Maccaroni zonder verpakking

Vandaag begon de dag al vroeg. Ik ben sowieso al vroeg wakker in ons nieuwe huis want 's ochtends is het al heel vroeg ontzettend licht in onze slaapkamer. Toch de rolgordijnen maar eens laten vervangen door verduisterende rolgordijntjes, al moet ik dan eerst nog even de strijd aangaan met mijn eigen vriendin die het daar nog niet helemaal mee eens is.
Ook zij was net als ik al vroeg uit de veren. Ik reed gelijk even langs Ed, om de klopboor te halen. Vandaag had ik beloofd de kapstok op te hangen nadat ik hier gisteren al de voorbereidingen voor getroffen had.

Eerst zoog ik mijn auto nog even uit bij een plaatselijk benzinestation, want sinds de verhuizing lag daar een pak maccaroni in, zonder verpakking welteverstaan en het was zich dan inmiddels ook al tussen mijn reservewiel gaan nestelen. Ook het wassen sloeg ik vandaag niet over en ga ik de komende tijd dan ook zeker niet meer overslaan. Daarna haalde ik de nodige pluggen en begon aan het kapstok-klusje.

Het boren ging als een mes door de boter, dus het aluminium plaatje zat al snel tegen de muur. Daarna begon een uiterst secuur klusje van meten, rechthouden en opplakken. Het duurde echter niet lang voordat de eerste letter bevestigd was en nadat Janine steeds de velletjes van het plakkertje verwijderde groeide het woord "KAPSTOK" gestaag. Het restultaat liet dan ook niet lang op zich wachten en nadat alle vette vingerafdrukken er vakkundig van verwijderd waren konden de eerste kledingstukken opgehangen worden. Erg leuk resultaat al zeg ik het zelf!

En de auto waar ik de afgelopen weken geen tijd voor had gehad om schoon te maken? Die stond nu op de parkeerplaats te glimmen en gromde tevreden toen ik weer eens het gaspedaal intrapte...

Privileges van een Honda rijder

Als Honda rijder ben je natuurlijk al bevoorrecht. Ik bedoel, het zijn van zichzelf al geweldige auto's dus wat wil je nog meer! Nu wil het geval dat ik met die van mij weer al 15.000 km gereden heb sinds ik 'm kocht, dus was het vandaag tijd voor een klein beurtje. Gelukkig ken ik toevallig de chef werkplaats, waardoor ik mijn auto kon omruilen bij hem thuis, voor een leen-exemplaar.
Van tevoren vroeg ik dan ook, wat ik die dag zou meekrijgen. Natuurlijk hoopte ik op een nieuwe Type R, of misschien een S2000... gewoon om even uit te proberen, Type R rijders zijn toch zeker wel V.I.P.? Niet dus, want het antwoord was dat ik een Honda Jazz mee zou krijgen.

Psychisch was ik me al aan het voorbereiden op de rit die komen ging met een Jazz, toen ik de avond van tevoren nog even naar Dick belde, hoe laat ik mijn auto kon omruilen. Hij zou laat thuis zijn, dus dat werd dan ook pas laat. Gelukkig vonden we een andere oplossing en zou hij de volgende ochtend om kwart over 7 gewoon bij me voor de deur staan met de vervangende wagen en de mijne meenemen naar de zaak. Wat een service, fantastisch!

De volgende ochtend zat ik al om 7:00 met knikkende knieën voor het raam. Ze kwamen mijn 2e liefde ophalen (Janine staat natuurlijk op 1), zouden ze er goed voor zorgen?
7:15, ik zag koplampen de straat in draaien. Het was Dick, maar zonder Jazz! Gelukkig want hij had gewoon zijn normale auto meegenomen waar hij altijd in rijdt (ik had het kunnen weten), een Honda Accord 2.0i met 150 peekaatjes.

