Wegdromen onder onze mooiste herinneringen

Normaal gesproken, als ik iemand een rondleiding geef door ons huis en we komen bij de slaapkamer aan, zeg ik meestal zoiets als: "This is were the magic happens!". Nu hoef ik de gemiddelde blog-lezer niet uit te leggen wat er zoal in een eveneens gemiddelde slaapkamer gebeurd, maar er zijn een aantal dingen die ik daar graag doe!

Één daarvan is dromen. Dromen in de zin van 'als-ik-later-groot-ben' of dromen over het winnen van de hoofdprijs in de Staats Loterij. Toch is het vaak niet alleen toekomst waar ik over probeer te dromen. Meer dan eens passeren gebeurtenissen uit het verleden mijn gedachten als ik probeer te gaan slapen. Dingen van vroeger, zoals toen ik nog een klein Gansje was, over feestjes en gezellige avonden met vrienden, concerten die ik bezocht heb, of dierbare herinneren aan familieleden die ons zijn ontvallen...

Toen Janine en ik nog in Dirksland woonden, hadden we een hele muur gereserveerd voor fotolijstjes, waarin we de meest uiteenlopende foto's stopten en die om de zoveel tijd vervingen. In ons nieuwe huis hadden we eigenlijk nog niet zoveel plaats om foto's neer te zetten of te hangen, terwijl ik echter een archief met tien-duizenden foto's heb.
Daarom reden we afgelopen woensdag, ondanks de barre weersomstandigheden, toch naar IKEA, om daar de afdeling fotolijstjes leeg te kopen!

Het kopen is echter nog niet zo'n probleem, maar het ophangen en vullen met foto's des temeer!
Gelukkig, nadat ik gisteren het zweet op m'n blote hoofd heb gewerkt, is alles vandaag op z'n plek gevallen. Zo hingen we een paar prachtige foto's uit Amerika in de woonkamer, waar we terugkijken op, New York, een romantisch uitzicht over Yosemite Valley en een prachtig stukje natuur op weg naar Mammoth Lakes.
Het meeste zweet verloor ik echter op de plank die boven het bed gemonteerd moest worden en ookal verliep dat zo'n beetje vlekkeloos, vandaag hadden we de grootste moeite om foto's uit te zoeken. Zoals ik al zei hebben we zo ongelooflijk veel foto's in ons archief, dat het erg moeilijk is om een kleine selectie daarvan te maken.

Toch is het ons aardig gelukt om een aantal mooie en leuke herinneringen op een van de intiemste plekken in het huis te verzamelen. Nu hoeven we alleen nog foto's te bestellen voor de nieuwe lijsten die ons op onze reis naar boven vergezellen, maar vanavond gaan we eerst wegdromen onder onze mooiste herinneringen...

Een heuse fotoshoot

Het is bijna zo ver. Na maanden van concepten, overleg, vormgeven en programmeren, is de nieuwe website van Websites Nederland bijna af. Uiteraard mag een pagina met de WN'ers niet ontbreken en dus hadden we vandaag een heuse fotoshoot.

Ik moest mij even voorbereiden, maar daarna was het tijd om los te gaan. Uiteraard was het niet alleen voor mij, maar kwamen alle WN'ers zoals ook Joan en Koen voor de lens.

Benieuwd naar het resultaat? Bekijk dan binnenkort de nieuwe website!

Foto's Rock Bie De Kok

Na enkele verwoede pogingen van Maurice om mij de foto's van afgelopen zaterdagavond toe te sturen, is het vanavond dan eindelijk gelukt.

Het hoe en waarom het niet lukte is mij vooralsnog een raadsel, maar feit is dat ik mijn blog over Rock Bie De Kok heb ge-update met nieuwe foto's en wat additionele tekst en de rest van de spaarzame foto's op mijn Flickr pagina het gezet.

