Lekker relaxt je vakantie beginnen

De eerste dag van onze vakantie begon vanochtend toen we wakker werden, met spierpijn. Dat kon maar één ding betekenen, we waren iets te enthousiast geweest met tennis op de Wii gisteren!
Voor Gijs leek trouwens de vakantie ook begonnen, want hij lag lekker te zonnen op de bank toen we beneden kwamen.

Eindelijk werden mijn nieuwe drumsticks vandaag geleverd op de zaak, dus ging ik even heen en weer met Jurien om ze op te halen. Natuurlijk probeerde ik ze gelijk uit bij thuiskomst en ze bleken fantastisch te spelen. Ze liggen lekker in de hand en hebben veel minder last van vibraties. Ze zijn dan ook van Lars Ulrich van Metallica, hij speelt er zelf ook altijd mee (zie zijn handtekening onder het Metallica logo, die hij overigens niet zelf heeft gezet hoor!), dus ja dan moet het wel goed komen toch?

Nadat we tot na de middag hadden geluierd en gehobbied, besloten we naar IKEA te gaan, omdat we nog wat spullen op ons verlanglijstje hadden staan. Gijs was toen al lekker tussen de bloempotten gaan liggen, heerlijk in het warme zonnetje die ook nog eens de tegels had verwarmd. Tja dan kun je als kat geen beter plekje vinden denk ik.

Bij de IKEA vonden we de voor ons ideale kast die we nog zochten, om allerhande rommel in op te bergen. Nu staat dat nog op het kleine kamertje, netjes opgestapeld dat wel, maar dat moet nu alleen nog een goed plekje krijgen. Helaas constateerde ik vrijwel direct dat dit nooit in de auto zou passen, dus we besloten dat we hiervoor nog een ander keertje terug zouden gaan.
Ook een spiegel voor in het halletje was vrij snel gevonden. Janine vond een kast, met spiegeldeur, waarin we ook netjes onze schoenen op konden bergen. Beter kon dus niet want zo sloegen we 2 vliegen in 1 klap.

Tussendoor even heel wat anders, vroeger op de basisschool had iedereen en echt werkelijk íéderen een hekel aan Meester Dillingh. Ik ook en ik had regelmatig mot met hem, wij trokken elkaar niet zo zeg maar. Later is dat nog wel enigszins goed gekomen toen ik al lang van school af was, maar bij de naam Dillingh krijg ik nog altijd de rilling. Heb ik ook een keer tegen 'm gezegd toen ik nog bij 'm op school zat "Meester Dillingh, ik krijg van jouw de rilling". Dat resulteerde echter in 2 uurtjes in het strafkamertje zitten...

Enfin, ik loop daar bij de IKEA tussen de rekken van het magazijn, opzoek naar onze schoenenkast en daar valt mijn oog op een heel ander artikel. Hoe is het mogelijk!?!

We vertrokken met een gevulde auto bij IKEA vandaan (schoenenkast, klapstoeltjes voor de visite, een nieuwe lamp voor op zolder en een magazine houder) en besloten naar de Saturn te rijden op Zuidplein. Daar was ik immers vorige week met neef Richard nog geweest en had daar veel spelletjes gezien voor de Wii en ook allerlei accessoires en nu we toch een Wii hadden, leek het me wel leuk daar even te snuffelen. Ik had immers ook nog een leuk spelletje gezien dat ik wel wilde hebben dus eens kijken of ik dat daar kon vinden.

Aan de hoeveelheid accessoires lag het in ieder geval niet! Je kunt he zo gek niet bedenken of het is er voor de Wii. Een stuurtje, een pistool, een geweer, bokshandschoenen, een vishengel, tennisracket, golfclub, honkbalknuppel en ik kan nog wel een tijdje zo doorgaan. Echter, het spel waar ik naar opzoek was hadden ze dan weer net niet en ik probeerde mijn geluk te vinden bij de nabij gelegen Bart Smit. Ook daar hadden ze aardig wat spelletjes, niet zoveel als bij de Saturn maar wél precies het spelletje dat ik wilde hebben.

Ik kwam dus thuis mét een spel en bijbehorende accessoire, maar we probeerden eerst nog even de IKEA spulletjes in elkaar te zetten. Na een tijdje klootviolen was Janine bijna klaar en kreeg ik de eer om de deur te monteren. Helaas kwamen we er achter dat we de schoenenkast tóch aan de muur moesten schroeven anders zou hij niet blijven staan als we de deur open trokken. Dat zouden we dan wel voor de volgende dag houden, want eerst wilde ik natuurlijk mijn nieuwe spelletje uitproberen.

