Het was weer heerlijk om vanavond met zulke getalenteerde en reeds ervaren muzikanten te spelen, die ook nog eens erg gezellig zijn! Het klikt goed, maar ik als redelijk onervaren drummer, die nog nat is achter zijn oren, zal flink m'n best moeten doen om Richard, Niels en Barry qua niveau een beetje bij te benen. Ik probeer dan ook zo goed mogelijk mijn partijen in te studeren zodat we op onze oefen-avond (vrijdag), er helemaal voor kunnen gaan.
Deze week speelden we echter écht live, in de oefenruimte, waar we lekker veel herrie kunnen maken in tegenstelling tot bij ons op zolder waar we veelal met een koptelefoon op spelen. We speelden net als vorige week het nummer 'Woman' van Wolfmother en zo met de versterkers, akoestische drums en het feit dat we deze week helemaal compleet waren, was toch nog een beetje wennen...
Ook 'No One Knows' van Queens Of The Stoneage kwam aan bod, maar dat zat er duidelijk nog niet helemaal in. Het eerste gedeelte ging prima, maar de moeilijke snelle stukken moesten we voor komende week bewaren.
Vanavond speelden we ook voor publiek! Althans, publiek, Jurien kwam kijken hoe we het er met z'n vieren vanaf brachten en nam ook nog een lekker biertje voor ons mee.
Na 2,5 uur vlammen, en vooral ook lachen, gieren en brullen hielden we het voor gezien. Met piepende oren verlieten we de oefenruimte, met de instelling dat we volgende week weer bij elkaar zouden komen en in de komende week, individueel, onze partijen goed zouden oefenen.
Dat wordt dus thuis weer flink aan de studie, zodat we aanstaande vrijdag weer volledig los kunnen gaan! Ik ben benieuwd...
Onlangs besloten we, na enkele leuke jamsessies, serieuzer stappen te ondernemen en na te gaan denken over een band formatie. Twee weken geleden kwamen we voor het eerst bij elkaar om de zaken door te spreken en we besloten om voor de eerste oefensessie Wolfmother met 'Woman' in te studeren.
Na thuis druk geoefend te hebben was vanavond onze eerste echte oefenavond en hoewel Richard jammer genoeg niet aanwezig kon zijn vanwege zijn werk, besloten Niels, Barry en ik tóch alvast te oefenen...
Het resultaat voor de aller eerste avond mag er best zijn. Natuurlijk speel je zo'n nummer niet meteen foutloos en hoewel ik me in het begin van de week een beetje op de drums verkeek (ik dacht dat ze moeilijk waren, maar na goed oefenen viel het eigenlijk best wel mee), bleken het juist de snelle gitaar akkoorden die flink lastig waren. Beide heren hadden dan ook aan het einde van de avond een paar flinke blaren op hun vingertoppen staan!
Uiteraard heb ik deze, misschien wel historische, avond op film en geluid opgenomen en als bonus dus dit keer een filmpje van onze beste versie van 'Woman'. Na een paar keer te hebben gespeeld was dit de eerste keer dat we 'm volledig uitspeelden. Absoluut niet foutloos en er valt nog veel te sleutelen en te oefenen (zo beginnen we redelijk rustig maar naarmate het nummer vordert beginnen we door ons enthousiastme steeds sneller te spelen), maar het begin is er!
Al een tijd geleden werd ik door Barry uitgenodigd om zijn aanstaande bruiloft mee te vieren, maar het duurde nog tot vorige week donderdag, tijdens onze eerste echte band-bespreking (ja ja, de eerste voorbereidingen voor de te vormen band zijn in volle gang!), totdat ik een echte officiële uitnodiging in mijn handen kreeg gedrukt...
Uiteraard was ik van de partij om 'onze bassist' op een van zijn mooiste dagen bij te staan en mee te delen in de feestvreugde.
Na de openingsdans en de muziek die daarop volgde, werden de voorbereidingen getroffen voor échte muziek! Voor deze gelegenheid was er spontaan een bandje gevormd met een aantal bandleden van de Black Jack Blues Band (van Barry's vader) zoals drummer Peter Resler, gitarist (en vader van Barry) Jan Breur en zanger Ab van de Ree. Daarnaast kreeg de band ondersteuning van gitarist Niels Droger, toetsenist Johnny Breur (broer van...) en een rol als bassist was weggelegd voor Barry zelf! Speciaal voor deze avond werd nu de 'Barry Breur Blues Band' een feit.
