Een dagje naar de sneeuw

Hoewel ik er erg fanatiek in ben en het een grote "hobby" van me is, was het tot vandaag toch alweer bijna zo'n 3 jaar geleden dat ik er voor het laatst op stond. Op een snowboard welteverstaan. Echter, afgelopen week gingen er stemmen op vanuit de vriendengroep om de plank of de lange latten weer eens onder te binden. De locatie was snel gevonden, want in de wijde omgeving was geen sneeuw te bekennen en even 10 uren rijden om daar de Oostenrijkse lucht op te snuiven, was ons ook iets te veel van het goede. De oplossing, Snow World in Zoetermeer.

Met een man (inclusief vrouwen) of 9 vertrokken we dus vanochtend rond een uur of half 12 naar Zoetermeer. Sommigen hadden hun ogen nog maar half open, want de avond daarvoor waren we pas half 4 thuis van het stappen in Breda. Goed, aangekomen in Zoetermeer was het eerst even tijd om wat aan te sterken. Terwijl de sterke verhalen over hoe goed we wel niet waren en in welke landen we al van de besneeuwde hellingen waren afgedaald, aten we een stevige erwtensoep, of een Snicker, een Mars of dronken we gewoon wat.

Toen dat achter de rug was, werd het tijd om de daad daadwerkelijk bij het woord te voegen en besloten we met z'n allen eerst nog even de kleine helling af te dalen. Des te meer omdat bijvoorbeeld Corné en Lianne nog nooit op skies hadden gestaan en zelfs mijn eigen vriendin had ik nog nooit op de latten naar beneden zien komen. Nadat Anco en ik op ons board alvast een stukje naar beneden waren gegaan kwamen Addie (die zich overigens al jaren op skies voortbeweegt in de Oostenrijkse contrijen) en Corné naar beneden. Kleine kanttekening, voor ons allemaal was het wel weer even erg wennen. Ook Janine kwam goed naar beneden en daar was ik eerlijk gezegd toch een beetje verbaasd over. Ik had niet verwacht dat ze al zo netjes naar beneden zou komen. Voor haar was het immers al bijna 15 jaar geleden dat ze voor het laatst geskied had!

Daar sommigen van ons, waaronder ook ikzelf, de kleine piste al na 2 keer zat waren (het was echt te kort en het gleed er voor geen meter vanwege de hellingshoek) besloot ik samen met wat anderen van de groep, richting de grote piste te gaan. Toen Sander, Anco, Addie en ik direct bemerkten dat het hier een stuk beter vertoeven was, kwam ook de rest al snel onze kant op. Zelfs de dames kwamen naar de grote hal en werden Janine en Lianne dus wederom flink op de proef gesteld.

Nadat Sander zowel vanuit de lift als bovenaan de piste zijn zaken via de telefoon afhandelde (in werkelijkheid kreeg hij van tijd tot tijd de stand van Feyenoord - FC Heerenveen doorgebeld door Alex, die met een gebroken pootje thuis op de bank moest blijven zitten), konden we weer met volle overtuiging naar beneden zoals hij en onder andere Rianne even demonstreerden. Corné volgde direct hun voorbeeld (die overigens ook al aardig goed naar beneden kwam en vooral heel graag heel snel wilde gaan), evenals Janine die direct de achtervolging inzette. Overigens had Corné de ambitie om af en toe de sneeuw van dichtbij te bekijken, dat ons dan onderaan de piste weer de stuipen op het lijf joeg en waar we daarna dan weer hartelijk om konden lachen. Corné zelf overigens ook.

Na 2 uren was de pret helaas alweer gedaan en was het tijd om de piste weer te verlaten. Voordat we naar huis zouden gaan, toch nog even een beetje "après-ski", met wat te drinken en te eten. Daarna lekker terug naar huis, een warme douche tegemoet.
En natuurlijk kon ik het weer even niet laten, toen ik Rietje naast mij in de auto weg zag dommelen, om een foto te maken.

Het was weer fantastisch en heb nu spijtig genoeg direct ontzettend veel zin om écht naar Oostenrijk af te reizen. Dat laat wellicht nog even op zich wachten, daar ons nieuwe huis en alles wat daarbij inbegrepen is, ook al een aardige berg eurootjes opsnoept. Tot die tijd zullen we het moeten doen met de foto's en filmpjes van weleer, zoals onderstaand filmpje dat ik vandaag schoot, terwijl ik achter Janine aan boardde.

