Een lekkere dikke kont

Vanochtend moest ik om een of andere vage reden toch onverwacht zelf mijn Honda bij dealer Jan van Dijk brengen voor een APK en om even ergens naar te laten kijken. Hoe dan ook, ik kreeg een vrij nieuwe leenauto mee, dit keer wat anders dan de Jazz of de Accord die ik eerder al meekreeg.

Ik reed daarom vanaf Brielle weer terug met een Honda CRV, een auto die m'n vader zou bestempelen als 'busje' maar die ik vooral vandaag even met een ander kritisch oog bekeek. Hoe was het immers gesteld met het comfort, de ruimte, het aanzicht of de rijeigenschappen?

Dat laatste bemerkte ik meteen toen ik op de terugweg al een vrachtwagen in wilde halen. Normaal gesproken schakel ik terug en ben er binnen een mum van tijd voorbij met mijn Type R. Nu moest ik geduldig voorbij 'kruipen'...

Desalniettemin reed hij wel comfortabel en voelde hij aan als een goede, ruimte gezinswagen, maar laten we hem eerst eens van de buitenkant bekijken. Hij oogt namelijk nog best stoer en vind 'm dan ook absoluut niet lelijk. Een grote, brede en stoere neus aan de voorkant en een lekkere dikke kont aan de achterkant, die de enigszins 'chique' lijn van de auto afmaakt. Die kont kan trouwens ook nog open en de ruimte die zich dan openbaart is lekker fors. Je kan er prima al je vakantiespullen in vervoeren, of een paar kinderwagens, drumkits (voor de nodige optredens), of schoonmoeders...

Dan de achterbank. Meteen viel op dat die uitermate makkelijk te bereiken was omdat de achterste deuren bijna haaks open kunnen staan. Gepaard met de 'lekkere hoge instap' (dat mijn vader tegenwoordig als steekwoord gebruikt bij het wel of niet goed vinden van een auto), maakt het dus lekker comfortabel om achterin te klimmen en ook de stoelen die je daar vindt zitten prima. Niet overdreven luxe natuurlijk, maar voor de prijsklasse waarin deze auto zich bevindt hebben ze dit bij Honda prima voor elkaar. De bestuurdersstoelen krijgen overigens ook de klassificatie 'prima', want hoewel ook deze niet echt overdreven luxe zijn, zitten ze (je raadt het al), prima.
Alleen het dashboard vind ik wat saaïg, en omdat de auto pas uit oktober 2008 dateert had ik hier wel meer de lijn verwacht die Honda tegenwoordig doorvoert in zijn assortiment, iets sportiever dus. Helaas.
Wat wel direct bij het instappen opviel is de wat vreemd aandoende handrem. Hij viel mij zelfs zó op, dat ik dacht dat ik een automaat zou gaan rijden, maar de versnellingspook bevond zich op een voor mij bekende plek.

Al met al mag deze CRV toch weer met trots het Honda logo dragen en zou ik 'm voor het comfort en de beschikbare ruimte in overweging nemen, mocht ik daar de behoefte toe hebben.
Vooralsnog ben ik nog steeds gelukkig met mijn eigen stoere racewagen die ik aan het einde van de dag met grote blijdschap weer terug in ontvangst mocht nemen. Gekeurd en wel en een paar kleinigheidjes weggewerkt...

Privileges van een Honda rijder

Als Honda rijder ben je natuurlijk al bevoorrecht. Ik bedoel, het zijn van zichzelf al geweldige auto's dus wat wil je nog meer! Nu wil het geval dat ik met die van mij weer al 15.000 km gereden heb sinds ik 'm kocht, dus was het vandaag tijd voor een klein beurtje. Gelukkig ken ik toevallig de chef werkplaats, waardoor ik mijn auto kon omruilen bij hem thuis, voor een leen-exemplaar.
Van tevoren vroeg ik dan ook, wat ik die dag zou meekrijgen. Natuurlijk hoopte ik op een nieuwe Type R, of misschien een S2000... gewoon om even uit te proberen, Type R rijders zijn toch zeker wel V.I.P.? Niet dus, want het antwoord was dat ik een Honda Jazz mee zou krijgen.

Psychisch was ik me al aan het voorbereiden op de rit die komen ging met een Jazz, toen ik de avond van tevoren nog even naar Dick belde, hoe laat ik mijn auto kon omruilen. Hij zou laat thuis zijn, dus dat werd dan ook pas laat. Gelukkig vonden we een andere oplossing en zou hij de volgende ochtend om kwart over 7 gewoon bij me voor de deur staan met de vervangende wagen en de mijne meenemen naar de zaak. Wat een service, fantastisch!

