Vanochtend reed ik langs ons in aanbouw zijnde huis en tot mijn grote vreugde constateerde ik dat ze eindelijk aan de voorkant bezig zijn. Het isolatiemateriaal was voor een gedeelte aangebracht, dus ik denk (en hoop) dat ze er vandaag stenen tegenaan gaan metselen, wat ik overigens geweldig zou vinden! Eindelijk schot in de zaak, want volgens de planning moet volgende week het dak erop. Zelf zijn we op dit moment nog steeds aan het camperen in ons eigen huisje, al duurt dat ook niet lang meer. Over 2 weken verhuizen we namelijk voor een maandje of 6 naar Ouddorp. Eerlijk gezegd zie ik daar toch een beetje tegenop. Het is toch n klein beetje "ver weg" van vrienden en familie. Waar ik nu 8 minuten over het ritje naar de zaak doe, doe ik straks waarschijnlijk in het gunstigste geval 30 minuten over hetzelfde ritje en dan moet er geen oud vrouwtje voor me rijden die geen gas durft te geven. De weg naar Ouddorp is namelijk een drama vanaf Dirksland, want vanaf daar is het bijna onmogelijk om fatsoenlijk in te halen en andersom natuurlijk ook.
Gelukkig rijd ik graag in mijn auto, dus dat heb ik dan weer als voordeel. Ook onze nieuwe programmeur Keesjan komt uit Ouddorp, dus dan kunnen we wellicht nog wel eens carpoolen. Ook het feit dat we vlak bij Piet en Marijke van
Happerij het Schouwtje zitten (we wonen er praktisch achter), waar ik goed mee op kan schieten, vind ik een pluspunt en Marijke is op dit moment in blijde verwachting en verwacht haar kindje met de kerst. Evenals een van de beste vriendinnen van Janine, Antoinette, is in december uitgerekend. Ook dat is dus een meevaller.
Het feit dat we dicht bij het strand zitten, waar bij een goede zucht wind lekker gevliegerd kan worden en waar we heerlijk kunnen mountainbiken is niet echt vervelend. Oh ja, en Marc belde gister nog dat ie op dat moment de vaatwasser in ons tijdelijke onderkomen aan het installeren was. Super! Daar heb ik helemáál blij mee want ik heb een broertje dood aan afwassen of afdrogen (en Janine ook trouwens). Vooral voor Janine is het trouwens fijn dat we op steenworp afstand van haar ouders komen te zitten, zodat ze af en toe lekker even daar langs kan wippen.
Zo te horen valt het dus allemaal wel mee, maar desalniettemin zie ik wel op tegen het feit dat ik toch wat minder makkelijk even langs vrienden of familie ga dan dat ik nu doe. Ach ja, we zien het wel. Ik ben me nu in ieder geval aan het voorbereiden op komend weekend want vanavond staat er een cameraploeg en een verslaggever bij me voor de deur, want dan beginnen de opnamen voor de pilot van
Sander Versluys' nieuwe tv-programma. Ik ben benieuwd!
(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)
Afgelopen week blogde ik er al een stukje over. Terwijl wij genoten van een vakantie op het Griekse eiland Kos, kregen we van Jozien de verschrikkelijke mededeling dat haar zwager Nico bij een tragisch ongeval om het leven was gekomen. Een ongelukkige val van zijn fiets, naar aanleiding van een aanrijding met een scooter, werd hem noodlottig en kostte hem zodoende zijn jonge leven.
