Met recht een 'Ouwe Tonge-naer'

Hoewel haar huisje op Stad nog nagenoeg vol met spulletjes staat, is oma De Gans eindelijk van haar tijdelijke onderkomen in De Samaritaan, naar haar huisje in Ebbe en Vloed verhuisd. Zelfstandig thuiswonen ging niet meer en dat is ook niet zo vreemd na 90 jaar. Haar hele leven woonde ze in Stad aan't Haringvliet, maar na 90 jaar is ze nu officieel en met recht een 'Ouwe Tonge-naer'.

Vandaag zochten we haar op in haar nieuwe huisje en troffen haar in de stoel waar ze al jaren lekker in zit. Ze zag er goed uit en was vrolijk en opgewekt. Het viel ons meteen op dat ze vanuit haar kamertje een mooi uitzicht op de ingang van het verzorgingstehuis en de parkeerplaats had. Zo kon ze iedereen prima in de gaten houden, zoals oude mensjes dat altijd graag doen...

Een groot voordeel is dat ze nu alles dicht bij haar heeft en er goed voor haar gezorgd wordt. Vorige week was ze even de weg kwijt en wist ze niet hoe ze van de slaapkamer in de woonkamer moest komen, maar toen haar uitgelegd werd dat dat nu bij elkaar hoort, grinnikte zoals alleen oma dat kan.

Haar bedje stond dus netjes gespreid in de woonkamer en ook haar nieuwe LCD-TV was al geïnstalleerd. We praatten ondertussen wat over koetjes en kalfjes en na een tijdje besloten we weer naar huis te gaan. Het deed ons goed om te zien dat oma's nieuwe onderkomen prima geregeld was en dus konden we met een gerust hart weer terugkeren naar Sommelsdijk.

Uiteraard niet voordat oma en kleinzoon nog eventjes samen op de foto waren gegaan.
Ze zwaaide ons uit tot in de auto uit. "Dag oma, tot de volgende keer!"...

Een kleine gemeenschap in het hart getroffen

Afgelopen week werd er gehuild in de straten van Stad aan't Haringvliet. De kleine gemeenschap werd in het hart getroffen. Een vreselijk ongeval dompelde mijn geboortedorp in diepe rouw en dat was goed te merken. Het was letterlijk stil op straat, plaatselijke activiteiten werden afgelast en zelfs de bussen reden afgelopen dagen niet door het dorp.

Vorige week, toen ik na middenacht nog achter mijn laptop zat, las ik op FlakkeeWeb van het ongeval wat zich even daarvoor voltrokken had en omdat even buiten Den Bommel gebeurde en drie doden betrof, hield ik mijn hart vast. "Het zullen toch geen bekenden zijn?"…

De volgende ochtend ontdekte ik al vroeg via de sociale media wie er bij betrokken was en de aanwijzingen werden steeds sterker. Drie jonge mensen vonden de dood en één werd zwaargewond afgevoerd naar het ziekenhuis en ja, ik bleek ze allemaal te kennen.

In de veertien jaar dat ik op 'Stad' woonde zat ik met ze op school of zag ik ze bij de voetbalvereniging of andere activiteiten op het dorp. In zo'n kleine gemeenschap ken je elkaar al gauw en het ongeloof is dan des te groter.
Ik kon dus niet anders dan Kevin (22), Leon (25) en Leen (54) deze week de laatste eer bewijzen en bezocht enigszins met lood in mijn schoenen, de condoleances.

Twee dagen achter elkaar condoleren, bij zulke jonge mensen die op een bizarre manier uit het leven gerukt zijn, grijpt je hoe dan ook aan. Verscheurde families, verdoofde vrienden. Het was daarom erg druk beide avonden en vanwege het feit dat Kevin en Leon erg actief waren in het verenigingsleven van v.v. SNS bleken de mensen van heinde en verre te komen om hen de laatste eer te bewijzen.

Diep triest deze gebeurtenis en het had niet eens gehoeven. Gelukkig gaat het met Sjaak, de vader van Kevin die ook bij het ongeluk betrokken was, inmiddels iets beter, maar het moet verschrikkelijk zijn om te ontwaken met de gedachte aan dit vreselijke ongeval en daarnaast niet eens bij de begrafenis van je eigen zoon aanwezig te kunnen zijn. Hij heeft waarschijnlijk nog een lange weg te gaan en om hem een beetje te helpen is er zelfs al een heuse "Wij-Steunen-Sjaak-Hyves" opgericht, die inmiddels overspoelt is door aanhangers. Laten we hopen op een spoedig herstel, maar de 'wonden' zullen waarschijnlijk nooit helen...

Twee kleine ondeugende bankrovertjes

Ik besloot vanmiddag de vorderingen van Anco & Kimberly eens te gaan bewonderen. Vanaf 1 mei zijn zij in het bezit van de sleutel van hun huis in Oude Tonge en ik ben er pas 1 keer eerder langs gegaan.