Mijn ervaring? Geweldige auto. Met de 19" wielen eronder ziet hij er stoer uit, terwijl hij toch ook 'n beetje lijkt op een lijkwagen. De achterkant vind ik dan ook iets te vierkant, maar de kofferruimte is gigantisch! Daar kun je gewoon 2 schoonmoeders in vervoeren (niks ten nadele van mijn schoonmoeder)!
Het interieur dan, ook niks mis mee. De stoelen zitten heerlijk, ze sluiten lekker rond je lijf. Ook het dashboard is niet verkeerd, al zijn er automerken waarbij dit veel beter is vormgegeven (denk aan Audi). Toch was mijn indruk positief, ook op het klokkenwerk.
Met de rijeigenschappen van de auto zit het ook wel snor. Heerlijk comfortabel zoefde hij onder mij door en het sturen ging lekker licht, zoals dat bij andere grote auto's zoals Volvo nog wel eens te wensen overlaat.
Hoewel ik de lijnen vanuit sommige hoeken bekeken, niet echt mooi vind, vind ik hem vanaf de zijkant wel weer erg strak en chique ogen.

Helaas miste ik toch wel mijn eigen PK-monster, want hoewel er 150 PK onder de motorkap van deze Accord schuilgaat, kan hij toch niet tegen mijn Civic op. Daarentegen zou het voor mij wel een ideale gezinsauto zijn, want mijn indruk is over het algemeen goed, maar daar ben ik voorlopig nog niet aan toe. Tegen die tijd zal ik een dergelijke auto zeker nog eens uitproberen.

Goeie service dus van Honda Jan van Dijk uit Brielle, want toen mijn eigen auto 's avond weer voor de deur afgeleverd werd, bleek ie weer helemaal fit te zijn. Althans, binnenkort nog even een paar nieuwe achterbanden en dan is hij weer helemaal in orde.

Tot slot nog even, speciaal voor de Rabo-dames die mijn weblog trouw lezen (ik zie het altijd als jullie langs geweest zijn), een foto van een van jullie collega's, die "toevallig" mijn weblog zit te lezen... Wie o wie!?!

Eindelijk een mooi geheel

Een tijd geleden liet ik mijn luchtfilter nog vervangen door een betere, eentje die koudere lucht aanzoog en zo wat meer PK uit het blok perst. Niet zo heel lang geleden liet ik nog een kleine aanpassing doen, waardoor de auto wat soepeler door het middentoerengebied heenkomt en (geloof het of niet) hij loopt ook nog zuiniger! Dit kleine apparaatje zorgt dan ook voor een betere brandstof verbranding waardoor er ook minder brandstof nodig is. Vandaar dus...

Ditmaal echter, besloot ik wat details onder handen te nemen, want toen ik de Honda in juli 2007 kocht, zaten er 3 metertjes in het dashboard, boven de radio, verwerkt. Eentje voor de olie temperatuur (heel handig, dan kun je precies zien wanneer je écht het gaspedaal in mag trappen), eentje voor het het meten van je vacuüm (kun je een klein beetje zien of je zuinig rijdt, het enige grappige is dat dat metertje constant beweegt) en een voltmeter (die was echt overbodig). Al even zo lang zeurt Janine over het merk ervan, namelijk Autostyle. Volgens haar is dat rotzooi en heeft de volgende eigenaar daar ook niet echt naar gekeken. Tja, gelijk had ze, maar waar ik me de laatste tijd zo aan ergerde was aan het feit dat ze gingen verkleuren. Ze waren niet echt wit meer zoals in het begin. En ook het vele licht dat er vanaf kwam, zeker in het donker, was eigenlijk een beetje "over the top".

Vandaag was het dan ook tijd om er echt iets aan te doen. Dit keer moesten er echte en goede meters inkomen van STRI-racing en omdat ik dat ook graag wilde zou de Honda ook gelijk voorzien worden van Xenon koplampen. Dat staat zo mooi vind ik en het is nog rustiger voor je ogen ook in het donker.
Daar stond hij dan weer, op de brug. Oude meters eruit en na veel "gepiel" de nieuwe metertjes erin. De klus was daarmee nog niet geklaard, want de huidige olie temperatuur meter, mat de temperatuur niet nauwkeurig genoeg. Dus na een extra origineel Honda onderdeel bij het oliefilter geplaatst te hebben was de temperatuurmeter nauwkeuriger dan ooit.

Het resultaat? Nou nog een keer... de oude metertjes en de nieuwe meters, die nu overigens veel beter bij de rest van de klokken passen, waardoor het netjes een geheel wordt.