Van oefenen was weinig gekomen en dus kregen alle leden ongeveer 2 minuten vantevoren een akkoordenschema in handen gedrukt en moesten dus spelen voor wat ze waard waren! Dat ging overigens prima! Uiteraard lette ik het meest op Barry en Niels, want wie weet komt het ooit tot de dag dat ik met deze kerels het podium op moet, maar de band als geheel was sowieso leuk om naar te kijken én te luisteren. Voor het 'spontane' spatte er vanaf en het enthousiasme waarmee de mannen speelden was aanstekelijk!
Tussen de nummers door vertrok de drummer plots van zijn drumtroon en het leek alsof hij het helemaal zat was. Niets was echter minder waar want na korte tijd achter de gordijnen verdwenen te zijn klonk er een hels kabaal en kwam Peter met een mini-Harley de zaal in rijden. Barry is namelijk helemaal gek van (zijn) Harley Davidson en kreeg nu van een aantal vrienden en familieleden een heuse mini-Harley aangeboden. Een échte Barry Davidson, zoals gegraveerd stond in de ijzeren plaat die op het stuur bevestigd was. Barry kon alleen maar glunderen, grijnzen en stamelen en het gezicht van hem en dat van zijn kersverse vrouw spraken boekdelen! Kijk 'm maar eens glunderen!
Uiteraard werd er nog lang gedanst, gedronken en gek gedaan, totdat iedereen verzocht werd om mee naar buiten te gaan. Daar werden een aantal Chinese lampionnen ontstoken die vervolgens als stille getuigen van deze schitterende, gezellige en heugelijke dag, de nacht in zweefden...
Als bonus een filmpje van het laatste nummer dat de Barry Breur Blues Band deze avond speelde en waar Niels zich na afloop nog even aan ACDC's Whole Lotta Rosie waagde...
Vanavond had ik een behoorlijk puike jamsessie met Niels & Barry! Het duurde wegens drukte van ons alle drie even voor we de tijd vonden om met z'n drieën tegelijk te spelen, maar vanavond gingen we helemaal los, met een heel lekker deuntje en dito filmpje als resultaat (en dat zelfs al bij een van de eerste opnames!).
Dit alles natuurlijk uit de losse pols, want dat is waar het echt om draait bij een jamsessie. Allemaal ingeplugd en met de koptelefoon op zodat de buren geen last van ons zouden hebben.
Helaas ontdekte ik pas tegen half 10 dat de speakerset van m'n drumkit nog aan stond en dat de buren dus wél mee konden genieten... Niels op de gitaar, Barry op de bas en ik natuurlijk op de drumkit. Geniet! Want dat doe ik namelijk ook...
Evenals de 19 voorgaande jaren was er dit jaar ook weer een heerlijk muziekfestival op Flakkeese bodem. Het festival Flakkeese Dagen kwam voor het eerst van de grond in 1989 en vierde dus deze keer een 20-jarig jubileum. Natuurlijk wilde ik daar (weer) bij zijn, trommelde wat vrienden op en leefde de afgelopen 2 dagen op fastfood en bier...
We begonnen gisteravond zo tegen een uur of half 9, waar we begonnen met een optreden van Mucho Maestro. Vorig jaar had ik deze band ook al op zien treden en deze keer wilde ik dat optreden ook niet missen. Heerlijke chaotische muziek, precies wat ik van hen verwachtte. Zo te zien bestond de band wel uit een andere samenstelling dan vorig jaar, want er was een gitarist bijgekomen en een bassist vervangen (als ik het goed gezien heb!). Desalniettemin heb ik weer erg genoten van hun optreden!
Ik was gisteravond trouwens met neef Richard op pad. Jurien zat helaas nog in Engeland. Ook Cor, Annemarie en Marco waren meegekomen en later voegden zich Bas, Noortje en mijn eigen Janine daarbij. Natuurlijk waren er ook nog wat Dirkslanders op dit muzikale evenement afgekomen, zoals m'n muziekmaaktjes Barry en Niels en diens vriendin Yvonne (spreek uit Ifonn)!