De volgende ochtend zat ik al om 7:00 met knikkende knieën voor het raam. Ze kwamen mijn 2e liefde ophalen (Janine staat natuurlijk op 1), zouden ze er goed voor zorgen?
7:15, ik zag koplampen de straat in draaien. Het was Dick, maar zonder Jazz! Gelukkig want hij had gewoon zijn normale auto meegenomen waar hij altijd in rijdt (ik had het kunnen weten), een Honda Accord 2.0i met 150 peekaatjes.

Mijn ervaring? Geweldige auto. Met de 19" wielen eronder ziet hij er stoer uit, terwijl hij toch ook 'n beetje lijkt op een lijkwagen. De achterkant vind ik dan ook iets te vierkant, maar de kofferruimte is gigantisch! Daar kun je gewoon 2 schoonmoeders in vervoeren (niks ten nadele van mijn schoonmoeder)!
Het interieur dan, ook niks mis mee. De stoelen zitten heerlijk, ze sluiten lekker rond je lijf. Ook het dashboard is niet verkeerd, al zijn er automerken waarbij dit veel beter is vormgegeven (denk aan Audi). Toch was mijn indruk positief, ook op het klokkenwerk.
Met de rijeigenschappen van de auto zit het ook wel snor. Heerlijk comfortabel zoefde hij onder mij door en het sturen ging lekker licht, zoals dat bij andere grote auto's zoals Volvo nog wel eens te wensen overlaat.
Hoewel ik de lijnen vanuit sommige hoeken bekeken, niet echt mooi vind, vind ik hem vanaf de zijkant wel weer erg strak en chique ogen.

Helaas miste ik toch wel mijn eigen PK-monster, want hoewel er 150 PK onder de motorkap van deze Accord schuilgaat, kan hij toch niet tegen mijn Civic op. Daarentegen zou het voor mij wel een ideale gezinsauto zijn, want mijn indruk is over het algemeen goed, maar daar ben ik voorlopig nog niet aan toe. Tegen die tijd zal ik een dergelijke auto zeker nog eens uitproberen.

Goeie service dus van Honda Jan van Dijk uit Brielle, want toen mijn eigen auto 's avond weer voor de deur afgeleverd werd, bleek ie weer helemaal fit te zijn. Althans, binnenkort nog even een paar nieuwe achterbanden en dan is hij weer helemaal in orde.

Tot slot nog even, speciaal voor de Rabo-dames die mijn weblog trouw lezen (ik zie het altijd als jullie langs geweest zijn), een foto van een van jullie collega's, die "toevallig" mijn weblog zit te lezen... Wie o wie!?!

De kogel is door de kerk

Vandaag zijn Janine en ik naar Heerhugowaard gereden. In de eerste plaats om nog even wat aan de R te laten doen, maar eigenlijk vooral om meubels uit te zoeken. Janine had haar zinnen namelijk laten vallen op meubelzaak House of Mayflower in Heerhugowaard, toevallig 500 meter bij de Honda dealer vandaan en ik moet zeggen dat ik daar ook zeer positief tegenover stond.
Vanochtend dus om 9:00 vertrokken en door drukte op de weg kwamen we pas half 12 aan. Tussendoor belden we nog even met het reisburo, want die lieten ons gisteren weten dat de accomodatie waar we vrijdagnacht naartoe gaan, niet in orde was en of we de reis wilden annuleren. Natuurlijk niet! "Zoek maar naar andere opties" zei ik aan de telefoon, "want ik heb geen zin in gezeur over mijn vakantie, daar heb ik namelijk enorm naar toe geleefd". Ook belde ik nog even met Sander Versluys, oud collega van Intermax en "blog-vriend" als ik dat zo uit mag spreken. Waarom? Daar kom ik wellicht morgen nog op terug, dan hebben we namelijk een afspraak.

Janine en ik zijn allebei weg van design meubilair en dus kwamen we bij House of Mayflower wel aan ons trekken. Zo hebben we een geweldige bank gevonden (wel een andere kleur dan op de foto), waar ik straks lekker op kan gaan liggen na een dag werken en TV kan kijken.
Ook kwamen we een mooie kast tegen, precies in de kleuren en houtsoort die we graag wilden hebben. Het is een soort van donkerbruin/grijs en dan mat. Het is moeilijk de kleur in woorden uit te leggen trouwens. Als laatste laat ik nog even een foto van het salontafeltje zien, dan denk ik dat ik een goed beeld schep welke kant wij op gaan. De rest van de meubels is trouwens ook al uitgezocht (eettafel en stoelen, iets voor bij de tv, lampen etc.) maar die komen vast nog wel een keer voorbij.

Het reisburo belde trouwens nog terug, we reizen vrijdag niet af naar Kirchberg in Oostenrijk zoals eerst de planning was, maar het wordt Längenfeld. Ook leuk, want daar bleek vriend Mark de Deugd 2 weken geleden nog te zijn geweest, dus die wist daar alles over te vertellen. Ik zal vanuit Oostenrijk ook mijn weblog proberen bij te houden, zij het misschien af en toe via MMS, dus ik ben benieuwd!


(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)