De Xenon bleek helaas de verkeerde fitting te hebben, dus die is nog in bestelling. Waarschijnlijk komen die woensdag. Ik ben ondertussen in iedergeval de koning te rijk met mijn meters...

Een drukke en gezellige zaterdag

Ik wist dat het een drukke dag zou gaan worden en omdat ik nogal wat plannen had besloot ik al vroeg te gaan mountainbiken. Na 2 minuten vanaf mijn tijdelijke huis in Ouddorp zit ik namelijk zo in de rimboe en kan ik lekker mijn gang gaan zonder dat ik last heb van autogeraas of gevaarlijke verkeerssituaties. Het was aardig koud (zo rond de 2 graden) maar het zonnetje scheen en dat leverde dus mooie routes op.

Direct na het fietsen ben ik afgereisd naar Nieuwe Tonge, waar ik samen met Marc de Honda eens goed zou boenen zodat ie de winter goed door kan komen. Terwijl Marc aan zijn eigen snelle Volvo 850 T-5R (voor alle volledigheid) bezig was, stond ik buiten mijn auto te soppen om alle viezigheid te verwijderen (niet dat die auto de kans krijgt om vies te worden, daar zorg ik wel voor). Leuk om te zien was, dat familie Melissant, naast de motoren die al in de Toko (dat is in de volksmond de schuur van Melissant) stonden, weer een nieuw paradepaardje gekocht had. Tenminste, die moest nog worden op geknapt, je kan het dus meer een project noemen. Het bleek een MZ uit 1967 te zijn. Erg leuk om te zien!

Nadat de Honda de schuur was binnengerold, was het tijd om op de knietjes te gaan en met uiterste preciesie de wax op de auto te smeren. Ook Marc ging vol overgave aan de slag en al pratend sloegen we ons door de 4,5 uur durende schoonmaak heen. Erg gezellig, dat wel en het resultaat mag er zijn! Hij is zo glad als een aal!

Dan de avond, waar het uiteindelijk allemaal om draaide die dag. 's Avonds was de allom bekende Kerstparty weer aan de beurt, een jaarlijks terugkerend evenement dat door jong en oud bezocht wordt. Janine en ik staken ons dus in gala outfit om vervolgens met de hele vriendenclub De Staver binnen te wandelen. Even poseren voor de groepsfoto (die ik al vanaf 2003 heb zo'n beetje, dus leuk om te zien of de koppen dikker of slanker worden met de jaren) en daarna poseren met alles en iedereen. Ieder jaar weer zijn er vele mooie vrouwen te vinden, zo vond ook Marc dat. Of oude bekenden die je al een tijdje niet meer gezien hebt. Sander had het op een gegeven moment helemaal gehad met die vrouwen (zo leek het), maar ik poseerde ondertussen nog even vrolijk door. Alex zat die avond lekker aan de Bacardi, want bier is hem niet op het lijf geschreven en Addie liet zich lekker voeren door de aanwezige "chickies". Voor de gelegenheid tooiden Addie, Mark en ik ons nog even met wat kerstmutsen en was ik zowaar getuige bij een huwelijksaanzoek. Nadat we tot een uur of 2 hadden staan swingen en ons volledig gegeven hadden, gingen de lichten aan en was het tijd huiswaarts te gaan. Althans, huiswaarts, Janine en ik sliepen die avond voor de gelegenheid bij Jurien en Jozien, zodat we beiden diep in het glaasje konden kijken.
Voordat we regelrecht naar ons bed zouden lopen, vond er nog een schoenenwissel bij Addie en Mirjam voor de deur plaats. De vrouwen waren de hakken méér dan zat en beiden trokken dus respectievelijk gympies en laarzen aan voordat zij de weg vervolgden. Het was dát of dragen, dus daar waren Jurien en ik het snel over eens.

De nacht, of wat daar van over was, brachten we door op een eenpersoons matras en dat kan ik niemand aanbevelen. Niet dat ik slecht geslapen heb, ik slaap sowieso makkelijk en overal, maar ik heb wel een beetje krom gelegen! De volgende dag was iedereen overigens helemaal gesloopt...