Een drukke en gezellige zaterdag

Ik wist dat het een drukke dag zou gaan worden en omdat ik nogal wat plannen had besloot ik al vroeg te gaan mountainbiken. Na 2 minuten vanaf mijn tijdelijke huis in Ouddorp zit ik namelijk zo in de rimboe en kan ik lekker mijn gang gaan zonder dat ik last heb van autogeraas of gevaarlijke verkeerssituaties. Het was aardig koud (zo rond de 2 graden) maar het zonnetje scheen en dat leverde dus mooie routes op.

Direct na het fietsen ben ik afgereisd naar Nieuwe Tonge, waar ik samen met Marc de Honda eens goed zou boenen zodat ie de winter goed door kan komen. Terwijl Marc aan zijn eigen snelle Volvo 850 T-5R (voor alle volledigheid) bezig was, stond ik buiten mijn auto te soppen om alle viezigheid te verwijderen (niet dat die auto de kans krijgt om vies te worden, daar zorg ik wel voor). Leuk om te zien was, dat familie Melissant, naast de motoren die al in de Toko (dat is in de volksmond de schuur van Melissant) stonden, weer een nieuw paradepaardje gekocht had. Tenminste, die moest nog worden op geknapt, je kan het dus meer een project noemen. Het bleek een MZ uit 1967 te zijn. Erg leuk om te zien!

Nadat de Honda de schuur was binnengerold, was het tijd om op de knietjes te gaan en met uiterste preciesie de wax op de auto te smeren. Ook Marc ging vol overgave aan de slag en al pratend sloegen we ons door de 4,5 uur durende schoonmaak heen. Erg gezellig, dat wel en het resultaat mag er zijn! Hij is zo glad als een aal!

Dan de avond, waar het uiteindelijk allemaal om draaide die dag. 's Avonds was de allom bekende Kerstparty weer aan de beurt, een jaarlijks terugkerend evenement dat door jong en oud bezocht wordt. Janine en ik staken ons dus in gala outfit om vervolgens met de hele vriendenclub De Staver binnen te wandelen. Even poseren voor de groepsfoto (die ik al vanaf 2003 heb zo'n beetje, dus leuk om te zien of de koppen dikker of slanker worden met de jaren) en daarna poseren met alles en iedereen. Ieder jaar weer zijn er vele mooie vrouwen te vinden, zo vond ook Marc dat. Of oude bekenden die je al een tijdje niet meer gezien hebt. Sander had het op een gegeven moment helemaal gehad met die vrouwen (zo leek het), maar ik poseerde ondertussen nog even vrolijk door. Alex zat die avond lekker aan de Bacardi, want bier is hem niet op het lijf geschreven en Addie liet zich lekker voeren door de aanwezige "chickies". Voor de gelegenheid tooiden Addie, Mark en ik ons nog even met wat kerstmutsen en was ik zowaar getuige bij een huwelijksaanzoek. Nadat we tot een uur of 2 hadden staan swingen en ons volledig gegeven hadden, gingen de lichten aan en was het tijd huiswaarts te gaan. Althans, huiswaarts, Janine en ik sliepen die avond voor de gelegenheid bij Jurien en Jozien, zodat we beiden diep in het glaasje konden kijken.
Voordat we regelrecht naar ons bed zouden lopen, vond er nog een schoenenwissel bij Addie en Mirjam voor de deur plaats. De vrouwen waren de hakken méér dan zat en beiden trokken dus respectievelijk gympies en laarzen aan voordat zij de weg vervolgden. Het was dát of dragen, dus daar waren Jurien en ik het snel over eens.

De nacht, of wat daar van over was, brachten we door op een eenpersoons matras en dat kan ik niemand aanbevelen. Niet dat ik slecht geslapen heb, ik slaap sowieso makkelijk en overal, maar ik heb wel een beetje krom gelegen! De volgende dag was iedereen overigens helemaal gesloopt...

Het drukt de conclusie van de avond niet. Kerstparty 2007 was weer geweldig en de komende weken zullen we het er waarschijnlijk nog vaak over hebben in de weekenden. Nu op naar oud en nieuw!