"Hoe het feest compleet werd..."

Wat hadden we een lol met elkaar tijdens het maken van 'Hoe het feest compleet werd…', de film die op de avond van de bruiloft van Marinus en Ellen werd gedraaid. Samen met de vriendengroep en enkele andere mensen, inmiddels ook vrienden, realiseerden we in twee maanden tijd een fantastisch aandenken voor niet alleen het bruidspaar, maar ook alle vrienden!

Het idee ontstond tijdens een etentje bij Chris en Martha, maar toen het eenmaal vaste vormen begon te krijgen, waren we niet meer te stuiten.
Toch ging het niet zo gemakkelijk als we wellicht hoopten. Vooral de planning, het bij elkaar krijgen van alle mensen voor de juiste scène, bleek een behoorlijke opgave. Vakanties, verplichtingen, kinderen, het gooide allemaal wel eens een beetje roet in het eten en als alles dan in kannen en kruiken was, hadden we de weergoden weer niet helemaal mee.

Toch kwam alles zoals altijd weer op z'n pootjes terecht en draaiden we in verschillende weken, op verschillende locaties. Het was voor iedereen even spannend, want hoewel ik het verhaal en de scènes al helemaal in mijn hoofd voor me zag, moest ik het de rest van de acteurs ook duidelijk zien te maken. Dat bleek af en toe een hele opgave, want ik ben niet bepaald in het bezit van zogenaamd 'engelen geduld'. Toch deden alle vrienden ontzettend hun best en hebben ze uiteindelijk geweldig werk geleverd.

Zoals gezegd moesten ze vele ontberingen doorstaan, want vele shots moesten meerdere keren opnieuw geschoten worden, terwijl de rest van de crew geduldig moest wachten totdat zij weer in actie mochten komen.
De acteurs werden één voor één zorgvuldig gekleed en anderen moesten hun ego tijdelijk opzij zetten wanneer zij een rol toebedeeld kregen. Dat was overigens geen enkel probleem, want de rollen bleken iedereen op het lijf geschreven. Keer op keer deden ze gehoorzaam wat de regisseur ze opdroeg terwijl de anderen opnieuw eventjes stil moesten zijn en rustig op hun beurt moesten blijven wachten.

Ook de mensen van Restaurant Grevelingen hadden flink wat met ons te stellen, want het grootste gedeelte van alle scènes werd vlak voor hun deur opgenomen en dat ging er af en toe wild aan toe. Ik hoef denk ik niet uit te leggen waarom sommige deuren naar het restaurant, soms zelfs afgesloten werden?

Marinus & Ellen zijn, net als velen in de vriendengroep, beiden groot fan van de Amerikaanse rockband 'Greenday' en dus besloten we daar ons verhaal omheen te bouwen. De film verteld dan ook het verhaal van de beperkte oplage concertkaartjes die nog te krijgen zijn, voor optreden op het bruiloftsfeest van een bijzonder bruidspaar.

Op de avond van de bruiloft zelf werd de film dan ook aan het aanwezige publiek getoond, die tot ieders verbazing opeens over bleek te gaan in de werkelijkheid en ook daar hebben we flink voor geoefend. In de oefenruimte oefenden we een flink aantal keren onze partijen, die uiteindelijk geplaybackt werden, maar het moest er natuurlijk zo echt mogelijk uitzien. Het leek zelfs alsof de zanger van Greenday hoogst persoonlijk aan dit festijn deel nam, maar het bleek onze Chris die bijna eng tot in detail op de echte Billy Joe Armstrong leek. Overigens deden zelfs de allerkleinsten gezellig met ons mee!

Alle vrienden hebben een fantastische bijdrage geleverd aan het uiteindelijke resultaat en ook al was ik zelf verantwoordelijk voor de regie, het camerawerk en de montage, zonder alle vrienden hadden we nooit zoiets moois kunnen maken. Er werd dan ook niet alleen geacteerd, maar iedereen dacht mee, zorgden voor de nodige spullen en verzette afspraken om maar tot het gewenste eindresultaat te komen. That's were friends are for!

Vandaag is de film eindelijk afgrond, nu ook de beelden van het optreden van tijdens de bruiloft zelf zijn toegevoegd. Als bonus dan ook het uiteindelijke resultaat van twee maanden flink buffelen. Hang lekker achterover (hij duurt zo'n 14 minuten!) en geniet van "Hoe het feest compleet werd..."