Het drukt de conclusie van de avond niet. Kerstparty 2007 was weer geweldig en de komende weken zullen we het er waarschijnlijk nog vaak over hebben in de weekenden. Nu op naar oud en nieuw!

Niet met je kop op internet? Dat is zó 1995!

Online Communities zijn hot. Ze bestaan al enkele jaren maar er zijn steeds meer mensen op te vinden. Zo bezoek ik zelf vaak verschillende fora (bijvoorbeeld het Type R forum of er nog leuke nieuwtjes zijn, of interessante vragen en antwoorden) heb ik een profiel op LinkedIn.com en ben sinds kort ook zeer regelmatig op Hyves te vinden, zo schreef ik vorige maand al. Vroeger (das niet zo lang geleden hoor, een paar jaar maar), kon je al heel gemakkelijk vanalles over iemand te weten komen. Bijvoorbeeld via cu2.nl of sugababes.nl. Je checkte dan iedereen (vooral meisjes) die je tegenkwam in een discotheek, op school of waar dan ook. Gewoon, of zij wel interessant (genoeg) waren.

De afgelopen maand ben ik een drukke Hyver geworden (heb mijn mening ten aanzien van Hyves trouwens nog steeds niet bijgesteld). Zo heb ik binnen een maand al meer dan 230 vrienden op mijn Hyvesprofiel aangemeld (ik ken ze ook echt allemaal) en heb verschillende "Krabbels" en "Tikken" uitgedeeld gekregen. Fantastisch. Ik las trouwens gisteren dat verondersteld wordt dat morgen (donderdag 6 december) de 5.000.000ste (5 miljoenste) Hyver aangemeld gaat worden. Aardig gek, hoewel MySpace wereldwijd toch nog altijd de grootste is (meer dan 225 miljoen registranten).
Zelf komen we er bij Quest Media ook steeds vaker mee in aanraking. Het is immers een geweldig medium om leuke campagnes op af te steken (je bereikt direct een grote doelgroep), maar er zijn ook bedrijven die een soort "eigen (interne) Hyves" willen hebben.

Ook Janine komt niet "uitgehyved" op een avond en tegenwoordig is zij zelfs veelvuldig te vinden op schoolbank.nl. Daar kwam ze zichzelf tegen op een oude klasse foto uit 19-noach, geflankeerd door allerlei vriendjes en vriendinnetjes van vroeger. Allen met naam en toenaam vernoemd overigens.

Zelf vind ik het ook erg leuk om mensen van vroeger of die je heden ten dagen nog al eens tegen het lijf loopt, op Hyves te vinden en toe te voegen. Zo raak je weer met elkaar aan de praat en ontstaan er weer leuke contacten of roep je bijzonder jeugdsentiment op.

Gisteravond, vond ik bijvoorbeeld via de typeracing.hyves.nl (waar ik natuurlijk lid van ben), de vorige eigenaar van mijn Civic terug. Ik herkende hem aan het fotootje, waar hij opstond met zijn nieuwe Type R, voor het pand van de dealer en met mijn auto nog op de achtergrond. Wat ik persoonlijk nog het leukst vond, is dat ik een bericht van hem tegen kwam op diezelfde Hyves waarin hij veronderstelde 260 km p/h op de teller gezet te hebben (hij had wind mee voegde hij er nog gekscherend aan toe), met mijn auto dus. Hij was de eerste eigenaar en ik denk dat hij er best wel eens hard mee gereden heeft, ook vanwege het feit dat ik een bon met een overschrijding 49 km p/h boven de toegestane snelheid, in het handschoenenkastje vond toen ik een proefrit ging maken bij de dealer. Net zijn rijbewijs mogen houden dus. Gelukkig maar, want hij is vrachtwagenchauffeur heb ik me destijds laten vertellen. Vandaar dat er weinig kilometers op stonden, hij had nooit tijd om er in te rijden.

Ik ben in de veronderstelling dat Online Communities nu hot zijn, maar hun toppunt nog niet hebben bereikt. Er zijn nog zoveel mogelijkheden te bedenken om deze communities uit te breiden met ontelbaar verschillende functionaliteiten. Ook op reclame gebied.

