Nadat we heerlijk geslapen hadden, bracht een prachtig gewelfde gang ons bij een sfeervolle kelder waar 's avonds ook de bar open schijnt te zijn. Met de slaap nog in onze ogen aten wij ook van de lekkernijen die uitgestald lagen en maakten ons op voor een nieuw dagje uit.We besloten naar opnieuw naar Brugge te gaan, maar kwamen vlak bij de stadspoort het bordje "Kust" tegen en besloten dat maar te volgen. Opeens waren we de richting naar de kust kwijt, maar zagen even later wel het bordje "Knokke-Heist" en besloten dat maar te volgen.
We reden wat rond door de stad en probeerden ergens bij een leefbaar gedeelte uit te komen maar tot dusver zagen we alleen maar opengebroken wegen, afzettingen en omleidingen.
Opeens zaten we op de goede weg en roken we de zee en dus parkeerden we de auto snel in de parkeergarage in volgden onze neus naar de kustlijn.
Daar liepen we het strand op, dolden we een beetje met elkaar en maakten nog eens een leuke foto van ons samen.
We vervolgden onze weg langs de boulevard van Knokke, terwijl het weer niet echt mee zat. Het was grauw en vochtig maar gelukkig regende het niet echt en begon het zonnetje zelfs te schijnen toen we even later een van de sombere maar chique winkelstraten inliepen.
Daar liepen we de Chill-out binnen en vonden allebei een paar leuke fleurige shirtjes en vestjes (ik ben dol op vestjes!) en konden het niet laten om ze af te rekenen.
Eenmaal buiten constateerden we dat we echt opvielen in de Honda, want een Porsche 911 Turbo, een BMW 7-serie of gruwelijk dikke Audi's waren hier meer regel dan uitzondering onder de high-society. Sommigen leken zelf "straight from the golfcourse" te komen!
Knokke is dan ook een stad waar menig miljonair graag laat zien dat ie geld heeft en daar ben ik een klein beetje alergisch voor en dus reden we algauw weer de stad uit richting Brugge.
Daar kwamen we zo'n beetje uitgehongerd aan en besloten daar eerst wat aan te doen, waarna we weer over de markt liepen waar we nog overwogen om een rondrit met paard en wagen te doen, maar uiteindelijk toch besloten naar de rondvaartbootjes te lopen en een kaartje te kopen.
Daarna voeren we over de smalle watertjes die ons langs indrukwekkend oude gebouwen leidde (met bijvoorbeeld het kleinste raampje ter wereld in gotische stijl), onder oude en bijzonder lage bruggen door (waar de kapitein van ons bootje bij deze brug, de laagste in de stad, zijn haar verloren schijnt te hebben zo gaat het verhaal), terwijl we ondertussen getrakteerd werden op een puik staaltje geschiedenisles.
Na de rondvaart vonden we het tijd worden om even terug te gaan naar het hotel om ons daar wat op te frissen en wat uit te rusten en dus reden we Brugge weer uit, langs het reuzenrad waar we gisteren al plezier in hadden beleefd.
Uitgeluierd en opgefrist kwamen we rond een uur of 20:00 weer terug in Brugge om daar opnieuw uitgehongerd een tentje op te zoeken aan het marktplein. Daar zaten we heerlijk op het verwarmde terras en keken naar de toeristen die overal foto's van maakten (het was alsof ik naar mezelf keek!).
Het voorgerecht werd niet lang nadat we hadden besteld al geserveerd bij De Carré en mijn garnaalkroketten met gefrituurde peterselie en Janine's carpaccio van ossenhaas met parmezaan kaas en balsamico créme, smaakten dan ook voortreffelijk!
Helaas begon het na ons voorgerecht opeens keihard te regenen en hoewel het wel iets had om zo lekker onder de warmte lamp, bijna buiten te zitten, schoven we toch een plekje op toen de regen vat kreeg op ons tafeltje. Dat was gelukkig geen probleem en niet lang daarna waren we alweer toe aan het hoofdgerecht. We hadden allebei de reuze vleesspies met salade en frietjes besteld en ook deze gang smaakte dan ook verrukkelijk!
Bij de derde gang koos Janine voor de Crème Brulee en liet ik mezelf (hoe verrassend voor de mensen die mij kennen) een Dame Blanche serveren die erg makkelijk naar binnen gleed!
We wisten dat er nog een bioscoop in de buurt zat en dus liepen we met de plattegrond van Brugge in ons hand richting Lumière maar zagen we bij binnenkomst niemand achter iets dat op een kassa leek en ook de films die er draaiden kwamen ons niet bekend voor en dus keerden we resoluut weer om.
Het liep al tegen half 11 en omdat het ging onweren besloten we terug te rijden naar het hotel, om daar vanaf ons bed nog wat tv te kijken voordat we zouden gaan slapen.
We troffen het Euro Visie Songfestival en hoewel Janine al gauw in slaap dommelde, zag ik hoe Noorwegen een gigantische voorsprong nam op de rest van de landen en hoe gortig sommige landen elkaar de handen boven het hoofd hielden.
Slot conclusie van de uitzending was voor mij dan ook dat we moeten stoppen met deze poppenkast en volgend jaar lekker thuis moeten blijven, maar dat zal waarschijnlijk niet gebeuren want ik las op Nu.nl dat Frans Bauer naar het festival van 2010 lonkt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten