Door een andere bril

Koninginnedag was dit jaar toch anders dan anders. Gisteravond genoot ik met een paar vrienden van een optreden van coverband Buckle-Up in restaurant 't Anker in Dirksland, maar vanochtend moest ik toen al weer vroeg uit de veren. Leon, mijn gitarist bij 5th Suspect, had me zonder al te veel moeite weten over te halen om als vrijwilliger mee te helpen bij Oranjepop in Dirksland. Omdat ik daar toch altijd heen ga op deze dag, besloot ik het vandaag eens door een andere bril te bekijken dan gewoonlijk.

Ook bassist Kade voegde zich bij de organisatie, net als een heleboel andere vrijwilligers. De drank-tent werd opgebouwd (waarbij ik verrassend genoeg nog een hele goede oude bekende tegen het lijf liep!) en ook de caravan van waaruit de munten werden verkocht, werd in gereedheid gebracht. Na een tijdje was ook het podium klaar voor gebruik en niet veel later klonken de eerste blues rock ritmes van Bad Luck over de Kattewacht. Hoewel het nog redelijk vroeg was, kwam er toch al aardig wat publiek op af, maar de grootste golf moest nog komen.

Zelf had ik weinig tijd om naar de optredens te kijken of te luisteren. Ik was druk bezig om de bands te ontvangen, naar hun kleedkamer te brengen, zorgen dat hen aan niets ontbrak en daarnaast was ik druk doende met het opbouwen en afbreken van de acts die vanmiddag ten tonele verschenen.

Zo ook bijvoorbeeld Yasmin, een jonge rock-chick die wel weet hoe je een menigte moet laten rocken. Ten tijde van haar optreden stond de Kattewacht al bijna afgeladen en ze maakte er een goede show van.
De band die volgde was Mala Vita, die met hun zigeunermuziek de voetjes al aardig van de vloer kregen.

De laatste band die die middag het publiek entertainde luisterde naar de bijzondere naam: 30 Euro Live en die maakten het feest compleet. Hoewel ze maar met drie man op het podium stonden, was de crew er omheen niet mis. Met een vrachtwagen van 12 meter lang, vol spullen, kwamen ze aan in Dirksland en had het aardig wat voeten in de aarde voordat deze band eindelijk klaar was om van leer te trekken. Maar dan had je ook wat!
Met medley's van heel wat bekende meezingers at het publiek uit hun hand en het plein ging helemaal los! De afwezigheid van Fragment, die de afgelopen jaren Oranjepop met groot succes afsloot, werd ruimschoots gecompenseerd en dus hulde voor de programmeur die een aantal goede keuzes had gemaakt.

Tijd om 30 Euro Live af te kijken had ik niet, want ik had een afspraak met mijn vrienden op het programma staan. We vertrokken richting eetcafé De Tram in Nieuwe Tonge, waar we met een gezellige groep, heerlijk hebben gegeten (sommigen vonden de keuze van de andere wat minder geslaagd zo leek).
Uiteraard sloot ik dit gezellige etentje in stijl af, door mij op het gebruikelijke toetje te storten. Ook bij De Tram stond er namelijk een Dame Blanche op het menu en die verorberde ik met uiterste precisie. Ik kan dan ook melden dat dit weer een toppertje in mijn archief is!

Nadat we met nog een aantal vrienden bij mij thuis nog een afzakkertje hadden genomen, viel het grootste gedeelte van ons om van de slaap. Het was dus geen verkeerde keuze om redelijk op tijd naar bed te gaan. Ook voor mij, want ik was totaal gesloopt...

De zaterdag van de Flakkeese Dagen 2010

Nadat zich gisteravond al de eerste van de twee Flakkeese Dagen voltrok, was het vandaag tijd voor opnieuw een dag vol live muziek. De zaterdag is doorgaans de dag waar het meeste publiek op af lijkt te komen en het weer zat ook nog eens mee, dus wat kon er nog mis gaan?

De tweede dag van de Flakkeese Dagen 2010 begon al om half vier 's middags en de aftrap was voor 'de guppies van Goldfish', zoals ze gekscherend door een van de presentatoren van het festival werden genoemd. Het is de band die bestaat uit verschillende leerlingen van het RGO en wisselt tijdens het optreden nogal eens van samenstelling. Dat is een leuke afwisseling en alles en iedereen komt daardoor aan bod. Keer op keer verbaas ik me toch weer hoe deze jonge gasten toch altijd weer een goeie performance neerzetten. De muzikale aspiraties van deze jongens en meisjes kan ze nog ver brengen!

