Kijk! Een BNN'er!

Een paar maanden terug nam het me al een heel weekend, dag en nacht, in beslag en onlangs liep ik nog een middagje mee met de montage om eens te kijken waar het eindresultaat nu eigenlijk naartoe gaat. Toen was al duidelijk dat sommige stukken niet goed genoeg waren qua beeld, omdat mijn eerste overwinning op de tegenstander, midden in de nacht en dus in het pikkedonker plaatsvond. Op dat moment was er geen compleet uitgerust camerateam in de buurt om goede beelden te schieten. We moesten ons toen redden met wat "nightvision" shots maar dat was volgens Sander niet voeldoende.

Vanavond was het dan weer zo ver. Ik had met Sander afgesproken dat we nog wat beelden opnieuw zouden schieten, zodat het beter in het verhaal paste. Niet alleen ik moest dus naar Rotterdam, maar ook mijn vader moest meekomen, want die speelde nou eenmaal die nacht ook mee in het verhaal. Er zou dus deze avond een nieuw camerateam klaar staan en ook mijn tegenspeelster zou wat later op de avond op komen draven, om het verhaal compleet te maken. Vantevoren ontving ik per e-mail nog wat stills uit het geschoten materiaal, zodat ik kon zien wat mijn vader en ik op die avond eigenlijk qua kleding droegen. Het was namelijk van groot belang dat we er hetzelfde uit zouden zien, anders treden er zogenaamde "continuïteitproblemen" op. Het ene shot heb je dan bijvoorbeeld een blauwe trui aan en 2 seconden later zie je dan een stukje met bijvoorbeeld een rode trui. Zoiets klopt dus niet. Gelukkig had ik tijdens de opnamen geen lang haar en heb ik het tussentijds dus ook niet afgeschoren zodat dat een probleem zou kunnen zijn. Mijn vader ook niet trouwens...

Toen we langs De Doelen liepen, bij Schouwburgplein en ik een cameraman met licht, lopend en al op mij gericht had, bleken we nogal wat bekijks te trekken. Zo kwamen we langs een clubje vrouwen (ik denk zo rond de 50) die me terstond begonnen toe te roepen met zoiets als "hé! een BNN'er!", waarop ik nog verbaasder was dan de mensen zelf, maar toen ik riep "ik deel zo dadelijk handtekeningen uit!" begonnen ze spontaan een liedje voor me te zingen "jaaaaaaa, een reisje langs de Rijn, Rijn Rijn...!". Wat een publiek...

Nadat we ruim 2 uren lang, verschillende shots een aantal keren hadden overgedaan en alles er dan uiteindelijk tóch goed opstond, was het tijd om weer huiswaards te gaan. Alleen, niet zonder dat Sander ons nog 2 goede flessen wiskey had geschonken.

Nu nog even het eindresultaat afwachten, dat waarschijnlijk pas februari 2008 klaar is. Nog even wachten helaas.

Zijn vingers vlogen over het toetsenbord...

Onlangs deed ik mee aan een nieuw tv programma in wording en hoewel ik al weken benieuwd was naar het materiaal dat dat opgeleverd had, werd ik uitgenodig om vandaag een middagje bij te wonen in de montagestudio van Oogappel Producties in Rotterdam. Ook Sander Versluys zou daar bij zijn, maar zoals vaker was hij wat aan de late kant en zat ik dus al samen met Jan Kees van de montage (ook een Flakkeeënaar!) al aan een glaasje sap, toen Sander binnen kwam stormen. Ik had dus van tevoren ruim de tijd gehad om al wat materiaal te bekijken en er was zelfs al een grove montage gemaakt van verschillende gebeurtenissen.

Jezelf terug zien op tv (in dat geval een preview monitor) is toch altijd een rare gewaarwording. Meestal sta ik namelijk zelf achter een camera(atje) en zie ik vrienden en familie terug als ik aan het monteren ben, maar mezelf zie ik bijna nooit in beeld. Gelukkig maar, zo moest ik gisteren weer constateren.

Het was voor mij een leerzame middag, gezien ik aardig wat van Jan Kees op heb kunnen steken zo tussen het monteren door, door goed te kijken en te luisteren. Hij was ongelooflijk snel met Final Cut Pro, terwijl hij liever met Avid werkt, maar de snelheid die hij met Final Cut Pro bereikt vind ik nog steeds onbegrijpelijk. Zijn vingers vlogen over het toetsenbord om met verschillende shortcuts, snel en met uiterste precisie lassen of overgangen toe te bedelen aan de vele lagen film. Ik ben dan ook erg benieuwd naar het eindresultaat!
Wordt vervolgd?

