Dat ik erg zuinig ben op mijn auto, soms bij het vervelende af, is bij menig mens uit mijn omgeving reeds bekend. Soms valt hoongelach mij ten deel als ik uit bezorgdheid maar even een blik uit het raam werp, wanneer ik een bepaalde situatie niet helemaal vertrouw (zoals voetballende jeugd vlak bij de Honda). Zo gebeurde ook vandaag weer...
Ik keek toevallig uit het raam toen ik aan het werk was, toen mij een beangstigend gevoel bekroop. Ik zag drie jongens over het industrieterrein lopen. Ze hadden vakantie en verveelden zich een beetje, zo leek. Toch vonden ze nog een beetje voldoening in de gevallen sneeuw van afgelopen dagen en dus bleef een van de drie jongens een beetje achter en ik zag hem een hand vol sneeuw pakken...
Met het zweet al bijna op mijn voorhoofd, liep ik naar het raam. Ik had een voorgevoel dat ik niet kan uitleggen. Enkele van mijn collega's, die ook uit het raam keken, begonnen al te ginnegappen. "Ohjee Sander, kijk maar uit dat er niks met je auto gebeurd!" en hun woorden waren nog niet uitgesproken of ik zag de achterste jongen een sneeuwbal richting zijn vrienden gooien...
Pats! De sneeuwbal spatte uit elkaar, maar niet op een van de pubers die voorop liepen. De bal maakte voordat hij uiteenspatte een rare draai en vloog precies op mijn auto. De jongens keken achteloos naar de Honda die aan de kant van de weg geparkeerd stond en liepen door.
"Oeehhhhh, dat wordt knokken" hoorde ik mijn collega's nog lachend in mijn richting roepen, maar ik stoof ondertussen al naar beneden, want ik had iets gezien wat mij totaal niet aan stond.
Ik liep naar de auto en zag dat ik het van boven vandaan al goed gezien had. De sneeuwbal was waarschijnlijk niet helemaal van sneeuw geweest want op de plaats van de inslag zat nu een fikse
deuk in mijn achterklep.
Ik riep de jongens ietwat geïrriteerd terug. "He! Kom es terug!" waarop zij gelukkig meteen terug kwamen lopen. "Jullie gooien nu wel een sneeuwbal op mijn auto, maar nu zit er wel een deuk in!". Ietwat verontwaardigd kwamen de jongens aanlopen, waarop één van hen meteen te kennen gaf "Ja ik was het meneer".
Ik vroeg de jongens mee naar binnen te gaan en schreef de gegevens op van de dader. Hoewel hij een kop groter was dan ik bleek hij toch een stuk jonger te zijn. Dat begreep ik uit het antwoord dat hij mij gaf toen ik hem naar zijn identiteitspapieren vroeg. "Ik ben nog geen 14 meneer, dus die heb ik niet" stamelde de duidelijk aangeslagen puber.
Opeens bedacht ik me dat ik de jongens ook wel wat op hun gemak moest stellen. Ze hadden het immers niet expres gedaan. Het had mij ook kunnen overkomen.
Daarom zei ik ze, nadat ik de broodnodige gegevens genoteerd en gecontroleerd had, "Jongens, het is jammer maar ja jullie deden het vast niet expres. Ik zal contact met je ouders opnemen om het via de verzekering vergoed te krijgen".
De jongens dropen daarop af en ik belde meteen de vader van het ventje maar eens op. Deze bleek gelukkig uiterst vriendelijk en meewerkend en direct daar achteraan belde ik JD Repair wat achter de zaak zit, zodat er een schaderapport opgemaakt kon worden.
Tot mijn grote verbazing bedroeg de
schade zo rond de €900,-, maar dat is ook niet gek eigenlijk als je bedenkt dat de achterklep niet alleen even uitgedeukt, maar ook overgespoten moet worden. De laklaag was ook gespleten en dus bleek de schade van een lullig sneeuwballetje groter dan verwacht. Ik hoop dan ook dat het snel opgelost is, want zeker nu hij te koop staat, wil ik 'm graag netjes houden!
Onlangs was ik in opdracht van Websites Nederland nog druk in de weer met een nieuw ontwerp voor Joan's 'MijnBlueMotion' project. De eerste versie van de website moest een betere indeling en professionelere uitstraling krijgen en gelet op de beschikbare (sponsor) uren, ben ik toch nog best wel trots op het eindresultaat.