De grote tent was inmiddels aardig volgelopen toen 'Barking Luke' ten tonele verscheen. Dit Blues kwartet had ik al eens eerder gezien en ook dit keer speelden ze weer lekkere muziek. Totaal onvergelijkbaar met bijvoorbeeld de Black Jack Blues Band, maar genoten heb ik zeker!

'Project: Rorschach' was het bandje dat Jurien en ik als laatste bekeken die middag, voordat we een korte pauze inlasten om even wat te eten. Aan de drumkit te zien moest deze band wel donkere metal ten gehore brengen en dat bleek dan ook de spijker op z'n kop te zijn. De zangeres had een goede stem en haalde moeiteloos alle hoge zangnoten. Toch vond ik haar qua stem misschien niet zo in deze setting passen, maar zingen kon ze zeker!

Na een aantal band te hebben overgeslagen zag ik na het eten als eerste 'Note to Amy', een band waar ik al vaker van gehoord had maar nog nooit live had zien spelen. Ik was erg benieuwd naar hun performance en was totaal blanco toen zij begonnen te spelen. Ze verrasten me daarom misschien des temeer, want hun geluid sprak me erg aan! Zanger Remco Tuns leek af en toe iets weg te hebben van zanger Michael Poulsen van Volbeat en ook zijn looks deden me aan deze band denken. De band presenteerde zich erg energiek op het podium en was constant in beweging. Goede muziek, prettig geluid en dus zéker een band om de volgende keer weer naar te gaan luisteren. Naar ik begreep zijn ze bezig met hun debuutalbum, dus daar ben ik dan ook wel érg benieuwd naar!

Daarna speelde, opnieuw in de grote tent doordat de kleine tent tot dance stage was omgetoverd, de band 'Bad Luck'. Ik kan mij herinneren dat ik deze Blues band al eens eerder heb zien spelen, maar dit keer verscheen ook de bekende local Dick Doornheijn ten tonele. Samen met vrienden, zoals Barry, Bas en Rens, genoten we ook van deze band.

Naar de volgende band was ik erg benieuwd. Deze band had ik nog niet eerder zien of horen spelen en volgens mij bestaat 'Mozes' dan ook nog niet zo gek lang. Hoewel ik aardig onder de indruk was van het geluid van de band, vond ik ze toch niet zo goed als dat ik misschien had gehoopt. Niet dat ze slecht speelden of slecht zongen, maar hun stijl lag me misschien niet zo.
Ik heb ook geen idee wat er gezongen werd want dat was helaas compleet onverstaanbaar.
Mijn eerste ontmoeting met Mozes is dus naast positief ook wat kritisch, maar de volgende keer gun ik ze zéker weer een kans om me toch te overtuigen!

Aan al het leuks komt een eind en dus ook aan de Flakkeese Dagen 2010. Het was alweer tijd voor de laatste band en een van mijn favorieten van het eiland mocht afsluiten. 'Buckle-up' heb ik al vaak gezien en ze vervelen me nooit. Heerlijke covers worden op een zeer overtuigende manier gebracht. Zo ook deze avond weer.
Niet alleen zangeres Julia draagt bij aan de fantastische show maar onder andere ook Rudi en wat te denken van mijn grote vriend Klaas Jan, die als drummer de drijvende factor is achter de band en niet te beroerd is om vanachter zijn kit een lekker potje mee te blèhren.

Hoewel het festival om 1:00 zou moeten eindigen, leek Buckle-up nog lang niet op te willen geven. Pas twintig minuten later gaven zij zich gewonnen en terwijl de laatste noten in de tenten wegstierven, klonk er een hartelijk applaus voor alle vrijwilligers en medewerkers die ook deze editie van dit fantastische festival op eigen bodem tot een succes hebben gemaakt. FD'10 was absoluut een succes en ik kijk al uit naar volgend jaar!

Als bonus alle foto's die ik dit tweedaagse festival heb geschoten, via mijn Flickr album...

Een opvallend leuk festival op eigen bodem

Al jaren neem ik mij voor om er eens te gaan kijken. Vooral ook omdat de laatste jaren mijn eigen neef Richard in een van de acts optrad. Nu ik de laatste tijd, samen met Jurien, lekker met muziek bezig ben, kon het dit jaar dan ook niet uitblijven. Helaas was het voor ons alleen mogelijk om op vrijdagavond te gaan kijken, daar wij op zaterdag andere verplichtingen hadden (en ik zeg nog niet wat).

