Het was vandaag weer vaderdag en dus togen we weer naar het Dijkhof in Stad aan't Haringliet om bij opa en oma neer te strijken. Daar had Bethina evenals de vorige keer, een schitterende taart in elkaar geknutseld en hoewel we ten tijde van de vorige taart in een hele andere situatie verkeerden, was dat vandaag gelukkig wel anders...Oma, die nu een lang weekend thuis was, voelt zich beter dan ooit en bij binnenkomst was ze alweer druk in de weer voor haar gasten en deelde ze als vanouds de lakens uit. Terwijl er in de huiskamer over de nodige koetjes en kalfjes gebabbeld werd, sneed Bethina de taart in gelijke stukken. Oma discussieerde weer volop mee en liet zich nimmer het kaas van haar brood eten. Vol trots toonde ze de noeste arbeid van haar hervonden hobby en mat ze aandachtig op Arjen af hoeveel ze nog moest voordat zijn nieuwe trui af was. Ze overlegde met mijn moeder en tante Wilma hoe nu verder te gaan met dit project, maar oma was vandaag gelukkig weer vooral oma. Ik zou bijna zeggen 'oma 2.0', een vernieuwde versie van de oude, want ze lijkt als herboren en beter dan ooit tevoren!
Terwijl ze enkele maanden geleden nog met een rietje haar thee gevoerd moest worden, liet ze het haar gasten nu weer aan niets ontbreken. Ook Arjen kon geen genoeg krijgen van zijn vernieuwde oma. Hij gunde haar dan ook geen moment rust, maar dat scheen oma meer als een voordeel, dan als een nadeel te zien.
We keken ook nog even om een hoekje bij oma De Gans, die onlangs na een kleine herseninfarct werd opgenomen in het ziekenhuis. Ze was weer aardig op de been, totdat ze deze week het zogenaamde Norovirus erbij kreeg en een aantal flink beroerde dagen meemaakte.
Gelukkig gaat het steeds beter met haar, maar verkeren we nog in het ongewisse waar oma naartoe gaat als ze uit het ziekenhuis ontslagen wordt. Ik hoop dan ook dat ze snel een mooi plekje in het rusthuis voor haar kunnen vinden, waar ze met oude vriendinnen haar oude dagen met veel plezier mag beleven. We gaan het zien...
