Met gedreven rockers de oefenruimte in

Toen ik onlangs per mail werd gevraagd, werd ik meteen een beetje zenuwachtig, maar lang tijd om te twijfelen nam ik niet. Kansen dien je nu eenmaal niet onbenut te laten en dus zei ik, met het 'als dat maar goed gaat komen' in mijn achterhoofd, volmondig ja.

Popstichting Jailhouse, onder andere verantwoordelijk voor de Flakkeese Dagen en de maandelijks terugkerende optredens, verzorgen volgende week zaterdag voor het laatst van dit seizoen een optreden in de kleine zaal van het Diekhuus in Middelharnis. Echter, in september komen ze terug en hoe! De locatie zal dan niet meer hetzelfde zijn, maar in het nieuwe seizoen zal Jailhouse vanuit het nieuwe Jeugdcentrum aan de Molenweg van Middelharnis opereren. Een speciale gelegenheid na zoveel jaren het Diekhuus gewend te zijn en dus reden voor een extra feestelijk tintje!

Speciaal voor deze avond is Buckle-Up, een van de beste coverbands van Flakkee, uitgenodigd om op deze heugelijke avond een optreden te verzorgen en daarvoor bedachten de 'Buckle-Up'ers een wel heel leuk muzikaal initiatief!

Vandaar dat ik vorige week een mailtje kreeg van collega drummer en 'Jailhouse mattie' Klaasjan, of ik tijd en vooral zin had om op 11 september mee te spelen met Buckle-Up. Het idee is een 'Buckle-Up & Friends' concert te geven, waarbij bevriende gastmuzikanten meerdere nummers meespelen.
Zoals gezegd was ik zeer vereerd dat mij deze vraag gesteld werd, maar aan de andere kant ook al zenuwachtig. Met mijn krap 2,5 jaar drum-ervaring ben ik toch een van de minder ervaren medespelers en dus een 'risico factor'. We moeten daar op 11 september wel staan en ons natuurlijk van onze beste (muzikale) kant laten zien.

Gelukkig waren er meerdere, minder ervaren muzikanten uitgenodigd en begin deze week kreeg ik de onverwachte mail of ik vanavond al kon oefenen. "Oeps!" dacht ik nog "Wat moet ik dan gaan spelen?". Daarom werkte ik vrijwel direct de playlist van de band af om te kijken welke nummers ik eventueel zou willen spelen en na enkele selectieronden, waarin ik de nummer selecteerde op technische haalbaarheid en 'meezing factor', hield ik nog een paar nummers over.
Hoewel ik deze week weinig tijd had, probeerde ik toch zo goed en zo kwaad als dat kon nog wat in te studeren en vanavond stond Klaasjan dan ook als afgesproken om stipt 19:15 voor de deur om vervolgens samen naar de oefenruimte te rijden.

Niet veel later stond ik dan ook in het heiligdom van de Flakkeese coverband en vergaapte me aan de aanwezige apparatuur. Heerlijk, de muffe geuren en sfeer van zo'n oefenruimte, die niet veel afwijkt van onze eigen ruimte.
Leuk om te zien ook, hoe de Buckle-Up'ers op elkaar ingespeeld zijn en maar een paar woorden en knikken nodig hebben om het eerste nummer, niet lang na binnenkomst, al in te zetten. 'Warmdraaien' noemden ze dat. Nou, ik noem het 'puur genieten'!
De professionals lieten ons 'leken' even zien hoe het moest en ik realiseerde me dat dit bijna een privé-optreden betrof.

Na drie nummers mocht ik het spits afbijten van de vier 'Friends' die vanavond aanwezig waren. Gelukkig had ik nog wat tijd gehad om een nummer van Krezip in te studeren en naar mijn mening verliep dat ook helemaal niet gek. Met een kleine hapering ertussen, omdat de band gewend is het nummer iets anders te spelen dan het origineel, drumde ik het tot het einde toe uit en kon ik tijdens het spelen eigenlijk alleen maar genieten. Heerlijk om met deze gedreven mensen samen te rocken, de band waar ik altijd zo graag naar kijk als ze ergens in de buurt spelen.