Powerzone's, buggy's, down wind turns en vooral veel lol

Een paar weken terug in Quartier... "Gaan jullie nog mee Blowkarten op de Browersdam de 21e?" waarop ik nonchalant "Ja joh, das goed" antwoordde. En dat was ik natuurlijk een paar weken later alweer helemaal vergeten, dus dit weekend werd ik nog even door Addie herinnerd aan het feit dat we zondag met de Euro Delta Jongeren zouden gaan Blowkarten. Al had ik mezelf daar niet echt op voorbereid, vertrok ik zondagmiddag rond een uur of twaalf toch richting Addie om daarvandaan samen met Mark en Corné richting de Brouwersdam te rijden. Daar moest Addie eerst een foto van mij maken met een petje uit de shop... Fijn.

Toen alle deelnemers van die middag verzameld waren, liepen we richting de waterlijn en namen we de buggy's ondertussen mee (voor het powerkiten stond te veel wind dus werd besloten om te gaan kitebuggyen). Eerst werden ons de basisbeginselen van het powerkiten uitgelegd, maar omdat wij dit al onder de knie hadden, kregen we de gelegenheid om direct lekker te gaan kiten. Terwijl de andere deelnemers soms grote moeite hadden de vlieger uit de knoop te houden, hadden wij ondertussen ontzettend veel lol met z'n vieren.

Na een tijdje had iedereen het wel een beetje in de gaten hoe het moest, dus besloten we eerst wat te drinken in het restaurant/kroegje van de Kous. Het drinken zat bij de prijs (€10,- is ontzettend weinig geld voor zo'n middag!) inbegrepen, dus we bestelden nog een lekker bakkie koffie, warme chocomel en voor mij een colaatje.

Toch werd het algauw weer tijd om de kou en de wind weer te trotseren en begon Mark aan zijn eerste rondje in de Kitebuggy, waar hij zich direct als een ware professional van zijn goede kant liet zien (zie ook het filmpje). Daarna was het mijn beurt om in de buggy te stappen en ik moet zeggen dat het eigenlijk best goed ging! In het begin was het wat lastig, maar later ging het bijna vanzelf (hoewel ik af en toe mijn vlieger voorbij scheurde en ik dus in de problemen kwam). Addie ging het ook goed af, evenals Corné trouwens en terwijl de dames kwamen kijken, hadden we af en toe elkaars hulp toch even nodig.

Om de dag goed af te sluiten besloten we nog met z'n achten even wat te gaan eten in het "Praethuus" van De Kreek, waar je overigens heerlijk kunt eten (maar weinig mensen weten dat). En terwijl wij onze dag afsloten met een biefstukje, een schnitzel of varkenshaas, probeerde Addie nog een showtje te geven op een orgel waar geen geluid uit kwam.
Al met al weer een hele leuke dag, iedereen bedankt voor de gezelligheid en vooral de Euro Delta voor dit goed geregelde evenement!

Mosa tegels, Bridgestone Potenza's en Gran Turismo

Een drukke dag gehad vandaag. Het begon zo rond half 10, want Janine en ik hadden eindelijk een besluit genomen over de vloer die in ons nieuwe huis komt te liggen en we zouden de offerte gaan tekenen en inleveren. Wij dus al vroeg naar Tegelhandel Peeman, om daar onze 60x60 tegel van Mosa te bestellen. Eentje in een lichtgrijze tint, prachtige tegel die Janine al vanaf het begin niet meer uit het oog verloren was en ik ook niet trouwens. Wat dat betreft hebben wij gelukkig allebei vrijwel dezelfde smaak. Erg fijn is dat want we hoeven vaak niet lang over een besluit na te denken omdat we snel op één lijn liggen.

