Ik was totaal verrast...

De huiskamer zat vanavond weer aardig vol, want in navolging van mijn verjaardagsfeestje met mijn familie, vierde ik het feit dat ik mijn 28e levensjaar in ging, vanavond met mijn aller beste vrienden.

Iedereen druppelde zoals altijd op verschillende tijdstippen binnen, maar opeens stond Noortje daar met een groot, mysterieus, rond pakketje in de kamer. Ik had werkelijk geen enkel idee wat dat zou moeten zijn en was dan ook totaal verrast. Dit had ik niet verwacht!
Het bleek een gezamenlijk kado van bijna alle aanwezigen te zijn, maar zelfs toen ik het in mijn handen kreeg had ik nog geen idee wat het precies zou moeten zijn.

Toen ik het geheimzinnige pakketje van zijn pakpapier ontdeed, kon ik een kreet van opwinding maar moeilijk onderdrukken. Het bleek namelijk een mooie 'bekkentas' te zijn, waarmee ik de bekkens (je weet wel, die 'gouden' schijven) van mijn drumkit gemakkelijk en vooral veilig kan vervoeren en die precies bij de set past waarvan ik eerder deze week al een deel van kon ophalen. Fantastisch dus en helemaal omdat ik hier totaal niet op gerekend had!

Verder werd ik nog verwend met een aantal financiële bijdrages voor de rest van mijn drumkoffer-set en een heuse Rock 'n Roll vloermat, die een pittig plekje op onze muzikale zonder zal krijgen. Hoeveel beter had mijn verjaardag dit jaar kunnen verlopen? Ik denk eigenlijk van niet!

Het bleef dan ook lang gezellig vanavond. Erg lang zelfs, want de eerste visite kondigde zich om 20:30 terwijl de laatste de deur om 03:30 achter zich dicht trok...

De tafel stond flink bezaaid met allerlei lekkernijen

Het was al snel gezellig in de keuken van familie Looy toen we daar met de bijna voltallige vriendengroep neerstreken om oud & nieuw te vieren. De tafel stond al flink bezaaid met allerlei lekkernijen, waar iedereen afzonderlijk zijn steentje aan bijgedragen had.
Toen de hele groep compleet was, kon het feest beginnen, maar niet voordat we op de valreep van het oude jaar, eerst nog even een jarige in ons midden in het 'zonnetje' hadden gezet...

Zonder dat ze het wist staken Ellen en Ralph de ijstaart met kaarsjes aan en werd Antoinette daarna hard toegezongen. Ook de kleine Levi klapte hard mee, maar moest daar wel wat voor terug krijgen uiteraard. De slimmerik...

Daarna konden de borreltjes uitgedeeld en het eten opgediend worden en terwijl de vrouwen daarna heerlijk zaten te keuvelen, waren we als mannen alvast stoer wat vuurwerk aan het afsteken, want dat brandt dan toch in je binnenzak.

We waren echter lang voor 0:00 weer binnen zodat we met z'n allen konden aftellen en zo gingen we dan ook met z'n allen gezellig (op dat ene stink-windje van een van ons na dan) het nieuwe jaar in en beklonken dat met de nodig champagne.
Toen was het dus écht tijd om naar buiten te gaan en hoewel de vrouwen het bij sterretjes hielden, staken de mannen het ruigere vuurwerk af. Althans, op Antoinette na dan, want die stond ook gewoon flinke explosieven af te steken en overigens niet geheel zonder gevaar voor ons mannen!
Zelf hield ik het liever bij het kijken naar en fotograferen van het vuurwerk of de waaghalzen die het afstaken. Het was helaas wel wat mistig, dus het meeste schitterende siervuurwerk was niet helemaal goed zichtbaar, maar wat hinderde het, want het was bere-gezellig!

De avond verliep, op enkele kleine incidentjes na, vlekkeloos en zonder problemen. Laat deze avond dan ook een voorbode zijn voor het komende jaar! Want ik hoop dat we in 2011 nog vele van deze bere gezellige avonden met elkaar mogen beleven!

Alle foto's van oud & nieuw zijn terug te vinden in het speciale Flickr album of uiteraard onderaan deze blog.

Een schuurfeest voor chique geklede mensen

Een jaarlijks terugkerend fenomeen, dat er eigenlijk gewoon ieder jaar bij hoort, de Kerstparty in de Staver. Met de vriendengroep gaan we al zo lang ik me kan heugen en we slaan eigenlijk nooit over. Nu we al weer een aantal weken in adventtijd verkeren dient het feest, dat meer weg heeft van een schuurfeest voor chique geklede mensen, zich weer aan en dus hesen we ons vanavond in ons aller beste kloffie...

We verzamelden gedeeltelijk bij ons thuis en terwijl de dames zich mooi maakten in onze badkamer, leefden de mannen en ik ons een verdieping hoger nog effe uit.
Daarna vertrokken we richting 'De Keufjes' om daar de rest van de groep te treffen, alvorens we gezamenlijk richting De Staver vertrokken.

Eenmaal binnen was het bier snel gevonden en was het tijd voor wat portretten, voordat we badend in het zweet en beneveld van de drank daar niet meer toe in staat zouden zijn.
In de grote zaal was het 'Crazy Pianos' die de menigte de gehele avond met de voeten van de vloer kreeg maar ook in het aangrenzende 'Prieel', waar enkele DJ's denderende beats door de zaal heen pompten, was het zwingen geblazen.
De gehele avond werden er trouwens weer als vanouds gezellige en minder serieuze foto's genomen en werd er vooral ook veel meegezongen (of iets wat daar op lijkt) met de bekende nummers die de 'Crazy Pianos' voor een uiterst enthousiast publiek speelden.

