De vijfde verdachte

Nadat ik één keer eerder een aantal foto's schoot en een blog schreef over onze band, is het nu tijd voor een vervolg. Zéker nu we eindelijk een bandnaam en een duidelijk doel voor ogen hebben. Hoewel de concurrentie niet misselijk is (vanwege het grote aantal aanmeldingen zullen we helaas eest nog uitgekozen moeten worden), is het de bedoeling om tijdens de Flakkeese Dagen 2011 ons debuut op het podium te maken en wel onder de naam "5th Suspect". Daarvoor moet er echter nog flink geoefend worden en bij dat woord voegden we vanavond de daad.

Ik pikte voor aanvang eerst bassist Kade op en zijn buurman en collega drummer Klaasjan besloot daarop ook mee te gaan.
Nadat we in voorgaande weken de oefenruimte al stevig onder handen hadden genomen, bleek gitarist Leon de verlichting ook nog even vernieuwd te hebben, waardoor mijn drumkit ongelooflijk mooi tot z'n recht kwam. Hij blonk als een malle, maar terwijl ik me vergaapte aan mijn eigen instrument, sloot Kade zijn nieuwe bas-versterker aan en liet de oefenruimte op z'n grondvesten trillen. Al snel kwam ook Leon binnengestormd en pakte snel zijn koffer vol effectpedalen uit, om vervolgens op de basdreunen van Kade mee te spelen.
Zelfs de iPad werd vanavond aangesloten en toen even later ook gitarist Henk en onze zanger Robin de oefenruimte betraden, waren we compleet en kon het spelen beginnen.

Er werden nog even wat teksten uitgezocht en instrumenten gestemd, alsmede enkele stoere plaatjes geschoten, maar daarna ging de 'show' van start.
Er werd vanavond heerlijk gespeeld en ook Robin leek in z'n element. Toch was er na een tijdje hard werken ook tijd voor een rustpauze voor onszelf en de instrumenten en discussieerden we ondertussen over alles wat maar enigszins met muziek te maken had. Uiteraard kwamen ook de nodige dorstlessers weer boven tafel, maar we gunden onszelf die rustpauze niet al te lang, want we kwamen vooral om muziek te maken!
En zo knalden al snel de eerste noten weer door de ruimte en speelden we alsof het een lieve lust was.

Na een paar uren oefenen hielden we het echter voor gezien. We borgen daarop onze dierbare instrumenten netjes op en het 'natafelen' kon beginnen. Dit ontaard meestal in het nuttigen van de nodige (al dan niet) alcoholische versnaperingen en het vertellen van sterke verhalen (beiden érg rock-'n-roll), maar is desalniettemin een even belangrijk onderdeel van een oefenavond, want de muziek kan nóg zo goed zijn, als de gezelligheid ver te zoeken is zal het echter nooit een succes worden.

5th Suspect is dus eindelijk een feit. De band is compleet, heeft een naam en zelfs een eigen website. Overigens heb ik als social-media-verslaafde uiteraard meteen het een en ander aan sociale netwerken opgezet. Zo hebben we nu een Twitter account, beschikken we over een eigen Facebook en ook een eigen Hyves pagina, hebben we een eigen video kanaal op YouTube en zijn de foto's van vanavond (overigens met grote dank aan Klaasjan die ook nog veel foto's geschoten heeft) zelfs al op Flickr beschikbaar.
Als je 5th Suspect dan ook op de voet wil blijven volgen, is het wijselijk om je op minimaal één van deze kanalen te abonneren, zodat je als een van de eersten het laatste nieuws over de band te weten komt.

Als bonus deze keer een van de filmpjes die ik vanavond van onze oefensessie maakte. In het filmpje spelen we een cover van The Cult getiteld: 'Lil' Devil'.
De overige filmpjes van vanavond zijn uiteraard terug te vinden op ons YouTube kanaal of op onze website.

Tijd om de oefenruimte op z'n grondvesten te laten schudden

Ik lul al een tijdje de oren van ieders kop over het feit dat ik na Buckle Up & Friends nu eindelijk plaats heb mogen nemen op de drumkruk van een heuse eigen band. Althans, band in oprichting, want we zijn momenteel druk bezig met het opbouwen van het repertoire.
Met de band, die nu overigens nog geen naam kent, zullen we voornamelijk covers van de populaire rockband uit de jaren '80 / '90 'The Cult' en eigen nummers spelen. Vanavond was alweer de derde avond dat we bij elkaar kwamen...

Gitarist Leon was vanavond, nog voordat de eerste noten door de oefenruimte klonken, druk bezig met zijn batterij aan effect-pedalen, die hij onlangs keurig netjes in een handige koffer verwerkte. Ook bassist Ton moest nog even het een en ander instellen en uitproberen, want zijn nieuwe basgitaar maakte vanavond zijn debuut.