Mooi, dat was dan geregeld. Toen plan 2, nieuwe Bridgestones onder de R. Vanaf het moment dat ik hem gekocht heb had ik eigenlijk al gezeur met mijn achterbanden. Ze bleken "gecubbed" te zijn doordat de wielen niet goed uitgelijnd waren en maakten dus herrie. De dealer (Honda Welman uit Heerhugowaard) hield zijn poot stijf en dat leek mij absoluut niet op zijn plaats. Zo hebben meerdere mensen naar de banden gekeken en kwamen zij met de conclusie dat de dealer ze in deze staat nooit had af mogen leveren. Aan de binnenkant was het profiel ook bijna weg en waren ze echt aan vervanging toe. Honda Welman vond het echter niet "boeiend" en gaf te kennen niets te willen doen nadat hij ze gezien had. Nadat ik 2 weken later toch nog eens belden en ze me een belachelijk voorstel deden (je kan 2 nieuwe Bridgestone Potenza's krijgen voor €180,- per stuk) besloot ik dat ze mooi in de bekende stront konden zakken.

Addie regelde afgelopen week een alternatief voor me en vanochtend kon ik dus terecht bij Banden Service Flakkee, waar mijn voorbanden naar achter werden geplaatst en waar er aan de voorkant 2 hagel nieuwe banden om gingen. Ook werden alle wielen op een erg vernuftige wijze uitgelijnd. Mijn wielen werden voorzien van hele vreemde reflectoren die infraroodstralen terug kaatsten en waarna er aan de hand van op het beeldscherm verschenen waarden, aan mijn wielen werd geschroeft en gedaan. Erg kunstig allemaal en het resultaat? Verbluffend. De R is nog nooit zó stil geweest. Dat klinkt overdreven maar dat is het absoluut niet. Het verschil is "significant" hoorbaar. Dat was z'n geld dus dubbel en dwars waard.

Tussen de middag aten we lekker frietjes bij opa en oma, die vonden dat wel gezellig (al wilde oma zich voor de foto achter een fles verstoppen en ik moet zeggen, ze valt helemaal niet meer op). Vroeger was ik best vaak bij hen als ik in de buurt was, tegenwoordig komt dat niet zoveel meer voor.
Toen direct door naar Corné, om samen met hem, Antwan en Mark de stenen bij Corné uit de voortuin te halen en ze met aanhangwagens te verschepen naar een loods van Visbeen, zodat ze over een paar maanden weer verplaatst kunnen worden naar het nieuwe huis van Mark.

Sinds vandaag ben ik trouwens ook in het bezit van een Playstation 2, met Gran Turismo uiteraard, zodat ik met een Type R over de Nordschleife kan blèhren en alvast kan oefenen voor als we echt met de R het circuit op gaan.

Om een lang verhaal kort te maken, het was 'n drukke dag, maar ach... tis weekend! Morgen blowkarten!

Als vader en zoon...

Na afgesproken te hebben om met mijn vader om een kadootje te gaan voor mijn Oom Leen die vandaag jarig is, besloten we nog even samen te gaan vliegeren. Gewoon, als vader en zoon, zoals je dat ook doet wanneer je een jaar of 7 bent. Nu dan alleen met een iets andere vlieger.

Dus wij naar het havenhoofd van Middelharnis, even naar het strand, waar ik afgelopen week ook al even met Addie en Corné ben wezen vliegeren. Er stond niet zo heel veel wind, maar we besloten het toch te proberen. Wij dus het strand(je) op en na de vlieger uitgevouwen en de lijnen te hebben bevestigd ging ie dan toch de lucht in, zij het wel langzaam. Iet hoger in de lucht pakte hij dan toch genoeg wind om even lekker te kunnen "Jellyfishen". De wind stond zijlings op het strand, dus was het zelfs mogelijk om vlak over de waterlijn te scheren.

Ook mijn vader scheen er lol in te hebben, misschien borrelde er wel jeugdsentiment op, ik weet het niet. Helaas ging het toen al snel regenen en moesten we de vlieger neerlaten en netjes opbergen. Omdat dat nog even een klusje is en je dat netjes moet doen omdat anders de lijnen door elkaar raken, stuurde ik mijn vader alvast naar de auto. Ik had namelijk een waterdichte jas aan, maar mijn vader stond daar in z'n colbert.

Toen ik dan eindelijk bij de auto kwam en flink nat geregend was, bleek mijn vader ook niet droog bij de auto te zijn gekomen. Al was het maar 20 minuten, het was toch even leuk!

