Hij was 24 toen hij, eind september 1955, voor het eerst een proefritje maakte met zijn nieuwe Porsche. Vrienden en familie hadden hem al gewaarschuwd dat het een gevaarlijke auto was, maar James Dean deed het toch en stapte in zijn Porsche 550 Spyder.
Ik ben 24 en maakte dit weekend, eind september 2008, voor het eerst een proefritje met een (bijna) nieuwe Porsche. Tot zover zit er weinig verschil in het verhaal, behalve dat het zich 53 jaar later afspeelt. Toch zijn er wel degelijk flinke verschillen in het verhaal te vinden. Zo had James prachtige blonde lokken, waar de wind zo lekker doorheen gewaaid moet hebben in die tijd... en die heb ik helaas dan weer niet. Een ander (klein) verschil is dat hij een 550 Spyder reed, ik een 356 Speedster. Die van hem was echt, die van mij een replica. En er was gelukkig nog een groot verschil. Hij reed zichzelf die 30 september in 1955
dood op een paal en ik ben gelukkig nog steeds "alive and kicking"!
Gert Paul had ook een
echte staan, maar daar durft ie zelfs zelf bijna niet mee te rijden vanwege de exclusiviteit en de sublime conditie waarin de Porsche 356 Speedster verkeert. Daarom kocht ie een replica, waarin je (bijna) net zoveel beleving hebt en ook heerlijk kan touren.
Hij vroeg of Addie 'm niet eens na kon kijken en voegde er aan toe dat ik hem dan maar een weekendje mee moest nemen. Tja dat is niet tegen dovenmans oren gezegd (bij mij is dat een nogal vreemde uitspraak, maar enfin).
Donderdag aan het einde van de werkdag haald ik de 356 Speedster replica, met een 2 liter Volkswagen Kever motor, op. Ik reed gelijk even
langs Addie om te kijken of ie nog op z'n werk was en verrasste hem met een bezoekje. Die vond 'm natuurlijk helemaal geweldig en was er bijna niet uit te
slaan. Ook mijn
vader was er zo'n beetje verliefd op en toen ik er mee thuis kwam werd ik direct zo'n beetje de held van de straat. De achterbuurman smeekte me zelfs of ik hem even bij de Albert Hein af wilde zetten, hij leek op slag verliefd op die auto.
's Avonds laat zette ik het dak erop en reed hem bij mijn vader en moeder de
garage in. Dan bleef ie lekker warm en droog, want wie weet ging het wel regenen en ik vond het een veiliger plekje dan bij mij thuis op de oprit. Het dakje zit wel wat
laag trouwens.
De volgende dag, reed ik 'm tussen de middag even naar de zaak, want daar wilde ze hem natuurlijk ook even
zien. Hij glom ook zo
mooi en had daarom ook veel
belangstelling van mijn collega's. Zelfs Marco waande zich even de James Dean in 1955 en zette er zijn meest zwoele
gezicht voor op.
's Avonds reed ik allereerst een rondje met Addie en reden we langs zijn
vader die met een glimlach van oor tot oor liet merken dat hij het karretje helemaal
geweldig vond en bij hem en zoonlief kwamen gelijk de eerste plannen bovendrijven om zo'n wagentje zelf van een oude kever te maken.
Ook van de
visite, die vrijdagavond speciaal voor Janine's verjaardag naar ons huis kwam, reden zo'n beetje alle mannen een rondje mee en stuk voor stuk genoten ze zichtbaar van het ritje.
Zaterdag deed ik eerst een klein rondje met mijn
moeder en mijn
neefje, die het ook ontzettend naar zijn zin had en grote schaterlachsalvo's liet horen toen we even "hard" reden en ook mijn tante mocht nog even mee, alvorens ik met mijn vader een leuke tourtocht ging maken. Zo reden we langs mijn opa en oma en ook mijn oma De Gans aanschouwde ons nog even toen we langsreden. We leken ook zo op elkaar, petje op, zonnebrillentje en jas tot bovenaan dicht.
We reden door binnendoor
weggetjes naar Renesse en reden daar een rondje langs het winkelend puliek, waarvan de (zéker de wat oudere) mannen, hun nek verdraaiden bij het voorbij zien rijden.
Na de rit
parkeerde ik hem thuis nog even lekker in het zonnetje, voordat ik 'm weer lekker droog in de garage van mijn ouders parkeerde. Hij stond ook wel erg
mooi zo op de oprit, met zijn
blinkende stuurtje!
Vandaag maakte ik met Janine ook nog een tochtje, want je moet er wel gebruik van maken natuurlijk en zeker met het weer dat we van't weekend troffen. Opnieuw zette ik koers richting richting Renesse, nadat ik nog even langs Ellen gereden was omdat Keuf en haar vader 'm nog even wilde zien. Het weer was perfect en ik reed tot aan Stellendam in mijn t-shirtje, maar toen werd het toch wat frisser en trok een warme trui aan.
In Renesse bezorgde ik weer vele mensen een nekhernia zoals ik dat al het hele weekend onbewust deed. Vele mensen wezen, of stootte hun vrouw en en keken totdat we aan de horizon verdwenen. Ik heb 'm op een gegeven moment ook geparkeerd en ben verderop een bankje gaan zitten om eens te kijken welke mensen er nu bij zo'n auto stopten om te
kijken en foto's te maken. Het maakte klaarblijkelijk niet uit, jong of oud, iedereen werd door zijn oogverblindende schoonheid aangetrokken en ik vond het fantastisch om te zien.
Helaas ga ik 'm morgen weer terugbrengen en zal Gert Paul nog even hartelijk bedanken voor het lenen van zo'n leuke auto. Mijn Honda lijkt hierbij vergeleken opeens een hele hoge instap te hebben en weer heel anders te rijden, zonder dat ik zwaar geronk van achter me hoor komen. Het was een mooie weekend en een geweldige ervaring. We hebben weer lol gehad!
Dat was pas snel! Afgelopen woensdag bestelden we een foto op canvas via internet en hoewel ons verteld was dat het 10 werkdagen ging duren, kregen we heb vandaag al in huis!
