De tietjes zitten er nog op!

Koen staat bij ons op de zaak bekend als iemand met een bijzondere passie. Of eigenlijk misschien wel een fetisj. Eentje voor schoenen welteverstaan en iets specifieker Nike sneakers...
Thuis blijkt hij al een flinke berg schoenen te hebben staan, sommige uit de sportzaak bij 'm in de buurt, andere zijn bijzonder en zijn maar in een kleine oplage gemaakt.

Het is zelfs zo erg dat Koen het af en toe presteert om in één weekend, maar liefst drie paar sneakers te bestellen! Het enige nadeel is dat hij af en toe de douane op z'n dak krijgt vanwege invoerrechten, maar dat neemt hij voor lief, want z'n Nike's zijn 'm alles...

Zo kwam vandaag eerst de TNT langs met een pakket, waarin direct de vorm van een schoenendoos te herkennen was. Koen veerde meteen op uit z'n stoel. "Zouden dat mijn Safari's zijn?!" riep hij door de zaak...
En inderdaad, het bleken een paar mooie Nike Safari's te zijn, tweedehands, ook van een verzamelaar, maar die had er nog niet veel op gelopen getuige de "tietjes" onder op de zolen (alleen een kenner als Koen valt dit natuurlijk op!).
Ook bracht de TNT weer een brief van de douane, van een paar dat Koen weer vanuit het buitenland in wilde voeren, maar die onderschept waren door ijverige douaniers.

Iets later op de ochtend stopte er een DHL busje voor de deur en ook deze bracht een pakketje dat verdacht veel op een schoenendoos leek. Opnieuw was het Koen die van vreugde opveerde uit zijn stoel en snel naar beneden liep om het pakketje aan te pakken.
Vol spanning opende hij vakkundig de doos en deed dat uiterst voorzichting om de originele schoenendoos niet te beschadigen. Hij toverde daarna opnieuw een paar mooie Nike's tevoorschijn en deze keer hageltje nieuw.

Een mooi opbrengst voor de maandag. Twee paar blinkende Nike's en nog een paar aan Koen's voeten die zelf voor de rest van de dag zijn ogen niet van zijn twee nieuwe liefdes kon afhouden...

"Nie fokke met me Nike's"

Je hebt van die dagen dat je meer bezig bent de bal te halen dan daadwerkelijk te voetballen. Zo ook vandaag en gisteren, want gisteren presteerde Koen het om de bal over een hek, midden in een modderpoel te trappen en stond daar beteuterd bij de rand van het hek naar te kijken.
Hij deed nog een verwoede poging om over het hek te klimmen maar op aanraden van ons liep hij toch maar om.

Wij keken daarop uiteraard vrolijk en geamuseerd toe hoe Koen zijn Nike's op het spel zette door met gevaar voor eigen vieze schoenen, het modderige terrein op te lopen. Koen en z'n Nike's zijn onafscheidelijk en hoewel hij vele paren in allerlei bonte kleuren bezit, is hij er maar wat zuinig op. Zijn lijfspreuk luidt dan ook "Nie fokke met me Nike's" dat is natuurlijk allesomvattend.
Uiteindelijk kwam Koen er dan ook niet zonder 'kleerscheuren' vanaf en bleken zijn Nike's na dit avontuur bijna onherkenbaar verminkt.

Toch was ík het die zich niet in kon houden en ik schoot de bal na een mooie pass, recht de lucht in, maar een windvlaag nam 'm toch mee en zo belandde hij uiteindelijk op het dak. Spelletje afgelopen, terug naar de werkplek!

Zo kwam het dat ik vandaag bij Zielst (de buurman) om een ladder moest bietsen en eenmaal geïnstalleerd was het nog even slikken. Ik zei mijn collega's nog een keer vaarwel, want stel dat... en klom moedig naar boven, tot ik helemaal over de rand was. Daar keek ik naar beneden, naar mijn collega's die vol spanning onderaan de ladder stonden te wachten tot ik weer naar beneden zou komen. Of dan toch in ieder geval de bal!
Die bleek in het uiterste hoekje van het dak te liggen en toen ik 'm eenmaal in mijn handen had keek ik eens goed om me heen, want zo had ik het industrieterrein in Stellendam nog nooit bekeken. Ondertussen hoorde ik dat mijn collega's onrustig werden en graag wilden voetballen en dus maakte ik dat ik weer van het dak af kwam.