Voor het eerst de lucht in

Vanavond voor het eerst mijn eigen vlieger de lucht in gestuurd. Samen me Addie en Corné ben ik vanavond wezen vliegeren op het havenhoofd van Middelharnis. Zelf had ik er al wel een beetje rekening mee gehouden dat het flink kon waaien op het kleine strandje en dat het daarom ook een beetje fris zou zijn. Addie en Corné hadden dat niet en dat hebben ze geweten.
Het was overigens nog knap lastig om met 3 mensen tegelijk te vliegeren, want die 2 liners van ons zijn nog niet zo 1,2,3, makkelijk zonder hulp de lucht in te krijgen. Gelukkig hadden we het na wat "kunst & vliegwerk" toch voor elkaar. Hoewel zowel Corné als Addie het presteerden de vlieger nog de bosjes in te sturen, waarbij Addie het nog zover kreeg dat de vlieger vast zat in een boom (en dat terwijl het al donker was).

Gelukkig is alles goedgekomen, maar zit Addie waarschijnlijk nu nog op de bank om de lijnen uit elkaar te krijgen.

Klussen met vrienden...

Allereerst moet ik even iets rechtzetten, want toen mijn vader de blog las over het mountainbiken van afgelopen zondag (hij volgt mij samen met mijn moeder op de voet), zag hij dat ik een fout had gemaakt. Daarover belde hij me dus vanavond even op, dat ik helemaal niet naar Den Osse gefietst was, want dan had ik met de pont over moeten varen! Oeps... maar goed, bij deze zet ik dat dus even recht pa!

Ben vanavond voor het eerst bij Sander en Rianne in hun nieuwe huis wezen kijken. Ze waren druk aan't verbouwen want er moet nog het een en ander gebeuren. Hans (Rianne's vader) was al druk bezig met vanalles en nog wat, want die man kun je vanalles laten doen en het gaat altijd goed. Ook Sander en Corné waren druk bezig met de zolder evenals Lianne die ook druk bezig was. Ik kreeg het schuren van de trap toebedeeld. Na nog even een bakkie tussendoor te hebben gedaan, kwam ook Mark nog langs om de handen uit de mouwen te steken. Ik ben nu al benieuwd hoe het uiteindelijk wordt...

Hey Dude... Dude!

Vanaf vandaag ben ik ook een "dude"... denk ik tenminste, want zo noemen kiters / kitesurfers elkaar zoals ik gisteren wederom constateerde. Nu Addie, Corné en ook Sander een kite hebben gekocht, kon ik natuurlijk moeilijk achterblijven en heb mezelf er vanmiddag een kado gedaan en dan wel dezelfde als Addie en Corné (Sander blijft heer en meester tot dusver met een heuse 2,8 4 liner). Dus, mocht er binnenkort een lekker zuchtje wind staan, dan ga ik zéker vliegeren! Kijken of ik een beetje "Hangtime" kan scoren (ik ga het al leren, die termen) of ff lekker kan "Jellyfishen"! Trouwens, de nieuwe commercial van Centraal Beheer al gezien? Je kent het wel, eentje uit de "Even Apeldoorn bellen" reeks. Gewoon even kijken, echt weer geniaal van DDB!

Een dag vol goede beweging

Nadat we gisteravond een feestje hebben gehad in een van de loodsen bij N. Mijnders, zijn we de dag vandaag al goed begonnen door al rond 11 uur te gaan mountainbiken. Dit keer werd het een "rondje Slikken" via de Slikken van Flakkee, waar we naar Den Osse fietsten, dwars door de natuur en langs goed gehoornde stieren. Daarna weer terug naar Dirksland via Melissant.

's Middags zijn we met Addie, Mirjam, Corné en Lianne naar de Brouwersdam gereden om de nieuwe vliegers van beide heren uit te proberen, want na het vrijgezellenfeest van Alex waar we met een man of 15 zijn wezen vliegeren, hebben we de smaak daarvan goed te pakken gekregen. Allereerst dus de vlieger netjes uitgelegd en de lijnen met de vlieger verbonden (de vrouwen assisteerden fantastisch). Toen dat allemaal goed zat, was het tijd om als eerste Addie's vlieger op te laten. Ook dit voelde goed aan, terwijl er naast ons nog een wedstrijd verreden werd op zogenaamde Blowkarts. Het vliegeren bij Addie liep gesmeerd, dus was het tijd om Corné's vlieger op te laten. Ook die pakte gelijk wind, dus ook Corné bleek het vliegeren nog niet te zijn verleerd en nadat Addie nog even een workshop weggaf aan zijn aanstaande Mirjam, kwamen Sander en Rianne ook op de scherende vliegers bij de Kous af.
Nadat Sander het eens even aangekeken had, besloot hij om niet net als Addie en Corné van de in de aanbieding zijnde vlieger bij de Gamma gebruik te gaan maken, maar kocht hij liever een professionele uitrusting. Hij ging dan ook niet over een nacht ijs en maakte direct de dagomzet bij de kiteshop aan de Brouwersdam weer goed.

