Persoonlijk ben ik nogal gevoelig voor muziek. Het kan me opzwepen of emotioneel maken. Ben ik de enige die dat heeft of zijn er meer die, wanneer ze een geweldig nummer horen, een gitaar in hun handen bedenken en mee willen hengsten, of het ritme mee willen rammen op een drumstel. Zelf zit ik altijd te tikken met m'n vingers, m'n voeten of wat dan ook terwijl mijn omgeving daar wel eens afkeurend op reageert...Sinds Jurien verslaafd is aan zijn gitaar en het hem boven mijn verwachting goed afgaat met dat ding, zie ik eigenlijk weinig redenen om mijn jongensdroom ook niet eens te verwezelijken, het bespelen van de drums. Alleen, de laatste keer dat ik een muziekinstrument bespeelde, was zo'n 17 à 18 jaar geleden denk ik, toen ik mijn blokfluitdiploma nog haalde bij Juf Agaath en noten ken ik alleen nog als die uit een zakje!
Erg knap vind ik het hoe Jurien het gitaar spelen zich de afgelopen weken / maanden zelf aangeleerd heeft d.m.v. wat boeken en DVD's. Toen ik weer bij hem in huis was, besloten we naar de Feedback te gaan, ff snuffelen tussen de gitaren of er nog wat voor 'm bij zat (hij heeft er inmiddels een stuk of 14, als ik de 9 miniaturen mee tel). Zelf was ik wel geïnteresseerd in een drumstel, daar lullen we namelijk al een tijdje over, is misschien wel leuk om samen af en toe wat te spelen.
Op naar de Feedback in Rotterdam dus, aan de Ceintuurbaan 191 en je verwacht het niet, maar we hebben 2 uren over de heenreis gedaan. File en hoe! Waarom weten we trouwens nog niet, want we hebben de oorzaak nooit kunnen ontdekken. Feit is wel dat ons het water nog eventjes tussen de billetjes liep, toen er de hele tijd rook over Jurien's motorkap "dreef". Je hoort wel eens van die verhalen van mensen die net op tijd hun auto hebben verlaten toen ze rook van onder de motorkap zagen komen. Gelukkig bleef een drama bij ons uit.
Na even door de afdeling drums van de Feedback te hebben gebanjerd, trok ik de stoute schoenen aan en vatte een van de medewerkers in de kraag om me eens van wat nuttige informatie te voorzien. Kijken naar die dingen leverde niet veel kennis op, evenals het tikken met je vingers op de verschillende drums (sommigen, zo kwamen we achter, mochten we eigenlijk niet eens bespelen omdat ze zo duur waren... wisten wij veel), dus moest er wel een professional bij komen. Nou die troffen we ook! Het vakjargon vloog door de lucht, maar ik ken alleen de termen "trommel" en "drumstel" (en dat zijn nog wel amateurkreten) dus het volgen van de uitleg was nog een hele klus.
Uiteindelijk kwamen we dan bij een aantal drumstellen die wel wat voor mij als beginner bleken te zijn. Drie verschillende prijsklassen strekten zich voor mij uit, en die verschillen waren nog best goed merkbaar qua materiaal en klank. Jurien jutte me op om er een te bestellen en toen hij nog even boven ging kijken bij de basgitaren "beval" hij mij min of meer om er eentje te bestellen voordat hij weer naar beneden kwam.
Zelf stond ik enorm te twijfelen en besloot nadat ik dat lang had staan doen om toch eerst eens een fatsoenlijke muziekschool te zoeken die het mij kon leren. Zelf denk ik dat ik zonder hulp al "aardig" op weg kom, maar als het moet, dan moet het goed is mijn ongeschreven motto.
Helaas voor Jurien, geen muzikaal kameraatje erbij. Wellicht over een poosje?