Over foto's gesproken, die werden naarmate de avond vorderde steeds gekker en uitbundiger en omdat het dan zo gezellig en leuk is, tikt de klok sneller minuten weg dan je eigenlijk zou willen.
Toen de lichten aangingen was dat voor velen weer een tegenvaller en wilden we eigenlijk nog helemaal niet naar huis, maar wat moet dat moet.

Overigens was de terugweg absoluut geen straf, ook al had het die avond gortig gesneeuwd. Zo slim als we waren hadden we allemaal extra (warme) schoenen meegenomen en die werden dus, soms tegelijk met een aantal andere kledingstukken, bij de auto aangetrokken.
Daarna was het een paar kilometer terug naar huis lopen, maar oh wat hadden we een lol met al die sneeuw. Bas kon het zelfs niet laten om met pak en al even lekker met de witte massa te kroelen, dit tot groot vermaak van ons allen.

Het was half vier toen Janine, Bas, Noortje en ik binnenstapte en nog een afzakkertje namen. Een uur later was Bas al lekker vertrokken op z'n luchtbedje en droomde misschien wel over al die mooie vrouwen die hij vanavond gezien had, want eerlijk is eerlijk en ik blijf het zeggen, met de Kerstparty zijn alle vrouwen die avond op z'n mooist!

Uiteraard zijn alle foto's van deze fantastische avond weer terug te vinden in mijn speciale Flickr album of hieronder aan deze blog.

"Hoe het feest compleet werd..."

Wat hadden we een lol met elkaar tijdens het maken van 'Hoe het feest compleet werd…', de film die op de avond van de bruiloft van Marinus en Ellen werd gedraaid. Samen met de vriendengroep en enkele andere mensen, inmiddels ook vrienden, realiseerden we in twee maanden tijd een fantastisch aandenken voor niet alleen het bruidspaar, maar ook alle vrienden!

Het idee ontstond tijdens een etentje bij Chris en Martha, maar toen het eenmaal vaste vormen begon te krijgen, waren we niet meer te stuiten.
Toch ging het niet zo gemakkelijk als we wellicht hoopten. Vooral de planning, het bij elkaar krijgen van alle mensen voor de juiste scène, bleek een behoorlijke opgave. Vakanties, verplichtingen, kinderen, het gooide allemaal wel eens een beetje roet in het eten en als alles dan in kannen en kruiken was, hadden we de weergoden weer niet helemaal mee.

Toch kwam alles zoals altijd weer op z'n pootjes terecht en draaiden we in verschillende weken, op verschillende locaties. Het was voor iedereen even spannend, want hoewel ik het verhaal en de scènes al helemaal in mijn hoofd voor me zag, moest ik het de rest van de acteurs ook duidelijk zien te maken. Dat bleek af en toe een hele opgave, want ik ben niet bepaald in het bezit van zogenaamd 'engelen geduld'. Toch deden alle vrienden ontzettend hun best en hebben ze uiteindelijk geweldig werk geleverd.

Zoals gezegd moesten ze vele ontberingen doorstaan, want vele shots moesten meerdere keren opnieuw geschoten worden, terwijl de rest van de crew geduldig moest wachten totdat zij weer in actie mochten komen.
De acteurs werden één voor één zorgvuldig gekleed en anderen moesten hun ego tijdelijk opzij zetten wanneer zij een rol toebedeeld kregen. Dat was overigens geen enkel probleem, want de rollen bleken iedereen op het lijf geschreven. Keer op keer deden ze gehoorzaam wat de regisseur ze opdroeg terwijl de anderen opnieuw eventjes stil moesten zijn en rustig op hun beurt moesten blijven wachten.

Ook de mensen van Restaurant Grevelingen hadden flink wat met ons te stellen, want het grootste gedeelte van alle scènes werd vlak voor hun deur opgenomen en dat ging er af en toe wild aan toe. Ik hoef denk ik niet uit te leggen waarom sommige deuren naar het restaurant, soms zelfs afgesloten werden?

Marinus & Ellen zijn, net als velen in de vriendengroep, beiden groot fan van de Amerikaanse rockband 'Greenday' en dus besloten we daar ons verhaal omheen te bouwen. De film verteld dan ook het verhaal van de beperkte oplage concertkaartjes die nog te krijgen zijn, voor optreden op het bruiloftsfeest van een bijzonder bruidspaar.

Op de avond van de bruiloft zelf werd de film dan ook aan het aanwezige publiek getoond, die tot ieders verbazing opeens over bleek te gaan in de werkelijkheid en ook daar hebben we flink voor geoefend. In de oefenruimte oefenden we een flink aantal keren onze partijen, die uiteindelijk geplaybackt werden, maar het moest er natuurlijk zo echt mogelijk uitzien. Het leek zelfs alsof de zanger van Greenday hoogst persoonlijk aan dit festijn deel nam, maar het bleek onze Chris die bijna eng tot in detail op de echte Billy Joe Armstrong leek. Overigens deden zelfs de allerkleinsten gezellig met ons mee!

Alle vrienden hebben een fantastische bijdrage geleverd aan het uiteindelijke resultaat en ook al was ik zelf verantwoordelijk voor de regie, het camerawerk en de montage, zonder alle vrienden hadden we nooit zoiets moois kunnen maken. Er werd dan ook niet alleen geacteerd, maar iedereen dacht mee, zorgden voor de nodige spullen en verzette afspraken om maar tot het gewenste eindresultaat te komen. That's were friends are for!

Vandaag is de film eindelijk afgrond, nu ook de beelden van het optreden van tijdens de bruiloft zelf zijn toegevoegd. Als bonus dan ook het uiteindelijke resultaat van twee maanden flink buffelen. Hang lekker achterover (hij duurt zo'n 14 minuten!) en geniet van "Hoe het feest compleet werd..."