De zaterdag van de Flakkeese Dagen 2010

Nadat zich gisteravond al de eerste van de twee Flakkeese Dagen voltrok, was het vandaag tijd voor opnieuw een dag vol live muziek. De zaterdag is doorgaans de dag waar het meeste publiek op af lijkt te komen en het weer zat ook nog eens mee, dus wat kon er nog mis gaan?

De tweede dag van de Flakkeese Dagen 2010 begon al om half vier 's middags en de aftrap was voor 'de guppies van Goldfish', zoals ze gekscherend door een van de presentatoren van het festival werden genoemd. Het is de band die bestaat uit verschillende leerlingen van het RGO en wisselt tijdens het optreden nogal eens van samenstelling. Dat is een leuke afwisseling en alles en iedereen komt daardoor aan bod. Keer op keer verbaas ik me toch weer hoe deze jonge gasten toch altijd weer een goeie performance neerzetten. De muzikale aspiraties van deze jongens en meisjes kan ze nog ver brengen!

De grote tent was inmiddels aardig volgelopen toen 'Barking Luke' ten tonele verscheen. Dit Blues kwartet had ik al eens eerder gezien en ook dit keer speelden ze weer lekkere muziek. Totaal onvergelijkbaar met bijvoorbeeld de Black Jack Blues Band, maar genoten heb ik zeker!

'Project: Rorschach' was het bandje dat Jurien en ik als laatste bekeken die middag, voordat we een korte pauze inlasten om even wat te eten. Aan de drumkit te zien moest deze band wel donkere metal ten gehore brengen en dat bleek dan ook de spijker op z'n kop te zijn. De zangeres had een goede stem en haalde moeiteloos alle hoge zangnoten. Toch vond ik haar qua stem misschien niet zo in deze setting passen, maar zingen kon ze zeker!

Na een aantal band te hebben overgeslagen zag ik na het eten als eerste 'Note to Amy', een band waar ik al vaker van gehoord had maar nog nooit live had zien spelen. Ik was erg benieuwd naar hun performance en was totaal blanco toen zij begonnen te spelen. Ze verrasten me daarom misschien des temeer, want hun geluid sprak me erg aan! Zanger Remco Tuns leek af en toe iets weg te hebben van zanger Michael Poulsen van Volbeat en ook zijn looks deden me aan deze band denken. De band presenteerde zich erg energiek op het podium en was constant in beweging. Goede muziek, prettig geluid en dus zéker een band om de volgende keer weer naar te gaan luisteren. Naar ik begreep zijn ze bezig met hun debuutalbum, dus daar ben ik dan ook wel érg benieuwd naar!

Daarna speelde, opnieuw in de grote tent doordat de kleine tent tot dance stage was omgetoverd, de band 'Bad Luck'. Ik kan mij herinneren dat ik deze Blues band al eens eerder heb zien spelen, maar dit keer verscheen ook de bekende local Dick Doornheijn ten tonele. Samen met vrienden, zoals Barry, Bas en Rens, genoten we ook van deze band.

Naar de volgende band was ik erg benieuwd. Deze band had ik nog niet eerder zien of horen spelen en volgens mij bestaat 'Mozes' dan ook nog niet zo gek lang. Hoewel ik aardig onder de indruk was van het geluid van de band, vond ik ze toch niet zo goed als dat ik misschien had gehoopt. Niet dat ze slecht speelden of slecht zongen, maar hun stijl lag me misschien niet zo.
Ik heb ook geen idee wat er gezongen werd want dat was helaas compleet onverstaanbaar.
Mijn eerste ontmoeting met Mozes is dus naast positief ook wat kritisch, maar de volgende keer gun ik ze zéker weer een kans om me toch te overtuigen!

Aan al het leuks komt een eind en dus ook aan de Flakkeese Dagen 2010. Het was alweer tijd voor de laatste band en een van mijn favorieten van het eiland mocht afsluiten. 'Buckle-up' heb ik al vaak gezien en ze vervelen me nooit. Heerlijke covers worden op een zeer overtuigende manier gebracht. Zo ook deze avond weer.
Niet alleen zangeres Julia draagt bij aan de fantastische show maar onder andere ook Rudi en wat te denken van mijn grote vriend Klaas Jan, die als drummer de drijvende factor is achter de band en niet te beroerd is om vanachter zijn kit een lekker potje mee te blèhren.

Hoewel het festival om 1:00 zou moeten eindigen, leek Buckle-up nog lang niet op te willen geven. Pas twintig minuten later gaven zij zich gewonnen en terwijl de laatste noten in de tenten wegstierven, klonk er een hartelijk applaus voor alle vrijwilligers en medewerkers die ook deze editie van dit fantastische festival op eigen bodem tot een succes hebben gemaakt. FD'10 was absoluut een succes en ik kijk al uit naar volgend jaar!

Als bonus alle foto's die ik dit tweedaagse festival heb geschoten, via mijn Flickr album...

De vrijdag van de Flakkeese Dagen 2010

Dit weekend was het net als vorig jaar weer tijd voor een fantastisch muziekfestival op eigen bodem. De door Popstichting Jailhouse georganiseerde 'Flakkeese Dagen' zijn tot in de wijde omstreken bekend en ik leefde er dan ook al een tijdlang naartoe. Heerlijk twee dagen lang alleen maar naar bandjes kijken en gezellig doen. Dat is toch fantastisch?

