Weinig nieuws van de oppepertjes

Het is weer woensdag en dat betekend dat ik weer het laatste nieuws over de 'oppepertjes' brengen mag. Helaas heb ik deze week niet veel nieuws te melden, want hoewel ik gehoopt had dat ze weer flink gegroeid waren, valt het me op dat de plantjes niet bijzonder doorgeschoten zijn ten opzichte van vorige week woensdag.

Wél zijn er weer wat nieuwe groene puntjes die boven de donkere grond hun kopje naar boven steken, dus ik hoop dat ik volgende week wat meer nieuws te melden heb!

De eerste tekens

Nog niet zo heel lang geleden blogde ik over mijn 'oppepertje' dat ik van Bas en Noortje aangeboden kreeg. Er gebeurde daarna helemaal niets, totdat ik vandaag weer in het zakje keek.

Tot mijn grote verrassing zag ik plots de eerste groene puntjes boven komen! Nu gaat het dus pas echt beginnen en kan ik regelmatig een kijkje nemen hoe het met mijn pittige plantjes staat.

Wordt dus vervolgd!

Een 'oppepertje'

Ik heb al eens het groei-proces van een zonnebloem beschreven, die ik toen van Drukkerij Kranse uit Sommelsdijk kado kreeg. Dat ging me aardig af en nu heb ik opnieuw een 'projectje'.

Van Bas en Noortje kreeg ik namelijk afgelopen vrijdag, vlak voor we naar De Dijk gingen, een oppeppertje uitgereikt. Of liever gezegd een 'oppepertje'. Toen ik namelijk het kadootje uitpakte, bleek er een zakje met zaad en tuinaarde in te zitten. Op de voorkant stonden rode pepers afgepeeld en vluchtig las ik de achterkant om te ontdekken wat het nu precies was.

In dit zakje bleken de ingrediënten te zitten om eigen rode pepers te laten groeien. Gewoon de zaadjes in de aarde poten, een beetje water erbij gieten en afwachten totdat de zon en de warmte z'n werk gaan doen.
Vandaag gingen dan ook de zaadjes de grond en en kregen ze alvast genoeg (maar niet te veel) te drinken mee. Ze staan nu lekker in de raamlijst, boven de warme kachel en de zon die deze week maar niet wil schijnen.

Nu maar hopen, veel praten en afwachten! Wordt vervolgd...

Het is (a)pril, maar heb er het volste vertrouwen in!

Het is lente! Dat betekend dat de blaadjes aan de bomen en alle plantjes in de tuin weer gaan groeien en daar word ik vrolijk van!
Zo was Janine vorige week druk in de tuin bezig met het mooie weer en terwijl Gijs last had van het felle zonnetje en af en toe lekker even buiten de schaduw opzocht, ging zij vol overgave verder met het planten van nieuwe bloemetjes en plantjes.

Zelf maakte ik me echter nogal druk om onze boompjes, want hoewel ik wel wat uitschieters aan de stam kon ontdekken, zag ik op de geënte stekjes bovenop, geen enkel teken van leven. Meerdere mensen hadden me al gewezen op het feit dat de boompjes waarschijnlijk de winter niet hadden overleeft, maar de tuinman verzekerde me onlangs nog dat het gewoon laatbloeiers zijn en in juni waarschijnlijk gewoon in bloei staan. Ik had er een hard hoofd in...

Tót afgelopen weekend! Want nu het zonnetje deze maand lekker heeft geschenen en we een enkele regenbui gehad hebben, schiet het groen als paddestoelen uit de grond.
De uitschieters op de stam van onze boompjes worden snel groter, maar echt gelukkig werd ik toen ik zag dat er in de toppen van de boompjes, ook groen verschijnt!

Het is nog (a)pril, maar nu heb ik er weer het volste vertrouwen in!

Gaat het dan tóch nog gebeuren?

Het is weer al een tijdje geleden dat er nieuws van de zonnebloem op mijn blog verscheen. Hij staat nog steeds, maar de hoop dat hij alle record hoogtes gaat breken hebben we allang opgegeven. Tóch blijft ie ons steeds verbazen en zeker nadat we enkele stekjes verwijderd hebben zodat de grotere konden overleven.

Toch staan ze er niet zo florizant bij, maar wat wil je ook, het seizoen is natuurlijk eigenlijk al voorbij (denk ik, ben immers ook geen kenner!). Hij lijkt verdort en op sterven na dood, maar toch verbaasde ik me vanmiddag toch ik door het raam naar buiten keek en op ons dakterras de bloempot zag staan.

Gaat het dan tóch nog gebeuren? De bloemen lijken nog nèt even open te gaan voor hij definitief het loodje legt. Mocht dat gebeuren dan zal ik de laatste adem van deze bijzondere volhouder ook zéker vastleggen...

Een kleine ramp voltrok zich aan het begin van de dag...

Vanochtend kwam ik op kantoor en omdat ik er eigenlijk altijd als eerste ben doe ik dan eerst een vast rondje. Alarm uit, lichten aan, airco aan, keukendeur open, m'n laptop aansluiten en aanzetten, glaasje water pakken en sinds een aantal dagen heb ik er een extra taak bij sinds de komst van onze (Monique en ik) zonnebloemen. Die staan in het keukenraam en als de zon er 's ochtends op schijnt dan zet ik het raam open zodat ze heerlijk in het zonnetje kunnen staan.

Vanochtend zette ik ook dit keer het raam voor ze open en zag dat ze aardig droog stonden, dus met alle goede bedoelingen paktje ik de twee schoteltjes, waar de bloempotjes op staan en wilde ze water geven. Alleen vergat ik dit keer een crusiaal onderdeel toen ik naar achter liep en dat was dat het raam open stond...

