woensdag 3 juni 2009

Mayumana Momentum

Het was vanavond weer eens, zij het vrij onverwachts, tijd voor een heerlijk avondje theater. Afgelopen zaterdag kreeg ik een e-mail van Janine's zus Annette, die me vertelde dat ze vrij goedkoop aan kaartjes kon komen van een voorstelling van Mayumana in het Nieuwe Luxor.

Van Mayumana had ik echter nog nooit gehoord, maar deed mijn huiswerk zorgvuldig en zocht hen op via YouTube. Daar vond ik al heel snel een preview van hun voorstelling "Momentum", dezelfde als de voorstelling waar Annette kaartjes voor wilde kopen. Het filmpje sprak me erg aan, want ik herkende iets van een percussie/theater-groep waar ik lang geleden al helemaal wild van werd, namelijk Stomp.

Het was het proberen waard en dus stapten we vanavond iets na 8 uur als een van de eersten de zaal van het Nieuwe Luxor in Rotterdam in, waar ik samen met Janine en haar zus op de eerste rij belandde en dus perfect zicht had op de voorstelling.

De voorstelling Momentum is, zoals zij zelf al perfect op hun eigen website omschrijven, een stomende, humoristische, ritmische, spectaculaire en zeer interactieve voorstelling! Laten dat nou net de ingrediënten zijn die nodig zijn voor een leuke avond!

Over veel zaken kunnen we zelf beslissen, behalve overde tijd die onherroepelijk haar eigen gang gaat. En dat onderwerp, de tijd, staat min of meer centraal in deze voorstelling van Mayumana.
De leden van Mayumana voerden een 1,5 uur durend, geweldig ritmisch, humoristisch en interactieve show op, waar ik, en zo te horen de rest van de zaal, ontzettend van genoot. Het publiek werd erg betrokken bij de show, doordat het af en toe ook zelf mee moest doen. Dat gebeurde onder andere door middel van een aantal koorden die in het publiek neerdaalden. Diegene die het dichts bij het koord zat werd geacht hier in een bepaald ritme aan te trekken en zo ontstond een heel ritmisch stuk dat gecomponeerd werd door 2 leden van Mayumana en de zaal zelf.

Hoewel er voor de voorstelling verteld werd door een vriendelijke, doch gebiedende stem uit de speakers dat foto's maken of filmen ten strengste verboden was, kon ik het tijdens de laatste knallen van het de voorstelling niet laten om toch wat foto's te schieten. Zeker toen de aller laatste seconden van de voorstelling weg tikten en de percussionisten / dansers op minder dan een meter van mij vandaan hun kunsten vertoonden, móést ik wel mijn camera tevoorschijn halen.

Op een gegeven moment trok het gehele gezelschap dwars door de zaal naar buiten en hoewel de mensen bij vlak bij de uitgang niet in de gaten hadden dat ze moesten volgen, gaf de zaal op een gegeven moment tóch gehoor aan de driftige handgebaren van het Mayumana team.
Die speelden op hun beurt nog vrolijk verder in de foyer van het Nieuwe Luxor, dat binnen een mum van tijd gevuld werd met het publiek uit de zaal, dat vrolijk meeklapte, bewoog op het ritme, schudde met de heupen of met een brede glimlach toekeek en gewoon genoot van het spectakel dat zich vlak voor onze neus op zeer ongebruikelijke wijze voltrok.

Het mag gezegd worden, ik heb ontzettend genoten van deze voorstelling, ook al ben ik wat bevooroordeeld omdat ik een enorme fan ben van dit soort percussionistische kunst.
De voorstelling is dan ook een échte aanrader voor jong en oud, die graag een avondje onderuitgezakt in het theater willen zitten en van humoristische ritmiek, dans of gewoon een geweldige show houden.

Je zou natuurlijk altijd de preview van Momentum op YouTube kunnen bekijken, maar ook leuk is de bonus van deze keer, een opname van het optreden dat Mayumana na afloop in de foyer van het Nieuwe Luxor gaf...





Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.

dinsdag 2 juni 2009

Nikè, de godin van de overwinning uit de Griekse Mythologie

Nog niet zo gek lang geleden schreef ik een blog over Koen's schoenen-fetisj en toonde daarin een foto van zijn complete verzameling. Vandaag werd weer maar eens duidelijk dat die foto snel achterhaald zal zijn...

Het is tegenwoordig eerder regel dan uitzondering dat de TNT, de UPS óf DHL een pakketje af komt leveren op de zaak. Ook deze keer was het Koen die verblijd werd met een doos en niemand hoefde meer te raden wat er uit die kartonnen doos tevoorschijn zou komen.

