Compleet ondergescheten...

Omdat er veel mensen benieuwd waren naar onze nieuwe auto, besloten we vandaag een rondje langs vrienden en familie te rijden. Uiteraard niet voordat ik de Volvo nog eventjes goed gewassen had en zo stond hij dus al vroeg op de parkeerplaats te blinken.

Als eerste stonden Janine's ouders op het programma. Op de vraag "Rijd jij of rijd ik?" hoefde Janine niet lang na te denken en kroop meteen achter het stuur. Het was haar aller eerste rondje in onze nieuwe bolide en dus straalde ze als kleuter die het eerste rondje op z'n nieuwe driewieler doet.

Ze parkeerde 'm keurig bij haar ouders achter en daarna begon de inspectieronde die in alle nauwkeurigheid door de familie Ihrman werd uitgevoerd. De wagen werd gelukkig goed bevonden en na nog een bakkie leut en een zelf gemaakt koekje, vertrokken we richting Stad aan't Haringvliet, om even bij opa en oma Visser langs te gaan.
Uiteraard pikten we nog even een stop in Melissant mee, waar ook Addie en Mirjam even konden koekeloeren. Addie deed zelfs en proefritje en gaf ruiterlijk toe dat hij wel érg lekker reed. Stiekem zelfs beter dan z'n eigen BMW 3 Touring!

Ook opa en oma vonden het een prachtige wagen en opa beeldde zich zelfs al een achter-kleinkind in een kinderzitje in. "Nou, opa" stelde ik 'm misschien zelfs wat te leur "dat gaat nog wel even duren hoor!".

Onze laatste stop van de dag en gelijk het hoofddoel van deze zondag, was in Den Bommel. Vorige maand was neef Jan-Willem jarig, maar we waren nog niet eerder in de gelegenheid geweest even op bezoek te gaan.
Na ruim 2 gezellige uren besloten terug naar huis te gaan en terwijl we naar de auto liepen en werden uitgezwaaid door de familie Visser, vanachter het keukenraam, begon Janine opeens te proesten en bleef ik met mijn hand voor mijn mond als een standbeeld op de stoep staan...

Niet ver van mij verwijderd zag ik onze eens zo blinkende Volvo staan. Ik kan er vrij kort over zijn, de auto bleek namelijk compleet ondergescheten. Ik dacht zelfs nog eventjes de daders hoog boven in de boom zachtjes te horen grinniken.
Het was ook geen moeilijk doelwit, want die grote zwarte wagen was de enige op de gehele parkeerstrook. Nu heb ik al eens vaker stront op de auto gehad en dat verwijderde ik uiteraard meteen. Als er iets funest is voor je lak dan is het wel vogelstront.
Echter, de hoeveelheid die nu op de auto was achtergelaten sloeg werkelijk alles. Dit was in één keer meer stront dan alle vogelstront die in de afgelopen jaren mijn auto('s) hadden geraakt.
Het was werkelijk bizar. Er leek geen enkel stukje overgeslagen te zijn en zelfs Janine leek er, na eerst hard te hebben gelachen om mijn verwrongen gezicht, ook wat verloren bij te staan.

Neef Jan-Willem aarzelde echter niet en kwam meteen met een emmer sop aanlopen. En dus begonnen we samen, terwijl ome Johan met zijn handen nog op zijn knieën stond te staan van het lachen, met het afpoetsen van de vogelstront.
Het bleek nog een flinke klus want de Volvo was aan werkelijk alle kanten bescheten. Na een tijdje poetsen hadden we zo'n beetje alles gehad en toen droeg ook Christa haar steentje nog bij door de auto nog eventjes met regenwater af te spoelen.

Uiteraard was dit alles een noodoplossing, want vanuit Den Bommel ben ik vrijwel direct doorgereden naar de pomp alwaar de Zweedse tank aan zijn derde wasbeurt van de dag werd onderworpen. De laatste dit keer, want toen hij na afloop opnieuw op de parkeerplaats stond te blinken, vond ik het wel welletjes voor vandaag.

Een wijze les voor een ieder die in Den Bommel op bezoek gaat, parkeert uw auto geenszins onder deze boom!

Als bonus dit keer Janine en haar aller eerste rit achter het stuur van de Volvo!

