Piepende oren en een keel als een kachelpijp!

Vandaag kwam dan eindelijk hun nieuwe album uit. Het laatste album "American Idiot" stamt al weer uit september 2004 en dus was het de hoogste tijd ook!
Ik ben groot fan van punk-rock-band Green Day en dus zat ik al een aantal weken met smart op de release te wachten. Wat is er dan ook mooier om hem op de dag van de release in je handen te hebben en hem snoeihard in de auto te draaien als je ook nog eens op vakantie gaat?...

Ik durfde "21st Century Breakdown" niet op internet te bestellen want ik wist niet of ik hem dan op tijd binnen zou krijgen voordat ik een weekendje samen met Janine naar Brugge zou gaan. Ik besloot hem dan ook in de winkel te kopen, maar had er weinig hoop op dat ik 'm al op de release-dag bij de plaatselijke platenboer zou kunnen ophalen. Mijn intuïtie bleek zijn gelijk te halen toen ik vanmorgen tegen 12 uur naar de Music Store in Middelharnis belde en bevestigd werd dat ze het nieuwe album nog niet binnen hadden. "Misschien morgen..." zei het meisje aan de telefoon en ik vertelde haar dat ik genoeg wist.

Omdat we vandaag toch langs Roosendaal zouden komen, omdat we richting Brugge reden voor ons weekendje weg, besloot ik Van Leest te bellen en die hadden hem wél. Er was zelfs een limited edition meegekomen, wat zoveel betekende dat er ook een boek bij zat.
Wel, ik was benieuwd natuurlijk en liet één exemplaar apart leggen. Vlak voordat we vertrokken, belde Keuf of ik er soms voor hem ook eentje mee wilde nemen. "Ook zo'n limited edition dan hè!". "Ja Keuf, komt goed...".

Eenmaal in Roosendaal stonden we vrijwel direct voor de winkel en de limited editon bleek ook écht een limited edition! Er waren precies 2 exemplaren meegekomen met de zending en dus nam ik ze allebei mee.

Het betreft dan ook een bijzonder boekwerk met eveneens bijzonder en prachtig artwork dat de songteksten van het 18 nummers tellende album, doet opfleuren.
Maar vooral hetgeen zich achterin het boekwerk bevindt is uitermate van belang. Daar bevindt zich namelijk die fel begeerde cd en ik heb hem zelfs al in de parkeergarage in Roosendaal in m'n cd-speler gestopt en de volumeknop flink met de klok meegedraaid.

Inmiddels kan ik met volle overtuiging meedelen dat ook dit weer een geslaagd album is van Green Day. Het heeft veel weg van "American Idiot", maar dan nog beter. Het album heeft veel weg van een rock opera zoals ik dat onlangs bij The Who's Tommy heb mogen ervaren.
Fantastische melodieuze nummers, die heerlijk mee-geblèhrt kunnen worden op allerlei feesten.
De liedjes gaan eigenlijk nog steeds over Amerika en zijn idiote regering en gewoontes. En dan ook vooral over de oorlogen die het op dit moment voert.

In oktober ben ik een van de gelukkigen die het inmiddels uitverkochte concert in Ahoy Rotterdam mag bijwonen en ik kan nu al niet wachten... Eerst nog even de nummers van het nieuwe album goed in m'n hoofd prenten, zodat ik in oktober alles uit volle borst mee kan schreeuwen en schor thuis kan komen.

Een heerlijk gevoel altijd, piepende oren en een keel als een kachelpijp!

Het schouwspel was prachtig, maar ook wel een beetje goor...

"Wat is de natuurlijk toch eigenlijk mooi..." zei Pieter toen ik naast 'm zat en Paul aan kwam lopen met een souvenir dat hij toevallig helemaal achterin een van de keukenkastjes had gevonden. Gelijk had ie, want hoewel het erg onsmakelijk was en eigenlijk allang opgeruimd had moeten zijn (en het is er altijd super schoon!), was het een erg mooi gezicht.

Oké, het ene zakje met overgebleven brood is resoluut de prullenbak ingegaan omdat niet meer te onderscheiden was hoeveel boterhammen er in het zakje zaten, dat was één klomp compost geworden. Maar in dit zakje, dat waarschijnlijk korter geleden voor het laatst aangeraakt was, voltrok zich een prachtig schouwspel van moeder natuur. Verschillende kleuren lieten zich op de oppervlakte van de bovenste boterham zien en zo ongeveer de hele studio moest het met eigen ogen bekijken.

Toen dat voorbij was hebben we het toch maar snel naar de eeuwige composthopen gestuurd... Het schouwspel was prachtig, maar ook wel een beetje goor... Voortaan maar wat vaker achterin de keukenkastjes kijken!