Uiteraard een fel oranje schoenendoos met daarop het teken van Nikè, de godin van de overwinning uit de Griekse Mythologie. Nikè ziet eruit als een gevleugelde jonge vrouw en daarom het vleugeltje als oh zo bekend beeldmerk bij het immens populaire schoenen en sportmerk Nike.

Vol trots en met het bekende gezicht, toonde "de Koenoe" zijn nieuwste aanwinst, verruilde onmiddellijk zijn Nike Air Safari's van de levering van vorige week, voor zijn gloednieuwe Nike Air Max 1 Tech Pack (een hele mond vol voor een paar schoenen!), en showde ze vol blijdschap opnieuw aan de camera!

PS: Koen fluisterde me in dat er zeer binnenkort opnieuw een paar schoenen zal worden afgeleverd. Ik beloof mijn trouwe lezers op de hoogte te houden!

Ongebruikelijke tegenliggers

Op weg naar mijn werk, schrok ik mij vanochtend letterlijk wild! Toen ik net na de rotonde van Melissant de oude weg naar Stellendam opdraaide, kwam ik oog in oog met twee niet alledaagse tegenliggers! Ik aarzelde niet en trok snel mijn camera en schoot unieke plaatjes.

Geen idee hoe dit verhaal is afgelopen. De mensen die pal achter de paarden aan reden zaten al druk te bellen, dus heb ik dat zelf maar even gelaten voor wat het was en ben braaf doorgereden naar de zaak...

maandag 1 juni 2009

Zo kreeg niet hij, maar Levi alle aandacht van de dames!

Hoewel we gisteren ook al even naar het strand toe gingen en daar door het vervelende weer gedwongen werden ons heil in de tuin bij Ellen thuis te zoeken (waar het overigens ook prima toeven was!) probeerden we het vandaag op 2e pinksterdag opnieuw.

Op het hoofd van Middelharnis woei het weliswaar nog aardig, maar toch was er heerlijk en kletsten Janine en Noortje wat bij, terwijl ik samen met Bas een balletje trapte en even een korte frisse duik nam.

Daarna besloten we spontaan om bij ons in de achtertuin te gaan barbecueën en trommelden nog wat extra mensen op om het gezellig te maken.
Bas stond ook deze keer weer lekker te bakken en ook mijn grote kleine vriendje Levi was deze keer van de partij! Zijn vervoersmiddel stond netjes in onze woonkamer geparkeerd, maar ik kon het natuurlijk niet laten om het kleine ventje daar te laten liggen en liet 'm ook even meegenieten van de gezelligheid.

En terwijl Bas het vlees stond te bakken, genoot iedereen van al het lekkers dat op tafel kwam. Ook de kleine Levi kwam nog even aan tafel en ik weet al precies waarom Chris hier zo geïrriteerd kijkt, want zo kreeg niet híj, maar Levi alle aandacht van de dames!

zaterdag 30 mei 2009

Wat is er nog mooier dan prachtig weer, gezelligheid en lekker eten?

Het was schitterend weer vandaag en dus goed toeven op de voetbalwei van vv DES'67 in Dirksland, waar enkele van mijn vrienden moesten voetballen.

Onder andere Keuf, Bas, Cor & Paco moesten in de bijna verzengende hitte een balletje trappen, terwijl ik vanaf de zijlijn toekeek en aanmoedigde. Hoe hard ze echter ook hun best deden, bereikten ze jammer genoeg niet de halve finale en moesten we dus "noodgedwongen" met een gezellig clubje vanachter de omheining en met een zalig koud biertje toekijken hoe de halve finale en de finale werden gespeeld.

Overigens kwamen de mama's met de kleintjes ook nog even langs en dus pikten Stijn en Milow ook nog wat zonnestraaltjes mee.

Hoewel Bas & Noor, samen met de buren, nog druk bezig zijn met de verbouwing van hun achtertuin, besloten we aansluitend toch om daar te gaan barbecueën. Uiteraard kwamen ook de dames vanaf het Ouddorpse strand naar Dirksland toe om een hapje mee te eten en staken we de barbeque (inderdaad Bas, díé barbeque) dan ook flink op.
Het bereiden van al het lekkers lieten we aan Chef de Mission Bas(beque) over, die dat altijd erg leuk vindt om te doen en dat terwijl wij lekker onderuit zaten en het alleen maar hoefden op te eten.

