Wegdromen onder onze mooiste herinneringen

Normaal gesproken, als ik iemand een rondleiding geef door ons huis en we komen bij de slaapkamer aan, zeg ik meestal zoiets als: "This is were the magic happens!". Nu hoef ik de gemiddelde blog-lezer niet uit te leggen wat er zoal in een eveneens gemiddelde slaapkamer gebeurd, maar er zijn een aantal dingen die ik daar graag doe!

Één daarvan is dromen. Dromen in de zin van 'als-ik-later-groot-ben' of dromen over het winnen van de hoofdprijs in de Staats Loterij. Toch is het vaak niet alleen toekomst waar ik over probeer te dromen. Meer dan eens passeren gebeurtenissen uit het verleden mijn gedachten als ik probeer te gaan slapen. Dingen van vroeger, zoals toen ik nog een klein Gansje was, over feestjes en gezellige avonden met vrienden, concerten die ik bezocht heb, of dierbare herinneren aan familieleden die ons zijn ontvallen...

Toen Janine en ik nog in Dirksland woonden, hadden we een hele muur gereserveerd voor fotolijstjes, waarin we de meest uiteenlopende foto's stopten en die om de zoveel tijd vervingen. In ons nieuwe huis hadden we eigenlijk nog niet zoveel plaats om foto's neer te zetten of te hangen, terwijl ik echter een archief met tien-duizenden foto's heb.
Daarom reden we afgelopen woensdag, ondanks de barre weersomstandigheden, toch naar IKEA, om daar de afdeling fotolijstjes leeg te kopen!

Het kopen is echter nog niet zo'n probleem, maar het ophangen en vullen met foto's des temeer!
Gelukkig, nadat ik gisteren het zweet op m'n blote hoofd heb gewerkt, is alles vandaag op z'n plek gevallen. Zo hingen we een paar prachtige foto's uit Amerika in de woonkamer, waar we terugkijken op, New York, een romantisch uitzicht over Yosemite Valley en een prachtig stukje natuur op weg naar Mammoth Lakes.
Het meeste zweet verloor ik echter op de plank die boven het bed gemonteerd moest worden en ookal verliep dat zo'n beetje vlekkeloos, vandaag hadden we de grootste moeite om foto's uit te zoeken. Zoals ik al zei hebben we zo ongelooflijk veel foto's in ons archief, dat het erg moeilijk is om een kleine selectie daarvan te maken.

Toch is het ons aardig gelukt om een aantal mooie en leuke herinneringen op een van de intiemste plekken in het huis te verzamelen. Nu hoeven we alleen nog foto's te bestellen voor de nieuwe lijsten die ons op onze reis naar boven vergezellen, maar vanavond gaan we eerst wegdromen onder onze mooiste herinneringen...

De score: 14 vuilniszakken vol met blikjes, dopjes en andere troep!

Ook vanochtend waren we er redelijk vroeg bij. Gisteravond had ik de Honda al ingeruild voor mijn vaders Ford C-Max, want de bedoeling was om vanochtend de kast te kopen die we eerder bij IKEA hadden gezien maar die met geen mogelijkheid mee te krijgen was. Zo gezegd zo gedaan en we stonden al tegen een uur of 10 bij IKEA op de stoep.

Waar de kast zich in het magazijn bevond wist ik nog van de eerder deze week, gang 8 - stelling 14, maar ik wilde ook nog een klein kastje voor op zolder bij mijn drumkit. Dan kon ik daar in ieder geval netjes alle daarvoor bestemde spullen in kwijt, dus we gingen allereerst opzoek naar een mooi kastje daarvoor.

Ook probeerde ik nog even een badjas uit, want die moesten we eigenlijk ook nog hebben. De mevrouw meldde echter dat er volgende maand ook nog een zwarte versie uitkwam en dat leek me eigenlijk een beter idee dan een witte (gezien het feit dat ik nog wel eens iets wil morsen).

Nadat we afgerekend hadden en alles probeerden in te laden, bleek ook de Ford van mijn vader te klein! En hoe ik het ook probeerde, de kast paste er gewoon écht niet in. Dan maar met een touwtje dichtbinden en daar hebben ze bij IKEA al over nagedacht, want bij de parkeerplaatsen hangt een klos touw waar iedereen een stuk van mag pakken. Het werd nog eens benadrukt door een mevrouw met twee dochters die langsliep en riep: "Ah! Het bekende IKEA probleem!".