Hoogste tijd dus voor een nieuwe inspectieronde, maar er viel vrij weinig op te merken. Het huis was namelijk al zo goed als af toen ze de sleutel in ontvangst namen en het is gewoon hier en daar wat dingetjes aanpakken en verbeteren, maar verder geen bijzondere verbouwingen of iets dergelijks.

De muren waren wél een stuk witter geworden omdat die opnieuw waren bestreken en ook de was zichtbaar geworden nu de beschermende kartonlaag verwijderd was.

"Je komt op een goed moment!" zei Kimberly en ik verwachtte dat mij vrijwel direct na deze uitspraak een kwast of iets dergelijks in mijn handen zou worden gedrukt. "We hebben vanmiddag ons tweede katje opgehaald. Ga maar eens in het schuurtje kijken!".
Tja dat hoef je tegen een dierenliefhebber als ik, geen tweede keer te zeggen en dus liep ik snel naar het schuurtje.

Daar trof ik twee hele kleine ondeugende bankrovertjes aan, die samen op ontdekkingsreis door het schuurtje rondsnuffelden. De ene was nog nieuwsgieriger als de andere en het was dan ook een erg aandoenlijk en leuk gezicht om die twee kleine donzige bolletjes van nog geen 6 weken oud, samen rond te zien wiebelen.

Het is te hopen dat ze, wanneer ze wat ouder zijn, niet zulke leuke kadootjes meebrengen als wij de laatste paar dagen hebben gehad!

Hier en daar een likje verf en iets nieuws op de muur

Vanmiddag keek ik samen met Jurien even bij Anco & Kimberly om een hoekje die vorige week de sleutel hebben gehad van hun huis in Oude Tonge. Anco bood ons pardoes een koud biertje aan vanuit de mooie grote keuken en we kregen een rondleiding door het gehele huis (tot aan het washok toe!).

In tegenstelling tot Marc & Gaby waar ik vorige week was, hoeven Co & Kim er niet gek veel aan hun stulpje te veranderen (en is Anco ook geen avonturier zoals Marc!). Hier en daar een likje verf en iets nieuws op de muur en dan zitten ze helemaal gereed.
Een leuk en mooi huis, dat ook nog eens in een mooie straat staat. De mooie voortuin is al lekker groot en de achtertuin is ook erg relaxt, zeker met het fijne schuurtje erin waar je flink wat bergruimte in hebt.

Ik wens ze dan ook samen veel geluk en woonplezier toe in Oude Tonge, maar dat gaat zo te zien wel lukken!

Drama nabij het Handelsterrein

Vanochtend werden we al vroeg gebeld door iemand uit de buurt. Of wij wisten wat er eigenlijk precies aan de hand was, want op het Waterreijck Suijssenwaerde, dat op steenworp afstand van de zaak ligt, zag het blauw van de petten. Toen we naar buiten keken was dat inderdaad het geval en direct kwamen we op het idee dat er zich wel eens een wietplantage op dit "recreatiepark" zou kunnen bevinden.

Nadat we met veel moeite naar de ingang van het park gelopen waren, omdat we toevallig toch wel erg nieuwsgierig aangelegd zijn, begrepen we na enkele vragen aan de agente gesteld te hebben, dat men een grootscheepse zoekactie was gestart i.v.m. de vermissing van een persoon. Op dat moment was men al met sonarapparatuur het water aan het doorzoeken en dreven er ook enkele duikers in het water rond.
De avond daarvoor bleek de zoekactie al te zijn gestart nadat omwonenden het hondje van de persoon in kwestie, doorweekt en uitgeput hadden teruggevonden. De brandweer had die avond echter niets gevonden en dus werd de zoekactie vandaag hervat.

Op het park bevonden zich op dat moment inderdaad aardig wat politiemensen en ook de brandweer was duidelijk aanwezig. Toen we echter teruggegaan waren naar de zaak en ik even later de lijkwagen over de haven aan zag komen rijden, was de boodschap direct duidelijk. Men moest wel een stoffelijk overschot gevonden hebben, anders komt Van Wageningen uit Nieuwe Tonge niet langs en toen we weer een kijkje namen, zagen we hoe men "iets" uit het water tilde. De rillingen liepen over ons lijf, daar we niet zeker wisten wat het was.

Ons vermoeden werd echter helaas bevestigd toen we even later zagen hoe het stoffelijk overschot geborgen werd. Het moeilijke werk van de betrokken instanties zat er weer op. Ook de duikers konden weer inpakken na deze gruwelijke vondst en helaas alleen met slecht nieuws terugkeren.

Verschillende nieuwssites berichtten er al over, zoals bijvoorbeeld de Telegraaf of ons eigen Eilandweb. Het zou gaan om een 63 jarige man die daar op het park verbleef en de politie gaat vooralsnog niet uit van een misdrijf.