Een weekend vol spanning, hectiek, achtervolgingen en cameraploegen

Na verschillende achtervolgingen te voet door Middelharnis en Rotterdam, met de auto door Middelharnis, te water in Rotterdam en ontsnappingen per motor, ben ik eindelijk een beetje tot rust te komen, zij het met een wrange nasmaak.
Dit weekend had ik namelijk opnamen voor een nieuw tv programma, een reality game, waarvan ik in samenspraak met de regie nog niet veel details mag prijsgeven. Het betrof namelijk de opnamen voor een zogenaamde pilot, een versie die waarschijnlijk niet uitgezonden gaat worden, maar waarmee bekeken wordt of aan alle crusiale punten is gedacht en of er nog punten verbeterd moeten worden. De afgelopen 48 uur werd ik dus vrijwel constant vergezeld door een camera- en geluidsman en ook Sander Versluys stond mij bij in barre tijden met een handycam.

Het was een hectisch weekend, waarin ik 's nachts in de straten van Rotterdam iemand op koelbloedige wijze uitschakelde in het spel, waarin ik vooral mijn kansen rustig afwachtte en niet direct als een kip zonder kop op mijn doel af ging, ik hulp had van enkele familieleden en vrienden en vooral veel gelopen heb en weinig slaap heb gekregen. Ook ben ik liters vocht kwijtgeraakt aan al het gezweet. Zo fietste ik bijvoorbeeld van Middelharnis naar Dirksland in een warm en dik motorpak, nou dat kan ik iedereen afraden!

Helaas liet de techniek me een beetje in de steek waardoor ik uiteindelijk het spel op het nippertje toch nog verloor maar wat natuurlijk wel "part of the game" is. Helaas mag ik ook hier geen details over prijsgeven! Het einde, dat zich afspeelde op het water rond en op de Wilhelminapier in Rotterdam, had voor mij dus een ietwat wrange nasmaak en moest mijn tegenstander dus feliciteren met de overwinning waarna zij nog een laatste opdracht te vervullen kreeg.

Ik heb het al met al wel naar mijn zin gehad. Het was spannend, leuk om te doen, interessant en vooral erg intensief want op het moment van schrijven ben ik dood op. Ik wil iedereen bedanken van het team, Sander Versluys (regie), Diëgo (audio), Jeff (camera), Paul (assistent en chauffeur van de crew) en vooral mijn eigen assistenten zoals mijn vader, mijn moeder, Bethina, Marc en natuurlijk Janine die als laatste toch voor de nodige support zorgde!

Ik ben benieuwd naar het uiteindelijke resultaat dat ik waarschijnlijk over een paar maanden op DVD in ontvangst kan nemen. Ik hoop ook dat er nog een avond georganiseerd wordt waarin alle teamleden (dus ook alle mensen achter de schermen) en mijn tegenstanders en medestanders worden uitgenodigd om het uiteindelijke resultaat te komen aanschouwen, dat lijkt me namelijk reuze gezellig!

Gelukkig, toch een vaatwasser...

Vanochtend reed ik langs ons in aanbouw zijnde huis en tot mijn grote vreugde constateerde ik dat ze eindelijk aan de voorkant bezig zijn. Het isolatiemateriaal was voor een gedeelte aangebracht, dus ik denk (en hoop) dat ze er vandaag stenen tegenaan gaan metselen, wat ik overigens geweldig zou vinden! Eindelijk schot in de zaak, want volgens de planning moet volgende week het dak erop. Zelf zijn we op dit moment nog steeds aan het camperen in ons eigen huisje, al duurt dat ook niet lang meer. Over 2 weken verhuizen we namelijk voor een maandje of 6 naar Ouddorp. Eerlijk gezegd zie ik daar toch een beetje tegenop. Het is toch n klein beetje "ver weg" van vrienden en familie. Waar ik nu 8 minuten over het ritje naar de zaak doe, doe ik straks waarschijnlijk in het gunstigste geval 30 minuten over hetzelfde ritje en dan moet er geen oud vrouwtje voor me rijden die geen gas durft te geven. De weg naar Ouddorp is namelijk een drama vanaf Dirksland, want vanaf daar is het bijna onmogelijk om fatsoenlijk in te halen en andersom natuurlijk ook.

Gelukkig rijd ik graag in mijn auto, dus dat heb ik dan weer als voordeel. Ook onze nieuwe programmeur Keesjan komt uit Ouddorp, dus dan kunnen we wellicht nog wel eens carpoolen. Ook het feit dat we vlak bij Piet en Marijke van Happerij het Schouwtje zitten (we wonen er praktisch achter), waar ik goed mee op kan schieten, vind ik een pluspunt en Marijke is op dit moment in blijde verwachting en verwacht haar kindje met de kerst. Evenals een van de beste vriendinnen van Janine, Antoinette, is in december uitgerekend. Ook dat is dus een meevaller.
Het feit dat we dicht bij het strand zitten, waar bij een goede zucht wind lekker gevliegerd kan worden en waar we heerlijk kunnen mountainbiken is niet echt vervelend. Oh ja, en Marc belde gister nog dat ie op dat moment de vaatwasser in ons tijdelijke onderkomen aan het installeren was. Super! Daar heb ik helemáál blij mee want ik heb een broertje dood aan afwassen of afdrogen (en Janine ook trouwens). Vooral voor Janine is het trouwens fijn dat we op steenworp afstand van haar ouders komen te zitten, zodat ze af en toe lekker even daar langs kan wippen.

