Het was vandaag prachtig weer en na twee dagen rocken op de Flakkeese Dagen was het tijd voor een lekker relaxt ritje op de motor. Met Bas, Cor en Leo maakte ik gisteravond laat nog een deal om vandaag te gaan rijden en dus moest ik voor de eerste keer de Fazer 1000 van mijn vader zien te charteren.Na een korte (begrijpelijke) toespraak in de vorm van "Kijk je uit? Doe je voorzichtig? Het is 145 pk he, vergeet dat niet!" van zijn kant, kreeg ik 'm toch wonderbaarlijk eenvoudig mee. "Ach ja, kleintjes worden groot en wellicht verstandiger" moet hij gedacht hebben...
Dankbaar voor het feit dat ik mijn vaders tweede liefde meekreeg, reed ik na uitgezwaaid te zijn door beide ouders, over een aantal dijkjes richting Dirksland, waar ik de Yamaha even later bij Bas & Noortje op de oprit parkeerde.
Achter gekomen, stond Bas' R6 al gepoetst en wel in het zonnetje, klaar om gestart te worden.
Ook zijn 'bepantsering' hing volledig ingevet in het zonnetje te drogen en Bas glunderde als een klein kind die op het punt staat zijn zojuist gekregen driewieler te berijden. Dat schijnen overigens dood normale afkickverschijnselen te zijn als je al een half jaar geen motor hebt gereden...
Ik ging nog eventjes terug naar huis en zou een uur later opnieuw in Dirksland verschijnen waar ook Leo inmiddels op zijn Honda Shadow bij Bas thuis was gearriveerd. Niet veel later voegde Cor met zijn Suzuki GSX-R en Annemarie als medepassagier zich ook bij de club en stonden we na een laatste glaasje Cola, klaar om te vertrekken.
Kort daarop bestegen we als hedendaagse cowboys onze ijzeren paarden en klonk er flink wat gedonder van motoren in de Molenzicht van Dirksland. Niet veel later reden we met vier motoren via de achterkant van Dirksland, ons eerste heerlijke motor-ritje van 2010 tegemoet.
Uiteraard neem je bij een dergelijke rit niet de snelste weg en kwamen we dus via talloze slingerdijkjes, dorpenskernen en de Brouwersdam in Renesse waar we op het bekende plein onze tweewielers parkeerden. Zo'n beetje de voltallige 'crew' had daarop direct even zijn verplichtingen, maar toen de drie musketiers weer terug kwamen, liepen we regelrecht naar een zonnig terrasje. Daar genoten we van een Colaatje en een bittergarnituurtje, om vervolgens weer op het gemakkie terug te rijden.
De terugweg bracht ons opnieuw over de Brouwersdam en we stonden even stil in een van de inhammen, waar we de aswolk van de Eyjafjallajökull-vulkaan in de lucht dachten te zien drijven maar waar ook een aantal nieuwsgierigen bij het horen van ons donkere gebrom, hun koppie uit het water staken. De zeehondjes leken maar wat geïnteresseerd in het onheilspellende geluid van onze motoren en wij keken net zo geïnteresseerd naar de zeehondjes terug.
Nadat we maar liefst 6 zeehondjes als toeschouwer bleken te hebben besloten we gebroederlijk terug te rijden naar huis en zo eindigde onze eerste groeps-rit van 2010.
Hopelijk volgen er nog velen, want dít is waar ik mijn rijbewijs voor heb gehaald! Bedankt mannen!