Gelukkig kwamen we heelhuids thuis en nadat we gegeten hadden stond Richard op de stoep voor fase 2 van de grote schoonmaak in het oefenhok, maar voordat we daar aan begonnen speelden we eerst nog even een potje Duck Hunt op de Wii.

Het gedeelte dat we de dag daarvoor schoongemaakt hadden kon nu gestofzuigd worden en toen daar alles weer spik en span was, moest alle apparatuur weer verplaatst worden, zodat er weer een ander plekje schoongemaakt kon worden. Onder de bank bijvoorbeeld!
Zo op het eerste gezicht bleek de ruimte alleen maar kleiner te worden toen we alles bij elkaar gezet hadden om goed schoon te kunnen maken, maar we gaven de moed niet op. Riz pakte ook regelmatig de stofzuiger en zoog tot in de kleinste hoekjes en kiertjes.
Toen Janine kwam om ons van wat te drinken te voorzien, viel Riz bijna in slaap op de zo goed als splinternieuw ogende bank, die na het stofzuigen weer helemaal opgeknapt leek te zijn.

We kwamen ook nog ergens een vuilniszak tegen met kleding van Riz' oude band In Age And Sadness. Ik beschoude dat t-shirt maar als een troffee voor ons werk en nadat echt alles gestofzuigd was, gaven we de laatste rommel zoals mixers, kabels, opname apparatuur etc. een plekje in de kast.
De score: 14 vuilniszakken vol met blikjes, dopjes en andere troep! Die moest alleen nog weggewerkt worden maar dat zou een andere keer wel weer komen. Voor nu zag de oefenruimte er prachtig uit. De drumhoek was heerlijk schoon (dat was eerst wel anders!), even als de rest van de ruimte die nu 2x zo groot geworden leek te zijn. Ook de kast, die eerder alleen maar in de weg leek te staan, deed nu ook echt dienst als kast en onttrok een hoop spullen aan het blote oog. Zelfs de bank (die eerst dienst leek te doen als rommelhoek) nodige de weer uit om lekker op te zitten!

Van al dit geklus was ik bekaf en heb de rest van de avond lekker op de bank gelegen en mijn series gekeken (Heros en Point Pleasant). Morgen weer een dag, dan zal ik die kast maar eens in elkaar zetten, maar dat zal nog wel een flinke klus worden!

Kwaad maken op een todo-lijstje dat al een tijdje lag

Vandaag was ik, zoals gewoonlijk, weer eens vroeg wakker. Voor vandaag stond heel wat op de planning want sinds onze verhuizing lagen er nog wat kleine details op ons te wachten die even aangepakt moesten worden. En al die die details vormen dan toch weer een aardig lijstje.
Het regende toch, dus een mooie dag om ons hier eens even op kwaad te maken.

We begonnen op zolder, met de kleinste details zoals 2 kleine plakgootjes die de kabels vanonder de vloerbedekking moesten verhullen. Dat was niet bepaald moeilijk en die klus was dus zo geklaard. Daarna hingen we een nieuw lampje op dat we gister bij de IKEA hadden gekocht en dat iets meer sfeer moest creëeren dan het huidige lampje. Ook de magazine-houder die we gisteren meegenomen hebben moest voor wat meer gezelligheid zorgen en nadat deze 2 klusjes ook geklaard waren, zag het er inderdaad weer een stukje gezelliger uit.

Janine was ondertussen ook bezig geweest met de wc-rol-houder, want de vorige zat niet goed vast en omdat we hem niet meer los kregen toen we hem opnieuw vast wilden maken, hebben we het zaakie met pluggen en al uit de muur getrokken. Helaas resulteerde dat wel in een nieuwe wc-rol-houder, maar dat was niet anders. Ook dit klusje lukte overigens na was gezweet en gevloek.

Het lampje dat van zolder kwam, kon daarna prima dienst doen in de trapkast, want daar hing eerst alleen een fitting met een lampje aan een paar draadjes en nu is dat dus ook weer netjes afgemaakt.

Daarna was het tijd om de schoenenkast die we gisteren al in elkaar gezet hadden, verder te bevestigen aan de muur zodat hij ook bleef staan. Na wat gesjouw was ook dit klusje in een half uurtje geklaard en hij staat nu dus zoals ie hoort te staan en hebben we onze schoenen ook lekker weggewerkt!

