Een paar maanden terug nam het me al een heel weekend, dag en nacht, in beslag en onlangs liep ik nog een middagje mee met de montage om eens te kijken waar het eindresultaat nu eigenlijk naartoe gaat. Toen was al duidelijk dat sommige stukken niet goed genoeg waren qua beeld, omdat mijn eerste overwinning op de tegenstander, midden in de nacht en dus in het pikkedonker plaatsvond. Op dat moment was er geen compleet uitgerust camerateam in de buurt om goede beelden te schieten. We moesten ons toen redden met wat "nightvision" shots maar dat was volgens Sander niet voeldoende.Vanavond was het dan weer zo ver. Ik had met Sander afgesproken dat we nog wat beelden opnieuw zouden schieten, zodat het beter in het verhaal paste. Niet alleen ik moest dus naar Rotterdam, maar ook mijn vader moest meekomen, want die speelde nou eenmaal die nacht ook mee in het verhaal. Er zou dus deze avond een nieuw camerateam klaar staan en ook mijn tegenspeelster zou wat later op de avond op komen draven, om het verhaal compleet te maken. Vantevoren ontving ik per e-mail nog wat stills uit het geschoten materiaal, zodat ik kon zien wat mijn vader en ik op die avond eigenlijk qua kleding droegen. Het was namelijk van groot belang dat we er hetzelfde uit zouden zien, anders treden er zogenaamde "continuïteitproblemen" op. Het ene shot heb je dan bijvoorbeeld een blauwe trui aan en 2 seconden later zie je dan een stukje met bijvoorbeeld een rode trui. Zoiets klopt dus niet. Gelukkig had ik tijdens de opnamen geen lang haar en heb ik het tussentijds dus ook niet afgeschoren zodat dat een probleem zou kunnen zijn. Mijn vader ook niet trouwens...
Toen we langs De Doelen liepen, bij Schouwburgplein en ik een cameraman met licht, lopend en al op mij gericht had, bleken we nogal wat bekijks te trekken. Zo kwamen we langs een clubje vrouwen (ik denk zo rond de 50) die me terstond begonnen toe te roepen met zoiets als "hé! een BNN'er!", waarop ik nog verbaasder was dan de mensen zelf, maar toen ik riep "ik deel zo dadelijk handtekeningen uit!" begonnen ze spontaan een liedje voor me te zingen "jaaaaaaa, een reisje langs de Rijn, Rijn Rijn...!". Wat een publiek...
Nadat we ruim 2 uren lang, verschillende shots een aantal keren hadden overgedaan en alles er dan uiteindelijk tóch goed opstond, was het tijd om weer huiswaards te gaan. Alleen, niet zonder dat Sander ons nog 2 goede flessen wiskey had geschonken.
Nu nog even het eindresultaat afwachten, dat waarschijnlijk pas februari 2008 klaar is. Nog even wachten helaas.
