Afscheid van twee gezellige, zorgzame mensen

Toen we vanochtend ons ontbijt geserveerd kregen, maakte ik terecht de opmerking dat dit ons "galgenmaal" was. Het was het laatste ontbijtje dat Piet & Henny ons kwamen brengen, voor dat we weer terug zouden gaan naar Flakkee, dat zoveel betekende als dat onze vakantie er op zat. Helaas.

Janine kreeg van Piet nog even een jonge duif in haar handen gestopt en ze verbaasde zich over het feit dat het beestje zo ongelooflijk zacht en warm aanvoelde. Daarna vroeg Piet of ik hem nog even wilde helpen. Hij had namelijk gisteravond nog een poging gedaan om de snoek te vangen, maar de snoek was hem te slim af geweest. Hij had het visje opgegeten en de lijn verstrikt in de waterplanten achtergelaten.

Piet klom daarom in zijn bootje en voer de woelige baren op. Daar hielp ik hem met het strak houden van de lijn zodat hij die los kon trekken. Dat bleek een koud kunstje en weldra meerde Piet weer aan en kon hij zijn hengel opnieuw uitgooien voor poging twee.

Nadat ik gedouched en alles in de auto geladen had, was het tijd om afscheid te nemen. Heel jammer, want we hebben het erg naar ons zin gehad bij Bed & Breakfast Nijenstein, onder leiding van Piet & Henny. Twee van zulke ontzettend gezellige en zorgzame mensen tref je niet vaak aan helaas.
Natuurlijk kon ik niet vertrekken voor we nog even een groepsfotootje gemaakt hadden. Voor het nageslacht zullen we maar zeggen en Piet & Henny wilde er graag aan meewerken.

Daarna reden we lekker vlot naar huis. Althans, ik moest de terugreis nog een keer afbreken en omkeren, want toen we op de snelweg reden kwam ik er achter dat mijn sleutelbos nog in het huisje lag. En dat terwijl ik aan het begin van de week tegen mezelf zei, die sleutelbos hier in het kastje, die ga ik vast vergeten als we naar huis gaan. En zo geschiedde...

Bij thuiskomst zette ik natuurlijk direct mijn crashbekken in elkaar en voegde hem bij mijn drumkit. Het speelde heerlijk en het zag er nog mooi uit ook!
Ook maakten we samen nog even het huis schoon, want dat was eigenlijk ook wel nodig en vervolgens kroop ik achter mijn computer om de foto's van de vakantie te bekijken en in te delen.

Half de middag kwamen Keuf en Sjoerd nog gezellig langs. De twee kropen na een glaasje Cola, gelijk achter mijn drumkit toen we boven waren en probeerden er wat "geluid" uit te krijgen.
Helaas viel ze dat wat tegen en kwamen ze eigenlijk (naast de gezelligheid) voor een potje tennis op de Wii.
Vervolgens hebben we dus de gehele middag de sterren van de hemel geslagen met vele potjes tennis (waar we Keuf's truckjes doorkregen en hij dus niet iedere keer meer won), golf of bowlen.

Na ruim 2,5 uur spelen hielden we het voor gezien en was het voor de jongens tijd om een shoarmaatje te gaan halen en voor Janine en mij stond er pizza op het menu.

Vanavond hebben we nog een bruiloft op het programma staan, maar dan is de vakantie toch echt voorbij, afgezien van het weekend dan. Toch is het wel weer lekker om maandag te gaan werken, zeker nadat ik vandaag weer bijgepraat werd over de situatie op de zaak, na twee weken afwezigheid.

Als bonus een filmpje van een uiterst geconcentreerde Keuf & Sjoerd, tijdens een potje tennis op de Wii.




Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.

We zagen de meest bontgekleurde schoenenverzamelingen...

Al snel na ons ontbijt vanochtend, waar we ondertussen hadden geconstateerd dat we opgevreten waren door de muggen, gingen we op pad naar Utrecht. Daar wilden we immers lekker winkelen die dag en omdat ik eerst naar de Feedback in hartje Utrecht wilde en Janine wel dacht dat we daar wel 1,5 uur zouden blijven, besloten we dus op tijd te vertrekken.

