Aan de goede kant van de dranghekken

Ik kan het me nog goed herinneren. Toen ik vorig jaar popfestival Flakkeese Dagen bezocht, dacht ik nog: "Ik zou toch ooit ook eens op dat podium willen zitten, aan de goede kant van de dranghekken". Als iemand mij toen had verteld wat er zich in dat komende jaar af zou spelen, had ik hem ter plekke compleet voor gek verklaard. Hoe had ik dat ook ooit kunnen weten...

In juni vorig jaar oefende ik voor het eerst mee met mijn 'local heroes', nadat ik was gevraagd om deel te nemen aan het Buckle-Up & Friends concert ter ere van de opening van het Jeugd Activiteiten Centrum in Middelharnis. Mijn allereerste podiumervaring beleefde ik een paar maanden later, op 11 september 2010, toen ik vijf nummers meespeelde tijdens dat speciale concert. In de pauze werd ik aangesproken door een voor mij toen nog volstrekt onbekend persoon, of ik niet eens met zijn nieuwe band kennis wilde komen maken en wellicht daar wilde gaan drummen.
Net zoals ik me bedacht bij het Buckle-Up & Friends concert, zei ook nu weer iets in me: "Ach, waarom ook niet! Ik heb immers niks te verliezen!". De rest is historie, want begin oktober vorig jaar kwamen we voor het eerst bij elkaar en dat bleek meteen te klikken. Rockband 5th Suspect bleek geboren.
We oefenden zo vaak we konden en we stelden onszelf een duidelijk doel. Een super vet debuut optreden op Flakkeese Dagen 2011. We regelden zelfs een professionele photoshoot om de 'marketingmachine' kracht bij te zetten. Ging het er dan toch al zo snel van komen?

Ja, want onze aanvraag om op te treden werd goedgekeurd en we kregen een prachtige tijd voorgeschoteld. Beter hadden we ons niet kunnen wensen. De weken daarna oefenden we net zo lang totdat alles tot in de puntjes klopte en vandaag was het dus D-Day...

Eerst de vrijdagavond, want gisteravond ging het tweedaagse Flakkeese popfestival al van start.
Hoewel ik toch wel een beetje zenuwachtig was voor ons eigen optreden, had ik het gisteravond ontzettend naar m'n zin. Ik genoot van de optredens van onder andere Mozes en uiteraard Note To Amy, één van mijn Flakkeese favorieten.

Afgelopen nacht sliep ik niet veel en kon alleen nog maar aan ons optreden van vanavond denken. De hele dag was ik er zoet mee. Sowieso, want een optreden vergt nog flink wat voorbereiding, zeker voor mij, de drummer. Alles moet ingepakt en vervoerd worden en dat blijkt toch altijd weer een niet alledaagse klus.

Het was 20:30. Tijd om back stage te gaan. Ik vroeg bekenden voor mij te duimen en het moment van optreden kwam snel dichterbij.
Na het opbouwen en bij aanvang van de soundcheck gebeurde het. Ik besteeg mijn drumtroon en vanaf dat moment wist ik dat het goed zat. De zenuwen waren verdwenen en maakten plaats voor een ongelooflijke constante stroom adrenaline. Dit was waar ik zo lang naar uitgekeken had!

Voordat we echter konden beginnen, werd het geluid getest en waar nodig bijgesteld. Een ander belangrijk onderdeel was het positioneren van de camera's. We hadden namelijk zelfs een dvd registratie van ons debuut optreden weten te regelen. Niemand minder dan mijn immer gerespecteerde collega bij Websites Nederland, online video specialist Jeroen Abel, nam deze klus op zich en ik wist dat ik alles in zijn handen kon leggen en mijzelf daar niet druk over hoefde te maken.
Vanachter mijn drumkit zag ik een groot deel van mijn vrienden in de steeds voller stromende zaal staan en zelfs mijn vader en moeder waren aanwezig om het debuut optreden van hun zoon te aanschouwen.

De soundcheck was achter de rug. We keerden terug back stage en het was wachten totdat het tijd was om te gaan knallen.
We werden op een bijzondere manier aangekondigd. Een geintje van onze zanger, die het nodig vond om mij apart in de aankondiging te laten vernoemen. De etter. Hij legde zodoende nog wat extra druk op mijn schouders, maar ik kon er wel om lachen. Typisch iets voor Robin. Heerlijk.

Onder luid applaus en gejuich kwamen we op. De zaal stampvol. De eerste noten schoten de zaal in en daarna mijn eerst klap. Bang! Het was begonnen!

De heren gitaristen gaven hun jank-ijzers de sporen en het publiek deed fantastisch mee. Vanaf mijn drumkruk keek ik over alles heen. Een drummer zit immers altijd eerste rang. Schitterend! "Damn what a rush!".