Maccaroni zonder verpakking

Vandaag begon de dag al vroeg. Ik ben sowieso al vroeg wakker in ons nieuwe huis want 's ochtends is het al heel vroeg ontzettend licht in onze slaapkamer. Toch de rolgordijnen maar eens laten vervangen door verduisterende rolgordijntjes, al moet ik dan eerst nog even de strijd aangaan met mijn eigen vriendin die het daar nog niet helemaal mee eens is.
Ook zij was net als ik al vroeg uit de veren. Ik reed gelijk even langs Ed, om de klopboor te halen. Vandaag had ik beloofd de kapstok op te hangen nadat ik hier gisteren al de voorbereidingen voor getroffen had.

Eerst zoog ik mijn auto nog even uit bij een plaatselijk benzinestation, want sinds de verhuizing lag daar een pak maccaroni in, zonder verpakking welteverstaan en het was zich dan inmiddels ook al tussen mijn reservewiel gaan nestelen. Ook het wassen sloeg ik vandaag niet over en ga ik de komende tijd dan ook zeker niet meer overslaan. Daarna haalde ik de nodige pluggen en begon aan het kapstok-klusje.

Het boren ging als een mes door de boter, dus het aluminium plaatje zat al snel tegen de muur. Daarna begon een uiterst secuur klusje van meten, rechthouden en opplakken. Het duurde echter niet lang voordat de eerste letter bevestigd was en nadat Janine steeds de velletjes van het plakkertje verwijderde groeide het woord "KAPSTOK" gestaag. Het restultaat liet dan ook niet lang op zich wachten en nadat alle vette vingerafdrukken er vakkundig van verwijderd waren konden de eerste kledingstukken opgehangen worden. Erg leuk resultaat al zeg ik het zelf!

En de auto waar ik de afgelopen weken geen tijd voor had gehad om schoon te maken? Die stond nu op de parkeerplaats te glimmen en gromde tevreden toen ik weer eens het gaspedaal intrapte...

Een drukke en gezellige zaterdag

Ik wist dat het een drukke dag zou gaan worden en omdat ik nogal wat plannen had besloot ik al vroeg te gaan mountainbiken. Na 2 minuten vanaf mijn tijdelijke huis in Ouddorp zit ik namelijk zo in de rimboe en kan ik lekker mijn gang gaan zonder dat ik last heb van autogeraas of gevaarlijke verkeerssituaties. Het was aardig koud (zo rond de 2 graden) maar het zonnetje scheen en dat leverde dus mooie routes op.

Direct na het fietsen ben ik afgereisd naar Nieuwe Tonge, waar ik samen met Marc de Honda eens goed zou boenen zodat ie de winter goed door kan komen. Terwijl Marc aan zijn eigen snelle Volvo 850 T-5R (voor alle volledigheid) bezig was, stond ik buiten mijn auto te soppen om alle viezigheid te verwijderen (niet dat die auto de kans krijgt om vies te worden, daar zorg ik wel voor). Leuk om te zien was, dat familie Melissant, naast de motoren die al in de Toko (dat is in de volksmond de schuur van Melissant) stonden, weer een nieuw paradepaardje gekocht had. Tenminste, die moest nog worden op geknapt, je kan het dus meer een project noemen. Het bleek een MZ uit 1967 te zijn. Erg leuk om te zien!

Nadat de Honda de schuur was binnengerold, was het tijd om op de knietjes te gaan en met uiterste preciesie de wax op de auto te smeren. Ook Marc ging vol overgave aan de slag en al pratend sloegen we ons door de 4,5 uur durende schoonmaak heen. Erg gezellig, dat wel en het resultaat mag er zijn! Hij is zo glad als een aal!