Ik parkeerde de auto langs een drukke straat, iets wat ik eigenlijk nooit doe, maar vooruit dit was nu even de beste oplossing. Bij binnenkomst in de Feedback werd ons echter gelijk duidelijk dat dit in geen geval op de Feedback in Rotterdam leek. Het was zelfs zo'n 6x kleiner schat ik zo in en hoewel ze een gave gitaar afdeling bezaten, maakte ik zelfs in eerste instantie direct rechtsomkeert toen ik in de verste verte geen drum afdeling kon vinden.
Toch besloot ik weer terug te draaien en ergens in een hoekje zat de ingang naar "mijn" afdeling verscholen. Deze afdeling was dan wel weer een stuk mooier dan in Rotterdam en gelukkig stond er nergens een bordje met "Dit slagwerk niet bespelen A.U.B.".

Nadat ik zelf even had staan klungelen vroeg ik hulp van de vriendelijke verkoper en na een half uur stond ik weer buiten met een nieuw 18 inch Crash / Ride bekken, een stevige standaard en een nieuwe klopper voor mijn bassdrum. Eerste missie dus volop geslaagd.

Daarna reed ik naar een parkeergarage midden in het centrum waar ik al vaker had geparkeerd toen ik voor de zaak een paar keer een afspraak had in hartje Utrecht. Daarom waren we nu op prima loopafstand van de grachten en besloten we (nadat we een peperdure designwinkel hadden bekeken), eerst naar Broodje Mario te gaan voor een... je raad het al... broodje. Die bleken erg lekker, maar we moesten verder met onze missie.

We liepen zowat elke kledingwinkel binnen, maar het duurde een tijdje voor ik echt iets leuks vond. Ik had eigenlijk alleen nieuwe schoenen nodig, maar voor ik het wist stond ik buiten met een paarse tas, gevuld met een nieuwe trui en t-shirt. Het door mijzelf voorgestelde budget van vandaag was hiermee al ruim overschreden en ik besloot volgende maand maar schoenen te kopen, mits ik toch iets leuks tegenkwam.

Janine kon al helemaal niks leuks vinden en het viel haar dan ook een beetje tegen. We zagen nog veel schoenenwinkels van binnen die de meest bontgekleurde schoenenverzamelingen herbergden, maar pas toen we het helemaal zat waren zag ik een paar geschikte schoenen. Ik was namelijk weer eens op zoek naar van die lekker skateschoenen die ik enkele jaren terug wel eens droeg. Van die grote, stevige lekker zachte schoenen.
Uit eindelijk vond ik een paar DC's en verloochende ik mezelf door tóch nog wat te kopen. Ach ja, daar kwamen we uiteindelijk toch voor en nu hoef ik volgende maand niet meer te winkelen!
Janine vond in de allerlaatste winkel die we binnen stapten, toch nog wat leuks, al was het maar om niet met lege handen thuis te komen.

Dat we niet met lege handen thuis kwamen, althans ik, was bij thuiskomst wel te merken toen we de auto moesten uitladen. Ik besloot daarop maar een foto te maken van het feit dat niet Janine, maar ík meer gekocht had tijdens een middagje winkelen.
Ook besloot ik direct mijn Crash eens op te stellen en toen ik er op sloeg, kwam Piet kijken of de blokhut toch niet was ingestort. Hij stond op dat moment te vissen in de vijver, want hij moest en zou die Snoek nog weten te vangen. Daarvoor moest hij eerst wat kleine visjes te pakken krijgen zodat hij de Snoek daarmee in de val kon lokken.

Ik besloot het werk van Piet over te nemen, want het leek wel eeuwen geleden dat ik eens had gevist. Daar stond ik dan en het was alsof ik er nooit mee gestopt was. Ik ving zelfs het ene na de andere visje en stopte ze in de grote emmer die Piet speciaal daarvoor met water gevuld had.

Nadat ik eens goed mijn handen gewassen had (maar ze bleven hardnekkig naar vis ruiken), besloten we in Culemborg wat te gaan eten. Daar troffen we nog een, met fraaie panden omringt stadscentrum en Janine en ik beproefden uiteindelijk ons geluk in een gezellig plaatselijk eetcafé.
Daar hadden ze tenminste een fatsoenlijke kaart met een Wienerschnitzel met patat, wat ik toch eigenlijk het lekkerste vind als ik uit eten ga. Het hoeft van mij niet zo speciaal te zijn. Tot mijn grote vreugde vond ik ook een Dame Blanche op de kaart van eetcafé Monopole terug en die kon ik dan natuurlijk ook niet laten staan.

Bij thuiskomst hing Janine de klamboe op, die Henny had klaargelegd. Zo zouden we hopenlijk niet opnieuw geterroriseerd worden door een plaatselijke muggenbende. Ik heb nog nooit onder zo'n ding geslapen, maar goed, alles moet de eerste keer zijn. Ik ben dan ook reuze benieuwd!