Gelukkig kunnen we nu weer voetballen, maar het zal waarschijnlijk niet erg lang duren voor we opnieuw de modder of het dak op moeten!

Nikè, de godin van de overwinning uit de Griekse Mythologie

Nog niet zo gek lang geleden schreef ik een blog over Koen's schoenen-fetisj en toonde daarin een foto van zijn complete verzameling. Vandaag werd weer maar eens duidelijk dat die foto snel achterhaald zal zijn...

Het is tegenwoordig eerder regel dan uitzondering dat de TNT, de UPS óf DHL een pakketje af komt leveren op de zaak. Ook deze keer was het Koen die verblijd werd met een doos en niemand hoefde meer te raden wat er uit die kartonnen doos tevoorschijn zou komen.

Uiteraard een fel oranje schoenendoos met daarop het teken van Nikè, de godin van de overwinning uit de Griekse Mythologie. Nikè ziet eruit als een gevleugelde jonge vrouw en daarom het vleugeltje als oh zo bekend beeldmerk bij het immens populaire schoenen en sportmerk Nike.

Vol trots en met het bekende gezicht, toonde "de Koenoe" zijn nieuwste aanwinst, verruilde onmiddellijk zijn Nike Air Safari's van de levering van vorige week, voor zijn gloednieuwe Nike Air Max 1 Tech Pack (een hele mond vol voor een paar schoenen!), en showde ze vol blijdschap opnieuw aan de camera!

PS: Koen fluisterde me in dat er zeer binnenkort opnieuw een paar schoenen zal worden afgeleverd. Ik beloof mijn trouwe lezers op de hoogte te houden!

Japanse bodem

We vroegen ons al af waarom het zo lang duurde, want het was immers al weer een hele tijd geleden dat er een paar nieuwe schoenen voor Koen op de zaak werd afgeleverd. Toch was het vandaag weer eens raak en kwam de o-zo-bekende rode TNT-bus (hier zijn ze nog rood!) weer voorrijden.

Koen nam gretig zijn pakketjes in ontvangst en we hoefden niet te raden wat daar in moest zitten.
Het eerste pakketje was snel geopend en toonde ons een paar gloednieuwe Nikes, uit de serie van de 'Nike Air Max 1 Storm'.
Uiteraard was er weinig tijd om bij dit ene paar stil te staan en begon Koen gelijk met het uitpakken van het tweede deel van zijn bestelling. Daarin bleken echter maar liefst twee schoenendozen te zitten, die naast 2 paar schoenen, ook volgepropt zaten met Japanse kranten. De schoenen waren namelijk van een Japanse eigenaar afkomstig en dus bleek dit schoeisel eerst op Japanse bodem te zijn gedragen.

De inhoud van de dozen loog er echter weer niet om toonde ons een paar 'Nike Air Max 1 Shima Shima' en ook een paar 'Nike Air Max 1 Crepe'.
Nu was er bijna geen plaats meer om te werken, maar er stonden nu wel 3 paar Nikes op Koen's bureau te glimmen! En daar was 'De Koenoe' maar wat blij mee!

Waar de naam vandaan komt laat zich gemakkelijk raden...

Het was alweer een tijdje geleden maar vandaag trok Koen opnieuw alle aandacht toen er weer eens een pakketje voor hem werd bezorgd met, je raad het al, een nieuw paar Nike's!

Deze keer ontving Koen de Nike Air Max 1 Skulls Pack. Uiteraard werden ze volgens traditie direct opnieuw geveterd en werd ik daarna gevraagd om een foto van de schoenen in volle glorie te nemen.