Als tweede was gitarist Dennis aan de beurt en later volgden zangeres Denise en collega drummer Richard. Het was voor iedereen wennen, maar ook voor initiatiefnemers, die zoiets nog nooit hadden ondernomen. Daarom was het deze eerste avond ook vooral veel aftasten en leren hoe er mee om te gaan.
Tussen de bedrijven door dronken we wat koffie, bier of Cola en praatten gezellig met elkaar over koetjes, kalfjes en onze gezamenlijke passie.

Zoals geen ander dat kan sloot Buckle-Up zelf deze enerverende avond met enkele nummers af en keerden we na nog wat biertjes weer huiswaarts. Ik en mijn 'mede Friends' een heerlijke ervaring rijker, de bandleden met een kopzorg erbij hoe dit 'zooitje ongeregeld' nu in goede banen geleid moest worden!

Het gaat allemaal wel goed komen, daar ben ik van overtuigd. Naast beginners zitten er ook ervaren rotten tussen de 'Friends' en die komen binnenkort aan bod. Waarschijnlijk zal ik de komende tijd nog een aantal keren in de oefenruimte te vinden zijn om net zo lang aan de nummers te schaven totdat ze goed genoeg zijn voor het uiteindelijke optreden.

Gelukken hebben we nog even de tijd, maar als je zin hebt in een fantastische avond live muziek, waar waarschijnlijk van 21:00 tot 00:30 opgetreden gaat worden door een flinke groep ervaren en minder ervaren, maar bovenal gedreven muzikanten, houd dan 11 september 2010 vrij in de agenda en houd dit blog, of de site van Popstichting Jailhouse in de gaten voor meer informatie. Dan zullen wij zorgen dat dit een onvergetelijke avond gaat worden, zowel voor onszelf, als voor ons publiek!

De zaterdag van de Flakkeese Dagen 2010

Nadat zich gisteravond al de eerste van de twee Flakkeese Dagen voltrok, was het vandaag tijd voor opnieuw een dag vol live muziek. De zaterdag is doorgaans de dag waar het meeste publiek op af lijkt te komen en het weer zat ook nog eens mee, dus wat kon er nog mis gaan?

De tweede dag van de Flakkeese Dagen 2010 begon al om half vier 's middags en de aftrap was voor 'de guppies van Goldfish', zoals ze gekscherend door een van de presentatoren van het festival werden genoemd. Het is de band die bestaat uit verschillende leerlingen van het RGO en wisselt tijdens het optreden nogal eens van samenstelling. Dat is een leuke afwisseling en alles en iedereen komt daardoor aan bod. Keer op keer verbaas ik me toch weer hoe deze jonge gasten toch altijd weer een goeie performance neerzetten. De muzikale aspiraties van deze jongens en meisjes kan ze nog ver brengen!

De grote tent was inmiddels aardig volgelopen toen 'Barking Luke' ten tonele verscheen. Dit Blues kwartet had ik al eens eerder gezien en ook dit keer speelden ze weer lekkere muziek. Totaal onvergelijkbaar met bijvoorbeeld de Black Jack Blues Band, maar genoten heb ik zeker!

'Project: Rorschach' was het bandje dat Jurien en ik als laatste bekeken die middag, voordat we een korte pauze inlasten om even wat te eten. Aan de drumkit te zien moest deze band wel donkere metal ten gehore brengen en dat bleek dan ook de spijker op z'n kop te zijn. De zangeres had een goede stem en haalde moeiteloos alle hoge zangnoten. Toch vond ik haar qua stem misschien niet zo in deze setting passen, maar zingen kon ze zeker!

Na een aantal band te hebben overgeslagen zag ik na het eten als eerste 'Note to Amy', een band waar ik al vaker van gehoord had maar nog nooit live had zien spelen. Ik was erg benieuwd naar hun performance en was totaal blanco toen zij begonnen te spelen. Ze verrasten me daarom misschien des temeer, want hun geluid sprak me erg aan! Zanger Remco Tuns leek af en toe iets weg te hebben van zanger Michael Poulsen van Volbeat en ook zijn looks deden me aan deze band denken. De band presenteerde zich erg energiek op het podium en was constant in beweging. Goede muziek, prettig geluid en dus zéker een band om de volgende keer weer naar te gaan luisteren. Naar ik begreep zijn ze bezig met hun debuutalbum, dus daar ben ik dan ook wel érg benieuwd naar!