Stiekem proefde Bas af en toe of het vlees al goed was, maar daar hadden we, voordat we de foto zagen, niets van in de gaten, want we vonden het veel leuker om tussen het eten door wat te geinen en foto's te maken met gigantische zonnebrillen op ons hoofd...

Na het eten porden de kinderen van de buren de vuurkorf eens lekker op en lieten de vlammen tot grote hoogte oplaaien terwijl Keuf, Bas en ik hulpeloos toekeken en voelden hoe het haar op onze scheenbenen langzaam verschroeide...

Toch kwam er weer een tijd dat iedereen naar huis vertrok, want zo'n warme dag en zo'n heerlijk gevulde maag vraagt om slaap. Geurend van de rook kwamen we thuis aan en ploften voldaan op ons bed, want wat is er nog mooier dan prachtig weer, gezelligheid en lekker eten?

vrijdag 29 mei 2009

Peter Flikt 't weer...!

Er wordt wel vaker getrakteerd op de zaak. Vaak genoeg zonder reden, omdat we gewoon zin hadden om te snoepen, maar soms ook vanwege een verjaardag. Wat minder vaak voorkomt is dat iemand trakteert omdat hij of zij in blijde verwachting is!

Vandaag trakteerde Peter en hij had er een hele goede reden voor! Hij doet z'n achternaam aardig eer aan (Flikweert) en flikt het weer! Zijn dochter Sarah krijgt er een broertje of zusje bij!
We hebben dan ook lekker zitten smullen van het gebak en wachten nu tot rond Sinterklaas, want dan weten we wat het geworden is...

Peter en Anneleen, van harte gefeliciteerd!

dinsdag 26 mei 2009

Samen vereeuwigd aan de muur

Dat was pas snel! Afgelopen woensdag bestelden we een foto op canvas via internet en hoewel ons verteld was dat het 10 werkdagen ging duren, kregen we heb vandaag al in huis!

Thuisgekomen heb ik dan ook direct de boor in de muur gezet en er schroeven in gedraaid, zodat ik de prachtige foto in de kamer op kon hangen. Even netjes recht hangen en daar hingen we dan vereeuwigd aan de muur!

Ook gelijk maar even dat schilderij opgehangen dat we van Gert-Paul hebben gekregen. Even checken of ie recht hing met de waterpas (zo precies ben ik dan weer), en ook die hing in één keer perfect.

Zowel het halletje als de kamer, zijn er nu weer een stukje gezelliger op geworden!

maandag 25 mei 2009

De tietjes zitten er nog op!

Koen staat bij ons op de zaak bekend als iemand met een bijzondere passie. Of eigenlijk misschien wel een fetisj. Eentje voor schoenen welteverstaan en iets specifieker Nike sneakers...
Thuis blijkt hij al een flinke berg schoenen te hebben staan, sommige uit de sportzaak bij 'm in de buurt, andere zijn bijzonder en zijn maar in een kleine oplage gemaakt.

Het is zelfs zo erg dat Koen het af en toe presteert om in één weekend, maar liefst drie paar sneakers te bestellen! Het enige nadeel is dat hij af en toe de douane op z'n dak krijgt vanwege invoerrechten, maar dat neemt hij voor lief, want z'n Nike's zijn 'm alles...

Zo kwam vandaag eerst de TNT langs met een pakket, waarin direct de vorm van een schoenendoos te herkennen was. Koen veerde meteen op uit z'n stoel. "Zouden dat mijn Safari's zijn?!" riep hij door de zaak...
En inderdaad, het bleken een paar mooie Nike Safari's te zijn, tweedehands, ook van een verzamelaar, maar die had er nog niet veel op gelopen getuige de "tietjes" onder op de zolen (alleen een kenner als Koen valt dit natuurlijk op!).
Ook bracht de TNT weer een brief van de douane, van een paar dat Koen weer vanuit het buitenland in wilde voeren, maar die onderschept waren door ijverige douaniers.

Iets later op de ochtend stopte er een DHL busje voor de deur en ook deze bracht een pakketje dat verdacht veel op een schoenendoos leek. Opnieuw was het Koen die van vreugde opveerde uit zijn stoel en snel naar beneden liep om het pakketje aan te pakken.
Vol spanning opende hij vakkundig de doos en deed dat uiterst voorzichting om de originele schoenendoos niet te beschadigen. Hij toverde daarna opnieuw een paar mooie Nike's tevoorschijn en deze keer hageltje nieuw.