Een dansje om een luxeprobleem

Toen we bijna 3 jaar geleden met z'n tweeën begonnen, was ieder project dat binnen kwam reden voor een feestje. Al was het de website van de bakker op de hoek, we waren er altijd een beetje uitgelaten over. Door de jaren heen (ik weet dat dit een echte ouwe lullen uitspraak is) wordt dat toch een soort gewenning en dat vind ik toch een beetje jammer. Niet ieder project waardeer je meer hoe het gewaardeerd zou moeten worden. Tegenwoordig, nu we met 6 man continu mooie dingen maken, doen we liever de grotere projecten, zoals complete campagnes, een website met een ingewikkelde back-office, een webapplicatie waarbij kennis nodig is van mobiele technieken voor toepassingen in de zorg, een bedrijf volledig opnieuw aankleden qua logo, huisstijl, website, kleding, bestickeren van busjes, fotografie, film etcetera etcetera. Dát zijn de dingen waar we tegenwoordig écht een vreugdedansje voor doen, gewoon omdat we het ontzettend leuk vinden om te doen.

Een paar weken terug werden we uitgenodigd voor een gesprek bij The Greenery. Voor ons geen onbekende klant, daar wij al eens een project voor hen gedaan hebben. Zij waren opzoek naar een nieuw bureau waar ze een samenwerking voor enkele jaren mee aan zouden kunnen gaan. Een bureau waar ze op konden bouwen, een vaste en stabiele partner. Daarop vertrokken Bjorn en Angelique enkele weken geleden richting Barendrecht om "acte de presence" te geven.
Een spannende tijd brak aan, want aan de hand van een uitgebreide selctieprocedure zou The Greenery uiteindelijk een greep doen uit enkele uitverkoren reclamebureau's. Erg spannend kan ik gerust zeggen, want dit zijn "accounts" waar je op kan groeien. Dit gaat niet over een websitetje of 2 per jaar, maar gewoon iedere week wel een opdracht.

Gisteren ging de telefoon al meerdere keren per dag, maar toen Marco aan de telefoon zat en ik een glimlach van oor tot oor op zijn gezicht zag verschijnen, wist ik genoeg... We hadden het gehaald, de keuze was op ons gevallen. Een fantastisch bericht, daar wij dit soort klanten ambiëren.

Erg veel tijd voor onze vreugdendans kregen we helaas niet, want niet lang daarna ging de telefoon weer. Het was een andere klant, die op het punt stond onze offerte te ondertekenen. Nóg een groot project, dit keer in Indonesië. Daar gaat een niet nader te noemen klant een groot gebied ontwikkelen op Java, met een internationale haven, kantoorpanden, woningen, containerterminal etcetera en wij moeten dit 11.000 hectare grote project in beeld brengen met film en fotografie. Allereerst met 3D animaties en sfeerbeelden, om de regering daar te overtuigen. Later zal het waarschijnlijk uitgebreid worden met een huisstijl, beelden van het project ter plaatse en ga zo maar door.

Ik was blij dat we de vreugdedans van eerder hebben opgehouden. Nu kan ik namelijk twee keer zo hard dansen, totdat mijn schoenzolen tot op het laatste stukje rubber versleten zijn. Twee mooie, grote, nieuwe projecten op 1 dag binnen. De dans zal echter snel afgelopen zijn, want het volgende probleem dient zich al aan. Een luxeprobleem welteverstaan. Hoe gaan we al dit werk inplannen?...

Even lekker freestylen

Na afgelopen weekend een tv programma opgenomen te hebben en het hele circus en spanning daaromheen meegemaakt te hebben, zit ik met mijn gedachten weer helemaal in de "film wereld". Sowieso heeft mij dat altijd al enorm aangesproken. Naast fotografie ben ik namelijk professioneel maar vooral in mijn vrije tijd vaak bezig met film, zij het tijdens vakanties, tijdens bijzondere gebeurtenissen of gewoon zomaar voor de lol. Ook de opnamen van afgelopen weekend spoken door mijn hoofd. Als ik zelf de regie in handen had gehad, zou ik al in grote lijnen weten hoe ik het in beeld zou brengen. Dat houd me dan ook enorm bezig, hoe zou de productie uiteindelijk gaan worden? Hoe brengen ze alles in beeld? Welke sfeer creëren ze met welke muziek? Gelukkig heb ik er al een klein beetje met Sander Versluys over gesproken en we liggen vrijwel op een lijn, alleen ik heb daar niks over te zeggen natuurlijk. Toch denk ik dat ze mijn ideeën aangaande het uiteindelijke resultaat, erg dicht benaderen want we hebben nu eenmaal dezelfde smaak.

Zelf ben ik ook weer lekker aan het monteren geslagen, dit keer de film over mijn vakantie in Oostenrijk. Allereerst ben ik gisteren enkele uren bezig geweest om wat nieuwe foefjes uit te proberen. Kleurvervanging, contrasten, onscherpe maskers, ik heb vanalles uitgeprobeerd. Ik wilde namelijk mijn auto (die ik op dat moment nog niet zo lang in mijn bezit had) op een mooie en stoere manier in beeld brengen. Een beetje "Top Gear stijl" zogezegd. Dus heb ik gisteravond even lekker zitten freestylen.

Ik heb een korte sample neergezet, dus ik zou zeggen, kijk zelf maar even!