Daarna speelde, opnieuw in de grote tent doordat de kleine tent tot dance stage was omgetoverd, de band 'Bad Luck'. Ik kan mij herinneren dat ik deze Blues band al eens eerder heb zien spelen, maar dit keer verscheen ook de bekende local Dick Doornheijn ten tonele. Samen met vrienden, zoals Barry, Bas en Rens, genoten we ook van deze band.

Naar de volgende band was ik erg benieuwd. Deze band had ik nog niet eerder zien of horen spelen en volgens mij bestaat 'Mozes' dan ook nog niet zo gek lang. Hoewel ik aardig onder de indruk was van het geluid van de band, vond ik ze toch niet zo goed als dat ik misschien had gehoopt. Niet dat ze slecht speelden of slecht zongen, maar hun stijl lag me misschien niet zo.
Ik heb ook geen idee wat er gezongen werd want dat was helaas compleet onverstaanbaar.
Mijn eerste ontmoeting met Mozes is dus naast positief ook wat kritisch, maar de volgende keer gun ik ze zéker weer een kans om me toch te overtuigen!

Aan al het leuks komt een eind en dus ook aan de Flakkeese Dagen 2010. Het was alweer tijd voor de laatste band en een van mijn favorieten van het eiland mocht afsluiten. 'Buckle-up' heb ik al vaak gezien en ze vervelen me nooit. Heerlijke covers worden op een zeer overtuigende manier gebracht. Zo ook deze avond weer.
Niet alleen zangeres Julia draagt bij aan de fantastische show maar onder andere ook Rudi en wat te denken van mijn grote vriend Klaas Jan, die als drummer de drijvende factor is achter de band en niet te beroerd is om vanachter zijn kit een lekker potje mee te blèhren.

Hoewel het festival om 1:00 zou moeten eindigen, leek Buckle-up nog lang niet op te willen geven. Pas twintig minuten later gaven zij zich gewonnen en terwijl de laatste noten in de tenten wegstierven, klonk er een hartelijk applaus voor alle vrijwilligers en medewerkers die ook deze editie van dit fantastische festival op eigen bodem tot een succes hebben gemaakt. FD'10 was absoluut een succes en ik kijk al uit naar volgend jaar!

Als bonus alle foto's die ik dit tweedaagse festival heb geschoten, via mijn Flickr album...

Riemen vast!

Vanavond gaf Buckle Up weer een weergaloos optreden in de Dorpstienden te Ouddorp. Uiteraard ging ik (samen met een clubje vriendjes en vriendinnetjes) even kijken, want ik was toch in de buurt en het is toch zéker een van mijn favoriete bands van ons mooie (en muzikale!) eiland!

Ze speelden weer erg lekkere nummertjes van onder andere Krezip, Amy Whinehouse, Anouk, Queen, Rihanna, U2 en Madonna. De indrukwekkende playlist van deze band staat dan ook garant voor een heerlijk avondje rockmuziek!

Als bonus dan deze keer een filmpje waarin Buckle Up een liedje van Janis Joplin met Piece Of My Heart vertolkt...

Een opvallend leuk festival op eigen bodem

Al jaren neem ik mij voor om er eens te gaan kijken. Vooral ook omdat de laatste jaren mijn eigen neef Richard in een van de acts optrad. Nu ik de laatste tijd, samen met Jurien, lekker met muziek bezig ben, kon het dit jaar dan ook niet uitblijven. Helaas was het voor ons alleen mogelijk om op vrijdagavond te gaan kijken, daar wij op zaterdag andere verplichtingen hadden (en ik zeg nog niet wat).

Ik heb het over de Flakkeese Dagen. "Wat is dat nou weer? Een braderie ofzo?" hoor ik veel mensen denken, want zo klinkt het eigenlijk wel een klein beetje. Nee het is een muziekfestival, met veel muziekanten van eigen, Flakkeese bodem. Geen idee wat ik er eigenlijk van moest verwachten. Ik dacht eigenlijk altijd dat dat alleen voor de "alternatievelingen" weggelegd was, maar niets is minder waar.