Dan de avond, waar het uiteindelijk allemaal om draaide die dag. 's Avonds was de allom bekende Kerstparty weer aan de beurt, een jaarlijks terugkerend evenement dat door jong en oud bezocht wordt. Janine en ik staken ons dus in gala outfit om vervolgens met de hele vriendenclub De Staver binnen te wandelen. Even poseren voor de groepsfoto (die ik al vanaf 2003 heb zo'n beetje, dus leuk om te zien of de koppen dikker of slanker worden met de jaren) en daarna poseren met alles en iedereen. Ieder jaar weer zijn er vele mooie vrouwen te vinden, zo vond ook Marc dat. Of oude bekenden die je al een tijdje niet meer gezien hebt. Sander had het op een gegeven moment helemaal gehad met die vrouwen (zo leek het), maar ik poseerde ondertussen nog even vrolijk door. Alex zat die avond lekker aan de Bacardi, want bier is hem niet op het lijf geschreven en Addie liet zich lekker voeren door de aanwezige "chickies". Voor de gelegenheid tooiden Addie, Mark en ik ons nog even met wat kerstmutsen en was ik zowaar getuige bij een huwelijksaanzoek. Nadat we tot een uur of 2 hadden staan swingen en ons volledig gegeven hadden, gingen de lichten aan en was het tijd huiswaarts te gaan. Althans, huiswaarts, Janine en ik sliepen die avond voor de gelegenheid bij Jurien en Jozien, zodat we beiden diep in het glaasje konden kijken.
Voordat we regelrecht naar ons bed zouden lopen, vond er nog een schoenenwissel bij Addie en Mirjam voor de deur plaats. De vrouwen waren de hakken méér dan zat en beiden trokken dus respectievelijk gympies en laarzen aan voordat zij de weg vervolgden. Het was dát of dragen, dus daar waren Jurien en ik het snel over eens.

De nacht, of wat daar van over was, brachten we door op een eenpersoons matras en dat kan ik niemand aanbevelen. Niet dat ik slecht geslapen heb, ik slaap sowieso makkelijk en overal, maar ik heb wel een beetje krom gelegen! De volgende dag was iedereen overigens helemaal gesloopt...

Het drukt de conclusie van de avond niet. Kerstparty 2007 was weer geweldig en de komende weken zullen we het er waarschijnlijk nog vaak over hebben in de weekenden. Nu op naar oud en nieuw!

Zaterdag, wasdag

Normaal is meestal de maandag om te wassen (althans, voor de echte huisvrouwen), maar op zaterdag is het voor mij altijd wasdag. Omdat ik nogal zuinig ben op mijn auto en het fijn vind als hij blinkt, was ik eigenlijk iedere week mijn auto op zaterdag. Veelal doe ik het met de hoge druk reiniger bij de pomp, maar eens in de zoveel weken doe ik het met de hand (de wasstraat is verboden terrein!). Dat is ook beter want zo leer je elk hoekje en gaatje van je auto kennen (geleerd van Frank Versteegh, die zegt ook altijd dat hij zijn vliegtuig met de hand wast om die reden). Vandaag was het dan weer zo'n dag dat ik het met de hand wilde doen en dus belde ik Addie, die evenals ik ontzettend schoon en netjes is op zijn Honda Civic EK. Nu moet ik er van tevoren bij vertellen dat Addie bij Best Trucks in Oude Tonge werkt en dat hij daar ook bijna altijd zijn auto wast op zaterdag, als hij tot 12:00 heeft gewerkt.

Zo belde ik hem vanochtend op en we spraken af dat we zo rond 13:00 samen de auto zouden wassen. Er zou nog een klant langskomen met een mankement aan de vrachtwagen, maar dat zou zo verholpen zijn. Niet dus, want toen ik daar kwam had Addie net de turbo van de Campina DAF afgeschroefd en had er toch zeker nog een uur werk aan, mits de chauffeur op tijd terug was met een crusiaal onderdeel dat hij in Barendrecht moest ophalen.
Ik begon maar alvast met mijn eigen auto, nadat ik zowel Addie's als mijn eigen auto voor de garage had geparkeerd. Addie kwam al met een sopje aanlopen en dus kon ik van start. Toen ik mijn eigen auto gedaan had en Addie nog aan't sleutelen was, heb ik ook zijn auto maar gewassen. Om een lang verhaal kort te maken, we hebben beide auto's nog even met demi-water afgespoeld bij de pomp en ze blonken weer als nieuw! Prachtig. Ook nog even de banden schoongemaakt met "banden-shine", ook altijd een belangrijk onderdeel van het ritueel.

Toen ik thuis kwam had ik nog zoveel energie dat ik ook de Toyota Aygo van Janine nog maar even gewassen heb. Nu staan er dus weer 2 auto's te blinken in de straat... ik vind dat altijd zo'n mooi gezicht...