Pieter was de boosdoener!

Toen ik vanmorgen tegen een uur of 12 samen met Pieter terug reed van een leuk gesprek met een potentiële klant in Rotterdam, praatten we honderduit over van alles en nog wat...

Die gezelligheid kwam ons echter duur te staan toen we opeens een aantal gele jassen bij het stoplicht op zagen doemen en we vrij resoluut werden verzocht om aan de kant te gaan staan.
Eerst wisten we niet wat er gebeurde, maar toen schoten dezelfde gedachten als zo'n 2 maanden geleden door m'n hoofd: "Laat dit een alcoholcontrole zijn...".

Helaas, een blauwe pet (of moet ik zeggen: gele jas?), kwam ons tegemoet lopen en toonde ons het mij inmiddels bekende wapen, dat ons ook op de hoogte stelde hoe hard we precies langs het Feijenoord-stadion waren gereden. We hadden beide geen idee hoe hard we reden, maar toen ik "84" zag staan waar 50 was toegestaan, wist ik dat dit weer een boete zou worden waar pas later van bekend werd gemaakt wat deze nu weer voor de schatkist op zou moeten leveren.

Één geluk, ik reed deze keer niet... Pieter was de boosdoener!

Een leuke herinnering

Vandaag was het Moederdag en zoals heel veel mensen op deze dag doen, deden ook wij een rondje langs familie.

Zo ging ik vanochtend op de koffie bij Opa & Oma Visser, waar ik mijn vader en moeder en mijn ooms, tantes en neven aantrof. Gezellig en heerlijk buiten in de tuin, want het was prachtig weer vandaag!

We gingen ook nog even langs bij mijn omaatje De Gans, waar ik helaas nèt mijn nichtje en achternichtje gemist schijn te hebben.

Aansluitend nog even een bezoekje aan oom Leen en tante Els gebracht met wie we ook een hele tijd gezellig in de tuin hebben zitten kletsen, genietend van het heerlijke zonnetje.

Voor ons laatste bezoek reden we naar Ouddorp, naar de ouders van Janine, waar haar zus ook al was aangekomen vanuit Rotterdam en waar we heerlijk hebben gegeten van de varkenshaas en aardappelkroketjes!
Een oud-tante van Janine, die nu in Duitsland woont, wordt binnenkort 90 jaar en speciaal voor haar maakten Janine's moeder en zus een serie foto's van Ouddorp en de omgeving, waar een fotoboek van gemaakt gaat worden, zodat ze daar een leuke herinnering aan heeft.

Een foto van de Ihrmannetjes en schoonzoon mocht natuurlijk niet ontbreken en dus maakte de buurman als klap op de vuurpijl deze leuke foto van ons vijven.

Slagwerkersensemble Apollo & The Nothing

Door mijn drumleraar Gert Zweerus uit Nieuwe Tonge werd ik evenals vorig jaar opnieuw uitgenodigd voor het Voorjaars Concert in Ons Dorpshuis in Nieuwe Tonge. Op deze avond speelde onder andere het Slagwerkensemble Apollo waar Gert nauw mee verbonden is en omdat hij er al weken zoniet maanden vol van is als de drumles ten einde komt, was ik nieuwsgierig naar wat hij dit jaar voor elkaar had weten te boksen.

Hij vertelde mij namelijk dat hij als klap op de vuurpijl een stuk geschreven had op een nummer van de jonge band The Nothing, die bestaat uit 3 middelbareschool leerlingen van het RGO uit Middelharnis.

Met veel bewondering keken Janine, ik en deze keer ook Jurien, naar wat Gert dit jaar allemaal weer had weten te bereiken met zijn Slagwerkersensemble. Zo brachten ze onder andere het nummer "The Bongo Song" van het Safri Duo ten gehore, maar was ik vooral benieuwd naar het stuk met het bandje The Nothing erin.

En dat klonk zeker niet verkeerd! Als bonus dan ook een filmpje waarin zowel The Nothing als Gert's Slagwerkensemble Apollo te horen is!




Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.

We verstopten ons weer eens tussen de vuile was

Jurien smste me deze week al uit Turkije, dat als hij terug zou zijn van zijn welverdiende vakantie met Jozien, we gelijk maar muziek moesten gaan maken omdat hij zijn gitaar mistte.
We reden zelfs vanmiddag al naar het huis van Anco & Kimberly met de gitaar in de kofferbak en direct na de bezichtiging van hun huis verstopten we ons weer eens tussen de vuile was van Janine en mij en dwongen we onszelf de intro van The Cranberries "Zombie" in te spelen.

