Ze wilden maar één ding...

Het was Jurien's tweede week vakantie en ook Wilfred genoot van zijn welverdiende vrije dagen. De broers besloten na een lange tijd weer eens wat met hun motorrijbewijs te doen en dus huurden ze twee dikke motoren bij Van Meel Motoren in Made en pikten mij 's avonds op om een rondje mee te rijden.

Een donker gebrul door de straat deed al verklappen dat ze gearriveerd waren en toen ik naar achteren liep zag ik daar twee schitterende motoren staan. Wilfred had gekozen voor één van mijn favoriete motoren, de Yamaha FZ1 terwijl Jurien, verrassend genoeg, had gekozen voor een hele mooie witte Yamaha Fazer. Beiden 1.000 cc, tegen de 150 pk en uit 2010. De heren hadden dus goede keuzes gemaakt!

Nu stonden er opeens drie dikke fietsen te glimmen in de Havenkom van Sommelsdijk en weldra vertrok ik met de twee broers om een rondje te rijden. Ik stelde voor om richting Renesse te rijden en zo reden we een lekker stukje binnendoor over het eiland en reden vanaf Ouddorp langs de kustlijn, waar Wilfred en ik nog even wisselden van motor, richting het Zeeuwse Renesse. De heren voelden er echter niets voor om iets te gaan drinken, want ze wilden maar één ding... rijden! Daarom zette we koers naar Zierikzee en bereikten we deze stad via snelle dijkjes en binnenwegen.

Eenmaal bij Zierikzee moesten de stalen rossen worden bijgetankt, want met onze rijstijl lusten ze wel een slokje! Ik gaf daarbij de FZ1 weer aan Wilfred en nam de Fazer terug in ontvangst en waren het er beiden over eens dat beide motoren hun plus én minpunten hebben.
Daarna reden we over Schouwen-Duiveland, langs Nieuwerkerk, Oosterland en Bruinisse, terug naar ons eigen eiland en streken neer in Nieuwe Tonge, bij Wilfred in de achtertuin, voor een verkoelend glas drinken.
Onze motoren parkeerden we trots op de oprit en maakten nog enkele foto's van die oh-zo dikke motoren en ook de kleine Vince kroop nog even met papa op de motor voordat we, na een allerlaatste rondje, koers zetten richting huis.

Vanavond eenzelfde rondje als gisteren dus, alleen dan de andere kant op. De mannen hebben morgen nog een dag de mogelijkheden om vele kilometers asfalt te bedwingen en hebben gelukkig een goede keuze gemaakt gezien het weer!

Een lekker blokje om

Het was weer schitterend weer vandaag en dus een mooi moment om weer eens een rondje met neef Richard op de motor te gaan rijden. Het was er al eventjes niet van gekomen door drukte van beide kanten, maar vandaag hadden we allebei een vrije planning.

Samen reden we via Middelharnis, Nieuwe Tonge, Oude Tonge en over Schouwen-Duiveland (langs Bruinisse, Oosterland, Nieuwerkerk enz.) richting Zierikzee. Daar parkeerden we onze motoren op een pleintje, midden in de pittoreske stad en zochten een plekje bij een van de Café-Restaurants daar.
We bestelden beiden een overheerlijke pannenkoek die met veel gemak naar binnen gewerkt werd, waarna we ons weer klaar maakten voor de terugreis.

Vanaf Zierikzee was het de bedoeling om via een aantal binnenweggetjes in Ouddorp te geraken en zo over Goeree Overflakkee terug naar huis te rijden, maar omdat we de weg daar niet goed kenden zagen we allerlei dorpen als Schuddebeurs, Serooskerke en Brouwershaven, maar vonden we niet direct de terugweg. Gelukkig vonden we die uiteindelijk toch nog en reden via Ouddorp, langs Goedereede, binnendoor naar Stellendam en zo via Dirksland weer terug naar Sommelsdijk. Een lekker blokje om dus!