Voor zanger Robin en ik als drummer, zat er dus niets anders op dan even geduldig te wachten totdat de rest klaar was om de oefenruimte op z'n grondvesten te laten schudden.
Gelukkig hoefden we niet heel lang te wachten en even later stonden (of zaten) we hard te rocken en hadden we er, terwijl er ondertussen al wat bier en boterletter genuttigd was, bovenal ook veel plezier in!

De 'drive' is er, het klikt en de contouren van de band worden na drie avonden nu al duidelijk zichtbaar. De mannen zijn allen een stuk 'ervarener' dan ik, maar uiteraard doe ik mijn stinkende best ze bij te kunnen benen! Binnenkort maar eens een opname maken en op YouTube knallen?

De details zijn bekend!

Afgelopen vrijdag dook ik voor een van de laatste keren de oefenruimte van Buckle-Up in, in voorbereiding op het optreden van 11 september met Buckle-Up & Friends, dat plaats vindt in het nieuwe Jeugd Activiteiten Centrum van Middelharnis (JAC).

Omdat de Buckle-Up bezetting niet volledig was en Klaasjan, net terug van een rondje door the States en Canada, toch niet ging drummen (er waren immers drie drummers aanwezig!), voorzag hij de oefensessies hier en daar van zijn zangkwaliteiten.
Vanavond ontmoette ik Martin voor het eerst, die reeds zijn strepen op de gitaar al lang verdiend heeft en ook zag ik Richard weer eens spelen die die avond ook lekker bezig was.

Inmiddels zijn de details over het optreden bekend en is zelfs de poster al klaar (download hier de poster in een groot PDF formaat). Zoals gezegd zal het zaterdag 11 september plaatsvinden aan de Molenweg 28 in Middelharnis (daar waar vroeger Imabo Esselink zat). Kaartjes zijn echter niet nodig, de entree op deze feestelijke en vooral heugelijke avond, is gratis. De zaal gaat om 20:30 open en de aftrap begint dan om 21:00 en vanwege de flinke lijst met 'friends' én nummers zullen we zo rond 00:30 de laatste noten spelen.
Wees er echter snel bij! Er kunnen zo'n 150 mensen in de zaal en nu er vrije toegang is, betekend dit dat vol ook echt vol is! Meer informatie over dit optreden vind je op de website van Popstichting Jailhouse.

Helaas kan ik niet bij de generale repetities aanwezig zijn. Die vallen namelijk precies op de data dat ik in Griekenland van een heerlijke vakantie hoop te genieten. Ik hoop echter op de laatste dag nog eventjes 'voor 't echie' te kunnen oefenen omdat het toch voor mij ook allemaal nieuw zal zijn, maar uiteraard zal ik mijn vakantie sowieso goed besteden om de laatste puntjes nog even op de spreekwoordelijke i te zetten!

Hopelijk tot ziens bij Buckle-Up & Friends!

Als absoluut groentje tussen mijn 'local heroes'

Ik heb het inmiddels al een aantal keren genoemd, maar zaterdag 11 september heb ik de eer om met coverband Buckle-Up & Friends mee te mogen spelen in het nieuwe jeugdcentrum van Middelharnis (lees op de site van Popstichting Jailhouse waarom). Vorige maand dook ik met deze doorgewinterde muzikanten voor het eerst de oefenruimte in en had ik vanwege de korte tijd nog maar één nummer ingestudeerd. Tijd voor een revanche!

Met nog 52 dagen op de klok repeteerden we vanavond weer in de oefenruimte te Battenoord en speelde ik niet alleen samen met een drietal leden van Buckle-Up zelf, maar ook met een van de vrienden 'Kade', die zelf regelmatig als bassist van een van mijn andere favoriete lokale bands, de Black Jack Blues Band op het podium te vinden is. Opnieuw zat ik daar dus als absoluut groentje tussen een aantal uitmuntende muzikanten, maar toen ik eenmaal achter de drumkit zat, voelde het bijzonder goed.

Ik beschouw het als een eer om met mijn 'local heroes' te mogen spelen en hoewel ik opnieuw weinig tijd voor het oefenen heb kunnen vrijmaken, maakte ik gisteren nog eventjes alles goed (wat ten koste ging van de aardappelen!). Ik moest vanavond immers goed voor de dag komen en kon niet komen aanzetten met maar één nummer dat ik goed kon spelen.

Vaste drummer van de band Klaasjan liet me nog even zien hoe hij de nummers achter zijn drumkit speelde, maar daarna kreeg ik de eer om opnieuw plaats te nemen op de 'troon'. Ik speelde "You can say" van Krezip en die zat er al helemaal goed in. Dit nummer liep dus als een zonnetje. Het nummer "Born to be Wild" van Steppenwolf had ik iets minder goed ingestudeerd, maar ook dit liep boven verwachting lekker. Uiteraard waren er nog wat opmerkingen van de kant van Klaasjan, maar na een paar keer oefenen met de band, zat het nummer er bijna helemaal goed in. Het derde nummer dat we oefenden en wat ik ook op 11 september zal spelen, is "Start me Up" van de Rolling Stones. Voor de drummer is dit nummer niet zo heel erg moeilijk dus ook deze zat er na een paar keer in.