Hoe dan ook, wie er dan ook allemaal aanwezig waren, we genoten allemaal van de leuke optredens die avond. Wat te denken van bijvoorbeeld Buckle-Up, één van mijn favoriete coverbands uit de buurt. Omdat ik een aantal jaar met gitarist Rudi in hetzelfde gebouw heb gewerkt, ben ik altijd geïnteresseerd als deze band optreed. Niet alleen daarom natuurlijk, maar ook vanwege het heerlijke niveau van deze band. Ook de band Brandon Fisher was erg leuk, al moet ik helaas bekennen dat ik het me niet meer precies voor de geest kan halen hóé leuk het was... Ik heb overigens niet van alle optredens foto's gemaakt (ik moest natuurlijk vooral ook lekker rocken!), maar de overige optredens van deze avond waren ook erg goed, evenals de sfeer op het festival!
Dat merkte ik echter de volgende ochtend pas, toen ik vroeg opstond om met Jurien naar de Feedback te gaan (die achteraf gezien nog niet om kwart over 9 open was...) en ik aan een flinke kater leed (ik kan niet meer zo goed tegen bier geloof ik). Toch hernam ik mezelf in de loop van de dag en ging tegen half 4 vandaag opnieuw opweg naar het festival terrein nabij het havenhoofd van Middelharnis.
Daar zag ik als eerste optreden het optreden van The Alkaloids wat ik echt behoorlijk goed vond! Daarna speelde in de kleine tent (die trouwens niet echt bijzonder veel kleiner was dan de grote tent) de band Way Beyond, die ik toch wat tegen vond vallen eerlijk gezegd. Ze speelden wel leuke nummers (zoals Boulevard of Brokendreams van Greenday), maar het was het gewoon nèt niet. De stem van de zangeres kwam voorzover ik het kon horen, ook niet helemaal lekker uit de verf en ik dacht af en toe wat valse noten te horen. Helaas, want ik was wel onder de indruk van de drummer van de band, die niet alleen achter en drumstel zat, maar ook het keyboard naast zich hanteerde. Soms zelfs tegelijk! Jammer genoeg moesten ze het doen met weinig publiek, dat waarschijnlijk nog thuis in het zonnetje zat en 's avonds pas zou komen.
Even na vijf uur fietsten we terug naar huis en lieten het festival even voor wat het was, want we hadden er flink honger van gekregen. Gelukkig had mijn eigen meisje heerlijk voor Richard en mij gekookt en vulden we onze magen vol overgave.
Eenmaal terug op het festival, speelde daar de band Drive By Vendetta's, waar ik erg van onder de indruk was. Vooral van de drummer, omdat die er van die heerlijk snelle dubbel bass patronen uitkickte. Erg fijn! Een lekker punk, metal en hardcore band zoals ze zelf op hun MySpace pagina beschrijven. Na een bijzonder energiek optreden van Drive By Vendetta's, die overigens niet konden stoppen met spelen en het publiek dat ook niet toe wilde laten, vielen we even in een gat wat mij betreft, want de aansluitend spelende band White Horse was het andere uiterste. Deze band speelde bijzonder relaxte muziek en de muzikanten zagen er dan ook hippie-achtig uit. Hoe dan ook, ze wisten de tent wél voor zich te winnen toen ze vroegen of iedereen lekker relaxt op de grond wilde gaan zitten. We werden er zelfs op gewezen dat we lekker thee moesten gaan drinken of een wietje moesten roken. Ook Jurien's buurman Jan was er, mét zijn twee kindertjes, waar ik flinke lol mee beleefde (vooral met de kleine Victor!).
Na deze ultra-relaxte muziek, begon de band waarin Barry's vader Jan de meest bijzondere gitaarsolo's laat klinken, de Black Jack Blues Band. Ook deze band heb ik al vaker gezien en hoewel het niet direct mijn genre is, vind ik het wel een erg leuke band om naar te kijken en te luisteren. Ook de drummer is erg goed en leuk om naar te kijken. Zo te zien had hij zelfs een nieuwe drumkit aangeschaft.
Na deze band veroverde 0187 Records het podium in de kleine tent met flinke heftige techno, house en hardcore beats. Dat is ook niet helemaal mijn genre, maar de bezoekers gingen helemaal uit hun dak en dat is precies wat telt!