Ik pleit er dan ook voor dat iedereen zich ergens op een Online Community aanmeld. Want zeg nou zelf, het is toch vreemd als je anno 2007 niet met je kop op internet te vinden bent? Dat is zó 1995...

Dan ga ik nu even Sinterklaas en Zwarte Piet tegelijk spelen op de zaak, ff een stapel boterletters kopen!

Een nieuw donker gebrul maakt de kwajongen in mij los

De regelmatig terugkerende bloglezer weet inmiddels dat ik mijn voorliefde voor mooie en snelle auto's niet geheel onder stoelen of banken steek. Ook de voorliefde voor mijn eigen auto is allang geen geheim meer. Zelf hanteer ik de vuistregel dat er best wat aan een originele auto mag veranderen, maar alleen als dat vermogenswinst oplevert of er kleine details worden aangepast.
Ik hou absoluut niet van bumperpakketten, spoilers ter grootte van een uithangbord, de meest bizar glimmende velgen, of wat helemaal verschrikkelijk is zijn bijvoorbeeld van die traanplaat matten. Ik heb dat allemaal nooit mooi gevonden, geef mij maar gewoon een auto zoals ie er origineel uitziet, dat is veel mooier dan al dat andere nep plastic. Goed, als je dan een bijzondere auto wilt hebben zul je daarvoor diep in je portomonnee moeten graaien, maar dan heb je ook wat.

Zelf was ik opzoek naar nog wat extra paarden, niet voor in de achtertuin want zo groot is die niet, maar voor onder de motorkap van de Type R. Ik was al eens gewezen op het feit dat mijn luchtfilter van K&N, te veel warme lucht van onder de motorkap vandaan zou halen en me dat dus vermogensverlies op zou leveren. Toen ik mij verdiepte in dat feit via verschillende fora, kwam ik er achter dat dat inderdaad het geval zou kunnen zijn. De oplossing? Een zogenaamde Cold Air Intake (afgekort CAI), die ergens anders zijn lucht aanzuigt welke veel kouder is, omdat die onder de koplamp gemonteerd wordt. Simpel gezegd, met koudere lucht, meer vermogen.

Vandaag was hij binnen. Een rood poedercoated CAI van Injen (schijnt het beste merk daarvoor te zijn, met de meeste vermogenswinst). Deze zou mijn huidige luchtfilter vervangen maar zou niet meer herrie gaan maken. Een tweede vuistregel omtrend de auto is namelijk, dat hij niet te veel lawaai moet maken als ik in het normale "toerengebied" aan het "cruisen" ben. Boven de 4.500 toeren mag hij pas hoorbaar worden en dan mag hij pas écht herrie maken bij 6.000 toeren wanneer de VTEC (Variable Valve Timing and Lift Electronic Control) inslaat en ik hem nog even doortrek tot 8.500 toeren.

Vanochtend ging de auto op de brug en was men druk bezig met de voorbereidingen van de montage van de CAI. Zo zag ik mijn auto voor het eerst zonder voorbumper (die voor het gemak even aan de kant gelegd was), wat een vreemd gezicht opleverde maar waardoor de monteur zijn werk netjes kon doen. Janine en ik namen plaats in de wachtkamer, hoewel ik natuurlijk niet stil kon blijven zitten en constant in beweging was.
Daar kwam de doos aan, waar het monster even later met uiterste precisie en met in acht genomen voorzichtigheid, van zijn plastic bobbeljasje werd ontdaan. Heel vreemd dat daar volgens de doos, 10.8 paarden in moesten zitten en terwijl ik worstelde met de vraag waar die zich dan zouden moeten bevinden, ging de monteur ongestoord verder met de montage ervan en zo werd hij uiteindelijk netjes achter de bumper en onder mijn koplamp gemonteerd.

Iemand daar ter plaatse, die wél van Tupperware® bumpers, Chineese tekens, geblindeerde ramen, traanplaat matten en veel herrie hield, drukte me nog even op het hart dat ik hier geen spijt van zou krijgen...