Het optreden dat volgde was fantastisch en we leken boven onszelf uit te stijgen. Zo'n debuut optreden hadden we ons nooit kunnen wensen! Het liep gesmeerd, ging (bijna) perfect en dat had effect op het publiek dat steeds verder uit z'n dak ging. Ook ikzelf zat heerlijk achter m'n drumkit en dat terwijl alles perfect werd vastgelegd door drie vaste camera's en onze cameraman Jeroen.
Ook zanger Robin had het enorm naar z'n zin en ging net als het publiek, volledig uit z'n dak. Bijna letterlijk zelfs, want half in het optreden klom Robin de lichtmast in, en belandde tot ieders verbazing in de nok van de tent. Het publiek werd uitzinnig!
Maar 'the show must go on' en dus drumde ik (bijna) ongestoord verder. Toch was ik hem aan het einde van 'Fire Woman' even kwijt, maar toen ik boven me keek vond ik onze zanger hoog boven me weer terug. Hij lachte.

Na nog een aantal nummers, waarbij het dak er bijna letterlijk af ging, kwam toch al snel een einde aan ons drie kwartier durende optreden. Je leeft er enorm naartoe, maar in bijna een oogwenk is het voorbij. Het smaakte vanzelfsprekend naar meer!

Het bleef na ons optreden nog lang gezellig op het festivalterrein. Nog twee bands volgden na ons, waarna twee schitterende Flakkeese Dagen, het festival jammerlijk ten einde kwam. Het duurt nu weer een jaar voordat we de 23e editie van dit schitterende popfestival weer gaan beleven. Of we dan weer optreden? Geen idee, maar we gaan de komende tijd ontzettend ons best doen om dit festivalseizoen nog een aantal leuke optredens te mogen geven. Blijf 5th Suspect dus volgen de komende tijd!

Bij deze wil ik van de gelegenheid gebruikmaken om Stichting Jailhouse te bedanken voor een perfect geregeld festival en de mogelijkheid om op te mogen treden op een fantastische tijd. Ook een dankjewel voor Websites Nederland is op z'n plaats, voor het lenen van de nodige apparatuur en vooral 'all hands up' voor Jeroen Abel, onze held, want hij heeft een schitterende dvd registratie van ons optreden mogelijk gemaakt! Als laatste ook een bedankje voor Klaasjan, die schitterende foto's van ons optreden aanleverde en natuurlijk een groot applaus voor alle fans en andere aanwezigen, die ons optreden onvergetelijk maakten!

De foto's van ons optreden zijn te vinden in mijn speciale Flickr album, maar nog mooier is de promofilm die gemaakt is om komende tijd nog wat extra optredens te kunnen regelen. Andere video's van ons debuut optreden zijn terug te vinden op het YouTube kanaal van 5th Suspect.

Het klonk als een scène uit een horrorfilm

Vorig jaar ontwierp ik nog hun nieuwe corporate website, maar eind vorig jaar kwamen ze met een nieuw vraagstuk. Ze bleken naarstig op zoek naar een aantal gedreven voormannen en uitvoerders en vroegen ons iets ludieks te bedenken. Tja, dan ben je bij ons wel op het goede adres!

Na wat brainstormen met onder andere mijn collega van de video-afdeling Jeroen, nodigden we de klant opnieuw uit in de 'creatine' van Websites Nederland, om daar ons plan door te spreken. Echter, nog voordat de klant het pand verliet, ontdekten we aan de grote glimlach dat we op het goede spoor zaten...

Er ging een tijdje voorbereidend werk aan vooraf, maar een aantal weken geleden was het tijd voor twee bijzonder leuke, maar vooral ook intensieve draaidagen voor twee interactieve wervingsvideo's die onderdeel uitmaakten van de personeelswervingscampagne.
Voor Verheij Integrale Groenzorg uit Sliedrecht bedachten we namelijk 'De Week Van Verheij', waarin je als aanstaande werknemer alvast een week met je toekomstige collega's op stap kunt.

Voor zowel de voorman als voor de uitvoerder moest een script geschreven worden om de kijker, of beter gezegd, de 'belever' het gevoel te geven dat hij al met zijn nieuwe collega's aan het werk was. Door vóór het bekijken van de video je naam en de naam van je partner of vriend(in) in te vullen, moest de film uiteindelijk nóg persoonlijker worden, maar dat zou in een later stadium technisch opgelost worden.

Zoals gezegd gingen Jeroen en ik onlangs twee dagen met de échte groenverzorgers van Verheij Integrale Groenzorg op pad en ervoer ik zelf hoe het is om voorman of uitvoerder te zijn. Ik moest in deze productie namelijk de rol van de kijker op me nemen, om het gehele plan goed ten uitvoer te kunnen brengen.