Ikzelf kan nu ook niet achterblijven. Dat professionele tuig komt er zeker (misschien wel sneller dan ik zelf denk), maar morgen eerst maar eens naar de Gamma, waar ik 25 euro me even prima kan gaan vermaken! Over 15 minuten zal de eerste visite voor Janine's verjaardag wel komen (we vieren dat ze 5 jaar geleden 25 is geworden), dus ik ga mezelf nu even "optutten"...

Ons snoepreisje continues...

Vandaag redelijk vroeg op om het ontbijt van het Hilton in Frankfurt eens uit te proberen. Ik kan u melden, het was heerlijk. De variatie aan de ontbijttafel liep uiteen van gebakken aardappelen en spek tot en met vruchtenyoghurt en donuts. We (Marco, Bjorn en ik) hebben er dan ook zichtbaar van zitten genieten.

Toen was het tijd om naar de IAA te gaan, want daar waren we tenslotte voor gekomen. Ons hotel zat op 2 kilometer afstand van de Frankfurter Messe, waar de beurs zich bevond, dus hebben we deze tocht maar te voet afgelegd. Rond 11:00 waren we dan ook op de beurs en de grootte ervan verbaasde ons. Het bleek namelijk enorm te zijn, de Auto RAI is er helemaal niks bij als je het vergelijkt. Logisch ook eigenlijk, daar de IAA een van de grootste autobeurzen ter wereld is. Er was een heleboel moois te zien en ik kan hier wel 600 foto's plaatsen, maar ik zet de hoogtepunten even op een rijtje...

Allereerst de in mijn ogen allermooiste auto van de hele beurs, de nieuwe Aston Martin DBS (ik zou alle andere auto's links laten liggen voor deze), of de carbon uitvoering van de Pagani Zonda, of de nieuwe Audi RS6 met een prachtig interieur (de stand van Audi was een van de mooiste stands van de beurs met ontzettend veel aanbod, er waren dan ook ontzettend veel mensen). Zelf was ik ook onder de indruk van de VW Passat R36, of de Bentley Continental GT Speed (waar we eigenlijk niet bij mochten komen, maar na het gewoon gevraagd te hebben werden we toegelaten en kregen we een persoonlijk assistent toegewezen), ook de nieuwe Lexus ISF staat sinds vandaag op mijn verlanglijstje evenals de nieuwe Porsche GT2 (de sportstoelen van de GT3 zitten absoluut niet lekker kan ik melden), ook hebben we nog een leuke Honda uitgeprobeerd en zijn we in de huid gekropen van een echte DTM coureur. Verder was de stand van Mercedes op z'n zachts gezegd indrukwekkend te noemen, waar ik met plezier nog in de C63 AMG gezeten heb maar ook nog even de CL65 AMG uitgeprobeerd heb (met een heuse massagestoel). Ook de nieuwe Ferrari was prachtig en het meest schattige autootje (ook speciaal voor Corné) was de Fiat 500 waar zelfs het interieur schattig oogde. Nog speciaal voor mijn vader, de Ford Kuga waar hij ontzettend benieuwd naar was en de Ferrari Tu Nero, waar het mat zwart mij wel erg aansprak (behalve het lettertype van Tu Nero). Echt als allerlaatste, speciaal voor Addie, een echte Trabant station!

Kort samengevat, de auto's en stands waren fantastisch, echt heel mooi. Volgend jaar Genève?...

"Je moet er ook wel écht zin in hebben... én een beetje gek zijn!"