Drie van de vijf is een mooie score met nog bijna 2 maanden de tijd. De komende tijd zal ik mij gaan concentreren op "Elevation" van U2 en "Smell's like teen spirit" van Nirvana, zodat ik bij de derde oefensessie alle nummers kan spelen.
In het optreden zelf heb ik ongelooflijk veel zin en wie wil komen kijken kan het beste zorgen dat hij op tijd zijn kaartjes heeft geregeld. Ik begreep dat er plaats is voor 200 mensen in het nieuwe JAC (Jeugd Activiteiten Centrum) en gezien het feit dat er 20 'Friends' met Buckle-Up meespelen die wellicht ook weer allemaal 'fans' meenemen, is het te verwachten dat het een drukke boel wordt. Kaarten zijn op dit moment nog niet beschikbaar, maar houd daarvoor de website van Popstichting Jailhouse even goed in de gaten.

Ik beloof in ieder geval de komende tijd hard te gaan oefenen, om goed voor de dag te kunnen komen op 11 september. Dat gaat een flinke knalfuif worden in het JAC!

Een uur later kwam ik beneden...

De afgelopen weken is het erg druk met van alles en nog wat, maar voor de voorbereidingen voor de bruiloft van Keuf & Ellen vergen veel tijd. Daarnaast wil ik ook af en toe oefenen voor mijn op handen zijnde optreden met coverband Buckle-Up & Friends, dat plaats vind op 11 september in Middelharnis. Aan dat oefenen ben ik de afgelopen tijd echter niet echt toegekomen, maar vandaag besloot ik er eens even goed voor te gaan zitten.

Ik begon vanochtend al om 6:30 op het werk en kon zo om 15:00 weer huiswaarts gaan, om zo nog wat voorbereidingen voor de bruiloft te treffen, maar vooral om ook nog even te drummen. Morgenavond ga ik namelijk opnieuw met de 'Buckle-Up'ers' de oefenruimte in en dan moet ik uiteraard wel een beetje goed beslagen ten ijs komen!

We zouden vanavond gebakken aardappeltjes eten, maar daarvoor moesten de aardappels eerst gekookt worden. Janine ging echter alvast op pad om haar nagels te laten doen voor de bruiloft en dus vroeg ze mij: "Zet jij het vuur over 5 minuten even uit?" waarop ik instemde en zij mij nogmaals wees op de 5 minuten.
Ik keek op de klok en rekende vliegensvlug uit hoe laat ik het vuur dan uit moest draaien. Had ik mooi nog even tijd om het nummer 'Born to be Wild' van Steppenwolf te oefenen!

Het ging lekker en ik kon het nummer al vrij snel een eind meespelen, maar ik was nog niet tevreden. Ik oefende en oefende en deed zo mijn best dat er zelfs een waterval op mijn rug leek te ontstaan. Uiteraard kreeg ik dorst en besloot naar beneden te gaan. Ik was ook alweer een klein uurtje aan het oefenen en dus had ik wel een lekker glaasje appelsap verdient dacht ik zo.

Eenmaal beneden had ik het nog steeds niet in de gaten, maar toen ik de kamerdeur open trok, de afzuigkap hoorde en me bedacht dat Janine eigenlijk helemaal niet thuis was, schrok ik me rot. "Shit! De aardappelen!" hoorde ik mezelf nog roepen en toen ik de kamer in keek en een blauw-grijze wolk zag hangen, bevestigde dat alleen maar mijn gedachten.

Doordat ik nu eindelijk even relaxt achter mijn drumkit was gekropen, was ik de aardappeltjes compleet vergeten en leek de keuken nu een slagveld. De pan bleek diep-donker-zwart gekleurd, nadat ik de verschrompelde aardappeltjes alvast maar weggegooid had.
De beneden verdieping stonk een uur in de wind en enige zelfreflectie was wel op zijn plaats. Ik kon mezelf wel voor me kop slaan, want ik had één simpele taak en zelfs díe vergat ik nog goed uit te voeren.

Koken lijkt niet zo voor mij weggelegd te zijn, gezien ook de behaalde resultaten uit het verleden die in dit geval wél garantie voor de toekomst lijken te bieden. Uiteindelijk heb ik een nieuw portie aardappelen geschild, nadat Janine thuisgekomen was en hebben we alsnog de aardappeltjes gekookt en gebakken en reken maar dat we uiteindelijk alsnog gesmuld hebben!