Nadat ik eerst met mijn vader en later ook een fijn gesprek met mijn ome Leen had, begonnen we vandaag onze reis door San Francisco per stadsbus, om vervolgens op tramlijn F te stappen die ons naar de 'Fresh Market' (bij Pier 1) bracht. Hier staat het helemaal vol met marktkooplui die verse groeten en vis verkopen en er heerst dan ook een gezellig sfeertje. Vanaf de Fresh Market hadden we ook perfect zicht op de 'Bay Bridge' die dit weekend gesloten is voor verkeer vanwege onderhoudswerkzaamheden.Toch konden we niet lang op de Fresh Market blijven plakken, want we moesten verder naar Pier 33, waar we op de boot naar 'Alcatraz Island' zouden stappen. We liepen dus door, maar hoe slecht mijn gehoor ook is, ik hoorde al snel het geluid van een drumkit. Uiteraard ging ik op onderzoek uit en kwam een eindje verder een fantastische act tegen. Hier had iemand van oude huisraad en een paar compleet versleten bekkens, een provisorische drumkit in elkaar gezet, waar Terry Bozzio jaloers op zou worden. Hij was geweldig ritmisch en zijn ritmes werkten aanstekelijk. Toen pas besefte ik hoeveel ik mijn eigen drumkit mistte...
We moesten verder en namen nog een tram om vervolgens al snel bij Pier 33 uit te kunnen stappen, waar onze boot gereed lag. Zo lieten we even later San Francisco achter ons, kregen zicht op de in de mist gehulde 'Golden Gate Bridge' en kwamen we korte tijd later aan bij Alcatraz Island. Uiteraard moesten we daar even bewijs van hebben voor later (ik mocht ook nog even) en gingen toen op pad om het eiland te verkennen.
We zagen indrukwekkende en karakteristieke gebouwen, zagen de douches voor de 'inmates' en liepen door de celblokken waar sommige cellen nog waren ingericht zoals ze dat vroeger waren. Wat moet de opsluiting in Alcatraz vervelend zijn geweest. Ontsnappen was (bijna) onmogelijk, maar er werden vele pogingen ondernomen zo werd ons verteld tijdens de audiotour. We kregen dan ook en koptelefoon met een kastje mee en hoorden verschillende indrukwekkende anekdotes en zagen tegelijkertijd waar die over gingen. Ik keek nog door een piepklein raampje en zag de stad op 2 kilometer afstand liggen. Gevangenen konden met feesten of oud en nieuw, de mensen horen praten, lachen en zingen als de wind goed stond. Maar goed, ze zaten er dan ook niet voor niets...
Nadat we alle verhalen hadden gehoord over 'Al Capone' en 'The Birdman' en de gehele gevangenis hadden gezien, genoten we buiten nog van de bijna mythologische en karakteristieke gebouwen die Alcatraz Island rijk is en lieten even later het eiland na zo'n 3 uren weer al achter ons, om terug te keren naar Pier 33 (waar klaarblijkelijk ook een liefhebber van spijlen busjes leeft) en de rest van de stad te gaan verkennen.
Uiteraard kon dat niet zonder dat we ook hier het 'Hard Rock Cafe' hadden bezocht en dat dan ook niet zonder een paar unieke drumsticks verlieten. Vervolgens liepen we langs de vele, voor San Francisco typische en gezellige piertjes en kwamen we ook nog langs het bekende 'Fishermans Warf' maar daar vonden we het maar een vies stinkzooitje en we liepen dan ook snel verder.
Gelukkig maar want verderop kwamen we de wereldberoemde 'Cable Cars' tegen die hier beneden nog met de hand de andere richting op werden gedraaid en we stonden wel drie kwartier in de rij voordat we zelf ook mee konden. De Cable Car bracht ons dan ook door de bizar steile zoals je dat van San Francisco kent. Wie kent er geen beelden van TV waar politieachtervolgingen gepaard gaan met gigantische sprongen en de vonkenregens die daar op volgen? Over auto's gesproken, die zagen we ook veel en vooral van die schitterende Amerikaanse 'muscle cars' en het leek me fantastisch oom ook zo'n wagen te hebben. Dan zou ik ook met R&B muziek door de straten van San Francisco rijden, met een stoere zonnebril, al fluitend naar alle mooie dames in de straat...
Over mooie dames gesproken, uiteraard samen met Janine dineerde ik nog bij 'Lori's Dinner' een échte Amerikaanse keten, waar de Cadillacs zelfs aan de muur hangen, en waar we bij onze tafel zelfs een eigen jukebox hadden. Het eten was er dan ook niet misselijk maar ongelooflijk lekker en toen we onze buikjes vol hadden, liepen we weer verder door de pittoreske winkelstraatjes om hier en daar nog wat leuke dingen zoals kleding te scoren. Ook deden we, net als in New York, ook hier 'Niketown' aan, dat al gedeeltelijk in de avondmist gehuld lag en kocht Janine nog een leuke hardloop gadget zodat ze straks haar afstanden en de verbrande calorieën (dat zal nodig zijn als we weer thuis zijn, ook voor mij!) kan bijhouden op haar persoonlijke Nike website.
Nadat we ook nog (de wat tegenvallende) Levi's Store van binnen hadden gezien, namen we snel een taxi, want we hadden voor ons geen voeten meer over. De dag liep ook al ten einde en zo konden we lekker op tijd naar bed.
Morgen laten we San Francisco helaas al weer achter ons en begint de reis langs Yosemite National Park, waar we uiteindelijk in Mammoth Lake aan hopen te komen en daar te overnachten. We hopen prachtige natuur te zien en zijn zeer benieuwd wat er nu weer op ons pad komt. Tot zo ver dus San Francisco!