En waar de naam vandaan komt laat zich gemakkelijk raden...

Een paar glimmende punters

Normaal gesproken kennen we hem als iemand met hippe kleding en dito uitspraken. Bonte gekleurde kleding en vele verschillende soorten schoenen, maken hem tot een ietwat flamboyante verschijning. Maar vandaag even niet...

Vandaag was de dag dat onze eerbiedwaardige collega en Nike-Air-Max-1-verzamelaar Koen eindelijk mocht afstuderen en zijn presentatie moest geven over een project waar de laatste maanden door Koen koortsachtig aan is gewerkt.

Gisteren gaf hij een proef-presentatie ten aanzien van alle collega's, maar vandaag moest het voor het "echie".

Speciaal voor deze belangrijke dag, had Koen zich voor één keer in een pak gehuld en ik moet 'm nageven, dat stond 'm goed! Hij leek opeens op een échte vent en wat helemaal bijzonder was, was zijn niet-Nike-schoeisel. Je kunt 'm tekenen met een stel bontgekleurde sportschoenen, maar dat Koen vandaag zijn Nikes ingeruild had voor een paar glimmende punters had niemand durven dromen! Hij was overigens vandaag wel in pak, maar zijn streken was hij nog niet verleerd!

Uiteindelijk kwam hij vanmiddag terug met een brede glimlach op zijn gezicht. Dat kon maar één ding betekenen... Hij was geslaagd! En wel met een dik verdiende 8!

Chappau Koen! Welkom bij de club!

Als bonus een filmpje van Koen die laat zien dat hij ook nog eens over een stel goede moves beschikt. Op zijn glimmende puntschoenen brengt hij een korte ode aan Michael Jackson...

Het bekende ritueel

Het was weer eens zo ver. Terwijl Jaap dacht dat het iets heel anders was, bleken er toch weer een aantal fonkel nieuwe Nikes te zijn afgeleverd op de zaak.

Deze keer, en houdt u vast, bleek Koen een paar "Nike Air Max 1 Hold Tight, Designed by Ben Drury" te hebben besteld. Voor mij was het gewoon weer een paar schoenen, maar Koen behandelde ze als zijn kindjes.

Direct na het uitpakken trok hij zijn 3 dagen geleden ontvangen paar "Nike Air Max 1 Tech Pack" uit en zette ze netjes naast zijn bureau. Daarna begon het ritueel dat zich altijd voltrekt wanneer er een paar nieuwe schoenen worden afgeleverd. De schoenen zijn namelijk meestal net koud uit de doos of ze worden opnieuw geveterd. Dat is net zoiets als wanneer je een gloed nieuwe auto koopt, je hem uit de showroom, direct even langs de pomp rijdt om hem te wassen.

Eenmaal geveterd, trok hij zijn nieuwe aanwinst aan en trok een gezicht zo trots als een pauw...

Wie had er vroeger geen Flippo's?

Het was toch alweer eventjes geleden dat we dit bekende beeld hadden gezien. Het laatste paar werd afgeleverd toen wij in Amerika zaten en ondertussen verbleef hijzelf ook nog 10 dagen in Miami.

Toch wist ik precies hoe laat het was, toen een grote rode bus van TNT voor kwam rijden en Koen vrijwel direct als een zenuwachtige Jack Russel van zijn stoel opveerde en naar beneden stoof.
Het kon maar één ding betekenen, dat moesten wel weer nieuwe schoenen zijn.

De doos waarin ze verstuurd waren zat goed dicht, maar met een beetje geweld haalde hij korte tijd later, na het verwijderen van wat oud papier van de vorige eigenaar, toch de originele Nike schoenendoos tevoorschijn. Vol trots en in de karakteristieke 'Koenoe-pose' showde hij zijn paar 'Nike Air Max 90 Infrared' aan het toegesnelde publiek.
Hoewel Koen ons deed geloven dat hij dit wel een van de meest 'onmin-dotti' schoenen uit zijn verzameling vond (inmiddels rond de 30 paar!) vond ik persoonlijk dat ik al eens mooiere exemplaren voorbij had zien komen.