Zo te horen valt het dus allemaal wel mee, maar desalniettemin zie ik wel op tegen het feit dat ik toch wat minder makkelijk even langs vrienden of familie ga dan dat ik nu doe. Ach ja, we zien het wel. Ik ben me nu in ieder geval aan het voorbereiden op komend weekend want vanavond staat er een cameraploeg en een verslaggever bij me voor de deur, want dan beginnen de opnamen voor de pilot van Sander Versluys' nieuwe tv-programma. Ik ben benieuwd!


(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)

Geestelijke voorbereiding

Ik ben me geestelijk aan het voorbereiden op aankomend weekend. Althans, voor zover dat kan dan. Komend weekend doe ik namelijk mee aan een pilot voor een nieuw televisieprogramma / spel, nadat ik zo'n 2 maanden geleden hiervoor gevraagd was door Sander Versluys. Hij bedacht samen met nog wat andere personen een nieuw concept voor een spannend spelprogramma en vroeg onder andere mij om mee te doen aan een zogenaamde pilot. Een pilot is een "probeersel", de opnames worden daarom wellicht ook niet uitgezonden, maar gebruikt om te kijken wat goed ging en wat fout ging en of er nog bepaalde onderdelen zijn die aangepast moeten worden. Misschien hebben ze wel totaal geen rekening gehouden met bepaalde factoren en stuiten we onverwacht op problemen. Nou, dat moet dus allemaal getackled worden in zo'n pilot, zodat de uiteindelijke opnamens voor de echte show vlekkeloos verlopen.

Vanochtend kreeg ik de briefing in mijn mailbox. Erg veel informatie weet ik nog niet, want ze willen het verrassingselement erin houden. Wel weet ik dat ik zelf een camera mee krijg, een verslaggever die 48 uur lang op m'n lip zit (de opnamen duren van aanstaande vrijdag op zaterdag om 0:00 tot uiterlijk zondag op maandag 0:00), en wellicht nog een camera team. Over de opdrachten en andere onderdelen kan en mag ik nog niet veel vertellen. Ik ben benieuwd wat me te wachten staat...

De kogel is door de kerk

Vandaag zijn Janine en ik naar Heerhugowaard gereden. In de eerste plaats om nog even wat aan de R te laten doen, maar eigenlijk vooral om meubels uit te zoeken. Janine had haar zinnen namelijk laten vallen op meubelzaak House of Mayflower in Heerhugowaard, toevallig 500 meter bij de Honda dealer vandaan en ik moet zeggen dat ik daar ook zeer positief tegenover stond.
Vanochtend dus om 9:00 vertrokken en door drukte op de weg kwamen we pas half 12 aan. Tussendoor belden we nog even met het reisburo, want die lieten ons gisteren weten dat de accomodatie waar we vrijdagnacht naartoe gaan, niet in orde was en of we de reis wilden annuleren. Natuurlijk niet! "Zoek maar naar andere opties" zei ik aan de telefoon, "want ik heb geen zin in gezeur over mijn vakantie, daar heb ik namelijk enorm naar toe geleefd". Ook belde ik nog even met Sander Versluys, oud collega van Intermax en "blog-vriend" als ik dat zo uit mag spreken. Waarom? Daar kom ik wellicht morgen nog op terug, dan hebben we namelijk een afspraak.

Janine en ik zijn allebei weg van design meubilair en dus kwamen we bij House of Mayflower wel aan ons trekken. Zo hebben we een geweldige bank gevonden (wel een andere kleur dan op de foto), waar ik straks lekker op kan gaan liggen na een dag werken en TV kan kijken.
Ook kwamen we een mooie kast tegen, precies in de kleuren en houtsoort die we graag wilden hebben. Het is een soort van donkerbruin/grijs en dan mat. Het is moeilijk de kleur in woorden uit te leggen trouwens. Als laatste laat ik nog even een foto van het salontafeltje zien, dan denk ik dat ik een goed beeld schep welke kant wij op gaan. De rest van de meubels is trouwens ook al uitgezocht (eettafel en stoelen, iets voor bij de tv, lampen etc.) maar die komen vast nog wel een keer voorbij.

Het reisburo belde trouwens nog terug, we reizen vrijdag niet af naar Kirchberg in Oostenrijk zoals eerst de planning was, maar het wordt Längenfeld. Ook leuk, want daar bleek vriend Mark de Deugd 2 weken geleden nog te zijn geweest, dus die wist daar alles over te vertellen. Ik zal vanuit Oostenrijk ook mijn weblog proberen bij te houden, zij het misschien af en toe via MMS, dus ik ben benieuwd!


(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)