Daar maakte Janine zich klaar voor een ritje achterop, want ze had nog nooit met me meegereden. Sterker nog, ik had nog nooit iemand bij me achterop gehad en het was dus voor beiden even wennen! Toch stapte ze dapper achterop en reden we samen weer terug naar Ouddorp voor een bezoekje aan mijn schoonouders.

Wat is het toch heerlijk, dat motorrijden...

De kleur van zijn gezicht trok weg en hij streek de zeilen...

Van vrijdagavond 19:00 t/m zaterdagavond 19:00 ben ik samen met Marc vrijwilliger geweest bij de Omloop van Goeree Overflakkee, een jaarlijks terugkerende monster loop en groot evenement op het eiland. Posten opbouwen, deelnemers scannen en van eten en drinken voorzien en alles weer afbreken en opruimen, hoorde tot ons takenpakket.

Om 22:00 moesten wij op de eerste post zijn, bij de scheelhoek (29,8 km vanaf start/finish), in de polder tussen Dirksland en Stellendam aan het Zuiderdiep. Daar moesten we beginnen met het aansluiten van de agregaat en daarna de bouwlamp aansluiten en natuurlijk het koffiezetapparaat (zelf lust ik helemaal geen koffie). Ook de scancomputer en laptop die alles direct online publiceerde moesten aangesloten worden. Ook stonden er zo'n 150 flessen spa blauw waarmee we voor de deelnemers een bekertje water konden inschenken.

Om precies 1:07 sloot de post. Diegene die daarna nog aankwam lag achter op schema en zou tot uitvaller gerekend worden. Gelukkig was dit niet het geval.
Toen even naar de Vismijn waar het altijd gezellig is en daarna zijn we naar de Kwadehoek gereden waar we nog wat assistentie verleend hebben en Marc nog een interview gaf op de radio. Daar pikten we een uitvaller op, die we op Port Zélande zouden afzetten. Ook daar hebben we nog even gezeten, om vervolgens even 3 uurtjes slaap mee te pikken want de volgende ochtend moesten we om 8:30 een post opzetten tussen Oude Tonge en Sluishaven (ongeveer 100km van start/finisch, dus nog ongeveer 10 kilometer te gaan).

Hele leuke en gezellige post! Aan de buitendijk van Oude Tonge, dus we zaten de hele dag vol in de zon (ik heb een aardig rood gezicht) en de eerste loper kwam daar tussen 9:15 en 9:30 al aan! Vele lopers waren echter in een slechte conditie al waren dat de lopers die pas tussen 15:00 en 17:00 onze post passeerden. Een loper kwam zelf terug lopen, die was om 11:00 gefinished in Ooltgensplaat, maar woonde in Dirksland en ging gewoon lopend naar huis... Wat een patser.

Ook streek er nog een van de deelnemers, voor onze ogen, de zeilen. Marc vroeg of startnummer 336 hem toch wel hoorde, maar de beste man bewoog niet meer en de kleur was helemaal uit zijn gezicht verdwenen. Zelfs zijn lippen bleken alle kleur te hebben verloren maar nadat Marc en ik hem beide onder de arm namen om hem in de schaduw te zetten, kwam hij bij en vroeg hij zich bijna geirriteerd af waar wij mee bezig waren. Hij zei dat hij vernauwde aderen had en dat hij dus nu niet moest gaan zitten maar vooral blijven staan.
Voor wij het in de gaten hadden zei hij gedag en vervolgde hij zijn weg. Wel hebben we nog even het medische team op de hoogte gesteld van wat er gebeurde.

Toen wij later op de avond onze hesjes in gingen leveren op de CPO (Centrale Post Ooltgensplaat) vroeg er toevallig iemand van het medische team of startnummer 336 al binnen was. Marc en ik keken elkaar aan en we vreesden dat de beste man toch ergens half in gestrand was...

PS: Startnummer 336 is uiteindelijk toch gefinished volgens de online statistieken, om 18:50 en 47 seconden.