Het deerde hem niet, hij was helemaal in de gloria met zijn 'Infrareds' en ik begrijp het enthousiasme wanneer iemand zijn waardevolle verzameling weer kan aanvullen. Iedereen denk ik. Wie had er vroeger geen Flippo's?

Een volle en drukke dag in downtown Manhattan

Na een lange vermoeiende reis ploften we gisteravond tegen half 8 plaatselijke tijd (er is 6 uur verschil met Nederland) en na het betalen van maar liefst $160,- aan de taxichauffeur die ons van JFK Airport naar het hotel buiten Manhattan in Hasbrouck Heights - New Jersey bracht, eindelijk neer op onze riante tweepersoonsbedden (er staan er 2 in onze kamer!) van het Holiday Inn. We konden niets meer en zijn dus meteen naar bed gegaan zodat we de volgende morgen vroeg op konden staan.

Dat deden we vandaag dus ook en na een stevig Amerikaans ontbijt reden we met de bus in zo'n 3 kwartier naar het busstation in downtown Manhattan. Vanaf daar reden we verder met de taxi tot aan 'Ground Zero', waar me direct al een bijzonder bordje opviel. Hoe wel de hekken langs de 'construction site' ons het zicht op Ground Zero enigszins ontnamen kon ik even later vanaf een loopbrug toch een aantal plaatjes schieten van de plaats waar op een kleine 2 weken na, zich 8 jaar geleden een verschrikkelijk drama voltrok. Op dit moment zijn daar nog een aantal stille getuigen van terug te vinden (het viel me overigens op dat er zeer weinig aandacht aan besteed wordt rond deze bouwplaats), waar nu druk gewerkt wordt aan een aantal nieuwe wolkenkrabbers.

Daarna liepen we naar de oever van de Hudson rivier waar we in de verte het 'Statue of Liberty' zagen staan. Dichterbij komen duurde te lang en helaas was het ook nog eens flink bewolkt. Daarom kochten we wat te drinken bij Janine's favoriete winkel en genoten ondertussen van een klein parkje terwijl even daarna de zon doorbrak.
Een mooi moment om ons door de typisch New Yorkse straten per taxi naar het 'Empire State Building' te laten rijden, waar we overigens netjes aan de voet van het imposante gebouw werden afgezet.

Niet alleen van buiten bleek het een bijzonder gebouw, want zodra je binnen staat word je geconfronteerd met een en al pracht en praal. Overigens waren we niet de enige die na bijna een uur wachten op de 86e verdieping stonden, maar gelukkig was er plaats genoeg en genoten we samen van de prachtige uitzichten op onder andere 'Central Park' (groene strook achteraan), het 'Chrysler Building', daar waar ooit het WTC stond, of keken we gewoon naar beneden, naar de ontelbare straatjes en herkenbare gele taxi's.

Nadat we het Empire State Building hadden verlaten, liepen we nog even door 's werelds grootste winkel ' Macy's' en vervolgden we onze weg daarna via Broadway naar 'Time Square', dat gedomineerd werd door taxi's en één grote advertentie leek.
Daar was het ook waar we minimaal 2 uur in de Billabong winkel vertoefden en niet alleen omdat ze daar Metallica fan bleken en ik een leuk en lang gesprek heb gehad met de manager, over hoe hij het hedendaagse Amerika ervaarde, maar vooral omdat ik er een bijzonder mooie Oakley zonnebril gekocht heb en we ook nog een tas vol kleding mee naar buiten namen omdat de prijzen daar bijzonder gunstig zijn!

We vervolgden onze weg naar de 'Apple Store' dat zich onder de grond bevindt en waar het ongelooflijk druk was. Ook deden we 'Niketown' aan waar men zo ongeveer alles uit het Nike assortiment over 4 verdiepingen had uitgesmeerd en waar we veel bijzonder gave schoenen bekeken en uiteindelijk ook zelf met 2 paar de winkel uitliepen! Spotgoedkoop daarzo!