Ook Janine speelde nog een potje tennis, ondanks dat ze spierpijn had. Het ging dan ook niet van harte en na een korte tijd plofte ze dan ook moe maar voldaan op de bank.

Heerlijk zo'n eerste vakantie dag. Lekker relaxt. Morgen gaan we nog wat achterstallige klusjes aan het huis doen, die we altijd nog hebben laten liggen. Het zijn wat kleine puntjes en details, maar goed, je bent perfectionist of niet!

Over 3 weken pas jarig, maar...

Een aantal weken geleden peilde ik al Janine's verlanglijstje voor haar aankomende verjaardag. De 18e van september wordt ze namelijk weer een jaartje ouder (ik zal er niet bij vermelden hoe oud ze dan wordt, want ze wordt 31 en dat vind ze eigenlijk helemaal niks). Ze wilde graag een Wii maar dat vond ik niet zo'n goed idee als ik keek naar mijn PlayStation 2 die ik kocht en waar ik na een maand niet meer naar keek. Een nieuwe fiets dan zei ze? Tja, dat was ook nog een oplossing, maar 4 fietsen in ons kleine schuurtje was nou niet echt ideaal te noemen. Een luchtje? Nee dat vond ik weer zo afgezaagd, evenals een goeie en leuke jas voor de wintersport.

Na er lang over nagedacht, getwijfeld en veel informatie opgezocht te hebben, hakte ik deze week de knoop door en ging gisteren dan ook naar de Bart Smit om te kijken naar een Wii. Er bleken spellen en leuke accessoires in overvloed te zijn en ik had het allemaal wel mee willen nemen maar ja dan had ik de rest van het jaar droog brood moeten eten.
Niet lang nadat ik was binnen gestapt, stond ik buiten met een tas vol kadootjes en ik vroeg me af hoe lang ik het vol ging houden om dit niet aan haar te geven...

Het antwoord kwam een dag later, vandaag dus, want toen we vanochtend wakker werden maakte ik haar al een beetje nieuwsgierig. Toen we eenmaal lekker met onze slaaphoofden in het zonnetje zaten te ontbijten kon ik het helemaal niet meer voor me houden. Ik haalde de tas uit mijn auto en gaf haar het eerste kleine pakketje. Vol verwachting maakte ze het open en toen ze de "Nunchuck" eenmaal in het doosje zag zitten (dat is het verlengstuk van de 2e controller, die overigens nog binnen moet komen bij de Bart Smit want die was uitverkocht), wist ze hoe laat het was. Ze glunderde en dat deed mij natuurlijk ook veel goeds.

"Ja dit is natuurlijk niet het enige pakketje", grapte ik nog. Dat had ze natuurlijk zelf ook wel in de gaten en ik gaf haar het 2e, grotere pakketje. Ook dat ontdeed ze vakkundig van het voor iedereen zo bekende pakpapiertje en vol nieuwsgierigheid wilde ze de doos van de Wii openmaken, toen ik haar tot stoppen maande. "Ik heb nog een kadootje", zei ik. "Nog een?" was de wedervraag en ik pakte het laatste pakketje uit de tas.

Nadat ze ook hier het papier afgehaald had, glunderde ze nog meer. Het bleek een Wii Sports Pack te zijn, met een golfclub, een honkbalknuppel, een tennisracket en iets van een stuur.
Natuurlijk moest dit alles direct aangesloten en uitgeprobeerd worden. Had zij het niet gezegd, dan had ik het wel gedaan!

Daar stond ze dan te tennissen, midden in de huiskamer en ook ik kwam aan de beurt en sloeg een aardig potje tennis waarbij ik al de lamp aan het plafond raakte maar desondanks wel de partij won. Dat stemde me ietwat euforisch.
Mijn vader, die aan het einde van de dag nog met mijn moeder langskwam, speelde een potje golf en kwam tot de ontdekking dat het nog niet zo simpel was als dat het leek.

Ik moet zeggen dat het een erg leuk apparaat is. We hebben vandaag al veel lol gehad en ik heb zo eens zitten kijken maar er zijn heel wat leuke en gave spellen voor te krijgen. Zelf zit ik op Guitar Hero: World Tour te wachten, wat een soort karaoke spel is maar dan met muziek instrumenten. Zo kun je met een gitaar meespelen op de muziek (niet met snaren maar met gekleurde knoppen) en komt er ook een drumkit uit die volgens het zelfde principe werkt. Tja, alleen daarom al heb ik 'm gekocht, het is natuurlijk ook een beetje eigen belang!

Als bonus onderstaand filmpje van Janine in actie tijdens een potje tennis.




Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.