Daarna ging het wat mij betreft qua programmering een beetje mis, want waren we in de grote tent net lekker los gespeeld door de Black Jack Blues band, daarna kwam Fryze het podium op, die wel mooi muziek maakte, maar waar het publiek maar lauwtjes op reageerde. Het publiek kakte dan ook helaas weer in nadat ze hiervoor een lekker energiek optreden hadden gezien en gehoord. Niet dat de band slecht speelde, maar de muziekstijl paste wat mij betreft niet echt in de programmering van vanavond.
Evenals de band Souled Out, die bijna podium te kort kwamen met de enorme bezetting. Een leuke band, maar ook dit niet helemaal mijn genre. Ook zij kregen het gros van het publiek maar mondjesmaat in beweging en dus had ik graag een wat ruigere programmering gezien om het publiek wat wakker te houden.
Waar ik wel weer ontzettend vrolijk van werd, was de band Midsum, waarin jonge muzikanten van de Rijks Scholen Gemeenschap in Middelharnis een ontzettend leuke band vormen en ik vooral de vrouwelijke drummer leuk vond om te zien spelen! Niet zozeer vanwege haar verschijning, maar vooral vanwege haar kwaliteiten als drum-ster. Vooral de klassieker "Zombie" van The Cranberries ging er bij het publiek in als koek en eindelijk kwam de zaal los, terwijl de bandleden af en toe in de rook verdwenen. Al met al een erg leuke afsluiter van de 20e editie van de Flakkeese Dagen, hoewel ik wel hoop dat de 21e editie wat pittiger is op zaterdagavond. Daar zullen we echter weer een jaar lang op moeten wachten, maar gelukkig komen er op korte termijn nog wat andere festivalletjes op de Flakkeese klei!
Als bonus een filmpje met een korte (5 minuten durende) impressie van de Flakkeese Dagen, met 3 bands in de hoofdrol, namelijk: Drive By Vendetta's, Black Jack Blues Band en Fryze...
Over 2 weken is het zo ver, dan ben ik een van de gelukkigen die het concert van Metallica in Ahoy mag bijwonen. Tot die tijd probeer ik mijn honger te stillen met de muziek van de 11 albums die ze in de afgelopen decennia hebben gemaakt of, zoals vanavond, door naar een optreden van een extreem goede Metallica coverband te gaan.
De band Imitallica (geweldige naam ook!) omschrijft zichzelf op de eigen website als volgt:
Imitallica is een Metallica-tributeband uit de omgeving van Bakel-Deurne (Zuid-Oost Brabant). Liefde en respect voor de muziek van Metallica staan bij deze mannen voorop.
Sedert het najaar van 2003 trakteert Imitallica het publiek op een selectie van nummers uit het omvangrijke repertoire van deze legendarische Amerikaanse Metalband. Het zwaartepunt ligt echter bij de eerste vier albums, te weten: 'Kill 'Em All', 'Ride The Lightning', 'Master Of Puppets' en 'And Justice For All'. Er is speciaal voor deze albums gekozen omdat voornamelijk hier de kracht van de muziek van Metallica in terug is te vinden.
Imitallica garandeert een 1,5 uur durende, dampende en energieke set met enkel klassiekers, en tracht met de uitvoering daarvan het originele en identieke geluid van Metallica zo dicht mogelijk te benaderen.
Nou, die dampende en energieke set hebben ze gisteren zéker neergezet! Imitallica deed het kleine zaaltje in het Diekhuus in Middelharnis, op z'n grondvesten schudden! Aan het begin van het optreden moest het publiek nog een beetje op gang komen, maar de energie van de band sloeg later op de avond duidelijk over.
Cor had een kaartje voor me gehaald en helaas zat Jurien nog in Engeland en moest hij het optreden missen, maar Bas wilde maar al te graag zijn kaartje overnemen. De sfeer was in ieder geval erg gezellig. Zo kwam ik onder andere Barry en Niels tegen, met wie ik beiden af en toe het oefenhok in duik om wat te jammen. Bas had het overigens ook erg naar z'n zin. Het mooiste was nog wel dat de biertjes maar €1,75 kostten en daarvoor kreeg je het zelfs in de fles!
Het zaaltje waar het optreden plaats vond was met recht een zaaltje te noemen. Officeel mogen er op last van de brandweer ongeveer 80 mensen in, vanavond waren het er zo'n 100, maar het zaaltje oogde zelfs nog wat leeg.