Ik stootte mijn hoofd en in een reflex schudde de schoteltjes in mijn handen. Één potje viel uit mijn handen, op de grond. Ik vloekte een keer, zette het ene schoteltje nog neer en ik knielde neer op de grond naast het andere schoteltje. Overal lag tuinaarde en de nog jonge plantjes lagen en verlaten en verloren bij. In het potje zat nog maar weinig aarde en ik zag het wedstrijdje tussen Monique en mij, welke plantjes het beste groeien, al helemaal verloren gaan.

Ik greep alles bij elkaar, deed alle tuinaarde die ik nog kon redden (als het nog niet tussen de vloerbedekking zat) en stopte het terug in het potje, maar dat bleek veel te weinig. Beneden in de schuur van Ben en Joke vond ik gelukkig nog wat tuinaarde en vulde daar de rest van het potje mee en stopte de jonge plantjes terug. Ik goot bij allebei de potjes nog wat water bij en zette ze terug in de raamlijst. Daar stonden ze dan weer samen en die van mij zag er wel een beetje ernstig verlopen uit. Dit was een zware slag, zouden ze er ooit weer bovenop komen?

Dat antwoord kreeg ik eigenlijk al aan het einde van de dag, want toen ze weer lekker in het zonnetje stonden leken ze met de minuut te groeien! De nieuwe tuinaarde had ze vooral erg goed gedaan en ze groeiden weer als kool.

De voorsprong op het potje van Monique bleef behouden. Het blijft dus spannend.
Wordt vervolgd...

Plantjes in de tuin en anti-metrische figuren

Toen ik vanmorgen op de zaak kwam was Bjorn's bureau al versierd. Dat wist ik al want Angelique belde me die avond daarvoor nog welk kadootje ze moest kopen. Het is bij ons ook traditie dat je bureau versierd wordt wanneer je jarig bent. Helaas was er al een balonnetje leeggelopen maar dat mocht de pret niet drukken. Ook een verjaardagskaart (ook een deel van de traditie) en het kadootje (barbeque attributen) lagen al helemaal klaar. Bjorn zelf was er nog niet, want die komt doorgaans rond een uur of 10 aanzetten...

Ook hadden we voor de 2e achtereenvolgende dag géén internet in verband met de landelijke storing in het KPN netwerk. Daarom belde ik Marco en Keesjan al vroeg op om te vertellen dat ze de komende uren maar even thuis moesten werken. Angelique kwam al wel op de zaak evenals Ton, die kort daarna weer naar huis vertrok zodat hij daar kon werken. Zelf liet ik Angelique rond een uur of 10 alleen, want we hadden vandaag de mogelijkheid tot een zogenaamde "voorschouw" in het huis. We mochten weer een keer legaal het huis binnen om te kijken of we al wat gebreken konden ontdekken in en om het huis die dan vóór oplevering konden worden verholpen. Bij de oplevering zelf kunnen we ook zo'n lijst opmaken waarna men 3 maanden de tijd heeft om eventuele gebreken te verhelpen.

Aangekomen bij het huis was het erg druk. Niet alleen met aanstaande buren, maar vooral ook met werklui die in de verschillende woningen bezig zijn. Janine zag direct dat er plantjes in de voortuin stonden. Eenmaal binnen, controleerden we onder andere alle ramen, werd de trapkast goed bekeken, en maakte Janine zich alvast een voorstelling hoe het straks zou zijn om te douchen. Zo liepen we alles even na en vonden we wel wat kleine puntjes die we aan iemand van de BAM doorgaven. De puntjes zouden weldra worden aangepakt was het antwoord en er werd ons verteld dat men voor de oplevering zelfs de ramen zeemt! Zo kwam ik dan ook tot de conclusie dat (bijna) alles goed was en nadat we nog even een rondleiding door het huis van buurvrouw Marianne kregen, vertrokken we (Janine en ik) weer beiden naar onze werkplek.

Daar aangekomen was Bjorn inmiddels aanwezig en kon ik hem de hand schudden. Vrijwel direct begon hij met het aansnijden van zijn zelf gemaakte kwarktaart (sinds Bjorn samen woont is hij flink aan het kokkerellen geslagen) en die liet ik me dan ook goed smaken.

Nadat Erwin (hij begint volgende week met het spachtelen van ons huis) op het einde van de dag nog even langs kwam om stalen te brengen met verschillende korrelgroottes voor het spachtelwerk, vertrok ik hals over kop weer naar huis want weldra zou mijn drumleraar Gert weer voor de deur staan.

Na 2 weken had ik dan eindelijk weer drumles en deze les begon met zogenaamde "anti-metrische figuren" en dan wel de triool. Dat klinkt natuurlijk "als muziek in de oren" van iedere muziekant, maar voor alle mensen die dat niet zijn klinkt dat vooral onbegrijpelijk. Geen nood, de eerste keer dat Gert over anti-metrische figuren begon, zat ik ook even te klapperen met mijn oren maar na een goede uitleg kon ik er aardig mee overweg en worden de lessen eindelijk wat moeilijker! Ook toen ik door de 2 nieuwe boekjes bladerde zag ik dat die een stuk lastiger waren dan mijn eerste lesboekje. Ik heb dus weer een hoop te oefenen de komende tijd!

Als bonus een filmpje met een stukje van de eerste 10 maten van The Offspring met Gone Away, dat ik gisteravond speelde.





(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)