Een mooi opbrengst voor de maandag. Twee paar blinkende Nike's en nog een paar aan Koen's voeten die zelf voor de rest van de dag zijn ogen niet van zijn twee nieuwe liefdes kon afhouden...

zondag 24 mei 2009

Het was nog een vrij jong ding, met een lekker kontje...

Enkele jaren geleden leerde ik hem kennen tijdens mijn stage bij een van de leidende Nederlandse internetbureau's: Intermax. Sindsdien hebben we nog regelmatig contact, zo ook vandaag weer.

Van tevoren was hij al zenuwachtig of ik er achteraf wel positief over zou schrijven, maar hij hoeft niets te vrezen. Niets dan lof over een middagje met Lennert's nieuwe liefde...

Het kwam er iedere keer vanwege uiteenlopende reden niet van, maar toen ik afgelopen week een krabbel op Lennert's Hyves achter liet of met de vraag of ze binnenkort nog eens lekker weer voorspelden, had ik binnen no-time een berichtje met een voorgestelde tijd terug.

Hoewel ik er wel op tijd uit moest en nog maar kort daarvoor op 4:00 was thuisgekomen van de plaatselijke kroeg, was ik toch rond 11 uur in Rotterdam en na een korte babbel stelde Lennert zijn nieuwe liefde aan mij voor.

Het was nog een vrij jong ding, uit 1998, met een lekker kontje en een prima voorgevel. Nadat hij dan ook de sleutels had overhandigd, stapte ik in zijn Porsche Boxster, aan de bijrijderskant welteverstaan...

Lennert nam eerst zelf plaats achter het stuur om te laten zien hoe het moest en ik moet zeggen, die bolide stond hem goed! Terwijl Lennert een mooi dijkje opzocht, smste ik onze gezamelijke ex-collega en ex-intermax-partner Sander Versluys waarmee ik ook nog af en toe erg leuk contact onderhoud. Ik stuur 'm dat ik bij Lennert in de auto zat, die tegenwoordig Porsche rijdt en hij antwoorde dan ook op sarcastische manier dat hij Lennert altijd al een enorme patser had gevonden, wat Lennert toch aardig bezig hield tijdens de resterende rit!

Toen Lennert het aandurfde om mij achter stuur te laten kruipen greep ik mijn kans scheurde met een brede glimlach over de mooie dijkjes in de omgeving van Bardrecht, Rhoon etc.
Lennert vond dat ik soms wel hard reed en ik antwoordde dat ik nog maar 70 reed, maar verbeterde mezelf omdat ik toen pas zag dat het mijlen waren...

De zon scheen ondertussen heerlijk op mijn blote hoofd, als we tenminste niet in de schaduw van de bomen uit de prachige omgeving reden. Uiteraard moest ik ook nog met Lennert's scheurijzer op de foto, want lekker snel dat is ie wel!

Iets na 13:00 waren we weer terug bij Lennert's appartement en parkeerden de auto waar hij altijd al van droomde, precies voor de deur, zodat we er tijdens onze korte lunch (een lekker broodje zalm), vanuit de sèrre naar konden kijken. Daarna parkeerde Lennert 'm lekker in koele garage en deden we ook nog een rondje in mijn Honda.
Na enig aarzelen durfde Lennert, die ondertussen erg onder de indruk geraakt was van die 0h-zo-beruchte VTEC, toch ook zelf nog achter het stuur te kruipen en hij genoot zichtbaar van deze eveneens snelle rit.

Even later namen we afscheid en liet Lennert weer achter bij zijn appartement in Rotterdam. Hij zal zijn auto toch nog even moeten poetsen deze week, want zaterdag rijdt hij naar Frankrijk omdaar lekker met zijn heilige koe over de Franse wegen te zoeven en te genieten van een heerlijke vakantie.

Ik wens Lennert dan ook veel veilige kilometers met zijn Porsche en een hele fijne vakantie!

vrijdag 22 mei 2009

Riemen vast!

Vanavond gaf Buckle Up weer een weergaloos optreden in de Dorpstienden te Ouddorp. Uiteraard ging ik (samen met een clubje vriendjes en vriendinnetjes) even kijken, want ik was toch in de buurt en het is toch zéker een van mijn favoriete bands van ons mooie (en muzikale!) eiland!

Ze speelden weer erg lekkere nummertjes van onder andere Krezip, Amy Whinehouse, Anouk, Queen, Rihanna, U2 en Madonna. De indrukwekkende playlist van deze band staat dan ook garant voor een heerlijk avondje rockmuziek!

Als bonus dan deze keer een filmpje waarin Buckle Up een liedje van Janis Joplin met Piece Of My Heart vertolkt...