Ik heb het over de Flakkeese Dagen. "Wat is dat nou weer? Een braderie ofzo?" hoor ik veel mensen denken, want zo klinkt het eigenlijk wel een klein beetje. Nee het is een muziekfestival, met veel muziekanten van eigen, Flakkeese bodem. Geen idee wat ik er eigenlijk van moest verwachten. Ik dacht eigenlijk altijd dat dat alleen voor de "alternatievelingen" weggelegd was, maar niets is minder waar.

Graag had ik het optreden van BuckleUp gezien, waarvan ik een van de gitaristen ken. Helaas moest deze band het vanwege familie omstandigheden dit jaar af laten weten.
Toen ik, samen met Janine, Jurien en Jozien voor het eerst de kleine tent van het festival betrad, liep daar net een optreden op z'n eind. Het viel me op dat het lekker druk was, maar dat er plek genoeg was om fatsoenlijk te kunnen staan. Heel belangrijk, want ik ruik niet graag aan een oor van de persoon naast me, maar dat terzijde.

In de grote tent ging toen een optreden van "Bad Luck" van start, een leuke blues band die de heupen alvast een beetje los schudde. Helaas hadden de dames er wat minder plezier in, maar Jurien en ik konden het wel waarderen. Zelf keek ik natuurlijk vooral naar de drummer, terwijl Jurien zich op de gitaristen concentreerde.

Na een 3 kwartier durend optreden van Bad Luck, was het de beurt aan "No Tess", bestaande uit een zangeres, een toetsenist / zangeres en een gitarist. Wat een optreden, wat prachtige nummers. Het greep me direct. Van die muziek die je raakt, of waar je lekker even op weg kan zwijmelen. Erg goed, ik kan het gewoon niet anders zeggen. Ik moest het dan ook later, toen ik de zangeres tegen kwam, even kwijt en zei haar dat ze een prachtig gezongen had. Kijk vooral ook even op hun YouTube, naar de clips en luister naar de nummers, want het is echt de moeite waard! Helaas mochten zij maar een half uur optreden en werd hun laatste nummer na 5 seconden afgebroken omdat de regie bepaalde dat het echt tijd was om van het podium te gaan, zodat ze dat klaar konden maken voor het volgende optreden. Erg jammer.

Daarna verhuisden we weer van de kleine, naar de grote tent, waar Mucho Maestro een spetterend optreden gaf. Ik had echt geen idee dat Flakkee zoveel leuke bandje had, maar daar kwam ik dus vanavond wel achter. Mucho Maestro (ik zou zeggen bekijk de site en luister wat nummers), deed me vooral denken aan System of a Down, voor de mensen die het kennen. Lekker gekke gasten op het podium, die er wel een showtje van wisten te maken en ook nog eens erg leuke muziek ten gehore brachten!
Helaas duren de optredens maar 3 kwartier, want ze hadden er van mij gerust nog 3 kwartier aan vast mogen plakken.

Nadat we vervolgens in de kleine tent naar de Black Jack Blues Band hadden staan luisteren, was het tijd voor het laatste optreden van de avond. Dat optreden wilden Jurien en ik dan ook absoluut niet missen. Om kwart over 12 trad namelijk In Age And Sadness op, de voormalige band van mijn neef Richard waar hij de rol vertolkte als gitarist. Jammer, nu was ik eindelijk op de Flakkeese Dagen, maar Richard zat niet meer in de band.

De muziek van deze jongens is erg goed! Wat een berg muziek knalde er uit de speakers. De stem, daar ben ik niet zo weg van, grunten noemen ze het ook wel, vanuit het diepst van je tenen brullen noem ik het. Het heet dan ook "Doom Death Metal" en ik moet eerlijk zeggen dat ik alleen het horen van de oorverdovende en overweldigende muziek geweldig vind.

De dames waren wat minder gecharmeerd van deze tak van sport en zo verlieten we dan ook met enig morren, vroegtijdig het festival. "Volgend jaar gaan we weer" zei Jurien, "maar dan zonder dames" en hij kon een glimlach niet onderdrukken. "Ja" zei ik op mijn beurt, "dan kunnen we op de fiets! Want zo ver wonen we er straks niet vandaan". Jurien lachte opnieuw en ik wist wat hij bedoelde. Hij heeft een hekel aan fietsen, dus ik denk dat het volgend jaar gewoon weer met de auto wordt. Of zouden de dames ons misschien even af willen zetten? :-)

Als bonus een kort filmpje van het optreden van NoTess. De rest van de filmpjes is helaas onbruikbaar, want alweer kon het microfoontje van mijn Nokia het geweld niet aan. Kijk en luister en als je de betere versies wil horen, dan moet je even op hun YouTube kijken...