Lekkere dikke blote konten in Rosmalen

Barry had het me al verteld. Vandaag was er een Bigtwin Bikeshow in Autotron Rosmalen, met 'dikke Harley's' zoals hij me zo enthousiast vertelde. Dat leek mij wel leuk om eens te bekijken en ook neef Richard voelde daar wel wat voor.
Vandaag reden we dan ook met z'n vieren (Barry, Barry's vader Jan, Richard en ik) naar Rosmalen om daar eens lekker een middagje te kwijlen...

Buiten stonden ze al te glimmen, dat het bijna pijn deed aan je ogen en binnengekomen zagen we gelijk 2 exemplaren die ook al de show stalen in de laatste nieuwe Bigtwin (motorblad). Schitterend in retro-kleuren en voorzien van veel details. Ook deze leger-uitvoering was erg gaaf, met als gaaf extraatje een munitiekistje voorop.
Iets verder viel onze mond open van verbazing toen we deze 360'er tegen kwamen (een band van bijna 40 centimeter breed!) en ook Jan en Barry keken hun ogen uit bij de (over)'gecustomisede' en fel afgelakte Harley's. Toegegeven, af en toe waren ze net iets te ver gegaan in hun enthousiastme, maar over de details was veelal erg goed nagedacht zoals bij deze kentekenplaathouder, die prachtig in het wiel viel. Ries kon daarom ook niet stoppen met het zoeken naar strakke details!

Ik vind Harley's echt schitterende motoren, maar ik zie mezelf meer op een 'streetbike' rondrijden. Zoals deze nieuwe Triumph Speed Triple, die als primeur op de beurs werd gereleased. Ook kwamen we bij Yamaha nog een erg mooi exemplaar van ome Leen's MT-01 tegen en zelfs een special, de MT-0S, die een prachtig blok in de buik had, maar waar de uitlaten me wat van tegen vielen.

Barry en vader Jan daarentegen, stonden te kwijlen bij deze mooie fiets en Barry droomde hardop over en ritje Route 66 met dit exemplaar.
Deze stoere fiets trok ook mijn aandacht, doordat zowel het achterlicht als de knipperlichtjes, schitterend verwerkt waren in de carrosserie en wat te denken van deze monsters? Uiteraard trokken deze bikes onze aandacht, want je kon er door hun omvang bijna niet omheen. Ze moesten wel zo groot zijn, want er lag immers een dikke V8 in te glimmen!

Barry probeerde, tot groot verdriet van zijn vader, nog een mooie Honda uit en even daarna liepen we de volgende hal binnen en kwamen we langs stoere Hot Rods uiteindelijk bij de échte showmotoren uitkwamen. Hier zagen we hele mooie exemplaren tussen staan, maar ook hele vreemde. Zelf was ik wel gecharmeerd van de witte 'Hot Wheels' (vooral vanwege het kontje) en deze mooie blauwe. Of wat te denken van deze 'Fat Ass' en dan heb ik het nog niet eens gehad over deze lekkere dikke kont!

Nadat we al het moois van deze beurs wel zo'n beetje gezien hadden, keerden we weer terug richting huis. Veel stof tot napraten en aankomende donderdag mogen we zelf weer op de motorfiets klimmen!

De Barry Breur Blues Band

Al een tijd geleden werd ik door Barry uitgenodigd om zijn aanstaande bruiloft mee te vieren, maar het duurde nog tot vorige week donderdag, tijdens onze eerste echte band-bespreking (ja ja, de eerste voorbereidingen voor de te vormen band zijn in volle gang!), totdat ik een echte officiële uitnodiging in mijn handen kreeg gedrukt...

Uiteraard was ik van de partij om 'onze bassist' op een van zijn mooiste dagen bij te staan en mee te delen in de feestvreugde.

Na de openingsdans en de muziek die daarop volgde, werden de voorbereidingen getroffen voor échte muziek! Voor deze gelegenheid was er spontaan een bandje gevormd met een aantal bandleden van de Black Jack Blues Band (van Barry's vader) zoals drummer Peter Resler, gitarist (en vader van Barry) Jan Breur en zanger Ab van de Ree. Daarnaast kreeg de band ondersteuning van gitarist Niels Droger, toetsenist Johnny Breur (broer van...) en een rol als bassist was weggelegd voor Barry zelf! Speciaal voor deze avond werd nu de 'Barry Breur Blues Band' een feit.

Van oefenen was weinig gekomen en dus kregen alle leden ongeveer 2 minuten vantevoren een akkoordenschema in handen gedrukt en moesten dus spelen voor wat ze waard waren!
Dat ging overigens prima! Uiteraard lette ik het meest op Barry en Niels, want wie weet komt het ooit tot de dag dat ik met deze kerels het podium op moet, maar de band als geheel was sowieso leuk om naar te kijken én te luisteren. Voor het 'spontane' spatte er vanaf en het enthousiasme waarmee de mannen speelden was aanstekelijk!

Tussen de nummers door vertrok de drummer plots van zijn drumtroon en het leek alsof hij het helemaal zat was. Niets was echter minder waar want na korte tijd achter de gordijnen verdwenen te zijn klonk er een hels kabaal en kwam Peter met een mini-Harley de zaal in rijden.
Barry is namelijk helemaal gek van (zijn) Harley Davidson en kreeg nu van een aantal vrienden en familieleden een heuse mini-Harley aangeboden. Een échte Barry Davidson, zoals gegraveerd stond in de ijzeren plaat die op het stuur bevestigd was. Barry kon alleen maar glunderen, grijnzen en stamelen en het gezicht van hem en dat van zijn kersverse vrouw spraken boekdelen! Kijk 'm maar eens glunderen!

Uiteraard werd er nog lang gedanst, gedronken en gek gedaan, totdat iedereen verzocht werd om mee naar buiten te gaan. Daar werden een aantal Chinese lampionnen ontstoken die vervolgens als stille getuigen van deze schitterende, gezellige en heugelijke dag, de nacht in zweefden...

Als bonus een filmpje van het laatste nummer dat de Barry Breur Blues Band deze avond speelde en waar Niels zich na afloop nog even aan ACDC's Whole Lotta Rosie waagde...





Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.