Zoals gezegd sloeg de energie van de band na een tijdje over naar het publiek en ging men behoorlijk los op de voor iedereen welbekende nummers als Master Of Puppets, The Memory Remains, For Whom The Bell Tolls en de klassieker One. Ook ik heb nog wild met m'n hoofd staan zwaaien bij het podium en verbeeldde me dat ik ook lang en vooral veel haar had zoals bijvoorbeeld de basgitarist. Mede door de warmte vloeiden de bruine rakkers ook rijkelijk en moest ik zelfs oppassen dat ik het flesje ook niet mee naar binnen goot!
Helaas kwam aan al dat fantastische geweld, ook een einde. De mannen van Imitallica hadden immers ook wel een lekker biertje verdiend! Niels en Barry gaven bij het wegsterven van de laatste noten nog even aan hoe ze het vanavond hadden ervaren en enkele luttele seconden later, stond het podium er helaas weer verlaten bij...
Al met al dus weer een fantastische avond, met een spetterend optreden. Ik ben in ieder geval aardig warm gedraaid voor de échte mannen die ik op 30 maart in Ahoy hoop te zien (het is niet te hopen dat er een idioot is met een bommelding, zoals bij het optreden van The Killers afgelopen week in de Heineken Music Hall)!
Als bonus een filmpje van het optreden van vanavond, waarbij een van mijn favoriete nummers, The Memory Remains, perfect vertolkt wordt door de mannen van Imitallica. Als je overigens wilt zien waar je deze band kunt gaan bekijken, kijk dan even op de website van Imitallica!
Vorige week probeerden we het ook al maar toen heb ik jammer genoeg maar één foto genomen (ja daar stond ik zelf ook van te kijken!). Ja op mijn mobiel probeerde ik de sound vast te leggen maar het microfoontje van mijn Nokia begon zoals gewoonlijk weer te flippen.
Vanavond probeerden we het opnieuw en dus sloten Barry, Niels en ik ons weer op in de oefenruimte om daar eens lekker te jammen. Geen regels, geen stress, maar gewoon lekker spelen was dan ook het motto. We speelden zo'n anderhalf uur lang (helaas had ik later op de avond nog een afspraak anders had het waarschijnlijk aardig laat geworden) en speelden van alles door elkaar. Zo kwamen verschillende nummers van Metallica voorbij maar ook Anouk kwam aan bod of andere Jazz en Blues achtige rifjes en melodiën.
Als bonus een filmpje waarbij Niels en ik ons gevoel de vrije loop laten en er even lekker op los jammen zoals dat hoort. Barry was op dat moment zijn basgitaar aan het stemmen dus die is helaas niet te horen in het filmpje. Dit stukje muziek is overigens gebaseerd op de bas-string van Anouk met Nobody's Wife (zoals Niels aan het einde van het filmpje ook verklapt). Ik heb daarnaast ook nog wat nieuwe truckjes uitgeprobeerd tijdens het videobewerken, dus ik sla 2 vliegen in 1 klap!
Update (12-11-2008): Ondertussen wordt ik al vanaf 9 november genoemd op de website van Golden Earring Record Research in verband met het optreden in Ouddorp waar ik vorige maand over schreef. Er komen dan ook flink wat bezoekers van die website naar mijn weblog en vandaar dat ik ze bij deze hartelijk bedank en een linkje naar hun website terug gooi.
Sander de Gans zag het levenslicht in 1984 en houdt zich bezig met het bedenken en uitwerken van Concept, Productvisie en Design voor internet trajecten bij internetbureau Mangrove in Rotterdam. In zijn vrije tijd is hij drummer bij (hard)rockband 5th Suspect. Woont samen met zijn vriendin Janine en hun altijd luie huistijger Gijs. Houdt daarnaast van muziek(maken), reizen, motorrijden, snowboarden en zijn vrienden.
Het was weer heerlijk om vanavond met zulke getalenteerde en reeds ervaren muzikanten te spelen, die ook nog eens erg gezellig zijn! Het klikt goed, maar ik als redelijk onervaren drummer, die nog nat is achter zijn oren, zal flink m'n best moeten doen om Richard, Niels en Barry qua niveau een beetje bij te benen. Ik probeer dan ook zo goed mogelijk mijn partijen in te studeren zodat we op onze oefen-avond (vrijdag), er helemaal voor kunnen gaan.
