Ik schrijf bijna dagelijks over mezelf, over mijn 'gezinnetje', over iemand anders of ander soort geneuzel. Mijn grote vriend en huistijger Gijs, passeert ook meer dan eens de revu, maar het was juist hij die mij vroeg nu eens iets over zijn leven te schrijven.Vandaag besloot ik, na het zien van deze prachtige regenboog en bij gebrek aan beter, gehoor te geven aan zijn verzoek, maar het was niet makkelijk. Ik heb wel eens het idee dat Gijs weinig spanning beleefd in zijn (luxe) leventje. Bijna altijd als ik hem zie, slaapt hij of ligt hij lekker te relaxen, zoals hier, hier, hier of hier. Meer dan eens wens ik eens een week van leven te ruilen, beseffend dat dat helaas nooit mogelijk zal zijn.
Vriendjes heeft Gijs, in tegenstelling tot in Dirksland, volgens mij nu ook in overvloed. In Dirksland had hij altijd ruzie met Binkie, de vechtersbaas van een deur verder, maar hier heeft hij volgens mij een hecht band met de rest van de 'poezen buurt'.
Terwijl Gijs binnen weer eens op het kleed lag te slapen, stond ik namelijk opeens oog in oog met een van zijn vrienden, die zijn neus plat tegen het achterraam aangedrukt had. Ik dacht nog "hier moet ik een foto van maken" maar voordat ik goed en wel met mijn lens gereed zat, was hij alweer boven op de tuintafel gesprongen om van hoger naar binnen te kunnen kijken.
's Avonds kwam Joep van hiernaast ook nog even buurten en toen ik de achterdeur open deed zodat ze samen konden spelen, verdwenen ze in het donker en besefte ik dat ik Gijs pas morgenochtend weer terug zal zien als hij weer voor het raam staat en me met zijn blikken en geluidjes duidelijk laat merken dat hij honger heeft.
Een bijzonder exemplaar... en dat is ie...