Na een flink aantal keren proberen, waarin we steeds niet tevreden waren over de kwaliteit van het geluid, de snelheid of de klank van onze instrumenten, publiceerden we tóch nog net voor het eten een MP3 die we "wel aardig" vonden klinken. Tevreden zijn we nog lang niet (ook omdat we bij onze opname een basgitarist mistten), dus we zullen nog hard moeten oefenen, maar wie weet spelen we ooit het hele nummer...

This text will be replaced

Hier en daar een likje verf en iets nieuws op de muur

Vanmiddag keek ik samen met Jurien even bij Anco & Kimberly om een hoekje die vorige week de sleutel hebben gehad van hun huis in Oude Tonge. Anco bood ons pardoes een koud biertje aan vanuit de mooie grote keuken en we kregen een rondleiding door het gehele huis (tot aan het washok toe!).

In tegenstelling tot Marc & Gaby waar ik vorige week was, hoeven Co & Kim er niet gek veel aan hun stulpje te veranderen (en is Anco ook geen avonturier zoals Marc!). Hier en daar een likje verf en iets nieuws op de muur en dan zitten ze helemaal gereed.
Een leuk en mooi huis, dat ook nog eens in een mooie straat staat. De mooie voortuin is al lekker groot en de achtertuin is ook erg relaxt, zeker met het fijne schuurtje erin waar je flink wat bergruimte in hebt.

Ik wens ze dan ook samen veel geluk en woonplezier toe in Oude Tonge, maar dat gaat zo te zien wel lukken!

Met vriendelijke groet, de Officier van Justitie

Toen ik zojuist op de bank een eierkoek naar binnen zat te werken, hoorde ik uit de gang een ietwat paniekerig "Euh... schat..." komen. Ik wist niet wat er aan de hand was, maar toen ik Janine met de post in haar handen de kamer in zag lopen, sprong er direct een lichtje bij me aan.
In haar handen herkende ik de enveloppe waar ik al een tijd op zat te wachten en helaas was hij nog exact aan mij gericht ook...

De inhoud van de enveloppe vertelde mij op subtiele wijze dat ik verdacht werd van een strafbaar feit en liet mij ook nog even fijn alle details zien.
Dat was eigenlijk oud nieuws, want ik wist natuurlijk allang dat ik ondeugend was geweest, maar Janine en ik waren vooral benieuwd naar de laatste regel van het document.
In de rode balk onderaan de brief stond namelijk een sanctiebedrag vermeld van een hoogst onvriendelijke €330,-...

Met vriendelijke groet,
De Officier van Justitie

Ik schrok op uit mijn dagdroom...

Vandaag dacht ik dat ik eindelijk een leuk prijsje in de Staatsloterij had gewonnen toen ik een flink gebrul buiten voor het kantoorpand hoorde, maar vond het toch wel vreemd omdat de trekking pas zondag is.

Ik keek naar buiten en zag deze prachtige rode Ferrari F430 staan en zag Winston Gerschtanowitz (die overigens helemaal niet van de Staatsloterij is) in gedachten al uit stappen met een bos bloemen en een cameraploeg (die overigens nooit in de bolide zou passen!) en zag mezelf de sleutels al in ontvangst nemen...

De Ferrari gaf echter gas en ik schrok op uit mijn dagdroom...

"Zullen we het gras even maaien?"

Ik zeg wel dat ik tegenwoordig regelmatig gebruik maak van de sportfaciliteiten op de zaak, maar tussen zeggen en doen zit een groot verschil. Om het te bewijzen besloten we vandaag eens wat foto's te nemen toen ik samen met Koen aan't "pompen" sloeg...

Koen (of De Koenoe voor insiders) demonstreert hier dan ook hoe hard hij werkt om straks ultra-gespierd over het strand te kunnen lopen en showt dan ook graag het resultaat tot nu toe.
Ook ik moest er aan geloven tijdens een set die ik met 't zweet op m'n hoofd naar boven werkte (een goed excuus: ik zweet gauw!).

Af en toe moet er ook even gepuzzeld worden met de gewichten totdat we het ideale gewicht hebben bereikt om mee aan de slag te gaan volgens onze eigen gedownloade sportwijzer.
Koen laat dan ook even zien dat hij na het puzzelen direct aan de slag gaat om een flinke brede vent te worden.

Of wat dacht u van deze oefening? Die steevast begonnen wordt met de vraag van Koen: "Zullen we het gras even maaien?" dat refereert aan het aantrekken van de benzinemotor van een échte grasmaaier.

Oh ja, nog even de resultaten natuurlijk na het sporten. Koen's dikke spierballen zijn goed te zien na alle oefeningen en ook ik moest er aan geloven, terwijl ik het vooral moet doen met dikke armen omdat er bij mij nog een flinke laag spekkies omheen zitten!