Vanavond ging ik even naar Corné, die zou mij even helpen met wat gesleutel aan mijn auto. Enkele kleine aanpassingen. Toen ik daar voor de deur stond, zag ik dat Addie's minibike onder het raam stond geparkeerd. Dus toen ik binnenkwam, zat ook Addie aan tafel. Lekker bruin, want hij was net terug van Gran Canaria waar hij 8 dagen (of 6 door ongunstige vluchten) had liggen bakken.Na wat gebruikelijk slap gelul was het tijd om naar Corné's garagebox te gaan die zich op (ik schat zo'n) 2 kilometer van zijn huis bevindt. Addie zou zijn minibike even thuiszetten en dan ging hij ook even mee, want Addie en Corné zijn beiden goede sleutelaars en hobbyisten.
Ik zeg nog "Wat doe je nou als je de politie tegenkomt?" Waarop Addie mij zelfverzekerd geruststelde "Ja maar Gans, ik laat mezelf niet pakken!".
Nou goed, het zal wel zo zijn dacht ik en nadat Addie nog 3 paraderondjes door de straat had gereden en ik me kostelijk vermaakte om er alleen maar naar te kijken, reed hij de straat uit.
Corné en ik stapten in de auto en reden even rond om daarna ook de richting in te rijden waar Addie heen reed.
Komen we op de kruising van de straat, staat Addie daar, handen in zijn zakken en met op zijn gezicht een uitdrukking van "kijk voor je, lach niet er rijd alsjeblieft door!" want daar stond hij dan, geflankeerd door 2 in het blauw geklede dames. U kent ze wel, met die gouden emblemen op de jasjes en die rood met blauw gestreepte witte busjes...
Juist, de blauwe petten hadden hem bij de kladden en nadat ik een beetje van het lachen was bekomen en Corné ongeveer van onder de bank had moeten trekken, reden we hard lachend weg en konden we nog net een glimp opvangen van Addie die zijn weg naar huis vervolgde. Dit keer lopend welteverstaan.
Gelukkig mocht hij de minibike houden, maar hij heeft de boete niet direct meegekregen. Die sturen ze op. Heeft ie iets om naar uit te kijken...
