Toen ik vanmorgen op de bank in de huiskamer aan het relaxen was, hoorde ik opeens het geluid wat ik tegenwoordig wel vaker hoor. Het is nog niet zo lang hoor, nog maar een paar maandjes maar het wordt steeds beter. Verzonken in gedachten luisterde ik eerlijkheidshalve gezegd niet heel aandachtig, totdat ik in mijn onderbewuste opeens iets herkenbaars hoorde...Ik kon een kleine glimlach maar moeilijk onderdrukken en meteen liep ik gewapend met een camera naar boven. In onze 'studio' zag ik Janine, nog niet zo heel lang uit bed, driftig maar zeer beheerst in de weer op haar saxofoon. Alleen, zoals gezegd, was het ditmaal anders. Ik herkende een bekend deuntje en werd blij van het feit dat ze dit nu al kon spelen. Het bleek 'Stairway to Heaven' van Led Zeppelin te zijn.
Mijn blijheid werd verder vergezeld door trots, want hoewel ze nog maar sinds eind vorig jaar écht les krijgt, stond ik enigszins verbaasd te luisteren naar de tonen die ze nu al uit dit mooie instrument krijgt.
Toen ik haar vroeg of ik hier een filmpje van mocht maken, aarzelde ze geen moment en begon spontaan vanaf de eerste regel met spelen. Trots, dat ben ik, en iedereen mag het weten...