Aansluitend en als laatste klus voor vandaag, stond het ophangen van de klok op program. Hier keek ik al weken zoniet maanden tegenop. Voor een klok? Hoor ik iedereen denken, tja als ik vertel dat de klok uit 13 verschillende onderdelen bestaat en ik ook 13 gaten in de muur moet boren dan hoop ik dat ik het al een klein beetje uitgelegd heb.
Eerst nog maar eens alle onderdelen uitleggen op de grond zoals ik het ooit al eens uitgelegd en uitgetekend had. Na veel meten en kijken werd het eerste gat geboord en niet lang daarna hing het eerste cijfer aan de muur. De acht.

Daarna volgde de 12 en naar mate de tijd verstreek kwam er steeds meer bij te hangen. Na 2 uren van gaten boren, zweten, meten, uitrekenen en irritatie, hing dan eindelijk onze klok aan de muur en hij hing daar perfect. Het gaf nèt dat beetje extra aan de woonkamer, in plaats van zo'n lege muur.

Toen we klaar waren met alle klusjes was het al weer avond en bleken we er de hele dag zoet mee geweest te zijn. We besloten vanavond nog even lekker te relaxen en een bioscoopje te pakken en onder het genot van een bak Ben & Jerry's ijs, keken we naar Bangkok Dangerous met Nicolas Cage.

Bij thuiskomst zijn we nog even naar zolder gegaan om daar het nieuwe lampje in het donker uit te proberen en toen alle sfeerlampen tegelijk aan waren, gaf het een heerlijk knus en gezellige uitstraling (het ziet er op de foto een beetje rood/paarsig uit, maar dat is in het echt natuurlijk niet zo!). Toen ik daarna even in de badkamer stond en omhoog keek, zag ik dat we toch nog één ding vergeten waren. De plafondlamp in de badkamer... Die bewaren we wel lekker voor morgen, eerst maar eens slapen want morgenochtend gaat de wekker alweer om 7 uur omdat Janine ergens naartoe gaat en ik met Richard de oefenruimte uit ga mesten. En dat in de vakantie!

Lekker relaxt je vakantie beginnen

De eerste dag van onze vakantie begon vanochtend toen we wakker werden, met spierpijn. Dat kon maar één ding betekenen, we waren iets te enthousiast geweest met tennis op de Wii gisteren!
Voor Gijs leek trouwens de vakantie ook begonnen, want hij lag lekker te zonnen op de bank toen we beneden kwamen.

Eindelijk werden mijn nieuwe drumsticks vandaag geleverd op de zaak, dus ging ik even heen en weer met Jurien om ze op te halen. Natuurlijk probeerde ik ze gelijk uit bij thuiskomst en ze bleken fantastisch te spelen. Ze liggen lekker in de hand en hebben veel minder last van vibraties. Ze zijn dan ook van Lars Ulrich van Metallica, hij speelt er zelf ook altijd mee (zie zijn handtekening onder het Metallica logo, die hij overigens niet zelf heeft gezet hoor!), dus ja dan moet het wel goed komen toch?

Nadat we tot na de middag hadden geluierd en gehobbied, besloten we naar IKEA te gaan, omdat we nog wat spullen op ons verlanglijstje hadden staan. Gijs was toen al lekker tussen de bloempotten gaan liggen, heerlijk in het warme zonnetje die ook nog eens de tegels had verwarmd. Tja dan kun je als kat geen beter plekje vinden denk ik.

Bij de IKEA vonden we de voor ons ideale kast die we nog zochten, om allerhande rommel in op te bergen. Nu staat dat nog op het kleine kamertje, netjes opgestapeld dat wel, maar dat moet nu alleen nog een goed plekje krijgen. Helaas constateerde ik vrijwel direct dat dit nooit in de auto zou passen, dus we besloten dat we hiervoor nog een ander keertje terug zouden gaan.
Ook een spiegel voor in het halletje was vrij snel gevonden. Janine vond een kast, met spiegeldeur, waarin we ook netjes onze schoenen op konden bergen. Beter kon dus niet want zo sloegen we 2 vliegen in 1 klap.

Tussendoor even heel wat anders, vroeger op de basisschool had iedereen en echt werkelijk íéderen een hekel aan Meester Dillingh. Ik ook en ik had regelmatig mot met hem, wij trokken elkaar niet zo zeg maar. Later is dat nog wel enigszins goed gekomen toen ik al lang van school af was, maar bij de naam Dillingh krijg ik nog altijd de rilling. Heb ik ook een keer tegen 'm gezegd toen ik nog bij 'm op school zat "Meester Dillingh, ik krijg van jouw de rilling". Dat resulteerde echter in 2 uurtjes in het strafkamertje zitten...

