Tijdens mijn vakantie nam Websites Nederland het in Middelburg gevestigde en failliet verklaarde reclamebureau Men@Work over. Een bedrijf met een schitterend klantenbestand en veel potentie, maar waar flink de bezem doorheen moest. Onder andere het twee-en-twintig koppige team moest daardoor inkrimpen en ging men ook naarstig opzoek naar een betere en vooral goedkopere locatie.Die werd vorige week gevonden en meteen werd de huur van het huidige pand opgezegd. Dat betekende echter wel dat er snel verhuisd moest worden en daarom bivakkeerde ik gisteren en vandaag met een aantal gezellige collega's van Websites Nederland, bij onze nieuwe collega's van Men@Work.
Gisterochtend vertrok ik dan ook met Leander en Jeroen richting Middelburg, waar we na ruim een uur aankwamen bij 'het paleis op de dam' zoals het huidige pand gekscherend wordt genoemd. Het bleek een schitterend karakteristiek oud pand, waar de houten vloer gezellig onder je voeten kraakt en de sfeer een knusse indruk op je achter laat. Ook de serre helemaal achterin het pand gaf een heerlijk sfeertje, met de mooie lichtinval en zicht op een kleine, maar gezellig ogend tuintje. En dan te bedenken dat er ook nog een gigantische kelder onder het pand huisde, waar je je af vraagt hoe ze dit enkele honderden jaren geleden toch zo hebben kunnen bouwen...
Veel tijd om rond te kijken hadden we echter niet, want de handen moesten flink uit de mouwen gestoken worden. We begonnen, ondersteund met de hulp van Peter en Lennart, met het uitmesten van de kelder en kwamen daarbij werkelijk alles tegen. Er werd flink gesjouwd en ook de rest van de verschillende kamers in het pand werden leeggehaald en ingeladen in de bus of aanhangwagen. Werkelijk alles ging mee en sommige stukken waren wat moeilijker dan de andere en dus moest er soms op miraculeuze wijze even een handje geholpen worden.
Terwijl Lieve en Cristèl gewoon doorwerkten aan de opdrachten die voor de klanten op stapel stonden, zaagde ik bijna letterlijk de poten onder hun vandaan, want alle bureaus (en dat waren er nogal wat!) moesten ook uit elkaar en verhuisd worden.
Voordat we echter de eerste vrachten overbrachten, deden we eerst een inspectieronde door het nieuwe pand dat zo'n 500 meter verderop gelegen is. Het was een schitterend pand, iets minder karakteristiek dan het huidige, maar wel veel beter ingericht en zeeën van ruimte.
Over ruimte gesproken, bij de wc's ontdekten we nog iets bijzonders. De ene wc was een stuk lager dan de andere en daar ondervond vooral onze grote vriendelijke reus Jeroen hinder van!
Enfin, de auto's werden voorgereden en uitgeladen en het merendeel ging direct richting de kelder om later nog een goed plekje te geven. Grotere stukken, zoals het nodige meubilair, mochten naar de tweede verdieping en dat bleek niet bepaald een eenvoudig klusje!
Vooral de grote zware metalen tafel met glasplaat bleek een hele opgave. Hij was ook nog eens te groot om in de kar te vervoeren en dus zat er niets anders op dan de tafel gewoon al rijdend over de weg naar het nieuwe pand te brengen (gelukkig zaten er wielen onder!).
Dat bleek echter nog een peulenschil vergeleken bij het naar boven krijgen van de tafel. De glazen plaat gleed snel uit je handen en was loodzwaar en toevallig ook nog eens nèt vijf centimeter langer dan het plafond hoog was. We moesten ook uiterst voorzichtig zijn, want voor je het weet ligt zo'n plaat in honderdduizenden stukjes op de grond.
Met veel moeite lukte het uiteindelijk om de glazen plaat én het stalen frame de smalle, bochtige trappen op te dragen en zonder kleerscheuren op zolder te zetten.
Na twee dagen sjouwen waren we dan ook bekaf, maar het resultaat mag er zéker zijn. Bijna alles is na twee dagen verhuisd, tot op de kleinste dingen na. Het gaf een beetje droevige indruk en ik maakte nog even een foto die de sfeer van 'de eenzame designer' goed weer gaf.
Morgen verhuizen de laatste twee bureaus en apparatuur van Lieve en Cristèl naar het nieuwe pand en maakt Men@Work officieel een nieuwe start!