Graag had ik het optreden van BuckleUp gezien, waarvan ik een van de gitaristen ken. Helaas moest deze band het vanwege familie omstandigheden dit jaar af laten weten.
Toen ik, samen met Janine, Jurien en Jozien voor het eerst de kleine tent van het festival betrad, liep daar net een optreden op z'n eind. Het viel me op dat het lekker druk was, maar dat er plek genoeg was om fatsoenlijk te kunnen staan. Heel belangrijk, want ik ruik niet graag aan een oor van de persoon naast me, maar dat terzijde.

In de grote tent ging toen een optreden van "Bad Luck" van start, een leuke blues band die de heupen alvast een beetje los schudde. Helaas hadden de dames er wat minder plezier in, maar Jurien en ik konden het wel waarderen. Zelf keek ik natuurlijk vooral naar de drummer, terwijl Jurien zich op de gitaristen concentreerde.

Na een 3 kwartier durend optreden van Bad Luck, was het de beurt aan "No Tess", bestaande uit een zangeres, een toetsenist / zangeres en een gitarist. Wat een optreden, wat prachtige nummers. Het greep me direct. Van die muziek die je raakt, of waar je lekker even op weg kan zwijmelen. Erg goed, ik kan het gewoon niet anders zeggen. Ik moest het dan ook later, toen ik de zangeres tegen kwam, even kwijt en zei haar dat ze een prachtig gezongen had. Kijk vooral ook even op hun YouTube, naar de clips en luister naar de nummers, want het is echt de moeite waard! Helaas mochten zij maar een half uur optreden en werd hun laatste nummer na 5 seconden afgebroken omdat de regie bepaalde dat het echt tijd was om van het podium te gaan, zodat ze dat klaar konden maken voor het volgende optreden. Erg jammer.

Daarna verhuisden we weer van de kleine, naar de grote tent, waar Mucho Maestro een spetterend optreden gaf. Ik had echt geen idee dat Flakkee zoveel leuke bandje had, maar daar kwam ik dus vanavond wel achter. Mucho Maestro (ik zou zeggen bekijk de site en luister wat nummers), deed me vooral denken aan System of a Down, voor de mensen die het kennen. Lekker gekke gasten op het podium, die er wel een showtje van wisten te maken en ook nog eens erg leuke muziek ten gehore brachten!
Helaas duren de optredens maar 3 kwartier, want ze hadden er van mij gerust nog 3 kwartier aan vast mogen plakken.

Nadat we vervolgens in de kleine tent naar de Black Jack Blues Band hadden staan luisteren, was het tijd voor het laatste optreden van de avond. Dat optreden wilden Jurien en ik dan ook absoluut niet missen. Om kwart over 12 trad namelijk In Age And Sadness op, de voormalige band van mijn neef Richard waar hij de rol vertolkte als gitarist. Jammer, nu was ik eindelijk op de Flakkeese Dagen, maar Richard zat niet meer in de band.

De muziek van deze jongens is erg goed! Wat een berg muziek knalde er uit de speakers. De stem, daar ben ik niet zo weg van, grunten noemen ze het ook wel, vanuit het diepst van je tenen brullen noem ik het. Het heet dan ook "Doom Death Metal" en ik moet eerlijk zeggen dat ik alleen het horen van de oorverdovende en overweldigende muziek geweldig vind.

De dames waren wat minder gecharmeerd van deze tak van sport en zo verlieten we dan ook met enig morren, vroegtijdig het festival. "Volgend jaar gaan we weer" zei Jurien, "maar dan zonder dames" en hij kon een glimlach niet onderdrukken. "Ja" zei ik op mijn beurt, "dan kunnen we op de fiets! Want zo ver wonen we er straks niet vandaan". Jurien lachte opnieuw en ik wist wat hij bedoelde. Hij heeft een hekel aan fietsen, dus ik denk dat het volgend jaar gewoon weer met de auto wordt. Of zouden de dames ons misschien even af willen zetten? :-)

Als bonus een kort filmpje van het optreden van NoTess. De rest van de filmpjes is helaas onbruikbaar, want alweer kon het microfoontje van mijn Nokia het geweld niet aan. Kijk en luister en als je de betere versies wil horen, dan moet je even op hun YouTube kijken...