Zoals iedere maand was er ook deze keer weer een optreden in 't Diekhuus van Middelharnis, georganiseerd door Popstichting Jailhouse. Deze maand zelfs een dubbel optreden en omdat ik van tevoren al eventjes op de Myspace's van de betreffende bands had zitten koekeloeren en luisteren, besloot ik samen met Janine en Noortje te gaan luisteren.De eerste band trapte om 22:00 af en het podium bleek 'All On Black' niet vreemd gelet op de amicale ontvangst die hun zanger ons gaf. Een klein kalend mannetje, ik had het zelf kunnen zijn, kwam qua lengte niet boven de rest van zijn bandleden uit, maar ook qua stem leek dat vanavond niet te gaan lukken.
Hij moest werkelijk alles uit de kast halen om bij de soms hoge noten te kunnen en het leek alsof hij de avond daarvoor al flink uit zijn dak gegaan was. Zonde, want hoewel het geluid knoerthard afgestemd stond, kon ik vaak zijn teksten niet verstaan.
De muziek van de band stond me wel aardig aan en uiteraard lette ik nog eventjes goed op de drummer die over een flinke dosis energie beschikte. Hij sloeg erg hard op z'n drumkit en net als de zanger leek ook hij werkelijk alles uit te kast te willen halen.
Toch leek All On Black de zaal niet echt helemaal plat te krijgen en leken de eerste woorden van de zanger "Jullie wachten vast allemaal op de hoofdact..." bewaarheid te gaan worden.
Na een uur stapte de volgende band op het podium, daar waar iedereen op leek te wachten. Hoewel ze al eens eerder in 't Diekhuus op het podium hadden gestaan, kon ik ze niet en wist ik dus niet echt wat ik moest verwachten (behalve dan dat wat ik 's middags op internet had gehoord).
De flink getatoeëerde bandleden van 'KinKobra' trapten af met een energiek nummer en de snelle punkrock vloog opzwepend door het kleine zaaltje. Het leek het publiek direct te pakken want opeens was iedereen enthousiast en leek men bevangen door het bijzondere geluid van deze band. Zo veel moeite als de eerste zanger moest doen om iets uit z'n strot te krijgen, zo makkelijk leek het de zanger en gitarist van KinKobra af te gaan. Bijna zonder zijn gezicht noemenswaardig te vertrekken, haalde hij een grote variatie aan toonhoogtes en bleek zijn stemgeluid erg aangenaam.
Meteen werd ook duidelijk dat deze band veel meer uren in het circuit gedraaid had dan de eerste band. Zo speelde de drummer bijvoorbeeld uiterst strak en leek geen slag te missen. Overigens sloeg hij ook nog eens fantastische ritmes en was niet vies van een lickje hier en een lickje daar.
De band speelde lekker verder en wilde zo rond twaalf uur stoppen toen het publiek begon te morren. "Speuluh!" werd er door het publiek in onvervalst Flakkees geroepen en de band kon dan ook niet anders dan gehoor geven.
KinKobra speelde daarop nog zo'n 20 minuten door en leek daar zelf ook wel erg mee in de nopjes. Zelfs toen een of andere halve zool met z'n dronken toeter het podium beklom en de luchtgitaar ter hand nam, leken de mannen nog meer geamuseerd!
Het kan allemaal in't Diekhuus van Middelharnis. Daarom was ook dit weer een zeer geslaagde avond!
Als bonus een filmpje waarin KinKobra een van hun nummer speelt...