Time flies when you're having fun!

Vanmorgen zaten de duiven al lekker te eten toen Piet & Henny om een uur of 9 het ontbijt kwamen brengen en natuurlijk een praatje kwamen maken. Dat doen ze namelijk graag en dat vinden wij alleen maar gezellig en leuk. De inhoud van het ontbijt zag er goed uit en omdat we eigenlijk best wel honger hadden vielen we gelijk aan.
Na het ontbijt sloeg ik een balletje in de tuin. Ik nam mijn spel erg serieus en terwijl ik opzoek naar mijn balletje was, werd ik vaak door Sjors vergezeld op mijn wandeltocht door de prachtige tuin.
Van golfen wordt je lui, althans, ik. Daarom besloot ik de hangmat ook eens uit te proberen en ik moet zeggen die beviel me prima! Ook Janine volgde niet veel later mijn voorbeeld, nadat zij een rondje door de tuin gemaakt had met de camera en enkele prachtige foto's van de omringende flora en fauna gemaakt had.

We besloten maar eens op pad te gaan en reden weer naar Vianen om eens wat te winkelen, maar nadat we kortstondig in enkele winkeltjes hadden staan kijken, wisten we al snel dat dit niet onze dag-vulling zou worden. Utrecht stond immers ook nog op de planning voor donderdag en dan zouden we (dat had ik belooft en dat terwijl ik er eigenlijk niet van houd) pas écht gaan winkelen.
Daarom gingen we weer even terug naar de blokhut om wat spulletjes te pakken en zagen we hoe Piet en Henny in de aanliggende boomgaard bezig waren appels te plukken. Na nog wat gezellig met hun gekletst te hebben vervolgden we echter onze weg naar Leerdam om daar eens wat rond te neuzen.

Daar bleken nog verrassend veel winkeltjes te zijn en bij een van hen stopten we toen we wat leuke kunst in het raam zagen staan. Ik vond het wel wat voor Jurien, maar een prijskaartje hing er helaas niet onder. Het "waarom" bleek wel toen ik de kleinere versie binnen in de vitrine zag staan en ik zelfs eerst nog een "1" te weinig op het prijskaartje zag staan en ik nog tegen Janine zei dat het eigenlijk best nog wel meeviel. Toen zij begon te lachen en ik nog eens knipperde met mijn ogen, zag ik het kaartje pas goed en zag ik een prijs van €2.115,- staan... en ik liep er snel voorbij.
Nu was alles daar redelijk aan de prijs, want neem nou deze voerbak voor de poes. Erg leuk, maar €54,- is dan toch iets te veel van het goede...

Ook keken we nog even in de Bart Smit, want wie weet hadden ze daar wel de Wii Fit staan, maar ook hier vonden we de hond in de pot en was hij zoals overal, uitverkocht. Wél keek ik nog vol verbazing bij de Lego afdeling, die mij altijd nog interesseert. Ik heb nog een hele ton vol Lego bij mijn ouders op zolder staan en ben vast besloten alles eens in elkaar te zetten op onze eigen zolder. Het Lego dat ik hier zag was erg bijzonder en in mijn kindertijd had je dit absoluut nog niet, maar het zag er erg gaaf uit en ik verlangde er bijna naar om weer ongegeneerd met de Lego te spelen.

Bij thuiskomst (bij de blokhut), trof ik Piet in de tuin en toen ik een potje wilde golfen besloot hij mij een lesje te leren (letterlijk dan hè). Ook Janine kreeg les van "Piet Woods" en het ging lang zo slecht nog niet, al bleken we geen van beiden natuurtalenten.
Toen wij nog een beetje aanmodderden op de Green, begon Piet alvast met het warmstoken van de hottub en verschenen er weldra dikke rookpluimen uit de kachelpijp.
Van Piet moest ik eerst nog maar eens even in de vijver gaan staan, om wat af te koelen en ik besloot het te doen, maar het water bleek nog vrij fris te zijn!

Na het lekkere eten dat Janine bereidt had en wat we lekker op ons overdekte terras hebben genuttigd, beklommen we weer de hottub en liet ik Janine eens flink schrikken zoals hier op foto is vastgelegd. Toen het donker was besloten we naar binnen te gaan en nadat ik nog lekker TV had liggen kijken kroop ik onder de dekens. Hè wat jammer, wéér een dag voorbij. Time flies when you're having fun!

Als bonus nog een filmpje met de golfles van Piet, die ons liet zien hoe we het beste een balletje konden slaan en met welke clubs.




Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.