Zo moest ik onder andere, gehuld in Verheij-kledij, samen met Jeroen een hoogwerker in. Hij gewapend met camera, ik met een kettingzaag. Op grote hoogte namen we de 'kettingzaag-scène' op, dat wel erg klinkt als een scène uit horrorfilm, maar dat het zéker niet was.
Vervolgens stuurde ik de afgezaagde takken door de versnipperaar, uiteraard met de hete adem van cameraman Jeroen in mijn nek, die alles zorgvuldig vastlegde.
Ik speelde zelfs de rol van blad-blazer en blies het parkeerterrein als een volleerd groenverzorger, behendig schoon (al bleek dat nog stukken lastiger dan ik dacht!).

Beide draaidagen kregen we overigens bijzonder goede steun van een groot aantal medewerkers van zowel de buiten- als van de binnendienst van Verheij, die zich erg bereidwillig toonden om mee te werken aan deze ludieke productie.

Vandaag ging de campagne 'Beleef de week van Verheij' pas echt van start met de lancering van de 'Werken Bij Verheij' website, waar naast de interactieve wervingsvideo's voor voorman en uitvoerder, ook alle andere vacatures terug te vinden zijn. Daarnaast is mogelijk de actiesite te delen met je sociale netwerk, door de integratie van de 'I like' butten van Facebook, de 'Share' button van LinkedIn en de button voor het posten van een tweet die linkt naar de wervingssite.

Nieuwsgierig geworden naar het resultaat? Kijk dan snel op www.werkenbijverheij.nl!

Als bonus hieronder het uiteindelijke filmpje waarin ik zelf, als kijker, mijn nieuwe baan als voorman beleef...

Een gedreven jonge hond

Mijn collega Jeroen Abel had me er al een aantal keren over verteld en ik was toch wel een beetje nieuwsgierig geworden. Toen ik 'm vorige week dan ook vroeg of we daar niet eens konden gaan kijken, riep hij tot mijn grote verbazing precies wat ik graag wilde horen...

Vanmiddag kwam ik na een ruige rit over een nogal verlaten Rotterdams industrieterrein, oog in oog te staan met 'Soundport'. Dit oude pakhuis werd met gemeentelijke steun door Stichting Kunst Accommodatie Rotterdam aangekocht en volledig verbouwd om onderdak te bieden aan onder andere componisten, sounddesigners, theatermuzikanten en opnamestudio’s. Ook Jeroen's neef Ferdi was de trotse bezitter van een van de fonkel nieuwe studio's die in dit pand huisvest en had vandaag zijn 'grande opening'.

Nadat we een aantal trappen omhoog gelopen waren, kwam ik samen met Jeroen en zijn vriendin Esmeralda, terecht in Ferdi's opnamestudio, die inmiddels vol vrienden en familie leek te zitten. We vielen dan ook direct in de boter, want meteen bij binnenkomst begon er een jamsessie met Ferdi zelf op de basgitaar. Er werden lekkere soul en funk nummertjes gespeeld en we luisterden onze oren uit.

Daarna was er gelegenheid om wat te kletsen en omdat ik eigenlijk niemand in deze ruimte kende, was ieders verhaal interessant. Uiteindelijk kreeg ik dan ook Ferdi te spreken en ook al zag ik hem voor het eerst, hij vertelde honderduit over zijn passie, muziek componeren én afmixen!

Geweldig om een jonge ondernemer als Ferdi zo gepassioneerd over zijn droom te horen praten. Ik herkende mezelf een beetje toen ik jaren geleden ook in diezelfde schoenen stond en mijn eerste bedrijf startte. Een jongensdroom kwam uit en als een gedreven jonge hond bruiste ik van de ideeën en energie om mijn bedrijf groot te maken.
Dat zag ik allemaal terug in Ferdi, want hoewel zijn studio nog in de spreekwoordelijke kinderschoenen staat, ben ik er vast van overtuigd dat deze jongen er gaat komen. Iemand die zo gepassioneerd over zijn vak verteld en nu al zoveel kennis in huis lijkt te hebben, verdient het om succesvol te zijn in dat wat hij zo graag doet.

Na een leuk gesprek nam Ferdi, aangemoedigd door zijn familie en vrienden, opnieuw de basgitaar ter hand en naast dat er nu een andere drummer, gitarist en zélfs een toetsenist aan te pas kwam, nam Ferdi zelf ook nog eens de vocalen voor zijn rekening.
Helaas vloog de tijd voorbij en trok ik na enkele toegiften de deuren van Soundport achter me dicht, om vervolgens huiswaarts te keren.