Dat vertelde Addie me vanavond toen ik even bij zijn project kwam kijken. In een van de loodsen bij Mijnders in Melissant, staat namelijk zijn droom. Addie koestert een enorme liefde voor oldtimers en steekt die in het geheel niet onder stoelen of banken. Zo is hij al in het bezit van een erg mooie, fel blauwe Volkswagen Kever en zit er ook nog een authentiek Trabantje in de familie. Daar komt nog bij dat Addie handig is met auto's, vrachtwagens, minibikes, zeg maar gewoon alles wat rijdt.

Volgend jaar wil hij in deze Volkswagen uit 1978 (hetzelfde bouwjaar als Addie zelf) gaan trouwen, maar ik schrok er van wat er allemaal nog aan moet gebeuren. Zo was hij vanavond bezig om de camper verder te strippen (zelfs het keukenblokje was er al uitgehaald) en zal hij binnenkort beginnen aan het vervangen van het nodige plaatwerk. Ook de vele roestplekken (rondom de ramen etc., fijne plekjes dus) zal hij gaan behandelen en wordt hij waarschijnlijk in een prachtige blauwe kleur gespoten.
Niet alleen de binnen- en buitenkant zal worden aangepakt, maar ook de rest moet er flink aan geloven. Nieuwe remmen, verlagen, andere wielen, noem het maar op.
Grappig was, dat Addie naast een kluis die op een landmijn leek, ook nog een tankbonnetje van 26 maart 1987 terug vond.

Corné & Lianne (hebben zelf ook twee oldtimers, een Fiat 126 en een Fiat 600) kwamen ook nog even kijken. Zij waren even een rondje aan het rijden met de nieuwe auto die zij dit weekend mochten ophalen. Het is een Fiat Stilo geworden, een erg nette auto moet ik zeggen, mooi ding.
Nadat we nog even met de neus op de feiten werden gedrukt in de loods, heb ik nog even een foto gemaakt van de auto's die op dat moment aanwezig waren en die wel in alle toevalligheid in een mooie lijn stonden opgesteld. De Honda Civic EK van Addie, mijn Honda Civic Type R en de Fiat Stilo van Corné & Lianne.

"Ja maar Gans, ik laat mezelf niet pakken..."

Vanavond ging ik even naar Corné, die zou mij even helpen met wat gesleutel aan mijn auto. Enkele kleine aanpassingen. Toen ik daar voor de deur stond, zag ik dat Addie's minibike onder het raam stond geparkeerd. Dus toen ik binnenkwam, zat ook Addie aan tafel. Lekker bruin, want hij was net terug van Gran Canaria waar hij 8 dagen (of 6 door ongunstige vluchten) had liggen bakken.

Na wat gebruikelijk slap gelul was het tijd om naar Corné's garagebox te gaan die zich op (ik schat zo'n) 2 kilometer van zijn huis bevindt. Addie zou zijn minibike even thuiszetten en dan ging hij ook even mee, want Addie en Corné zijn beiden goede sleutelaars en hobbyisten.
Ik zeg nog "Wat doe je nou als je de politie tegenkomt?" Waarop Addie mij zelfverzekerd geruststelde "Ja maar Gans, ik laat mezelf niet pakken!".

Nou goed, het zal wel zo zijn dacht ik en nadat Addie nog 3 paraderondjes door de straat had gereden en ik me kostelijk vermaakte om er alleen maar naar te kijken, reed hij de straat uit.
Corné en ik stapten in de auto en reden even rond om daarna ook de richting in te rijden waar Addie heen reed.
Komen we op de kruising van de straat, staat Addie daar, handen in zijn zakken en met op zijn gezicht een uitdrukking van "kijk voor je, lach niet er rijd alsjeblieft door!" want daar stond hij dan, geflankeerd door 2 in het blauw geklede dames. U kent ze wel, met die gouden emblemen op de jasjes en die rood met blauw gestreepte witte busjes...

Juist, de blauwe petten hadden hem bij de kladden en nadat ik een beetje van het lachen was bekomen en Corné ongeveer van onder de bank had moeten trekken, reden we hard lachend weg en konden we nog net een glimp opvangen van Addie die zijn weg naar huis vervolgde. Dit keer lopend welteverstaan.

Gelukkig mocht hij de minibike houden, maar hij heeft de boete niet direct meegekregen. Die sturen ze op. Heeft ie iets om naar uit te kijken...