodje. Daar zag ik een mevrouw in onooglijke gele kousen onder een donkergrijs mantelpakje, die een ook een broodje stond te bestellen aan de bar. Ik dacht nog, mijn god wie loopt er nu zo over straat. Toen ik wat beter keek bleek het Victoria Koblenko te zijn, die dat zich dan wel weer kan permiteren.
Alleen schoot het absoluut niet op met de broodjes. Dat duurde en duurde maar en de volgende seminar begon alweer. Toen we dan eindelijk de broodjes kregen er mee naar boven liepen, bleek de seminar al 20 min. bezig te zijn en bleek het ook nog eens verdomd moeilijk te zijn onze harde broodjes op te eten zonder dat de rest van de zaal zat mee te genieten. Bleek er per slot van rekening na deze seminar 1,5 uur pauze te zijn! Hadden we voor niks zo gehaast gedaan met dat broodje.

In die 1,5 uur zijn we dan nog maar even naar Jamie Oliver's Fifteen gegaan om even wat te drinken, want dat zat namelijk om de hoek. Leuke tent dat wel.
Daarna nog een seminar over Actionscripting, waarin ons duidelijk werd dat versie 3 veel beter was dan de eerdere versie 2, wat ook de conclusie wel móést zijn.
Al met al leuke nieuwtjes opgedaan en heel vaak de termen "variables, strings, loops, objects, xml, object georiënteerd" etc. voorbij horen komen.
Morgen weer een dag naar Amsterdam, maar dan naar Cannes Lions Amsterdam, een tentoonstelling van de eerder in Cannes uitgerijkte reclameprijzen.