Omdat ik de laatste weken steeds meer naar de oplevering van ons huis toe leef en me dus ook druk ga maken over de autiovisuele aspecten (beter gezegd TV, geluid, etc.), leek het me een goed idee vandaag eens naar Rotterdam te gaan om, naast wat winkels af te struinen, me eens wat te oriënteren op de beschikbare middelen heden ten dage. Ook Bjorn moest in Rotterdam zijn om wat etalages te fotograferen (de we later weer ergens voor gaan gebruiken) en dat zo hoefde hij ook niet alleen op pad.Na wat winkels in en uit te zijn geweest, liepen we langs een Apple Premium Reseller, waar alles van Apple te koop is. Toevallig vond ik het onlangs wel welletjes geweest met de laptop van Janine, toen deze voor de zoveelste keer om onduidelijke reden uitviel en haar sinterklaasgedicht als sneeuw voor de zon verdween. Laten er bij bovengenoemde winkel nou prachtige MacBooks te koop zijn in een mooi maatje! Janine was zogezegd op slag verliefd maar ik probeerde het nog een beetje af te houden en gelukkig lukte dat.
Het was tijd om Bjorn te ontmoeten op het "rendevue point" en na wat geluncht te hebben bij La Plaz, was het voor Bjorn en mij tijd om even de stad in te trekken om wat te fotograferen en ondertussen wat leuke speeltjes te bekijken. Janine ging op haar beurt ook even shoppen, want dat gaat haar toch vrij gemakkelijk af.
Nadat Bjorn en ik even de Media Markt waren binnengewipt en mijn droom TV hadden zien staan (met een diameter van meer dan 2 meter 30 en een prijskaartje van, schrik niet, €79.999) en we nog werden weggestuurd door een "Beveiligings Neger" omdat we op verboden terrein aan het fotograferen waren, besloten we toch stiekem richting de Apple Reseller te gaan om Janine te verrassen.
Het kopen van de laptop was snel voor elkaar en nadat we Janine weer opgehaald hadden uit de Koopgoot en ik Bjorn een "tot morgen!" had toegeworpen, liepen we naar de parkeerplaats omdat de tijd weer al na 4 aanwees. Daar, bij de auto, overhandigde ik Janine het kado. Direct wierp ze me iets toe als "toch niet die laptop hè?", maar nadat het pakpapier in zijn geheel verwijderd was, spraken haar ogen boekdelen. Ze kon niet wachten om hem in gebruik te nemen en de oude laptop voorgoed dicht kon klappen.
Eenmaal thuis duurde het dan ook niet lang of ze had hem al aan de praat en op het moment van schrijven is ze nog steeds druk bezig om het nieuwe, voor haar onbekende, besturingssysteem onder de knie te krijgen. Je hebt geen kind meer aan d'r!