Bepakt en bezakt genoten we nog even van het vlakbij gelegen 'Central Park'. Een werkelijk schitterend en bijzonder park, dat erg divers en uitgestrekt is en een bijzonder contrast vormt met de rest van de imposante stad.
Onze voeten wilden bijna niet meer en we namen snel een taxi naar Time Square waar uitstapten bij het 'Hard Rock Café' en waar we tussen de relikwieën van onder andere The Beatles en Linkin Park genoten van een heerlijk diner.

Uiteraard kon ik het Hard Rock Café van NYC niet verlaten zonder een souvenir in de vorm van een paar stoere drumsticks mee te nemen en eenmaal buiten bleek Time Square nog imposanter nu het donker geworden was.

Toch besloten we snel terug naar ons hotel te gaan en namen een taxi naar het busstation waar we jammer genoeg ruim een uur op de bus moesten wachten, die ons uiteindelijk weer terugbracht tot vlak bij ons hotel.

Onze voeten voelen we niet meer, maar we hebben het gered. We hadden precies 1 dag om Manhattan te leren kennen en dat is ons buitengewoon goed gelukt! Bijna alles wat we wilden zien, op Soho, Little Italy, Chinatown en Brooklyn Bridge na, hebben we ook daadwerkelijk gezien.

Nu snel naar bed, want morgen moeten we hier alweer weg. Dan pikken we onze huurauto op en moeten we zo'n 700 kilometer afleggen naar Niagara Falls, net over de Canadese grens!

Als bonus vandaag een filmpje vanaf het Empire State Building, waarvandaan we uitkijken in de richting van downtown Manhattan, waar ooit het WTC stond...

Een overvloed en variatie aan cocktails en lekkere hapjes

Vanavond vierden we met een gezellig clubje, de verjaardag van Martha bij haar en Chris (en natuurlijk ook bij Levi!) in de achtertuin. Wat zag de kleine Levi er weer stoer uit vanavond en vooral met z'n nieuwe stoere Nike's stal hij de harten van alle aanwezige dames.

In de heerlijke zitkuil in de tuin van Chris & Martha ontbrak het ons overigens aan niks. Nou ja, het weer was dan niet wat we gehoopt hadden voor een zomers feestje, maar de terrasverwarmer maakte een hoop goed. Ook de overvloed en variatie aan cocktails, versierd met van die grappige parasolletjes, suikkerrandjes en sappige vruchten, gaven het toch een zomers gevoel en ook de lekkere hapjes ontbraken niet! Zelfs ík deed mij tegoed aan een cocktail, wat toch vrij uniek is omdat ik me meestal niet aan de sterke drank waag!

Het bleef dan ook tot na middernacht érg gezellig in de tuin, waar de meeste wilde en sappige verhalen de revu passeerden...

Een lust voor het oog

Nadat mijn collega Jan hem vorig weekend nog net voor ging, brak vandaag na maanden van wachten ook voor Koen de grote dag aan. Al de gehele ochtend zat hij te wippen op zijn stoel, maar zijn wachten werd pas 's middags beloond. Dit keer geen nieuwe schoenen, maar vanmiddag mocht hij dan eindelijk zijn nieuwe auto op gaan halen.

Een interessant lease aanbod deed hem kiezen voor een schitterende en stoere Volkswagen Polo met de nodige opties. Uiteraard moesten de WN'ers (Websites Nederlanders) de wagen met eigen ogen van dichtbij bekijken en 'de Koenoe' of 'MC Koenoe' zoals hij in de volksmond wordt genoemd, was er maar wat trots op (voor diegene die mijn blog weinig leest laat het zich makkelijk raden wie Koen is, het gaat om de kerel met die blinkende Nike's!)!