Inderdaad, boven de 4.500 toeren maakt een nieuw donker gebrul de kwajongen in mij los en kán ik mijn voet gewoon niet meer terughalen. In normale taal betekend dit zoiets als dat er nu een prachtige, diep donkere roffel bij 4.500 toeren naar boven komt, dat het inslaan van de VTEC rustiger klinkt en dat het klimmen in toeren voelbaar soepeler gaat. De auto lijkt beter te reageren op het gaspadaal en wanneer je de nu (waarschijnlijk zo'n) 210 paarden de sporen geeft, pakt hij dit soepeltjes op en draven ze allemaal tegelijk onder je door.

Prachtig, wat auto's soms met kwajongens uit de polder kunnen doen ;-)

"Dokter... ik heb hyves!"

Tijden lang was ik er falikant tegen, gewoon een principe kwestie. Iedereen om mij heen had het, maar ik wilde er niet aan. Ik deed het af als onzin, of in iedergeval iets dat we moesten boycotten. Waarom? Zelf heb ik gebruiksvriendelijkheid in mijn ontwerpen hoog in het vaandel staan. Gewoon, omdat een mooi ontwerp ook functioneel moet zijn, anders is het in mijn ogen gewoon niet goed. Ik kom tijdens mijn dagelijkse werkzaamheden ontzettend veel websites tegen en ben ook altijd opzoek naar mooie sites, maar vaak zie ik de meest bizarre sites op creatief gebied die absoluut niet toegankelijk zijn voor de bezoeker. Dan mist ieder ontwerp zijn doel is mijn mening. Een ontwerp moet in balans zijn, mooi maar tegelijkertijd ook vriendelijk voor diegene die er mee moet werken. Hyves is dit geen van beide en daarom heb ik er ook altijd met verbazing naar zitten kijken dat het zo in trek was.

Tuurlijk, het concept is uitstekend. Zo ben ik ook lid van LinkedIn.com, ook zoiets als Hyves. Deze website is dan wel iets gebruiksvriendelijker en ik zag ook het nut er meer van in. Hier kun je mensen ontmoeten waar je zakenlijk wat voor kan betekenen of zij voor jouw. Dat is vooral interessant, alleen verder heb je er ook helemaal niks aan. Je kunt niet naar elkaar "krabbelen" zoals dat op Hyves ook kan en het enige dat je eigenlijk kan doen is een online CV openstellen.

Gisteren heb ik mezelf dan toch overgegeven aan Hyves. Waarom vraag je je af, na het klaaggezang van hierboven. Nou, omdat ik toch eigenlijk wel verdomd nieuwsgierig was geworden, nadat mijn vriendin Janine ook een Hyves had aangemaakt en er niet zo direct uitkwam met het invullen ervan. Ik heb dus de stoute schoenen aangetrokken en mijn principes even opzij gezet. Op de zaak was ik bijvoorbeeld nog de laatst overgebleven "Hyve loze Quester" en gisteravond kwam ik er achter dat er zelfs een Hyves is van Quest Media! Dus ook daar ben ik dan maar direct lid van geworden. Zelfs lid worden van de Honda Type R Hyves was mogelijk!
Een van de andere redenen dat ik een Hyves opgezet heb, is vanwege het feit dat ik het leuk vind om oude klasgenoten terug te vinden en mensen die ik ken naar mijn weblog te sturen. Mijn weblog blijft namelijk gewoon écht mijn ding en ik hoop dan ook dat ik via Hyves meer verkeer ga genereren. Toevallig kon ik mijn weblog aan mijn Hyves koppelen, zodat de headlines ervan ook op mijn Hyves verschijnen en mensen toch door moeten klikken naar mijn weblog om het te lezen.

Wie weet ga ik mijn Hyves wel regelmatig bijwerken en zal ik altijd opzoek blijven naar mensen die ik ken om ze aan te melden als "vriendje". Mijn Hyves blijft in iedergeval een bijkomstigheid en mijn weblog blijft dus mijn echte site. Ik stap ook niet af van mijn mening over Hyves, want het is een van de meest gebruiksonvriendelijke websites die ik ken. Het kosttte me het eerste half uur dan ook veel moeite om het allemaal te vullen. Vandaar ook mijn adres: http://sandertegenhyves.hyves.nl. Ook vriendje worden?...