Voordat ik vanavond de eerste van de twee avonden ging beleven, ging collega Joan met mij mee naar huis. Hij zou vanavond z'n allereerste editie van de Flakkeese Dagen gaan beleven.
We aten een heerlijk bord macaroni dat Janine in allerijl voor ons had klaargemaakt. Met de door zijn 'MijnBlueMotion-project' inmiddels landelijk bekende VW Golf 1.9TDI, reden we vervolgens naar het festivalterrein aan de Edison in Middelharnis.

Daar stond net 'Shadow Alliance' klaar om af te trappen. De mannen van de ze band speelden een flinke heavy metal setup maar de 'fantasy'-achtige zang was het die mij deed afknappen. Ook Joan had z'n bedenkingen maar het moet gezegd worden, de super snelle riffs van de gitaristen denderden goed door de half lege zaal. Enfin, toch niet echt mijn smaak.

Ondertussen voegde Bas, Noor en Cor en Annemarie zich ook bij ons en samen keken we na een korte pauze naar 'The Complet'. Een leuke band naar mijn mening die leuke en vooral ook verrassende muziek speelden. Wie had gedacht dat deze rock- / popband het nummer 'Freestyler' van Bom Funk MC ten gehore zou brengen? Of een rockversie van het Flakkees Volkslied (waar ook nog steeds een versie van Richard en mij van in de maak is...)?
Hoewel de muziek goed in elkaar zat en ook de drummer een aardig potje kon slaan, was er een belangrijk onderdeel dat miste. De lead-singer ontbrak. Af en toe zong de drummer een nummer en af en toe de gitarist. Er ontbrak een 'zekere' factor in deze band, die het daarmee bij mij nèt niet tot een groot succes maakte.

Aansluitend speelde 'Way Beyond' in de kleine tent en omdat ik deze band al een paar keer eerder heb zien spelen had ik zo m'n vooroordelen. Die bleken echter nog waarheid ook, want hoewel de muzikanten hun werk prima uitvoeren en de muziekkeuze ook leuk en verrassend is, is het juist de zang die deze band roemloos ten onder doet gaan naar mijn mening. Jammer, want potentie is er zeker!

Daarna weer op een drafje naar de grote tent, want daar stond inmiddels 'Lemon Crush' al start klaar. Deze rockformatie, die flink succesvol was in de jaren '90 en onder andere bij de Scorpions in het voorprogramma heeft gestaan, kon mij zeker boeien! Lekkere rauwe stem, lekkere rock nummers. Dat was overigens niet bij iedereen zo, want zo om mij heen hoorde ik af en toe geluiden opgaan van mensen die het dan weer niet zo goed vonden, maar ieder zijn mening natuurlijk. Uiteraard lette ik vooral ook goed op de drummer (die overigens een aantal flinke tatoeages bezat) en die ramde de boel lekker bij elkaar! Deze band is er dus zéker eentje om te onthouden.

In de kleine tent stonden de mannen van de 'Black Jack Blues Band' inmiddels al te trappelen en wij ook, want deze band heb ik al zo vaak gezien en me nog nooit verveeld dus hier had ik zin in!
De band maakte de verwachtingen méér dan waar en speelde een aantal erg leuke nummers, waaronder de cover van Jailhouse Rock door Elvis Presley. Gitarist Jan Breur pompte weer een aantal complexe maar oh-zo-lekkere gitaarsolo's door zijn versterker de zaal in en ook bassist 'Kade' (waar komt die naam eigenlijk vandaan?) ging heerlijk uit z'n dak en dat had invloed op het toch al heftig meedeinende publiek.
Uiteraard zong Ab weer met zijn imposante verschijning de nummers aan elkaar en speelde Peter lekker relaxt een flink potje bluesritmes op zijn drumkit. De nog verse gitarist Frans was wat minder uitbundig maar zeker niet ongemerkt aanwezig.

De op een na laatste band die die avond in de grote tent speelde was 'Kinksize'. Ik had deze band nog nooit gezien of gehoord maar ze verrasten me alleszins. Zo speelden ze onder andere 'Pinnballwizard' van The Who en dat deden ze erg goed! Ook meende ik nog een aantal covers van Golden Earring te ontdekken en speelde de zanger net als Barry Hay af en toe mee op de dwarsfluit. Leuk om naar te luisteren en ook om naar te kijken, want de mannen brachten het showtje goed!

De vrijdagavond werd daarna in de kleine tent alvast afgesloten met de gruntende mannen van 'Worst Case Scenario' die, zoals ze zelf zeggen, met hun Post-Hardcore nummers een aardige bak met herrie de tent in slingerden. Persoonlijk niks voor mij, want ik was meer benieuwd naar de volgende act die de vrijdag van de 21e editie van de Flakkeese Dagen zou afsluiten.

De mannen van 'The Moscow Express' kregen deze eer. Vorig jaar stonden de heren nog in een iets andere setting als 'Mucho Maestro' op hetzelfde podium, maar ze knalden daardoor dit jaar niet minder hard! Het was bijna moeilijk om ze op de gevoelige plaat vast te leggen met mijn huis-tuin-en-keuken-cameraatje, want de energie van de bandleden leek eindeloos. Dansend en springend bewogen zij zich op hun eigen geproduceerde ritmes voort en liet de zaal uit hun handen eten.

Een waardige afsluiter dus voor de vrijdagavond van het de Flakkeese Dagen 2010. Vanavond veel verschillende bands gezien, de ene beter dan de andere. Morgen een nieuwe dag met andere, goede en interessante bands!

Als bonus een klein stukje 'Jailhouse Rock' door de Black Jack Blues Band.