Sinds ik geïnfecteerd ben met het "drumvirus" lees ik ook de nodige bijbehorende lectuur. Zoals bijvoorbeeld de Slagwerk krant. Hierin staan veel tests, interviews met drummers van bekende bands, tips etc. Ook een van Neerlands bekendste drummers stelt zich iedere keer weer beschikbaar om een paar uitgeschreven drumpartijen in deze krant te plempen. Ik heb het dan over Cesar Zuiderwijk, u weet wel van de Golden Earring.Ooit zag ik hem al eens eerder toen hij een clinic gaf op het Grafisch Lyceum Rotterdam, maar toen had ik zelf nog geen drumstel en was ik er niet zo mee bezig als nu... helaas, want ik had het achteraf gezien al jaren eerder aan moeten beginnen.
Ik had al een paar keer gelezen over Cees' (zo schijnen zijn vrienden hem te noemen) jubileum voorstelling "Slagdroom". Hierin vertelt hij over zijn leven als drummer door middel van leuke sketches en cabaret (hij had ook eigenlijk clown willen worden). Toen ik deze week al surfend op internet hier ook weer op geattendeerd werd dacht ik, kom laat ik eens die voorstelling bezoeken. Nèt op tijd bleek, want de voorstelling draaide tot en met 18 mei! Gelukkig waren er nog kaartjes voor op de 3e rij en waren Janine en ik dus verzekerd van een leuke avond.
Vanavond reden we dus naar het theater Diligentia, aan de Lange Voorhout in Den Haag. Daar aangekomen was het eigenlijk nog veel te vroeg en was de kassa nog niet eens open en dus besloten we een rondje door Den Haag te wandelen. Het was vlak bij het binnenhof dus daar liepen we als eerste even overheen, Janine was hier immers nog nooit geweest. Daarna wilde ik graag aan de overkant van het binnenhof terug lopen, door een laantje van prachtige bomen.
Opeens ging echter mijn mannelijk instinkt opspelen want binnen luttele seconden voltrok zich vlak voor mijn neus een schouwspel waar veel mannen van dromen.
Opeens kwam er een blonde dame aanlopen die haar jas uitdeed en opeens poedeltje-naakt voor mijn neus stond! "Dat heb ik weer" dacht ik nog. Mijn instinkt vertelde verder dat ik vooral een foto moest maken. Ik moest zelfs wel lachen, want de fotograaf stond ook bijna naakt. Die had namelijk een gigantische bouwvakkersspleet boven zijn broek, wat het geheel dan weer een tikkeltje onsmakelijk maakte.
Nadat Janine me meetrok en ik de laatste restjes kwijl uit mijn mondhoeken veegde, kleedde de dame zich net zo snel weer aan als dat ze gekomen was en vertrokken zij met gezwinde spoed. Ook wij vervolgden onze weg want het was bijna tijd.
In de zaal aangekomen kon je de prachtige parelmoer-witte Pearl drumset niet over het hoofd zien. Daarbij zag ik gelijk dat Cees' drumset een heel stuk groter en uitgebreider is dan die van mij! Maar hé, verschil moet er zijn hè.
Wat kan die man een show maken zeg, ik zou er uren naar kunnen kijken en luisteren. Zo vertelde hij hoe hij vanaf kleins af aan op de drums begon en was vooral ook erg interactief met het publiek bezig. Ook speelde hij verschillde Earring nummers en klom hij zonder blikken of blozen boven op zijn prachtige drumset "die hij toch had gekregen" zo antwoordde hij toen een jongetje uit het publiek vroeg "meneer wat kost dat drumstel?" waarop Cees op zijn beurt met het schaamrood op zijn kaken moest vertellen dat hij dat niet wist. Verder liet hij ook zijn alter-ego "Corretje" de marionette, nog wat kunsten vertonen.
Na de pauze kwam Cesar onder andere nog een keertje terug als kok, waarin hij met behulp van verschillende keuken attributen weer verschillende melodiën wist te spelen. Ook liet hij het publiek wat melodiën spelen terwijl hij dirigeerde.
Ik heb écht genoten en het is dan ook echt een voorstelling voor jong en oud. Ik kan het dan ook iedereen aanbevelen die niet vies is van een avondje uit met muziek en cabaret. Die Cesar weet iedereen te vermaken en wat een energie heeft die man. Hij riep bij mij een gevoel op dat ik snel naar huis moest gaan om weer keihard te gaan oefenen, om net zo goed te worden als hij.
Ik hoop dan ook dat ik ooit zo goed mag kunnen spelen als Cees, maar tegelijkertijd realiseer ik me dat ik dan nog een lange weg te gaan heb...
Als bonus nog een stukje van het einde van de voorstelling waar Cesar niet wil stoppen met spelen maar zijn drumtech (dat is de drum technicus die bijvoorbeeld zijn drumkit stemt) naar huis wil, waarna hij de set alvast afbreekt als Cees nog aan het spelen is.