Na een grondige inspectie aan de buitenkant, werd ook het interieur even gechecked. Ook dat bleek dik in orde en bleek deze wagen zelfs van een mooi navigatiesysteem te zijn voorzien.
De auto leverde dan ook een dikke duim op van 'Dubmeister' en VW-freak Joan, die onlangs zelf het project MijnBlueMotion.nl startte, waar het niet gaat om de mooiste of snelste auto, maar juist om de meest zuinige!

Hoe dan ook, de nieuwe wagen van Koen is een lust voor het oog en hoewel ik er nog niet in heb mogen rijden, geloof ik maar wat graag dat deze auto ook in beweging zijn mannetje staat.

Ik wens zowel Koen als Jan dan ook veel veilige en vooral plezierige kilometers toe!

Het lijkt meer op een schoenenwinkel dan op een slaapkamer...

Er worden de laatste tijd veel pakketjes bezorgd op de zaak maar niemand kijkt er ondertussen meer van op als het een rechthoekig pakket betreft, waar Koen's naam op prijkt.

Het is misschien wat bizar, gelet op het aantal blogs over dit onderwerp de laatste tijd, maar ook vandaag was het weer raak! Opnieuw bracht de postbode een pakket voor Koen die dit in volle gretigheid open scheurde en met een grote glimlach zijn Nike Air Max 1 Eskimo's voor het eerst in zijn handen nam.

Omdat ik eerst dacht dat het 2e hands schoenen waren, toonde hij lachend de onderkant van de schoenen, waar de tietjes nog op zaten en dat weet ik sinds kort ook, dit duid op fonkel nieuwe exemplaren.

Deze keer geen bijzonder bontgekleurde schoenen, maar deze Eskimo's zijn wél voorzien van een uniek kinky bontkraagje. Ze stonden hem goed en hij lijkt er zelfs enorme lange benen op te hebben (of komt dit door de camera?).

Overigens toonde Koen ons vandaag nóg een primeur. Hij had het er al een tijdje over, maar vandaag kregen we een foto onder ogen die ons een muur in zijn kamer laat zien. Het lijkt meer op een gedeelte uit een schoenenwinkel, maar het is toch écht in Koen's slaapkamer waar deze bijzondere collectie schoenen aan de muur prijkt.
De Eskimo's vanvandaag kunnen dus links bovenaan worden geplaats en komt hij dus vanaf nu alweer plaats tekort!

San Francisco en Alcatraz Island

Nadat ik eerst met mijn vader en later ook een fijn gesprek met mijn ome Leen had, begonnen we vandaag onze reis door San Francisco per stadsbus, om vervolgens op tramlijn F te stappen die ons naar de 'Fresh Market' (bij Pier 1) bracht. Hier staat het helemaal vol met marktkooplui die verse groeten en vis verkopen en er heerst dan ook een gezellig sfeertje. Vanaf de Fresh Market hadden we ook perfect zicht op de 'Bay Bridge' die dit weekend gesloten is voor verkeer vanwege onderhoudswerkzaamheden.

Toch konden we niet lang op de Fresh Market blijven plakken, want we moesten verder naar Pier 33, waar we op de boot naar 'Alcatraz Island' zouden stappen. We liepen dus door, maar hoe slecht mijn gehoor ook is, ik hoorde al snel het geluid van een drumkit. Uiteraard ging ik op onderzoek uit en kwam een eindje verder een fantastische act tegen. Hier had iemand van oude huisraad en een paar compleet versleten bekkens, een provisorische drumkit in elkaar gezet, waar Terry Bozzio jaloers op zou worden. Hij was geweldig ritmisch en zijn ritmes werkten aanstekelijk. Toen pas besefte ik hoeveel ik mijn eigen drumkit mistte...

We moesten verder en namen nog een tram om vervolgens al snel bij Pier 33 uit te kunnen stappen, waar onze boot gereed lag. Zo lieten we even later San Francisco achter ons, kregen zicht op de in de mist gehulde 'Golden Gate Bridge' en kwamen we korte tijd later aan bij Alcatraz Island. Uiteraard moesten we daar even bewijs van hebben voor later (ik mocht ook nog even) en gingen toen op pad om het eiland te verkennen.