Enfin, ik loop daar bij de IKEA tussen de rekken van het magazijn, opzoek naar onze schoenenkast en daar valt mijn oog op een heel ander artikel. Hoe is het mogelijk!?!

We vertrokken met een gevulde auto bij IKEA vandaan (schoenenkast, klapstoeltjes voor de visite, een nieuwe lamp voor op zolder en een magazine houder) en besloten naar de Saturn te rijden op Zuidplein. Daar was ik immers vorige week met neef Richard nog geweest en had daar veel spelletjes gezien voor de Wii en ook allerlei accessoires en nu we toch een Wii hadden, leek het me wel leuk daar even te snuffelen. Ik had immers ook nog een leuk spelletje gezien dat ik wel wilde hebben dus eens kijken of ik dat daar kon vinden.

Aan de hoeveelheid accessoires lag het in ieder geval niet! Je kunt he zo gek niet bedenken of het is er voor de Wii. Een stuurtje, een pistool, een geweer, bokshandschoenen, een vishengel, tennisracket, golfclub, honkbalknuppel en ik kan nog wel een tijdje zo doorgaan. Echter, het spel waar ik naar opzoek was hadden ze dan weer net niet en ik probeerde mijn geluk te vinden bij de nabij gelegen Bart Smit. Ook daar hadden ze aardig wat spelletjes, niet zoveel als bij de Saturn maar wél precies het spelletje dat ik wilde hebben.

Ik kwam dus thuis mét een spel en bijbehorende accessoire, maar we probeerden eerst nog even de IKEA spulletjes in elkaar te zetten. Na een tijdje klootviolen was Janine bijna klaar en kreeg ik de eer om de deur te monteren. Helaas kwamen we er achter dat we de schoenenkast tóch aan de muur moesten schroeven anders zou hij niet blijven staan als we de deur open trokken. Dat zouden we dan wel voor de volgende dag houden, want eerst wilde ik natuurlijk mijn nieuwe spelletje uitproberen.

Ook Janine speelde nog een potje tennis, ondanks dat ze spierpijn had. Het ging dan ook niet van harte en na een korte tijd plofte ze dan ook moe maar voldaan op de bank.

Heerlijk zo'n eerste vakantie dag. Lekker relaxt. Morgen gaan we nog wat achterstallige klusjes aan het huis doen, die we altijd nog hebben laten liggen. Het zijn wat kleine puntjes en details, maar goed, je bent perfectionist of niet!

We kwamen handen tekort

Na weer wat dagen van zelf klussen en toekijken hoe de professionals te werk gaan, schiet het al aardig op in het huis. De zolder en de slaapkamers zijn gespachteld en de tegelvloer beneden is op enkele tegels, voegjes en plinten na, helemaal geweldig.

Afgelopen dinsdag togen we ook nog even naar de IKEA. Onze "hobby zolder" in wording moet namelijk ook worden ingericht. Helaas kwamen we wel een paar handen tekort en het paste ook (nèt) niet in de Toyota Aygo! Dus zat er niets anders op dan de 2 bureau's, nog een ander bureau voor aan de andere kant, bureaustoelen, een bank en andere toebehoren, morgen te laten bezorgen.

Vanmiddag werd nog op het laatste nippertje onze schuifkast voor op de slaapkamer, bezorgd. Alle onderdelen liggen nu dus netjes in de slaapkamer en morgen is het aan Oom Leen de eer om hem in elkaar te zetten. We zijn uiteraard reuze benieuwd naar het resultaat.
Morgenavond komt er ook nog een schilder kijken voor het schilderen van de schuine dakdelen op zolder. Dat zag er namelijk wel erg mooi uit bij de buren en gaf een heel lichte aanblik en daarom besloten wij dit idee klakkeloos over te nemen.

Gisteravond en vanavond hebben we eigenlijk niet veel (lees: niks) gedaan. Dit vanwege het wachten op spachtepoets die moest drogen, of gewoonweg niet verder kunnen. Daarom vond ik vanavond tijd om weer eens even achter mijn drumkit te kruipen en de de buren voor een van de laatste keren voordat we verhuizen, de stuipen op het lijf te jagen.

Helaas moest ik meer dan 2 uren zoeken naar de correcte instelling in mijn video editting programma Final Cut Pro, want daar heb ik de nieuwste versie van geïnstalleerd en die bleek iets anders in elkaar te zitten! Gelukkig is het dan toch gelukt en hieronder dus als bonus een stukje uit de losse pols...





(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)