We zagen indrukwekkende en karakteristieke gebouwen, zagen de douches voor de 'inmates' en liepen door de celblokken waar sommige cellen nog waren ingericht zoals ze dat vroeger waren. Wat moet de opsluiting in Alcatraz vervelend zijn geweest. Ontsnappen was (bijna) onmogelijk, maar er werden vele pogingen ondernomen zo werd ons verteld tijdens de audiotour. We kregen dan ook en koptelefoon met een kastje mee en hoorden verschillende indrukwekkende anekdotes en zagen tegelijkertijd waar die over gingen. Ik keek nog door een piepklein raampje en zag de stad op 2 kilometer afstand liggen. Gevangenen konden met feesten of oud en nieuw, de mensen horen praten, lachen en zingen als de wind goed stond. Maar goed, ze zaten er dan ook niet voor niets...

Nadat we alle verhalen hadden gehoord over 'Al Capone' en 'The Birdman' en de gehele gevangenis hadden gezien, genoten we buiten nog van de bijna mythologische en karakteristieke gebouwen die Alcatraz Island rijk is en lieten even later het eiland na zo'n 3 uren weer al achter ons, om terug te keren naar Pier 33 (waar klaarblijkelijk ook een liefhebber van spijlen busjes leeft) en de rest van de stad te gaan verkennen.

Uiteraard kon dat niet zonder dat we ook hier het 'Hard Rock Cafe' hadden bezocht en dat dan ook niet zonder een paar unieke drumsticks verlieten. Vervolgens liepen we langs de vele, voor San Francisco typische en gezellige piertjes en kwamen we ook nog langs het bekende 'Fishermans Warf' maar daar vonden we het maar een vies stinkzooitje en we liepen dan ook snel verder.

Gelukkig maar want verderop kwamen we de wereldberoemde 'Cable Cars' tegen die hier beneden nog met de hand de andere richting op werden gedraaid en we stonden wel drie kwartier in de rij voordat we zelf ook mee konden. De Cable Car bracht ons dan ook door de bizar steile zoals je dat van San Francisco kent. Wie kent er geen beelden van TV waar politieachtervolgingen gepaard gaan met gigantische sprongen en de vonkenregens die daar op volgen? Over auto's gesproken, die zagen we ook veel en vooral van die schitterende Amerikaanse 'muscle cars' en het leek me fantastisch oom ook zo'n wagen te hebben. Dan zou ik ook met R&B muziek door de straten van San Francisco rijden, met een stoere zonnebril, al fluitend naar alle mooie dames in de straat...

Over mooie dames gesproken, uiteraard samen met Janine dineerde ik nog bij 'Lori's Dinner' een échte Amerikaanse keten, waar de Cadillacs zelfs aan de muur hangen, en waar we bij onze tafel zelfs een eigen jukebox hadden. Het eten was er dan ook niet misselijk maar ongelooflijk lekker en toen we onze buikjes vol hadden, liepen we weer verder door de pittoreske winkelstraatjes om hier en daar nog wat leuke dingen zoals kleding te scoren. Ook deden we, net als in New York, ook hier 'Niketown' aan, dat al gedeeltelijk in de avondmist gehuld lag en kocht Janine nog een leuke hardloop gadget zodat ze straks haar afstanden en de verbrande calorieën (dat zal nodig zijn als we weer thuis zijn, ook voor mij!) kan bijhouden op haar persoonlijke Nike website.

Nadat we ook nog (de wat tegenvallende) Levi's Store van binnen hadden gezien, namen we snel een taxi, want we hadden voor ons geen voeten meer over. De dag liep ook al ten einde en zo konden we lekker op tijd naar bed.

Morgen laten we San Francisco helaas al weer achter ons en begint de reis langs Yosemite National Park, waar we uiteindelijk in Mammoth Lake aan hopen te komen en daar te overnachten. We hopen prachtige natuur te zien en zijn zeer benieuwd wat er nu weer op ons pad komt. Tot zo ver dus San Francisco!